บทที่ 165 พบจวินลั่วเซียวอีกครั้ง

เมื่อเดินทางมาถึงเมืองเชียนหลิ่ว เจียงหย่วนก็พาศิษย์น้องเล็กของตนไปเช่าบ้านที่มีลานกว้างไว้หลังหนึ่ง เนื่องจากวันพรุ่งนี้จึงจะเป็นวันนัดรวมพล เจียงหย่วนจึงถือโอกาสนี้พาศิษย์น้องเดินเที่ยวชมความรุ่งเรืองของเมืองใหญ่แห่งนี้ และเพื่อเป็นแบบอย่างที่ดี เจี้ยนม่งหลิงจึงสวมหน้ากากอำพรางใบหน้าตามคำแนะนำของเขา แม้เจี้ยนม่งหลิงจะยังเติบโตไม่เต็มวัย ทว่านางก็เริ่มฉายแววความงามที่สะพรั่งประดุจดอกไม้แรกแย้ม จัดว่าเป็นสุดยอดสาวงามคนหนึ่งเลยทีเดียว การซ่อนรูปโฉมเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็นจึงเป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด

ยามนี้เจี้ยนม่งหลิงจึงสามารถเที่ยวชมสิ่งของต่างๆ ที่นางไม่เคยมีโอกาสได้เห็นมาก่อนได้อย่างสบายใจ ตลอดเส้นทาง เจียงหย่วนยึดถือคติสั้นๆ เพียงคำเดียวคือ "ซื้อ"! ศิษย์น้องเล็กของตนเอง หากเขาไม่ตามใจแล้วใครจะตามใจเล่า?

"ขอบคุณค่ะศิษย์พี่~" เจียงหย่วนยิ้มรับท่าทางร่าเริงของเด็กสาวพลางลูบศีรษะนางเบาๆ "เอาละ เที่ยวกันจนจุใจแล้ว พวกเรากลับไปพักผ่อนกันเถอะ พรุ่งนี้ต้องไปรวมตัวกับคนอื่นๆ ต่อ”

“อื้อ!"

...