บทที่ 179 สิบปีลับกระบี่หนึ่งเล่ม บรรลุฝั่งฝันเมื่อใดสังหารคนในดวงใจเมื่อนั้น

"มิเช่นนั้นแล้ว ต่อให้จะเป็นเพียงการยืนดูเรื่องสนุก ก็อาจจะถูกเลือดกระเด็นใส่จนลำบากเอาได้ครับ"

เจียงหย่วนพาศิษย์น้องเล็กไปเป็นนักท่องเที่ยวสายเผือก แม้จะมีส่วนที่ต้องการสนองความอยากรู้อยากเห็นของตนเองบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วเขาต้องการให้ศิษย์น้องได้เรียนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับ "ความรัก" อย่างไรเสียมนุษย์ย่อมมีเจ็ดอารมณ์หกปรารถนา นักบำเพ็ญเพียรย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงได้พ้น เพียงแต่จะควบคุมมันอย่างไรนั้น ย่อมขึ้นอยู่กับสภาวะจิตใจและประสบการณ์ของแต่ละบุคคล

หากจะพูดให้แย่กว่านั้น เขาก็เพียงไม่อยากให้ศิษย์น้องเล็กของตนมองโลกในแง่ดีเกินไปจนถูกผู้ชายสารเลวหลอกลวงความรู้สึก ทว่าในความเป็นจริง ความกังวลของเจียงหย่วนนั้นนับว่าเกินกว่าเหตุไปมาก เพราะการที่มี "บุรุษผู้สมบูรณ์แบบ" อย่างเขาอยู่ข้างกาย รสนิยมและการเลือกมองคนของเจี้ยนม่งหลิงจึงถูกยกระดับไปสูงจนกู่ไม่กลับ ยามนี้นางมองไปยังบุรุษอื่น นางมักจะนำไปเปรียบเทียบกับศิษย์พี่รองของตนโดยไม่รู้ตัว แล้วจึงได้ข้อสรุปในใจว่า "แค่เนี้ย?" แม้แต่ปลายเล็บของศิษย์พี่ข้ายังเทียบไม่ได้เลย ไปไกลๆ เลยไป!

ทว่าแม้จะคิดเช่นนั้น แต่ยามอยู่ต่อหน้าศิษย์พี่ นางยังคงต้องรักษาภาพลักษณ์เด็กสาวผู้น่ารักเรียบร้อยไว้ให้มั่น เจี้ยนม่งหลิงจึงคล้องแขนศิษย์พี่รองของตนพลางยิ้มตอบอย่างร่าเริง "อื้ม! ลูกจะเชื่อฟังศิษย์พี่ค่ะ!"

ในช่วงเวลาที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตามลำพัง เจี้ยนม่งหลิงก็ได้สมปรารถนาในการเข้าใกล้ชิดศิษย์พี่ของนางมากขึ้น พัฒนามาจนถึงขั้นการจูงมือหรือการคล้องแขนกลายเป็นเรื่องปกติธรรมดาไปเสียแล้ว เมื่อเห็นศิษย์น้องเล็กวางตัวดีและเชื่อฟัง เจียงหย่วนก็พยักหน้ายิ้มอย่างพอใจ จากนั้นเขาก็เริ่มตรวจสอบบันทึกระบบของจักรพรรดินีหลิวในขณะที่ก้าวเดินไปตามทาง