บทที่ 182 กลับคืนสู่สำนักศักดิ์สิทธิ์เก้าอสนีบาต

ทว่าโกรธก็ส่วนโกรธ เด็กสาวตัวน้อยหาได้มีความคิดร้ายกาจใดๆ ต่อเจียงหย่วนไม่ อย่างไรเสียเขาก็คือตัวตนที่นางเลือกสรรมาเพื่อช่วยเหลือตนเอง ยามนี้นางเพียงหวังว่าเจียงหย่วนจะสามารถเติบโตขึ้นได้อย่างรวดเร็ว เพื่อที่จะช่วยนางกำจัดพวกมารนอกพิภพที่น่าตายเหล่านี้ให้สิ้นซากไปพร้อมกัน นางเฝ้ารอให้วันนั้นมาถึง!

แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น เด็กสาวตัวน้อยรู้สึกว่าวิชาความรู้ที่เจียงหย่วนฝึกฝนอยู่นั้นจำเป็นต้องได้รับการผลัดเปลี่ยนใหม่เสียที วิชาที่ฝึกได้ถึงเพียงขอบเขตเหินเวหาบรรลุเซียนน่ะหรือ ช่างไม่คู่ควรกับเขาเลยสักนิด ที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้มอบให้ เป็นเพราะนางไม่มีเรี่ยวแรงเหลือพอในระหว่างการต่อสู้ขัดขวางมลพิษ ทว่าเมื่อเหล่านางเอกทยอยสิ้นชีพลง ภาระความกดดันที่นางต้องแบกรับก็ลดน้อยลงไปส่วนหนึ่ง ทำให้นางเริ่มมีกำลังวังชาเหลือพอที่จะมอบของดีบางอย่างให้แก่เจียงหย่วนได้บ้างแล้ว ส่วนจะมอบสิ่งใดให้นั้น นางจำเป็นต้องใช้เวลาไตร่ตรองให้รอบคอบเสียหน่อย

...

ในยามนี้เจียงหย่วนหาได้ล่วงรู้ถึงความประหลาดใจที่กำลังจะมาถึงไม่ ยามนี้เขาได้กลับมาอยู่ข้างกายศิษย์น้องเล็กของตนแล้ว วาสนาล้ำค่า ณ สถานที่แห่งนี้คือ กล่องกระบี่พิทักษ์ เพียงแค่ใส่กระบี่คู่กายลงไป แล้วใช้พลังวิญญาณคอยบำรุงเลี้ยงกล่องกระบี่เอาไว้ ซ้ำยังสามารถบำรุงเลี้ยงกระบี่ได้ถึงสิบเล่มพร้อมกันในคราวเดียว วิธีนี้ย่อมสะดวกและง่ายดายกว่าการบำรุงเลี้ยงกระบี่ด้วยตนเองตามปกติมหาศาล

ที่สำคัญที่สุดคือ กล่องกระบี่นี้ยังสามารถยกระดับคุณภาพของกระบี่ให้สูงขึ้นได้เรื่อยๆ ขอเพียงมีพลังวิญญาณหล่อเลี้ยงมากพอ ต่อให้จะเป็นระดับลึกลับหรือระดับศักดิ์สิทธิ์ก็สามารถก้าวไปถึงได้ นี่คือวาสนาที่เจียงหย่วนตั้งใจเสาะหามาให้ศิษย์น้องเล็กของเขา ส่วนทางด้านศิษย์พี่ใหญ่นั้น เขาได้แจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับวาสนาที่เหมาะสมกับนาง ทั้งเรื่องเวลาและตำแหน่งที่ตั้งที่แน่นอนผ่านทางหยกสื่อสารไปเรียบร้อยแล้ว หลังจากจัดการเรื่องเหล่านี้เสร็จ เขาก็สัมผัสได้ถึงความภาคภูมิใจในการบ่มเพาะศิษย์น้องประดุจการเลี้ยงดูตัวละครให้เติบโต