บทที่ 184 ถูกท่านปู่ปรมาจารย์จู่โจม

เผื่อแผ่ไปยังคำถามของศิษย์รัก ไป๋อิ๋นเสวี่ยไม่ได้ซักไซ้ให้มากความ นางเพียงบอกเล่าตำแหน่งที่ตั้งของอาจารย์ตนเองในยามนี้ออกมา จากนั้นนางยังเอ่ยเตือนทิ้งท้ายไว้ประโยคหนึ่ง "ยามนี้ท่านปู่ปรมาจารย์ของเจ้าอาจจะไม่ยอมพบผู้ใด ดังนั้นเจ้าต้องเตรียมใจไว้บ้างนะจ๊ะ"

เมื่อได้รับฟัง เจียงหย่วนก็พยักหน้าตอบรับด้วยความเข้าใจ อย่างไรเสียก่อนหน้านี้หลังจากท่านปู่ปรมาจารย์ได้รับเลือดมังกรจากมือเขาไป ท่านก็รีบเร่งกลับไปทันทีโดยไม่หยุดพัก สิ่งนี้ย่อมแสดงให้เห็นว่าเลือดมังกรมีความสำคัญต่อท่านมากเพียงใด และในครั้งนี้ เขาตั้งใจจะไปเพื่อชดเชยความรู้สึกติดค้างในใจของตนเอง

แม้จะกล่าวได้ว่าการมอบให้คือสินน้ำใจ ทว่าการไม่ให้ก็ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดา แต่ตั้งแต่ที่เขารับรู้ว่าตนเองต้องเผชิญหน้ากับสิ่งใดในอนาคต เจียงหย่วนก็หวังว่าในยามที่ต้องเผชิญหน้ากับมันจริงๆ รอบกายของเขาจะมีพละกำลังที่แข็งแกร่งพอจะช่วยเหลือกันได้ ท่านปู่ปรมาจารย์ของเขานับเป็นขุมกำลังสนับสนุนชั้นยอดคนหนึ่ง ดังนั้นการช่วยเหลือท่าน ก็เปรียบเสมือนการช่วยเหลือตัวเขาเองในอนาคต คราวนี้ไม่ว่าจะอย่างไร เขาต้องพูดคุยอธิบายกับท่านให้ชัดเจน

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงหย่วนก็ยิ้มพลางพยักหน้าตอบอาจารย์ของตน "ลูกเข้าใจแล้วครับศิษย์พี่สาม หากท่านปู่ปรมาจารย์กำลังยุ่งอยู่ ลูกย่อมไม่เข้าไปรบกวนแน่นอน”

“อ้อจริงด้วยครับศิษย์พี่สาม เจ้าตัวเล็กนี่คือพาหนะที่ลูกรับมาเลี้ยง ชื่อว่าเจ้าเมี๊ยวครับ”