บทที่ 201 เจ้าไม่มีปัญหาสมองตรงไหนใช่ไหม?

ชั่วขณะนั้น ทั้งสองฝ่ายต่างก็ตกอยู่ในสภาวะคุมเชิงกัน ไม่มีผู้ใดอ้อมชะอมถอยให้แก่กัน ไม่ว่าผู้ที่อยู่ในเหตุการณ์ยามนี้จะมีความรู้สึกเช่นไร ทว่าเจียงหย่วนที่อยู่บนชั้นสองกลับรับชมด้วยความสำราญใจยิ่งนัก นี่น่ะหรือคือสงครามระหว่างสตรี? รอยกระบี่และแสงดาบที่ซ่อนเร้นอยู่ในคำพูด รวมถึงการชิงดีชิงเด่นทั้งต่อหน้าและลับหลัง ทำเอาเขาที่เป็นผู้เฝ้าดูรู้สึกสนุกสนานเป็นอย่างยิ่ง

ในตอนนั้นเอง เสวี่ยชิงหานพลันสัมผัสถึงบางอย่างได้ นางเงยหน้าขึ้นสบสายตาเข้ากับเขาโดยตรง เจียงหย่วนไม่ได้ใส่ใจสายตาของอีกฝ่าย ทว่าเสวี่ยชิงหานกลับถึงกับยืนนิ่งอึ้งไปทันที สาเหตุที่ทำให้นางเป็นเช่นนี้ มาจากความลับอันยิ่งใหญ่ที่สุดที่ซ่อนอยู่ส่วนลึกในใจของนาง นั่นคือดวงตาคู่หนึ่งของนาง มีความสามารถในการมองเห็นวาสนาบารมีของบุคคลอื่นได้

อาศัยความสามารถพิเศษนี้ทำให้นางสามารถเปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดี ได้ครอบครองทรัพยากรล้ำค่าที่หายากมากมาย ทั้งยังได้ผูกมิตรกับเหล่าผู้มีวาสนาบารมีอันยิ่งใหญ่อีกหลายคน ทว่าในครานี้ บุรุษที่นางเงยหน้าขึ้นไปมอง บุรุษที่รูปลักษณ์ภายนอกดูธรรมดาสามัญผู้นั้น กลับมีกระแสวาสนาบารมีสีทองส่องสว่างเจิดจ้า ซ้ำยังปรากฏนิมิตสวรรค์ขึ้นมาแล้ว! หากนางดูไม่ผิด สิ่งนั้นคือมังกรเทพบรรพกาลสองตัว!

นิมิตสวรรค์แห่งวาสนาบารมีเช่นนี้ ต่อให้อาจารย์ของนางหรือยอดฝีมือขอบเขตศักดิ์สิทธิ์ท่านอื่น ก็ยังไม่มีผู้ใดที่มีวาสนาบารมีที่น่าหวาดหวั่นและเกินจริงถึงเพียงนี้ เสวี่ยชิงหานตกตะลึงจนทื่อไปแล้ว ยามนี้นางไม่มีความนึกคิดที่จะเสวนากับกลุ่มคนเขลาเบื้องล่างอีกต่อไป ทว่านางปรารถนาที่จะเข้าไปผูกมิตรกับบุรุษผู้นั้นแทน!

ในยามนั้น เนื่องจากการกระทำอันแปลกประหลาดของเสวี่ยชิงหาน ทำให้ผู้คนเบื้องล่างต่างพากันเงยหน้าขึ้นมองด้วยความอยากรู้อยากเห็น พวกเขามองไปตามทิศทางสายตาของนาง ก่อนจะพบกับเจียงหย่วนที่กำลังนั่งแสดงสีหน้าเรียบเฉยราวกับตัดขาดจากโลกภายนอก สิ่งนี้ทำให้พวกเขางุนงงสงสัยนัก ว่าบุรุษผู้แสนธรรมดาคนนี้เหตุใดถึงสามารถดึงดูดความสนใจของแม่นางเสวี่ยได้?