บทที่ 227 ความลับสวรรค์ไม่อาจแพร่งพรายได้เหมียว

ตลอดเวลาหลังจากนั้น เจียงหย่วนยังคงตั้งใจเงี่ยหูฟังเรื่องราวบอกเล่าจากปากของท่านปู่โม่ ทำให้เขาได้รับล่วงรู้เรื่องราวเกี่ยวกับจิ้งจอกของตนเองเพิ่มพูนขึ้นมหาศาล รวมถึงเหตุการณ์ความผันผวนที่เกิดขึ้นหลังจากที่นางต้องประสบพบเจอกับความพ่ายแพ้ในอดีต ทว่าในส่วนที่เกี่ยวข้องผูกพันกับบิดามารดาของนางนั้น ท่านปู่โม่กลับไม่ได้เอ่ยปากอธิบายความสิ่งใดออกมา ทำเพียงลอบทอดถอนใจออกมาคำโตลึกซึ้ง ก่อนจะส่งสัญญาณสายตามาให้แก่เขา เป็นเชิงบอกเล่าว่าเรื่องราวข้อนี้ควรให้เขาเป็นฝ่ายออกหน้าไปเอ่ยปากซักไซ้ถามไถ่จากปากของจิ้งจอกของตนเองจะประเสริฐกว่า ต่อเรื่องราวข้อนี้ เจียงหย่วนพยักหน้าเข้าใจเป็นอย่างดี

นอกเหนือจากเรื่องนั้น ก็เป็นเรื่องราวความเป็นไปหลังจากที่นางต้องประสบความพ่ายแพ้และสูญเสียตำแหน่งไป ในฐานะยอดฝีมือขอบเขตบินทะยานเซียนเพียงหนึ่งเดียวที่หลงเหลืออยู่ของสายเลือดจิ้งจอกขนชมพู ท่านปู่โม่คือผู้ที่ต้องออกโรงมาเป็นเสาหลักคอยค้ำจุนและแบกรับภาระหน้าที่ปกป้องวงศ์ตระกูลตลอดช่วงหลายปีที่ผ่านมา ซ้ำร้ายตลอดเวลาที่ผันผ่าน เขายังคงจัดส่งคนในตระกูลออกเดินทางสืบหาเบาะแสร่องรอยของหูจิ่วเกออยู่ตลอดเวลา ทว่ากลับสิ้นหวังไร้ซึ่งข้อมูลข่าวสารใดๆ ตอบกลับมา นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่านางจะเดินทางรอนแรมไปไกลถึงมณฑลบูรพาของฝ่ายมนุษย์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ห่างไกลลึกลับตาถึงเพียงนั้น ในประเด็นนี้ แม้แต่เจียงหย่วนเองก็ลอบบังเกิดความฉงนสงสัยยิ่งนัก ว่าเหตุใดจิ้งจอกของตนถึงสามารถเดินทางร่อนเร่ไปได้ไกลแสนไกลถึงเพียงนั้น ทว่าในเมื่อยามนี้ผู้เป็นต้นเรื่องก็พำนักอยู่ข้างกายพอดี เขาจึงสามารถเอ่ยปากถามไถ่นางได้โดยตรง

หูจิ่วเกอที่เคยทำตัวเป็นนกกระจอกเทศมุดหัวขัดเขิน ยามเมื่อได้รับฟังคำถามนี้ นางก็จัดแจงหยัดกายลุกขึ้นยืนแล้วเริ่มเปิดฉากบอกเล่าเรื่องราวหนหลังให้ฟัง หากจะสรุปความหมายให้เข้าใจได้ง่าย ลำพังเพียงตัวนางเองก็หาได้เข้าใจแจ้งแจ้งชัดในใจไม่ ว่าเหตุใดตนเองถึงได้ไปโผล่หัวอยู่ ณ มณฑลบูรพาอันห่างไกลลึกลับเช่นนั้นได้ นางจดจำร่องรอยได้เพียงว่า หลังจากที่ตนเองกลายเป็นผู้ประสบความพ่ายแพ้และถูกเปิดฉากวางอุบายขับไล่หลบหนีเอาชีวิตรอดออกไปจากตระกูล นางได้ทำการเปลี่ยนโฉมหน้าปิดบังตัวตนแล้วร่อนเร่พเนจรอยู่ภายนอกได้เพียงไม่กี่วันเท่านั้น ทว่าในคราหนึ่ง ยามเมื่อนางลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากเสร็จสิ้นการนอนหลับพักผ่อนหย่อนใจ กลับพบว่าตนเองได้มาปรากฏกายอยู่ภายในมิติสถานที่อันแสนแปลกตาและไม่คุ้นเคยเสียแล้ว และหลังจากนั้น ทิศทางเนื้อเรื่องก็ดำเนินไปจนถึงจังหวะที่นางได้เดินทางไป ประสบพบเจอ ร่วมทางกับเจียงหย่วนในที่สุด

เมื่อได้รับฟังคำบอกเล่า แววตาของเจียงหย่วนก็แปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ซับซ้อนขึ้นมาทันที แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานยืนยันมั่นคงเด็ดขาด ทว่าภายในหัวสมองของเขาพลันผุดข้อสันนิษฐานและร่องรอยความเป็นไปได้ประการหนึ่งขึ้นมาในพริบตา นั่นคือเรื่องราวแปลกประหลาดในครานี้ จำต้องเป็นฝีมือการจัดฉากของระบบ หรือจะพูดให้ถูกคือเป็นความต้องการของเจตจำนงสูงสุดอย่างแน่นอน เขาไม่มีหลักฐานที่เป็นชิ้นเป็นอัน ทว่าภายในใจกลับลอบปักใจเชื่อมั่นในข้อสรุปนี้อย่างยิ่งยวด นี่... คงสามารถถูกนับว่าเป็นสถานการณ์ประเภทสวรรค์ประทานภรรยามาให้ถึงประตูหน้าบ้านเลยใช่ไหมครับ?

เพื่อเป็นการตรวจสอบยืนยันความนึกคิดในส่วนลึกของจิตใจ ตัวเขาจึงส่งกระแสจิตเข้าไปเอ่ยปากถามไถ่ระบบภายในหัวตรงๆ "ระบบ เรื่องราวความแปรผันในครั้งนี้ เป็นฝีมือการจัดสรรอุบายของเจ้าใช่หรือไม่ครับ?" สิ้นประโยค น้ำเสียงที่แม้จะฟังดูขาดความมั่นใจทว่ายังคงแสร้งทำเป็นโอหังบังอาจของระบบก็พลันดังลั่นขึ้นมาทันที