บทที่ 235 น้ำพุวิญญาณนิรันดร์

เมื่อขบคิดมาถึงตรงนี้ เจียงหย่วนก็ลูบไล้ใบหูของจิ้งจอกของตนเบาๆ อีกครา ก่อนจะเอ่ยปากให้กำลังใจด้วยรอยยิ้ม "จิ่วเกอ เจ้าทำได้ดีมากแล้วจ้ะ”

“ฮิๆๆ~" การได้รอคอยคำยอมรับจากสามีตนเอง ทำเอาหูจิ่วเกอบังเกิดความปรีดาปราโมทย์ยิ่งนัก "ขอเพียงสามารถช่วยเหลือท่านพี่ได้ ข้าก็ยินดีเป็นที่สุดค่ะ~" พูดไปนางก็ซุกตัวถูไถเข้ากับแผ่นอกของเขา หางจิ้งจอกขนฟูฟ่องด้านหลังเริ่มแกว่งไกวไปมาตามอารมณ์ ยามนี้สภาวะจิตใจของนางแฝงไปด้วยความผาสุกอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ในระหว่างที่คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันกำลังพลอดรักกันอยู่นั้น ข่าวคราวการที่หูจิ่วเกอได้ก้าวขึ้นเป็นศิษย์ของบรรพชนแห่งเผ่าจิ้งจอก ก็เริ่มแพร่กระจายตัวออกไปอย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว บรรดาผู้นำตระกูลจิ้งจอกทุกสายเลือดที่ได้รับทราบข่าวสารนี้ ต่างก็อดไม่ได้ที่จะพากันถอนหายใจออกมาด้วยความรู้สึกชื่นชม "สายเลือดจิ้งจอกขนชมพู กำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดรุ่งเรืองอย่างแท้จริงแล้ว"

ทางด้านผู้นำตระกูลจิ้งจอกขนขาวที่เป็นฝ่ายสำแดงอารมณ์โผงผางออกไปเมื่อคราวก่อน หลังจากได้เข้าไปกราบทูลและชี้แจงสถานการณ์ให้ราชาจิ้งจอกหูว่านหลิงได้รับทราบเรียบร้อยแล้ว ภายในห้องโถงก็นิ่งเงียบสนิท ไร้ซึ่งสุ้มเสียงของจิ้งจอกตนใดเอ่ยปากสนทนา เวลาผันผ่านไปครู่หนึ่ง สุ้มเสียงที่แฝงไปด้วยกระแสความเหนื่อยล้าของหูว่านหลิงก็ดังขึ้น "ข้าผู้เป็นราชาเข้าใจแจ้งแล้วท่านบรรพชน จงสั่งการให้เผ่าจิ้งจอกขนขาวเตรียมพร้อมรับมือกับการโจมตีโต้กลับที่อาจเกิดขึ้นให้ดี”

“ส่วนเรื่องราวส่วนอื่น ข้าผู้เป็นราชาจะใช้ตำแหน่งอำนาจที่มีอยู่เข้าควบคุมและไกล่เกลี่ยสถานการณ์ให้เอง"