บทที่ 238 นี่มิใช่เป็นการลงทุนรูปแบบหนึ่งหรอกหรือ~

ระหว่างการเดินทางกลับคืนสู่เผ่าจิ้งจอก เจียงหย่วนนั่งอยู่บนหลังของเจ้าเมี๊ยวพลางจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิด ในหัวสมองของเขาเฝ้าวนเวียนทบทวนข้อมูลในบันทึกของระบบเกี่ยวกับหลางม่อหลิงอยู่ตลอดเวลา เขาพยายามเสาะหาจุดที่น่าสงสัยในพฤติกรรมของหูว่านหลิง เพราะในมุมมองของเขา แม้ข้อสันนิษฐานที่จิ้งจอกของตนเคยกล่าวไว้จะมีส่วนจริงอยู่บ้าง ทว่าประเด็นสำคัญคือ จิ้งจอกผู้เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งทนงตนถึงเพียงนั้น จะยินยอมละทิ้งศักดิ์ศรีของตนเอง เพื่อไปร่วมมือกับเผ่าพันธุ์อื่นในการลอบทำร้ายสมาชิกเผ่าพันธุ์เดียวกันจริงๆ หรือ?

เจียงหย่วนรู้สึกว่า ภายใต้เรื่องราวข้อนี้จำต้องแฝงไปด้วยสถานการณ์บางประการที่เขายังไม่ล่วงรู้แจ้ง ทันใดนั้น เขาก็หวนนึกไปถึงกระแสพลังมลพิษปริศนาที่เขาคอยเผชิญหน้าและต่อต้านมาโดยตลอด หรือจะเป็นไปได้ว่า มลพิษนี้ได้เข้าแทรกซึมและเริ่มกระทำการแปดเปื้อนหูว่านหลิงเข้าให้แล้ว? ทำให้นางเริ่มมีพฤติกรรมที่แปรปรวน ฉุนเฉียวง่าย หรืออาจกล่าวได้ว่า กลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกชักจูงด้วยอารมณ์ความรู้สึกจนหมดสิ้น ทุกการกระทำล้วนมีจุดเริ่มต้นมาจากการต้องการเติมเต็มช่องว่างภายในจิตใจ และสนองตอบต่อความปรารถนาในการล้างแค้นของนาง!

ยิ่งขบคิด เจียงหย่วนก็ยิ่งรู้สึกว่าความเป็นไปได้นั้นมีอยู่สูงมาก มิเช่นนั้น เขาเองก็ไม่อาจหาเหตุผลได้เลยว่า เหตุใดจิ้งจอกที่เย่อหยิ่งทนงตนถึงเพียงนั้น ถึงได้กล้ากระทำการทรยศหักหลังเผ่าพันธุ์ตนเอง หากเป็นเช่นนั้นจริง ภารกิจหลังจากนี้ของเขาก็คงจะยุ่งวุ่นวายไม่น้อย เขาจำต้องพำนักอยู่ในเผ่าจิ้งจอกให้นานขึ้น เพื่อตรวจสอบสถานการณ์ของหูว่านหลิงให้แน่ชัด หากนางถูกมลพิษเข้าครอบงำจนกลายเป็น ตัวเอกนิยาย จริงๆ เช่นนั้นก็อย่าได้โทษเขาที่ต้องลงมืออย่างเด็ดขาดและไร้ความปราณี ทว่าหากไม่ใช่เช่นนั้น อย่างน้อยที่สุดนางก็ยังคงจำต้องชดใช้ความผิดที่เปิดฉากทรยศหักหลังเผ่าพันธุ์ตนเอง แม้ว่าบทสรุปของหูว่านหลิงทั้งสองกรณีจะลงเอยด้วยความวิบัติไม่ต่างกัน ทว่าอย่างน้อยกรณีหลังก็ยังคงรักษาชีวิตเอาไว้ได้!

...

เมื่อเดินทางกลับมาถึงภายนอกเขตแดนของเผ่าจิ้งจอกขนชมพู เจียงหย่วนและหูจิ่วเกอต่างก็ลอบเดินทางกลับเข้าสู่พื้นที่ด้านในอย่างเงียบเชียบ เพื่อไม่ให้จิ้งจอกตัวอื่นที่อยู่ภายนอกพบเห็น เนื่องจากเหตุการณ์การทรยศหักหลังของราชาจิ้งจอก จะอุบัติขึ้นในอีกสามเดือนข้างหน้า และในยามนี้ยังไม่มีหลักฐานเชิงประจักษ์ที่สามารถป่าวประกาศได้ เจียงหย่วนจึงกำชับจิ้งจอกของตนว่า อย่าได้เผยความลับเรื่องความเสี่ยงที่ราชาจิ้งจอกจะทรยศออกไปเด็ดขาด อย่างไรเสีย ในเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิดขึ้นจริงย่อมไม่มีผู้ใดหยิบยื่นความเชื่อถือให้อย่างง่ายดายแน่นอน ทว่าการเตรียมความพร้อมเอาไว้ล่วงหน้าก็ยังคงเป็นสิ่งที่จำเป็นต้องทำ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงปล่อยให้หูจิ่วเกอไปจัดการภารกิจส่วนตัว ส่วนตัวเขาเองก็นั่งพำนักอยู่ภายในศาลาลานติน เพื่อขบคิดวางแผนว่าควรจะตรวจสอบสถานการณ์นี้อย่างไรดี จะตรวจสอบอย่างไรว่าหูว่านหลิงได้กลายเป็น ตัวเอกนิยาย ไปแล้วจริงๆ หรือไม่? เขาจำต้องเข้าใกล้หูว่านหลิงภายในระยะทางที่กำหนด จึงจะสามารถกระตุ้นการตรวจสอบของระบบได้ คำถามคือ จะทำอย่างไรให้ตนเองสามารถเข้าใกล้ราชาจิ้งจอกในระยะที่มีประสิทธิภาพได้?