บทที่ 288 ว้าว! ตำนานสีทอง!

เจียงหย่วนถอนหายใจออกมาในใจอย่างจนใจ แม้จะคิดเช่นนั้น แต่เขารู้ดีว่าไม่สามารถทำตามอำเภอใจได้ ในเวลานี้การผ่านบททดสอบคือภารกิจสำคัญอันดับหนึ่ง ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวหลงระเริงกับความรักใคร่เอ็นดู

เมื่อคิดได้ดังนั้น เจียงหย่วนก็เริ่มระลึกถึงคำสอนของหลงหลิง บททดสอบที่สองขึ้นอยู่กับระดับชั้นของสิ่งมีชีวิตที่ถูกชุบด้วยสายเลือดของตนเอง เปรียบเสมือนยอดฝีมือเผ่ามังกรเทพครามในยุคบรรพกาล ที่เพียงแค่สะบัดมือก็สามารถชุบชีวิตสิ่งมีชีวิตให้กลายเป็นเผ่าศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดมาจนถึงปัจจุบันได้ ช่างแข็งแกร่งยิ่งนัก!

บอกตามตรง เจียงหย่วนรู้สึกว่าตัวเขาที่เป็นเพียงผู้ฝึกตนสายวิชาแปลกแยกที่ไม่ได้ร่ำเรียนมาโดยตรงเช่นนี้ ระดับสายเลือดคงไม่สูงส่งถึงเพียงนั้น แต่เขาก็ตั้งใจจะทำให้ดีที่สุด

เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงนำกระบี่เซียนออกมาอีกครั้ง แล้วกรีดลงบนนิ้วมือของตนเบาๆ วินาทีต่อมา โลหิตสีทองก็ค่อยๆ ซึมออกมาอีกครั้ง การปรากฏของโลหิตสีทองนำมาซึ่งแรงกดดันที่มองไม่เห็น และกลิ่นหอมแปลกประหลาดที่ไม่อาจบรรยายได้ เมื่อเจ้าตัวเล็กขนฟูพวกนั้นได้กลิ่น ต่างก็พากันตื่นเต้นขึ้นมาทันที พวกมันพากันกระโดดโลดเต้นอยู่รอบตัวเจียงหย่วน ดวงตากลมโตจดจ้องมองโลหิตสีทองนั้นด้วยความโหยหาอย่างยิ่ง

เมื่อเห็นดังนั้น เขาไม่ได้คิดอะไรมาก เพียงแค่ขยับความคิดเบาๆ หยดเลือดสีทองห้าหยดก็ลอยออกมาจากนิ้ว จากนั้นภายใต้การควบคุมของเขา เลือดเหล่านั้นก็บินตรงไปเข้าปากของเจ้าตัวเล็กห้าตัวนั้น ส่วนตัวเล็กอีกตัวที่เหลือเห็นว่าตนเองไม่ได้รับส่วนแบ่งก็ร้อนรนขึ้นมาทันที ส่งเสียงร้องด้วยความรีบร้อนว่า