บทที่ 53 บ่อโลหิต

ตามคำบอกเล่าของคนท้องถิ่น โดยปกติแม้เทือกเขาจี้อ้านจะไม่ปลอดภัยนัก แต่ก็มีน้อยครั้งที่สัตว์อสูรจะออกนอกเขตเทือกเขา ทว่าเมื่อเร็วๆ นี้ ภายในเทือกเขาจี้อ้านกลับเกิดเหตุการณ์บางอย่างที่ไม่ทราบสาเหตุ ส่งผลให้มีคลื่นฝูงสัตว์อสูรขนาดเล็กเข้าจู่โจมเมืองโดยรอบเป็นระยะ แม้แต่เมืองเทียนหลิงที่เขาอยู่นี้ก็เคยถูกโจมตีมาแล้ว

เมื่อตระหนักได้ว่าซือจุนย่อมไม่มีทางจัดบททดสอบธรรมดาให้ตนแน่ เจียงหย่วนก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา ความเปลี่ยนแปลงอันประหลาดเช่นนี้กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของเขาได้เป็นอย่างดี เขาเริ่มสงสัยแล้วว่า ซือจุนจัดเตรียมบททดสอบใดไว้ให้ในเทือกเขาจี้อ้านแห่งนี้กันแน่ ดังนั้นหลังจากสืบทราบสถานการณ์ชัดเจน เจียงหย่วนก็มุ่งหน้าทะยานเข้าสู่เทือกเขาจี้อ้านทันทีโดยไม่รีรอ

... เทือกเขาจี้อ้าน

ยามนี้พื้นที่รอบนอกของเทือกเขาจี้อ้านคึกคักเป็นอย่างยิ่ง ทว่าความคึกคักนี้เป็นของเหล่าสัตว์อสูร นักบำเพ็ญเพียรที่มีตบะไม่เพียงพอต่างเลือกที่จะถอยห่างจากที่นี่ไปแล้ว ดังนั้นในที่เกิดเหตุจึงเหลือเพียงเหล่านักบำเพ็ญเพียรที่มีฝีมือพอตัว สำหรับนักบำเพ็ญเพียรที่ถือคติ "ยิ่งคลื่นลมแรง ปลายิ่งแพง" เหล่านี้ เจียงหย่วนไม่ได้ให้ความสนใจในตัวพวกเขา เขาหาพื้นที่ที่ไร้ผู้คน แล้วเริ่มก้าวเข้าสู่เขตเทือกเขาจี้อ้านอย่างเป็นทางการ

เป็นไปตามที่คนท้องถิ่นว่าไว้ จำนวนสัตว์อสูรในเขตพื้นที่รอบนอกเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ไม่ต้องพูดถึงสัตว์อสูรขอบเขตหลอมกายา แม้แต่สัตว์อสูรขอบเขตเพาะบ่มวิญญาณก็มีให้เห็นทั่วไป ทว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนคุกคามเจียงหย่วนไม่ได้ เขาจึงเมินเฉยพวกมันไปโดยสิ้นเชิง และอาศัยความเร็วจากพรสวรรค์ทางกายา เพียงการเคลื่อนไหวไม่กี่ครั้ง ร่างของเจียงหย่วนก็มาปรากฏอยู่ในส่วนที่ลึกเข้าไปของเทือกเขา

ยิ่งเขาลึกเข้าไป ตบะของสัตว์อสูรก็ยิ่งสูงขึ้นตามลำดับ เริ่มปรากฏสัตว์อสูรในระดับขอบเขตหลอมจิตเทวะให้เห็น สัตว์อสูรเหล่านี้ดวงตาแดงฉาน กระหายเลือดและอำมหิต ราวกับสูญเสียสติสัมปชัญญะไปจนสิ้น กลิ่นอายชั่วร้ายที่พวกมันแผ่ออกมาทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่นไปถึงขั้วหัวใจ เมื่อเห็นสัตว์อสูรที่มีระดับเดียวกับตนปรากฏตัวขึ้น เจียงหย่วนก็ยังไม่รีบร้อนเดินลึกเข้าไป ทว่าตั้งใจจะวอร์มร่างกายที่นี่ก่อนสักเล็กน้อย แล้วค่อยมุ่งหน้าเข้าสู่ส่วนลึกของเทือกเขาต่อไป

เขาเปิดเผยร่องรอย อสนีบาตไหลเวียนรอบกาย กระบี่ยาวทอแสงเจิดจ้า "ฆ่า!" สิ้นเสียงคำราม เจียงหย่วนก็พุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรที่ใกล้ที่สุดทันที เขาสะบัดมือฟันเพียงครั้งเดียว ร่างของมันก็แยกออกเป็นสองส่วน ด้วยตบะของเขาในยามนี้ เมื่อต้องเผชิญกับสัตว์อสูรที่มีระดับต่ำกว่าหรือในระดับเดียวกัน เขาแทบจะสังหารพวกมันได้ภายในดาบเดียว ต่อให้พบกับสัตว์อสูรที่มีระดับสูงกว่าตนหลายขั้น เขาก็หาได้มีความเกรงกลัวไม่ ทว่าเมื่อพบกับสัตว์อสูรขอบเขตหลอมจิตเทวะขั้นที่เก้าชั้นสมบูรณ์ เขายังคงเลือกที่จะหลบเลี่ยงคมเขี้ยวของพวกมันอย่างมีสติ การหาประสบการณ์ก็ส่วนการหาประสบการณ์ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าต้องบุ่มบ่ามทุ่มสุดตัวตั้งแต่เริ่ม จนทำให้ตนเองบาดเจ็บไปทั่วร่าง หากเป็นเช่นนั้น เขาจะไปทำบททดสอบที่ซือจุนมอบหมายให้สำเร็จได้อย่างไร? เจียงหย่วนจึงเลือกสังหารสัตว์อสูรอย่างเป็นระบบ และค่อยๆ เคลื่อนพลเข้าสู่ส่วนลึกของเทือกเขาอย่างช้าๆ

... ณ ส่วนลึกของเทือกเขาจี้อ้าน กลิ่นคาวเลือดที่ชวนให้ขนหัวลุกพรั่งพรูมารวมตัวกันที่นี่ ต้นตอของกลิ่นคาวเลือดนั้นมาจากบ่อโลหิตแห่งหนึ่ง ที่มีซากศพสัตว์อสูรจำนวนมากผุดโผล่ให้เห็นอยู่รำไร หากสัมผัสอย่างละเอียด จะพบว่าตบะของสัตว์อสูรเหล่านี้ยามยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อยล้วนถึงขอบเขตประสานสว่าง ดูจากจำนวนแล้ว หมายความว่าสัตว์อสูรขอบเขตประสานสว่างส่วนใหญ่ในเทือกเขาจี้อ้านล้วนถูกกองอยู่ที่นี่ ใจกลางบ่อโลหิต มีไข่โลหิตประหลาดใบหนึ่งแผ่เสียงเต้นของหัวใจออกมา ความมุ่งร้ายและความอัปมงคลอันยากจะอธิบายได้มารวมตัวกันอยู่ที่ไข่ใบนี้

ไม่ไกลจากไข่โลหิต ปรากฏทรงกลมขนาดใหญ่ที่ห่อหุ้มด้วยเนื้อเยื่อเลือดเนื้อ ไม่ทราบว่าภายในบรรจุสิ่งใดไว้ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเต็มไปด้วยความประหลาด ทำให้สัตว์อสูรโดยรอบไม่กล้าเข้าใกล้สุ่มสี่สุ่มห้า ทว่าเจียงหย่วนที่แบกภารกิจของซือจุนมา กำลังมุ่งหน้าเข้าหาที่นี่อย่างรวดเร็ว

... ยิ่งเข้าใกล้ส่วนลึกของเทือกเขา ความหนาแน่นของสัตว์อสูรยิ่งลดน้อยลง ทว่าระดับความอันตรายกลับเพิ่มสูงขึ้น ขอเพียงพบเจอสักตัว ล้วนเป็นสัตว์อสูรขอบเขตประสานสว่างทั้งสิ้น! เมื่อเจียงหย่วนมาถึงพื้นที่แห่งหนึ่ง เขากลับพบว่ารอบข้างไม่มีวี่แววของสัตว์อสูรเลยแม้แต่ตัวเดียว นอกจากนี้ เขายังสัมผัสได้ถึงกลิ่นคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาจากที่ไกลๆ ที่สำคัญที่สุดคือ เขาสัมผัสได้ถึงความผันผวนของพลังวิญญาณจากค่ายกลอาคม มันเบาบางมาก หากไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญค่ายกลก็คงมิอาจสังเกตเห็นได้ เจียงหย่วนตระหนักได้ว่าพื้นที่เบื้องหน้าอาจเป็นสถานที่ทดสอบที่ซือจุนกำหนดไว้ เขาจึงดึงสมาธิมาไว้ที่ตัวถึงสิบสองส่วน และค่อยๆ เคลื่อนที่เข้าไปอย่างระมัดระวัง

ครู่ต่อมา เขามาถึงตำแหน่งที่แผ่ความผันผวนของค่ายกลออกมา หลังจากพินิจพิจารณาอย่างละเอียด เจียงหย่วนพบว่าเขาสามารถ "ชิง" ค่ายกลนี้มาได้ พูดง่ายๆ คือการดัดแปลงค่ายกลนี้ให้กลายเป็นของตนเอง เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงเริ่มลงมือปรับแต่งค่ายกลแห่งนี้ทันที

เวลาผ่านไปครู่หนึ่ง เจียงหย่วนปาดเหงื่อที่ไม่มีจริงบนหน้าผากออก เขามองดูค่ายกลเบื้องหน้าที่ถูกตนเอง "ชิง" มาเป็นที่เรียบร้อยด้วยสีหน้าพึงพอใจ เนื่องจากเขาสามารถเชื่อมต่อกับค่ายกลนี้ได้แล้ว เขาจึงเข้าใจถึงคุณสมบัติของมัน มันมีไว้เพื่อปัดเป่าการรับรู้โดยรอบ ป้องกันไม่ให้คนอื่นรวมถึงสัตว์อสูรบุกรุกเข้าไปด้านใน การปกปิดที่นี่ไว้อย่างเอิกเกริกเช่นนี้ ภายในจะมีสิ่งใดซ่อนอยู่กันแน่? ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจียงหย่วนจึงก้าวเข้าสู่ภายในเขตค่ายกล ทว่าทันทีที่ก้าวเข้าไป กลิ่นคาวเลือดอันข้นคลั่กก็พุ่งเข้าปะทะหน้าทันที กลิ่นนั้นรุนแรงจนพุ่งขึ้นถึงกระหม่อม กลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงปานนี้เจียงหย่วนเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก ทำให้เขารู้สึกปั่นป่วนในมวลท้องขึ้นมาทันที ในขณะเดียวกันเขาก็เกิดความสงสัยในใจ มันเกิดสถานการณ์แบบไหนกันแน่ ถึงได้มีกลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงเกินจริงขนาดนี้?

ในตอนนั้นเอง หูจิ่วเกอที่พาดคอเขาอยู่ก็ได้กลิ่นคาวเลือดนี้เช่นกัน นางจึงเอ่ยถามด้วยความใคร่รู้ "เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีกลิ่นคาวเลือดรุนแรงขนาดนี้?" เจียงหย่วนที่มิอาจให้คำตอบที่แน่ชัดได้ ทำได้เพียงส่ายหน้าเพื่อบอกว่าตนเองก็ไม่ทราบ เพราะในตอนนี้ เขาเริ่มสงสัยแล้วว่านี่ใช่บททดสอบที่ซือจุนวางไว้ให้จริงๆ หรือไม่ หรือว่าเกิดความผิดปกติบางอย่างขึ้นกันแน่? ทว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในยามนี้ คือการยืนยันสถานการณ์ภายใน เจียงหย่วนจึงหยิบยันต์อาคมระดับวิญญาณขั้นกลาง ยันต์เร้นกาย ออกมาแปะลงบนตัว ยันต์เร้นกายสำแดงผล พลางพรางตาซ่อนเร้นร่างของเขาและหูจิ่วเกอเอาไว้ จากนั้นเขาก็รีบมุ่งหน้าไปยังจุดที่กลิ่นคาวเลือดรุนแรงที่สุด

ไม่นานนัก เขาก็ได้เห็นบ่อโลหิตที่ประกอบด้วยซากศพสัตว์อสูร ไข่โลหิตประหลาด และก้อนเนื้อยักษ์ที่อยู่ไม่ไกล เมื่อเห็นภาพอันสยดสยองเบื้องหน้า เจียงหย่วนขมวดคิ้วพลางส่งกระแสจิตถามหูจิ่วเกอ "จิ่วเกอ เจ้าพอจะรู้ไหมว่าที่นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?" หูจิ่วเกอหรี่ดวงตาจิ้งจอกทรงเสน่ห์ลง สัมผัสสวรรค์ลอบสำรวจไข่โลหิตอย่างเงียบเชียบ ครู่ต่อมา นางจึงตอบกลับมาว่า "มีบางสิ่งภายในไข่โลหิตกำลังอาศัยโลหิตสกัดจากสัตว์อสูรเบื้องล่างเพื่อฟื้นฟูร่างกาย”

“ข้าสัมผัสได้ว่าสิ่งที่อยู่ในไข่โลหิตนั้นมีความชั่วร้ายแฝงอยู่ เอาเป็นว่าลงมือทำลายมันทิ้งเสีย ย่อมไม่ผิดพลาดแน่นอน"

เมื่อได้ยินว่าบ่อโลหิตเบื้องล่างล้วนเป็นโลหิตสกัดจากสัตว์อสูร เจียงหย่วนก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก หากมีใครบอกเขาว่าบ่อโลหิตเบื้องล่างประกอบขึ้นจากเลือดมนุษย์ทั้งหมด ระดับความคลื่นไส้ในใจเขาคงพุ่งสูงขึ้นอีกหลายเท่าตัว ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ไม่ว่านี่จะเป็นบททดสอบของซือจุนหรือไม่ ในเมื่อเขามาพบเข้า และมีความสามารถพอที่จะจัดการ ย่อมไม่อาจนิ่งดูดายได้ หากมีความสามารถแต่กลับขลาดกลัวจนไม่กล้าลงมือ มรรคผลในใจย่อมไม่ปลอดโปร่ง แล้วเขาจะบำเพ็ญเซียนไปเพื่ออะไร?