บทที่ 78 อาชีพสาย "ข้างทาง"

เมื่อมาถึงหน้าประตูอันหรูหราของสมาคมการค้าเทียนฝู เจียงหย่วนก้าวเท้าเดินเข้าไปด้วยท่วงท่าผ่อนคลาย จัดการรับรองสาวใช้ที่เข้ามาต้อนรับได้อย่างเชี่ยวชาญ

ในการออกไปหาประสบการณ์ครั้งนี้ ฐานะที่เขาใช้คือ นักปรุงโอสถที่มีพละกำลังอยู่บ้าง เขาจึงหยิบโอสถระดับวิญญาณออกมาสองสามขวด ทั้งโอสถรักษาบาดแผล โอสถฟื้นฟูพลังวิญญาณ และโอสถเพิ่มความเร็วในการบำเพ็ญเพียร จากนั้นจึงเอ่ยถามคนของสมาคมการค้าเทียนฝูว่า จะรับซื้อโอสถเหล่านี้ในราคาหินวิญญาณเท่าใด

เหล่าสาวใช้ที่เห็นดังนั้นต่างพากันตกตะลึงในใจ นึกไม่ถึงว่านักบำเพ็ญเพียรที่ดูธรรมดาเช่นนี้ จะเป็นถึงนักปรุงโอสถระดับวิญญาณ ชั่วพริบตานั้น รอยยิ้มบนใบหน้าและการต้อนรับขับสู้ก็ทวีความกระตือรือร้นขึ้นหลายส่วน สาวใช้ที่สวมชุดค่อนข้างบางเบาเหล่านั้น ต่างพยายามแสดงทรวดทรงองค์เอวออกมาทั้งโดยตั้งใจและไม่ตั้งใจ หากสามารถทำให้ศิษย์พี่นักปรุงโอสถระดับวิญญาณตรงหน้าพึงพอใจได้ นั่นย่อมหมายถึงการ "ได้ดีมีสุข" อย่างแท้จริง

ทว่าเจียงหย่วนกลับหาได้สนใจในจริตจะก้านเหล่านั้นไม่ เรียกได้ว่าเมินเฉยเลยเสียด้วยซ้ำ ช่วยไม่ได้ ก็ในเมื่อข้างกายเขามีโฉมงามระดับสุดยอด แถมยังเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์จากต่างเผ่าพันธุ์อยู่ด้วยทั้งคน ย่อมไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวธรรมดาเหล่านี้จะนำมาเปรียบเทียบได้เลย การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันทุกเมื่อเชื่อวัน ทำให้ระดับความอดทนต่อเสน่ห์กามารมณ์ของเขาสูงขึ้นจนถึงขั้นน่าเหลือเชื่อ

เมื่อเผชิญกับปฏิกิริยา "ไร้ซึ่งกิเลสทางโลก" ของเจียงหย่วน เหล่าสาวใช้จึงรู้สึกพ่ายแพ้อยู่บ้าง ทว่าพวกนางก็ไม่ได้แสดงออกมา ยังคงยืนยิ้มแย้มอยู่ด้านข้างอย่างเรียบร้อย เพียงไม่นาน ผู้ดูแลของสมาคมการค้าเทียนฝู ก็นำหินวิญญาณสำหรับรับซื้อโอสถมาด้วยตนเอง เขาปรารถนาจะพบหน้านักปรุงโอสถระดับวิญญาณผู่นี้เสียหน่อย

ทว่าเจียงหย่วนเพียงแค่สนทนาตอบโต้ตามมารยาทไม่กี่คำ จากนั้นจึงสั่งให้ผู้ดูแลนำหินวิญญาณทั้งหมดไปแลกเป็นวัตถุดิบดิบแทน ต่อคำขอของเขา ผู้ดูแลย่อมไม่กล้าชักช้า ครู่ต่อมา วัตถุดิบชุดใหญ่ก็ถูกจัดเตรียมเรียบร้อย บรรจุไว้ในหีบใบโต แม้ผู้ดูแลจะสงสัยว่าเหตุใดเจียงหย่วนถึงซื้อวัตถุดิบสำหรับทำผ้ายันต์ไปด้วย ทว่าเขาก็รู้จักกาลเทศะพอที่จะไม่เอ่ยถามออกไป

เจียงหย่วนเก็บวัตถุดิบทั้งหมดเข้าสู่แหวนมิติ เมื่อเห็นวัตถุดิบด้านในเริ่มกลับมาพูนคลัง ความรู้สึกปลอดภัยบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ก็พลันบังเกิดขึ้น ค่อยยังชั่วหน่อย~

หลังจากทอดถอนใจในใจเสร็จ เจียงหย่วนก็ลุกขึ้นเตรียมตัวจะจากไป ทว่าในจังหวะนั้นเอง ผู้ดูแลกลับเอ่ยรั้งไว้ "ท่านนักปรุงโอสถผู้ทรงเกียรติ ไม่ทราบว่าท่านพอจะมีเวลาสักนิด เพื่อรับฟังคำกล่าวจากข้าสักสองสามประโยคได้หรือไม่ขอรับ?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงหย่วนหยุดฝีเท้า หันกลับมามองผู้ดูแลด้วยความสงสัยพลางเอ่ยเรียบๆ "มีเรื่องอะไร?" เมื่อเห็นเขาหยุดฟัง ผู้ดูแลจึงรีบอธิบายทันที "ความจริงคือผู้รับผิดชอบเขตพื้นที่แห่งนี้ กำลังตามหานักปรุงโอสถระดับวิญญาณ เพื่อช่วยเขาสรรค์สร้างโอสถระดับวิญญาณขั้นสมบูรณ์เม็ดหนึ่งขอรับ”

“ไม่ทราบว่าท่านพอจะทำได้หรือไม่? หากทำสำเร็จ พวกเราจะมอบผลตอบแทนให้อย่างงามขอรับ"

เมื่อได้ยินว่ามีผลตอบแทน เจียงหย่วนก็รู้สึกสนใจขึ้นมาบ้าง ทว่าเขาไม่ได้ตอบตกลงในทันที แต่เอ่ยถามต่อ "ข้อเรียกร้องของผู้รับผิดชอบเขตผู้นั้น ข้าทำได้แน่นอน แต่ผลประโยชน์ที่จะได้รับคืออะไร?”

“ลองว่ารายละเอียดมาดู เผื่อจะเป็นสิ่งที่ข้าต้องการ"

เมื่อได้ยินว่าคนตรงหน้าคือนักปรุงโอสถที่สามารถปรุงโอสถระดับวิญญาณขั้นสมบูรณ์ได้ ท่าทีของผู้ดูแลก็ยิ่งนอบน้อมขึ้นไปอีก น้ำเสียงก็เช่นกัน "แน่นอนขอรับ เป็นเช่นนั้นแน่นอน ทว่ารบกวนท่านไปพบท่านผู้นั้นด้วยตนเองเพื่อคุยรายละเอียดจะดีกว่าขอรับ”

“ท่านมีความเห็นอย่างไรขอรับ?"

เจียงหย่วนเลิกคิ้วขึ้น พลางเอ่ยเสียงนิ่ง "ตอนนี้เลยได้ไหม? ข้ากำลังรีบ”

“ได้ขอรับ ไม่มีปัญหา ข้าจะไปแจ้งท่านผู้นั้นเดี๋ยวนี้เลยขอรับ"

พูดจบ ผู้ดูแลก็รีบกุลีกุจอจากไป ก่อนจะไปเขายังไม่วายกำชับให้เหล่าสาวใช้ดูแลแขกผู้ทรงเกียรติท่านนี้ให้ดี ด้านเหล่าสาวใช้ เมื่อได้ยินว่าเจียงหย่วนคือนักปรุงโอสถที่สามารถปรุงโอสถระดับวิญญาณขั้นสมบูรณ์ได้ แววตาแห่งความคลั่งไคล้ก็ยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น แทบอยากจะพุ่งเข้าหาให้รู้แล้วรู้รอด ทว่าเมื่อเจียงหย่วนปรายตาสายตาอันเย็นชาข้ามผ่านพวกนางไป ทุกคนก็รู้สึกราวกับถูกน้ำเย็นจัดราดรดตั้งแต่หัวจรดเท้า พวกนางได้สติในทันที ต่างพากันก้มหน้าลงด้วยความหวาดเกรง และยืนประจำที่อย่างเรียบร้อย

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงหย่วนจึงละสายตากลับมา หลับตาลงเพื่อพักผ่อนรอเวลา หูจิ่วเกอที่เฝ้าดูเหตุการณ์ทั้งหมดอดไม่ได้ที่จะพยักหน้าเห็นพ้องกับการกระทำของเขา ถูกต้อง ต้องแบบนี้แหละ อย่าปล่อยให้ผู้หญิงที่แฝงเจตนาอื่นเข้ามาใกล้เด็ดขาด โดยเฉพาะพวกดอกท้อเน่าทั้งหลาย! ต้องป้องกันไว้ไม่ให้เข้าใกล้!

ในขณะที่หูจิ่วเกอกำลังพร่ำบ่นในใจ ผู้ดูแลก็กลับมาพร้อมกับชายวัยกลางคนผู้หนึ่ง เจียงหย่วนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายพลัง และยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายคือนักบำเพ็ญเพียรขอบเขตประสานสว่าง ยังไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปาก ชายวัยกลางคนผู้นั้นก็เอ่ยขึ้นอย่างกระตือรือร้น "ท่านคือนักปรุงโอสถที่ยินดีจะปรุงโอสถให้ข้าใช่หรือไม่? ไม่ทราบว่าท่านมีสิ่งใดที่พอจะยืนยันฐานะได้บ้าง?"

เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงหย่วนจึงหยิบหยกพกสีน้ำเงินที่สลักคำว่า "โอสถ" ออกมาจากแหวนมิติแล้วยื่นส่งไปให้ ในพิภพชางหลันนั้น ระดับขั้นของนักปรุงโอสถ นักวาดผ้ายันต์ นักหลอมศัตราวุธ และนักสร้างค่ายกล จะมีบุคคลและองค์กรเฉพาะทางคอยตรวจสอบและยืนยัน อีกทั้งยังมีการแบ่งระดับที่เป็นมาตรฐานสากล ตั้งแต่ระดับต่ำไปจนถึงระดับสูง หยกพกสีขาวคือระดับสามัญ หยกพกสีน้ำเงินคือระดับวิญญาณ หยกพกสีม่วงคือระดับลี้ลับ และหยกพกสีทองคือระดับศักดิ์สิทธิ์

ในฐานะ "สายป่า" ที่ฝึกฝนด้วยตนเอง เจียงหย่วนอาศัยเครือข่ายความสัมพันธ์ของซือจุน จนได้หยกพกยืนยันฐานะนักปรุงโอสถและนักวาดผ้ายันต์มาครอบครอง ส่วนฐานะนักหลอมศัตราวุธและนักสร้างค่ายกลนั้น เจียงหย่วนเลือกที่จะปกปิดไว้เพื่อใช้เป็นไพ่ตายของตนเอง ลำพังแค่ฐานะนักปรุงโอสถและนักวาดผ้ายันต์พร้อมกันก็นับว่าน่าตกตะลึงมากพอแล้ว หากเพิ่มไปอีกสองอย่าง ย่อมต้องนำพาความวุ่นวายที่ไม่จำเป็นมาให้แน่นอน

ชายวัยกลางคนมองดูหยกพกสีน้ำเงินที่ถูกยื่นมาให้ เขาประคองรับไปตรวจสอบอย่างระมัดระวัง เมื่อยืนยันได้ว่าหยกพกไม่มีสิ่งใดผิดปกติ และระดับโอสถสูงสุดที่บันทึกไว้ก็คือโอสถระดับวิญญาณขั้นสมบูรณ์ตามที่เขาปรารถนา ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนบ่งบอกว่า ชายตรงหน้าคือนักปรุงโอสถที่เขาตามหา!

เมื่อคิดได้ดังนั้น ชายวัยกลางคนก็ตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง เขาคืนหยกพกให้ด้วยความนอบน้อม ก่อนจะเริ่มแนะนำตนเอง "ท่านนักปรุงโอสถผู้ทรงเกียรติ ข้ามีนามว่าจวินเฉวียนกวง”

“โอสถที่ข้าอยากจะไหว้วานให้ท่านช่วยปรุง คือโอสถระดับวิญญาณขั้นสมบูรณ์ที่มีนามว่า 'โอสถดับพิฆาต'“

“วัตถุดิบสำหรับปรุงโอสถข้าได้จัดเตรียมไว้หลายชุดแล้ว ทั้งห้องปรุงโอสถและเตาหลอมโอสถข้าก็เตรียมไว้พร้อมสรรพ”

“ไม่ทราบว่าท่านตั้งใจจะเริ่มเมื่อใดหรือ?"

เมื่อได้รับฟัง เจียงหย่วนโบกมือเบาๆ พลางตอบกลับเสียงเรียบ "อย่าเพิ่งรีบร้อนไปเลย พวกเรามาคุยเรื่องผลตอบแทนกันก่อนเถอะ”

“เชิญท่านว่ามาได้เลยครับ"

เมื่อเห็นดังนั้น เขาจึงบอกความต้องการเรื่องผลตอบแทนของตนออกไป ข้อเรียกร้องของเขานั้นเรียบง่ายมาก เขาไม่ได้ต้องการหินวิญญาณ และไม่ได้ต้องการวิชาอันทรงพลัง สิ่งที่เขาต้องการมีเพียงสิ่งเดียว นั่นคือ ความรู้

ในพิภพชางหลัน แม้สี่อาชีพหลักจะเป็นกระแสหลัก ทว่าในช่วงหลายปีมานี้ก็มีอาชีพใหม่ๆ ปรากฏขึ้นมากมาย อย่างเช่น นักเชิดหุ่น หรือ นักฝึกสัตว์ ที่ถูกขนานนามว่าเป็นอาชีพสาย "ข้างทาง" เจียงหย่วนซึ่งเคยใช้ชีวิตในยุคที่ข้อมูลข่าวสารก้าวหน้าอย่างยิ่งในชาติภพก่อน ย่อมมีความสนใจในอาชีพสาย "ข้างทาง" เหล่านี้เป็นอย่างมาก