บทที่ 95 ไร้ญาติขาดมิตร รอบกายล้วนคือ "ศัตรู"

หากมิใช่เพราะรากฐานของนางยังไม่ได้รับความเสียหาย และการฟื้นฟูพละกำลังเป็นเพียงเรื่องของเวลา ป่านนี้นางคงถูกขับออกจากสำนัก ให้ไปใช้ชีวิตตามยถากรรมอยู่ภายนอกนานแล้ว ยอดเขาเทียนเฟิงนอกจากนางแล้ว ยังมีหวังเมี่ยวหัวอยู่อีกคน นับตั้งแต่รากฐานได้รับความเสียหาย ตบะของนางก็ยากจะก้าวหน้า ทำได้เพียงใช้สุราย้อมใจไปวันๆ ใช้ชีวิตให้ผ่านพ้นไปอย่างเลื่อนลอย ดังนั้นในยามนี้ ยอดเขาเทียนเฟิงจึงเหลือเพียงหัวซินอวิ๋นผู้เป็นศิษย์พี่ใหญ่เพียงคนเดียวที่ยังพอจะเชิดหน้าชูตาได้อยู่บ้าง

ทว่านอกจากเรื่องเลวร้ายเหล่านั้นแล้ว ยังพอมีเรื่องที่นับได้ว่าเป็นข่าวดีอยู่บ้าง นั่นคือนางยังมีศิษย์น้องเล็กอีกคนหนึ่ง นามว่าเยี่ยหย่วน ผู้มีรากปราณอัสนีระดับกลางเช่นเดียวกัน ทั้งยังมีความสามารถในการตระหนักรู้ที่ยอดเยี่ยม จดจำทุกสิ่งที่ผ่านตาได้แม่นยำ เข้าสู่สำนักได้ไม่ถึงหนึ่งปี ตบะก็จวนจะไล่ตามนางทัน โดยมาถึงขอบเขตเพาะบ่มวิญญาณขั้นที่ห้าแล้ว แต่ในไม่ช้า ความสงบสุขที่ฝืนพยุงไว้เช่นนี้กำลังจะถูกทำลายลงพร้อมกับการมาถึงของศิษย์คนหนึ่ง

จีโป๋ฉาง นักบำเพ็ญเพียรธรรมดาผู้มีเพียงรากปราณอัคคีระดับล่าง อาศัยช่วงเวลาที่สำนักเทียนอู่ตกต่ำลง คนที่มีรากปราณเช่นเขาจึงสามารถเข้าร่วมสำนักได้ และเพียงแรกเห็น เขาก็หมายปองหัวซินอวิ๋นศิษย์พี่ใหญ่แห่งยอดเขาเทียนเฟิง จึงตัดสินใจเลือกเข้าร่วมยอดเขานี้อย่างไม่ลังเล อาศัยวาจาประจบสอพลอและรูปโฉมที่นับว่าดูดีไม่น้อย เขาเริ่มตีสนิทจนความสัมพันธ์กับศิษย์พี่ใหญ่และศิษย์พี่รองเริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถพูดคุยหยอกล้อกันได้เป็นปกติ

ด้านเยี่ยหย่วนผู้ไม่ได้คิดอะไรมาก เมื่อเห็นศิษย์น้องเล็กเข้ามา ทำให้ยอดเขาเทียนเฟิงที่เคยเงียบเหงาดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้าง เขาจึงแสดงความปรารถนาดีและต้อนรับอีกฝ่ายอย่างเต็มใจ เนื่องจากเพิ่งเข้าสำนักได้ไม่นาน การกระทำของจีโป๋ฉางจึงยังคงสงบเสงี่ยม ไม่มีการกระทำที่ล้ำเส้นจนเกินไป หลายต่อหลายครั้ง เขามักจะเข้าหาศิษย์พี่ใหญ่และศิษย์พี่รองด้วยท่าทีที่ดูเหมือนเพียงต้องการสร้างความสัมพันธ์อันดีเท่านั้น เป้าหมายเช่นนี้ดูแฝงไปด้วยเจตนาดี หัวซินอวิ๋นจึงไม่ได้ปฏิเสธ

ทว่าหลังจากใช้ชีวิตร่วมกันไปได้ระยะหนึ่ง เขี้ยวเล็บที่ซ่อนอยู่ของจีโป๋ฉางก็เริ่มเผยออกมาอย่างช้าๆ เป้าหมายแรกของเขาคือ หวังเมี่ยวหัวที่กำลังปล่อยเนื้อปล่อยตัวด้วยความท้อแท้ แม้สภาพของนางในยามนี้จะดูซมซานไร้ระเบียบ ทว่ารูปโฉมและทรวดทรงของนางย่อมไม่อาจเล็ดลอดสายตาของจีโป๋ฉางไปได้ เพียงแค่เห็นหวังเมี่ยวหัว เขาก็รู้ทันทีว่ารูปร่างของสตรีผู้นี้อยู่ในระดับใด ภายในใจเริ่มผุดความคิดอกุศลขึ้นมา เพียงแต่ยามปกติเขาซ่อนมันไว้ได้เป็นอย่างดี เมื่อเขามั่นใจแล้วว่าสถานการณ์บนยอดเขาเทียนเฟิงเป็นเช่นไร จึงเริ่มลงมือปฏิบัติการอย่างเป็นทางการ

ในฐานะนักรักผู้ช่ำชอง จีโป๋ฉางคิดว่าสตรีที่จัดการได้ง่ายที่สุดคือคนอย่างหวังเมี่ยวหัวที่กำลังอยู่ในช่วงตกต่ำของชีวิต เขาเพียงแค่แสดงความจริงใจ คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ การจะเอาชนะใจนางจึงเป็นเพียงเรื่องของเวลา และเป็นไปตามคาด ไม่ถึงหนึ่งเดือน หวังเมี่ยวหัวก็ลุ่มหลงไปกับคำหวานและรูปโฉมของจีโป๋ฉางจนถอนตัวไม่ขึ้น เพียงไม่นาน ทั้งคู่ก็พัวพันลึกซึ้งต่อกัน

หลังจากจัดการศิษย์พี่รองได้สำเร็จ จีโป๋ฉางก็ฮึกเหิมเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง ปรารถนาจะจัดการศิษย์พี่ใหญ่ที่เหลืออยู่ให้ได้โดยเร็ว ทว่าในจังหวะนั้นเอง เจียงว่านเยว่ผู้เป็นซือจุนกลับเอ่ยปากว่าต้องการพบเขา สำหรับโฉมงามผู้เย็นชาที่มีชื่อเสียงระบิลไปทั่วผู้นี้ จีโป๋ฉางย่อมมีความใคร่รู้อยู่เต็มอก เมื่อเขาได้เห็นรูปโฉมของนางจริงๆ รวมถึงกลิ่นอายที่เย็นชาจนดูเหมือนจะผลักไสผู้คนให้ออกห่างไปไกลนับพันลี้ ภายในหัวของเขาก็เหลือเพียงความคิดเดียว นั่นคือต้องสยบภูเขาน้ำแข็งลูกนี้ให้ได้! ให้นางมาปรนนิบัติอยู่ใต้ร่างของเขา!

เป้าหมายของจีโป๋ฉางเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน เรียกได้ว่า เขาเริ่มมองโฉมงามทั้งสามแห่งยอดเขาเทียนเฟิงเป็นของในกำมือตนเองเรียบร้อยแล้ว ด้วยเหตุนี้ บุรุษอีกคนบนยอดเขาอย่างเยี่ยหย่วน จึงกลายเป็นขวากหนามที่ทิ่มแทงสายตาของจีโป๋ฉางยิ่งนัก โดยเฉพาะศิษย์พี่ผู้นี้ที่มีรากปราณดีกว่า มีตบะสูงกว่า ตระหนักรู้เก่งกว่า และยังมีชื่อเสียงขจรขจายไปทั่วสำนัก จีโป๋ฉางจึงเริ่มมีความคิดด้านมืดผุดขึ้นมา นั่นคือการทำลายอัจฉริยะผู้นี้เสีย ให้เขาร่วงหล่นสู่ธุลีดินและถูกเหยียบย่ำอยู่ใต้ฝ่าเท้า เพียงแค่จินตนาการถึงภาพนั้น ภายในใจของเขาก็เปี่ยมไปด้วยความสำราญ

ทว่าเขายังไม่รีบร้อน ต้องค่อยเป็นค่อยไป ทำให้ทุกคนเชื่อว่าศิษย์พี่ผู้นี้เป็นคนที่มีนิสัยเลวทรามต่ำช้าให้ได้ก่อน นับจากนั้น จีโป๋ฉางเริ่มลงมือจากเรื่องเล็กน้อย ค่อยๆ ทำลายชื่อเสียงของเยี่ยหย่วนทีละนิด สิ่งของสูญหาย? เยี่ยหย่วนเป็นคนทำ โอสถวิญญาณหายไป? เยี่ยหย่วนเป็นคนทำ ภารกิจล้มเหลว? เยี่ยหย่วนเป็นคนทำ ตำราวิชาหายไป? เยี่ยหย่วนเป็นคนทำ เมื่อเผชิญกับการใส่ร้ายเช่นนี้ เยี่ยหย่วนย่อมไม่อาจแก้ตัวได้ เพราะทุกครั้งมักจะมีร่องรอยให้สืบสาวมาถึงตัวเขาได้เสมอ ราวกับมีคนจัดฉากเอาไว้ นานวันเข้า อดีตอัจฉริยะแห่งสำนักเทียนอู่ กลับกลายเป็น "หนูท่อ" ที่ใครเห็นเป็นต้องรุมด่า ขอเพียงเกิดปัญหาขึ้น ทุกคนจะทึกทักว่าเป็นฝีมือของเยี่ยหย่วนทันที

ในช่วงเวลานี้ จีโป๋ฉางไม่ได้หยุดพัก เขาพยายามประจบเอาใจหัวซินอวิ๋นศิษย์พี่ใหญ่อยู่ตลอด จากการเฝ้าสังเกตในช่วงที่ผ่านมา เขาพบจุดอ่อนของศิษย์พี่ใหญ่ นั่นคือนางกังวลเรื่องอนาคตของทุกคนและสำนัก จีโป๋ฉางจึงเริ่มปรากฏกายต่อหน้าศิษย์พี่ใหญ่บ่อยครั้ง พร้อมแสดงสีหน้าที่ดูเป็นกังวลต่อยอดเขาและสำนัก เพื่อให้ดูสมจริง เขายังลงมือทำเรื่องที่พอจะเป็นประโยชน์ต่อสำนักจริงๆ อยู่สองสามอย่าง อาศัยคำหวานและการกระทำที่จับต้องได้ หัวซินอวิ๋นผู้พ่ายแพ้ต่อแผนการเช่นนี้ เริ่มมีหัวใจที่สั่นไหวขึ้นมาจริงๆ ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ดีขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะเมื่อมีหวังเมี่ยวหัวคอยพูดเชียร์ให้แก่คนรักของตนไม่ขาดปาก ไม่นานนัก ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็สุกงอม แปรเปลี่ยนจาก "เมตตาธรรม" กลายเป็น "รักใคร่" ไปในที่สุด

นับจากนาทีนี้ ชีวิตของเยี่ยหย่วนยิ่งลำบากยากเข็ญขึ้นเป็นทวีคูณ เมื่อปรารถนาจะแสวงหาความช่วยเหลือ กลับพบว่าไร้ญาติขาดมิตร รอบกายล้วนคือ "ศัตรู" เพื่อปกป้องตนเอง เยี่ยหย่วนจึงเลือกที่จะลดตัวตนของตนเองลง พยายามหลีกเลี่ยงเคราะห์ร้ายที่อาจเกิดขึ้นโดยไร้สาเหตุ ทว่าสำหรับจีโป๋ฉาง เป้าหมายที่แท้จริงของเขาคือการขับไล่เยี่ยหย่วนออกไป เพื่อให้ยอดเขาเทียนเฟิงทั้งลูกกลายเป็นสวนหลังบ้านของตนเองเพียงผู้เดียว

...

เหนือน่านฟ้า ไป๋หยินเสวี่ยในร่างหญิงสาวทรงเสน่ห์ที่ได้รับคำขอจากลูกศิษย์คนที่สองของตน ตลอดช่วงเวลาสองเดือนนับแต่จีโป๋ฉางปรากฏตัว นางแฝงกายอยู่ในเงามืด เฝ้าดูทุกสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ จากการเฝ้าดูทั้งหมด ทำให้นางตระหนักได้ถึงสิ่งหนึ่ง เรื่องที่เจ้าตัวเล็กเยี่ยหย่วนประสบอยู่นี้ คือเคราะห์กรรมอันน่าสลดที่ลูกศิษย์รักของนางต้องเผชิญหากเขาไม่ได้จากสำนักเทียนอู่มา หมัดของนางกำแน่นแล้วคลาย คลายแล้วก็กำแน่นอีกครั้ง แทบจะอดรั้นไม่ไหวอยากจะตบสั่งสอนให้ทั้งคนทั้งยอดเขาหายลับไปในพริบตา ทว่าเรื่องนี้ ควรจะให้ลูกศิษย์ของนางเป็นคนลงมือเองจะดีที่สุด ตัวนางที่เป็นซือจุน ทำได้เพียงคอยระวังหลังให้อยู่ห่างๆ เท่านั้น

นอกจากเรื่องนั้น การเฝ้าดูทั้งหมดทำให้ไป๋หยินเสวี่ยเข้าใจถึงพิษสงของ "ดอกท้อเน่า" ที่มีต่อลูกศิษย์รักของนางอย่างลึกซึ้ง ไม่ได้การ นางต้องนำเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ไปเล่าให้ "ตัวนาง" คนอื่นๆ ฟังทุกถ้อยคำโดยไม่ตกหล่น เพื่อให้ทุกคนช่วยกันคิดหาทางหนีทีไล่ ว่าจะขัดขวางพวกดอกท้อเน่าเหล่านี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพได้อย่างไร!