บทที่ 64 ตลาดรองคืออะไรเหรอ?

วันรุ่งขึ้น

เพราะคิดว่าอาจต้องรับมือกับนักข่าว ครั้งนี้เฉินเสวียปิงจึงไม่ได้พาเหรินอิ่งกลับฉงชิ่งไปด้วย แต่คุณครูเหรินตัวน้อยก็สั่งงานเขาไว้ไม่น้อย

ตอนเช้าเขาท่องหนังสือ ทำโจทย์ไปหนึ่งชุด จากนั้นก็มุดเข้าไปร้านอินเทอร์เน็ตจื้อเหนิงต๋า เรียกทุกคนมารวมตัวกัน เริ่มตรวจสอบบัญชีอาลีเพย์ แจกเงินปันผลให้ทุกคน และวางกลยุทธ์

ช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา จางหางเป็นคนดูแลบัญชีรายรับรายจ่าย ส่วนลู่อี้เหวินรับผิดชอบการเบิกจ่ายและโอนเงิน เรียกได้ว่าคนหนึ่งเป็นฝ่ายการเงิน อีกคนเป็นแคชเชียร์

ชาติที่แล้วเฉินเสวียปิงเคยขาดทุนเพราะฝ่ายการเงินมานักต่อนัก พอได้เกิดใหม่และเริ่มทำธุรกิจ เขาจึงวางระบบให้คนสองคนตรวจสอบกันตั้งแต่แรก จางหางจะโทรศัพท์รายงานยอดรวมให้เขาฟังทุกวัน จากนั้นเขาก็โทร.ไปถามฮั่วเสี่ยวเหวินเรื่องการรับเงินและจัดส่งสินค้า แล้วตัวเขาเองก็ทำบัญชีรายรับรายจ่ายประจำวันไว้อีกเล่มหนึ่ง

ลู่อี้เหวินเป็นคนไว้ใจได้มาก ทุกวันที่โอนเงิน เขาจะส่งข้อความมาบอกเฉินเสวียปิงด้วยว่าใช้จ่ายอะไรไปบ้างและเหลือเงินเท่าไร

แต่ก่อนหน้านี้การโอนเงินยุ่งยากมาก ลู่อี้เหวินต้องถือบัตรธนาคารของเฉินเสวียปิงไปต่อแถว หากธนาคารแน่นขนัด ก็ต้องเปลี่ยนไปธนาคารอื่นที่อยู่ไกลกว่า ถ้ายังไม่ได้จริง ๆ ก็ต้องไปโอนเงินที่ไปรษณีย์

นับตั้งแต่ไม่จำเป็นต้องปิดบังช่องทางจัดส่งสินค้ากับฮั่วเสี่ยวเหวินอีกต่อไป ทุกอย่างก็ง่ายขึ้นมาก

ตอนนี้อาลีเพย์มีฟังก์ชันโอนเงินแล้ว ลู่อี้เหวินสามารถโอนเงินจากบัญชีอาลีเพย์ของเฉินเสวียปิงไปยังบัญชีอาลีเพย์ที่ฮั่วเสี่ยวเหวินเพิ่งสมัครได้โดยตรง พอทางฮั่วเสี่ยวเหวินได้รับเงินก็ใช้บัตรไปกดเงินสดจากตู้เอทีเอ็ม แม้ว่าการถอนเงินจากอาลีเพย์จะต้องรอสองถึงสามชั่วโมง แต่ก็ไม่ต้องเสียเวลาทำขั้นตอนโอนเงินอันแสนยุ่งยากอีกต่อไป

ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ฮั่วเสี่ยวเหวินก็มีเงินสำรองสำหรับหมุนเวียนอยู่ในมือระดับหนึ่งแล้ว ทั้งยังสามารถเจรจาขอเครดิตระยะสั้นกับทางคุณจ้าวได้ ต่อให้การถอนเงินล่าช้า ก็ไม่กระทบต่อการจัดส่งสินค้า

ตอนนี้อาลีเพย์ช่วยประหยัดกำลังคนที่ต้องคอยไปต่อแถวธนาคารให้เขาได้หนึ่งคน

ที่จริง ตอนนั้นสาเหตุส่วนหนึ่งที่เฉินเสวียปิงคิดจะเสนอเงื่อนไขกับเถาเป่าว่า “ถ้านายกล้าจ่าย ฉันก็กล้าชดใช้” ก็เพื่อให้เงินของตัวเองมีหลักประกันที่ปลอดภัยยามผ่านอาลีเพย์

เงินก้อนนี้ไม่น้อยเลยจริง ๆ ตลอดสิบวันที่ผ่านมา ยอดขายสินค้าบนเถาเป่าอยู่ที่หนึ่งแสนสามหมื่นหยวน ได้กำไรสามหมื่นสามพันหยวน

เงินเศษกว่าสามพันหยวนเป็นยอดขายหน้าร้านที่ฮั่วเสี่ยวเหวินจ่ายให้เขา ส่วนสามหมื่นหยวนเป็นยอดขายจากร้าน

ยอดขายไม่เป็นไปตามคาด แต่กำไรกลับค่อนข้างสูง

นับจากวันที่ 29 จนถึงตอนนี้ก็ครบสิบวันพอดี ช่วงได้รับการแนะนำบนหน้าแรกสิ้นสุดลงตั้งแต่หนึ่งสัปดาห์ก่อนแล้ว อันดับค้นหาในหมวดหมู่ที่เคยอยู่อันดับหนึ่งก็หายไป ต้องรอถึงวันจันทร์หน้า จึงจะได้รับทราฟฟิกตามรอบอีกครั้ง

ยอดขายลดลงไม่น้อย สิบวันขายเครื่องไปได้ 72 เครื่อง มีการเจรจาคืนสินค้าสองเครื่อง และเปลี่ยนสินค้าอีกหกเครื่อง

ในจำนวนนี้ครึ่งหนึ่งขายออกไปก่อนวันหยุดปีใหม่แล้ว หากนับเฉพาะสัปดาห์หลังวันหยุด ก็ขายได้ 42 เครื่อง ยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของยอดขายในช่วงได้รับการแนะนำบนหน้าแรกด้วยซ้ำ

แต่เมื่อเทียบกับยอดขายในช่วงเวลาเดียวกันของเดือนก่อน ก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าแล้ว

อัตรากำไรก็สูงขึ้นเล็กน้อย เดือนก่อนสั่งสินค้าเกือบ 200 เครื่อง ทางจ้าวว่านผิงยอมลดราคาให้สามเปอร์เซ็นต์

สามเปอร์เซ็นต์ของราคาทุน เมื่อนำมาคำนวณจริงแล้ว อัตรากำไรไม่ได้เพิ่มขึ้นแค่สามเปอร์เซ็นต์เท่านั้น

บัญชีนี้ทำเอาคนที่ไม่เคยทำธุรกิจหลายคนคำนวณจนมึนได้เลย

ยกตัวอย่างเช่น สินค้าต้นทุน 500 หยวน ขาย 600 หยวน ได้กำไร 100 หยวน อัตรากำไรคิดจากกำไรหารด้วยต้นทุน เท่ากับ 20 เปอร์เซ็นต์

เมื่อราคาทุนลดลงสามเปอร์เซ็นต์ หรือ 15 หยวน ต้นทุนจึงเหลือ 485 หยวน กำไรเพิ่มเป็น 115 หยวน อัตรากำไรจึงกลายเป็น 23.71 เปอร์เซ็นต์

เท่ากับว่าอัตรากำไรเพิ่มขึ้นจริง 3.71 เปอร์เซ็นต์

ยิ่งไปกว่านั้น สินค้าครึ่งหนึ่งขายผ่านร้านของเฉินเสวียปิงเอง สำหรับสินค้าครึ่งนี้ “พนักงานขาย” ทั้งเจ็ดคนได้ค่านายหน้าเพียงห้าเปอร์เซ็นต์

ส่วนสินค้าที่ขายผ่านร้านอื่น พวกเขาได้ยี่สิบเปอร์เซ็นต์

ส่วนต่างเหล่านี้ เมื่อความมั่งคั่งหมุนเวียนเพิ่มพูนขึ้นเรื่อย ๆ ก็จะกลายเป็นตัวเลขที่น่าทึ่ง และสามารถก่อให้เกิดดอกผลทบต้นได้

ต้นทุน กำไร ดอกผลทบต้น คนทำธุรกิจจำเป็นต้องเข้าใจเรื่องพวกนี้

แต่ตอนนี้เรื่องเหล่านี้ไม่ได้มีความหมายกับเฉินเสวียปิงมากนัก เพราะเขาไม่ได้ขาดเงินทุนอีกแล้ว ขณะที่ยอดขายกลับมีไม่พอ รายได้จึงค่อนข้างคงที่

ในอาลีเพย์มีเงินเดิมหนึ่งแสนสามหมื่นหยวน บวกเงินเข้าอีกสามหมื่นสามพันหยวน สัปดาห์ก่อนถอนออกไปหนึ่งหมื่นหยวน นอกจากนี้ยังจ่ายเงินสามหมื่นห้าพันหยวนให้จ้าวว่านผิง และอีกแปดพันหยวนให้ฮั่วเสี่ยวเหวินเรียบร้อยแล้ว เหลืออยู่หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นหยวน

นอกจากนี้ยังมีค่านายหน้าของอีกเจ็ดคนรวมกว่าสามพันหยวน และค่านายหน้าของฮั่วเสี่ยวเหวินอีกกว่าสามพันหยวน หลังจากเฉินเสวียปิงคำนวณบัญชีเสร็จ เขาก็ทยอยโอนเงินเข้าอาลีเพย์ของทุกคน

ยอดคงเหลือในอาลีเพย์: 103,170.20 หยวน (เงินค่าสินค้าที่รอชำระ 82,550 หยวน)

ทั้งหมดเป็นเงินของเฉินเสวียปิง

ยอดคงเหลือในบัตรธนาคาร: 60,128 หยวน (เงินที่เถาเป่าจ่ายมา 60,000 หยวน)

ตลอดสิบวันที่ผ่านมา เจ็ดพี่น้องมีรายได้เฉลี่ยคนละห้าร้อยหยวน ทุกคนตื่นเต้นจนแทบคลั่ง

“ให้ตายเถอะ พ่อฉันให้เงินใช้เดือนละแค่สี่ร้อยเอง สิบวันนี้ฉันหาเงินได้ตั้งสี่ร้อยแล้ว! พี่ ต่อไปพี่ก็คือพ่อแท้ ๆ ของผมเลย!”

หยูอี้ซึ่งมีฐานะทางบ้านดีที่สุดพูดออกมาแบบนั้น

โกวหงอี้ก็ยังเป็นยอดนักขายเหมือนเดิม ได้เงินไปมากกว่าหกร้อยหยวน ตอนนี้จึงยิ้มกว้างจนแก้มแทบปริ

“คืนนี้ไปร้องเพลงกันเถอะ! ฉันเลี้ยงเอง!”

ทุกคนกำลังปรึกษากันว่าจะทำกิจกรรมอะไรในคืนนี้ แต่เฉินเสวียปิงกลับมองยอดเงินคงเหลือด้วยความเจ็บปวดอยู่ในใจ

เงินค่าสินค้าที่รอชำระมีแค่แปดหมื่นกว่าหยวน แต่เขามีเงินอยู่หนึ่งแสนหกหมื่นกว่าหยวน

เงินครึ่งหนึ่งไม่ได้ถูกนำไปใช้ กลายเป็นเงินจมอยู่เฉย ๆ!

“ร้องเพลงบ้าบออะไร ประหยัดกันหน่อย!”

เฉินเสวียปิงพูดพลางหันกลับไปเตรียมอบรมทุกคน แต่ในร้านอินเทอร์เน็ตมีคนอยู่ไม่น้อย เขาจึงเรียกทุกคนออกไปด้านนอก แล้วล้อมวงประชุมกัน

“ขอพูดหน่อยนะ ทุกคนอย่าเพิ่งหลงระเริง ช่วงนี้พวกนายหาเงินได้ก็จริง แต่ลองดูร้านของตัวเองสิ ยอดขายยังลดลงกว่าเดือนก่อนอีก เงินส่วนใหญ่ก็มาจากร้านของฉันทั้งนั้น ส่วนร้านมงกุฎของซินเมิ่งเจินก็เป็นพวกนายที่ดูแลอยู่ ทำไมถึงขายของไม่ออก ลองหาสาเหตุกันเอง”

“พี่ ผมสังเกตเห็นตั้งนานแล้ว” โกวหงอี้รีบพูดขึ้น “ร้านของพี่ขายของเหมือนกับพวกเราทุกอย่าง แถมราคาก็เท่ากัน ลูกค้าก็ต้องไปร้านที่อยู่อันดับหนึ่งในหมวดหมู่สิ! พี่ดูสิ ตั้งแต่สัปดาห์นี้ยอดขายร้านพี่ลดลง แต่ยอดขายร้านพวกเรากลับเพิ่มขึ้นกันหมดเลย!”

“แปลว่าฉันไปแย่งธุรกิจพวกนายสินะ”

เฉินเสวียปิงหน้าแดงด้วยความกระอักกระอ่วน แต่ยังคงทำหน้าขรึมพูดว่า

“ทราฟฟิกของเถาเป่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในไม่ช้า เครดิตที่พวกนายสะสมไว้ตอนนี้ ต่อไปจะกลายเป็นข้อได้เปรียบของพวกนาย ลูกค้าที่ให้รีวิวดี ๆ ต้องรีบติดต่อเอาไว้ให้ดี

“นอกจากนี้ พวกเราก็ต้องคิดหาวิธีด้วยตัวเอง ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ร้านของพวกเราจะจัดส่งฟรีทั้งหมด ขั้นต่อไปก็คือแจกอุปกรณ์เสริม ฉันจะให้ทางฮั่วสี่ติดต่อโรงงานทำกล่องของขวัญเฉพาะของพวกเรา แล้วแจกที่ชาร์จอเนกประสงค์กับหูฟัง

“แต่กิจกรรมส่งเสริมการขายต้องทยอยออกทีละอย่าง อย่าทำให้ลูกค้าเก่ารู้สึกแตกต่างจนเกินไป”

“พี่ ที่ร้านผมมีคนมาถามเยอะมาก แต่บางคนก็ยังรู้สึกว่าแพงไปหน่อย ต่อไปโทรศัพท์ของพวกเราจะลดราคาไหมครับ?” เจียวกุ้ยถามขึ้นมา

“ไอ้โง่เอ๊ย” โกวหงอี้ยังคงฝังใจกับเรื่องที่ถูกเจียวกุ้ยตบหน้าเต็มแรงในวันเหมายัน พอมีโอกาสจึงรีบด่าทันที “ก็บอกแล้วไงว่าอย่าทำให้ลูกค้ารู้สึกแตกต่าง! ถ้านายลดราคา แล้วคนที่ซื้อไปก่อนหน้านี้จะคิดยังไง?”

แต่เฉินเสวียปิงโบกมือ “ราคาสินค้ารุ่นเก่าจะต้องค่อย ๆ ลดลงอยู่แล้ว! ราคาทุนของพวกเราก็จะลดลงเหมือนกัน แต่เรื่องนั้นเรียกว่าการปรับราคาตามตลาด ไม่ใช่การลดราคา ถ้าลูกค้ารู้สึกว่าแพง นายก็บอกให้เขารออีกสักระยะแล้วค่อยดู โทรศัพท์มือถือเปลี่ยนรุ่นเร็วอยู่แล้ว ราคาย่อมลดลงเป็นธรรมดา”

เจียวกุ้ยกลับมาฮึกเหิมทันที เขายกมือขึ้นพร้อมถลึงตาใส่โกวหงอี้

“ได้ยินแล้วใช่ไหม! จะลดไหม? ใครโง่? ใครโง่?”

เฉินเสวียปิงยิ้มเล็กน้อย “เจียวกุ้ย ต่อไปนายไม่ต้องขายของแล้ว กลับบ้านไปเก็บของ พรุ่งนี้ตามฉันไปไซต์งานที่เผิงสุ่ย นายไปเรียนขับรถที่นั่น แล้วก็ช่วยฉันวิ่งธุระด้วย จำได้ว่านายขี่มอเตอร์ไซค์เป็นใช่ไหม?”

เจียวกุ้ยลดมือลง ดวงตาเป็นประกาย “เป็นครับ!”

“อืม นายเอาร้านของตัวเองให้ลู่อี้เหวินดูแล ต่อไปฉันจะจ่ายเงินเดือนประจำให้ เริ่มต้นที่หนึ่งพันหยวน มีอาหารและที่พักให้ แถมยังมีโบนัสด้วย เงินเดือนเดือนแรกฉันจะจ่ายให้ทันที อยู่กับฉันก็ไม่ต้องใช้เงินอะไรเท่าไร กลับไปคุยกับพ่อแม่ให้ดี แล้วแบ่งรายได้ส่วนหนึ่งให้พวกท่านช่วยเก็บไว้”

เฉินเสวียปิงพูดพลางกวาดตามองทุกคน “พวกนายก็เหมือนกัน ฉันไม่สนหรอกว่าเมื่อก่อนความสัมพันธ์กับพ่อแม่จะเป็นยังไง พวกนายอายุสิบเจ็ดสิบแปดกันแล้ว ถ้ากตัญญูแค่นี้ยังทำไม่ได้ ก็ไม่ต้องตามฉันมาหากิน เงินน่ะ ต่อไปยิ่งหาได้มากขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอน แต่ฉันหวังว่าพวกนายจะเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้ให้ครอบครัวก่อน ช่วยปรับปรุงความเป็นอยู่ที่บ้านตัวเองให้ดีขึ้น”

ทุกคนมองหน้ากันไปมา

บางคนยังไม่บรรลุนิติภาวะด้วยซ้ำ แต่พี่เฉินกลับบอกให้พวกเขาเริ่มตอบแทนครอบครัวแล้ว

ความกดดันสูงชะมัด!

แต่พอลองคิดดู ก็รู้สึกเท่ไม่ใช่น้อย!

“พี่! พรุ่งนี้ผมจะไปซื้อเสื้อผ้าให้พ่อแม่เลย!” ลู่อี้เหวินตอบรับทันที

“เฮ้ ผมให้แม่ไปแล้วห้าร้อยหยวน แต่เดาว่าแกคงเอาไปเล่นไพ่นกกระจอกหมดแน่ ๆ” หวงจิ้นพูดเสียงทุ้ม

“ฮ่า ๆ… ของผมก็เหมือนกัน ให้แม่ไป แกก็คงเอาไปเล่นไพ่หมด!”

“ถ้าให้พ่อยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ ไม่แน่อาจถูกแม่ยึดไปเป็นเงินส่วนตัวเลยก็ได้!”

“ฮ่า ๆ ๆ…”

ทุกคนหัวเราะกันครืน มีเพียงโกวหงอี้ที่รู้สึกว่าพี่เฉินกำลังพูดกระทบตัวเองอีกแล้ว จึงพึมพำว่า “ผมเก็บเองดีกว่า! ต่อไปถ้าจะแต่งเมีย ผมจะไม่ขอเงินแม่กับพ่อก็แล้วกัน!”

จางหางเองก็พูดอย่างหงอย ๆ ว่า “พี่ พ่อแม่ผมไม่อยู่แล้ว เรื่องหาเงินไม่ต้องบอกป้ากับลุงก็ได้ใช่ไหมครับ?”

เฉินเสวียปิงยิ้มพลางยกมือขยี้หัวเขา “ถึงไม่มีพ่อแม่ นายก็ยังมีพี่อย่างฉันอยู่ ถ้านายอยากเก็บเงิน ก็เอามาฝากฉันได้ ฉันจะช่วยเก็บไว้ให้”

“พี่ชาย ยังมีผมอีกคน!”

“ผมก็เป็นพี่ชายนายเหมือนกัน! บ้านผมก็คือบ้านนาย!”

ไม่นาน บ่าของจางหางก็มีมือที่สอง มือที่สาม และมือที่สี่วางพาดตามกันมา

เฉินเสวียปิงเผยรอยยิ้ม

“ตั้งใจทำงานกันให้ดี อีกไม่นานพวกนายก็จะมีบ้านหลังใหม่เป็นของตัวเองจริง ๆ แล้ว”

ทุกคน: ?

เฉินเสวียปิงกวาดนิ้วไปรอบ ๆ “เดือนเดียวก็หาเงินได้มากขนาดนี้แล้ว ต่อไปจะมาจัดประชุมในร้านอินเทอร์เน็ตตลอดไม่ได้หรอก ลู่อี้เหวิน หาเวลาไปดูอาคารสำนักงานแถวนี้หน่อย พอพ้นปีใหม่ เราจะเช่าสำนักงานกัน ฉันจะจัดคอมพิวเตอร์ให้พวกนาย แล้วติดอินเทอร์เน็ตความเร็วสี่เมกะบิต!”

ทันทีที่พูดจบ ทุกอย่างก็เงียบไปชั่วขณะ

อินเทอร์เน็ตเอดีเอสแอลความเร็วสี่เมกะบิต นั่นมันระดับไหนกัน?

ร้านอินเทอร์เน็ตจื้อเหนิงต๋าที่พวกเขามาเป็นประจำแห่งนี้ จุดขายก็คือการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตสองสาย ความเร็วสองเมกะบิตกับสี่เมกะบิต รวมกันเป็นหกเมกะบิต!

รองรับการใช้งานพร้อมกันตั้งห้าสิบเครื่อง!

เท่านี้ ถ้าไม่มีใครใช้โปรแกรมเร่งดาวน์โหลดอินเทอร์เน็ตเอ็กซ์เพรสโหลดไฟล์ หรือดูหนังโป๊ ต่อให้เล่นโปรแกรมแชตคิวคิว เกมตำนาน หรือเกมป่าวป่าวถังอะไรพวกนั้น ก็ยังถือว่าลื่นไหลอยู่!

อินเทอร์เน็ตความเร็วสี่เมกะบิต ถ้าให้พวกเขาใช้กันแค่ไม่กี่คน แบบนั้นไม่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าเลยหรือ?

“เชี่ย!”

“เชี่ย!!!”

“พี่เฉิน! พี่คือพี่ชายแท้ ๆ ของผม!”

แม้แต่เจียวกุ้ยที่คิดอยากติดตามเฉินเสวียปิง คอยถือกระเป๋าและขับรถเป็นลูกน้องคนสนิท ก็ยังอิจฉาออกนอกหน้า

“พี่… ในสำนักงานช่วยเว้นที่ให้ผมด้วยได้ไหมครับ? ถ้าพี่ไม่รับปาก พอผมไปถึง พวกไอ้หมาไม่รับประทานนี่ต้องไม่ยอมให้ผมใช้คอมพิวเตอร์แน่!”

เฉินเสวียปิงตบหลังเจียวกุ้ยเบา ๆ “ต่อไปจำนวนคอมพิวเตอร์จะเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ พวกเรายังจะรับพนักงานใหม่เข้ามาอีก พวกนายวางใจได้ ความเร็วอินเทอร์เน็ตในสำนักงาน ฉันจะใช้ของดีที่สุดแน่นอน”

คนกลุ่มหนึ่งส่งเสียงโห่ร้องกันขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับชนพื้นเมืองกินคน พากันจินตนาการถึงภาพการนั่งท่องโลกอินเทอร์เน็ตในอาณาเขตของตัวเอง

เฉินเสวียปิงส่ายหน้าพลางยิ้ม

มีความทะเยอทะยานกันแค่นี้เอง

แค่สี่เมกะบิตก็คลั่งกันแล้ว

เขายังอยากได้ไฟเบอร์ออปติกความเร็วสิบเมกะบิตเลยด้วยซ้ำ

เท่าที่จำได้ จุดเริ่มต้นของตลาดหุ้นจีนที่ร้อนแรงที่สุดก็คงอยู่ช่วงเดือนพฤษภาคมหรือมิถุนายนปีนี้

ปลายเดือนเมษายน เขาก็เตรียมจะเข้าสู่ตลาดเพื่อวางแผนลงทุนแล้ว

กระดานหุ้นอันเร้าใจมาบรรจบกับตลาดกระทิง ในช่วงเวลาที่ดุเดือดที่สุด เพียงหนึ่งวินาทีก็เปลี่ยนราคาได้หนึ่งครั้ง ภายในหนึ่งนาที แนวโน้มของเส้นกราฟก็สามารถพลิกฟ้าคว่ำดิน

เขาไม่ใช่เซียนตลาดหุ้น จึงไม่มีทางจำได้ว่าหุ้นตัวไหนกำลังจะพุ่งขึ้นในวันที่เท่าไร เดือนอะไร กี่โมงกี่นาที ในฐานะนักลงทุนหุ้นรุ่นเก๋า เขารู้ดีว่าตลาดหุ้นไม่ได้เล่นกันแบบนั้น

การเติบโตระยะยาวของหุ้นรายตัว ต้องใช้ความอดทนรอเป็นสิบปีหรือแปดปี

ส่วนการเติบโตระยะสั้น ต่อให้จำได้แล้วจะมีประโยชน์อะไร?

ต่อให้หุ้นขึ้นชนเพดานสิบเปอร์เซ็นต์ต่อวัน และขึ้นติดกันสิบวัน เมื่อคิดแบบดอกผลทบต้น ก็ยังเพิ่มขึ้นเพียง 2.6 เท่าเท่านั้น

ต่อให้การจองซื้อหุ้นออกใหม่ไม่มีเพดานจำกัด ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากซื้อเท่าไรก็ซื้อได้ ยังมีสถาบันขนาดใหญ่อีกนับไม่ถ้วนรอจับสลากจองซื้ออยู่ข้างหน้า

ยิ่งไปกว่านั้น หุ้นหมุนเวียนของหุ้นรายตัวยังสามารถถูกควบคุมโดยมนุษย์ได้ เส้นทางในชาติก่อนเป็นอย่างไร ชาตินี้ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นเช่นนั้น

เมื่อในที่สุดนายหาเงินก้อนโตได้สำเร็จ ฝันว่าจะอาศัยความได้เปรียบจากการรู้อนาคตเข้าตลาดไปเก็บเงิน แล้วทุ่มทรัพย์สินทั้งหมดลงในหุ้นตัวหนึ่ง ในวินาทีนั้นเอง เจ้าของมือที่วางแผนมานานได้รับแจ้งว่า มีเงินทุนก้อนใหญ่อีกก้อนกำลังเข้าสู่ตลาดเพื่อรับซื้อหุ้นอย่างรวดเร็ว

เพียงขยับความคิดเดียว หากเขาอยากเชือดนาย เขาก็เชือดนายได้ทันที

ตลาดรองอันเต็มไปด้วยกลลวงและความผันผวน ไม่ใช่สถานที่สำหรับมือใหม่

ยิ่งมือใหม่มีเงินหนามากเท่าไร ก็ยิ่งตายเร็วเท่านั้น

ยังคงเป็นคำพูดเดิม โอกาสในตลาดกระดานใหญ่ต่างหากที่เป็นโอกาสอย่างแท้จริง มีเพียงการรู้แนวโน้มระยะยาวของตลาด การเปลี่ยนแปลงของนโยบาย และการหมุนเวียนของกระแสความสนใจในแต่ละหัวข้อเท่านั้น จึงจะเป็นรากฐานของการทะยานขึ้นเป็นเทพร้อยเท่าได้อย่างรวดเร็ว

แต่หากคิดจะท่องไปในตลาดแห่งนี้ นอกจากต้องมองภาพรวมของอนาคตออกแล้ว ยังขาดประตูหลังของบริษัทหลักทรัพย์ เทรดเดอร์ฝีมือเฉียบคม และความเร็วอินเทอร์เน็ตระดับสุดยอดไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว

อินเทอร์เน็ตความเร็วสี่เมกะบิต?

มีแบนด์วิดท์เท่าไรก็เอาเท่านั้น!

เอามาสองสายเลย!

แพงแค่ไหนก็ต้องซื้อ!

(จบบท)