บทที่ 180 หลินมู่หยาง: บ่อเกรอะบ้านใครระเบิดวะเนี่ย?

หน้าประตูเรือนกระจก ทั้งสามคนนั่งยองๆ กองอยู่กับพื้น หอบหายใจอยู่นานกว่าจะเริ่มได้สติ

เสิ่นเล่อเล่อหน้าตายู่ยี่ไปหมด มองบานประตูเรือนกระจกที่ปิดสนิทด้วยความหวาดผวา: "พี่เสี่ยวขุยคะ... ในนี้มีอุนจิยักษ์เหรอคะ?"

เสี่ยวขุยเองก็โดนกลิ่นเล่นงานจนมึนตึบ ตอบเสียงอู้อี้เหมือนคนยังไม่ตื่นดี

เธอจำได้ว่าตอนมาเมื่อคราวก่อนมันยังปกติดีอยู่นี่นา ไม่เห็นจะมีกลิ่นอะไรเลย

"ไม่มีนะ... เมื่อวานพี่เพิ่งมา ก็ยังไม่เห็นมีกลิ่นอะไรเลย"