บทที่ 193 ศาสตราจารย์ซุน: ก็แหงล่ะ เถาไอวี่มันเรียนจบมหาลัยในจีนมานี่นา

เหตุการณ์ที่ปารีสผ่านไปสิบกว่าวันแล้ว พวกที่อพยพหนีตายออกมาก็เริ่มเรียกร้องอยากกลับบ้าน

เพราะตอนหนีมันฉุกละหุก หลายคนเลยไม่ได้พกเงินติดตัวมาเยอะ

ถึงรัฐบาลจะมีเงินช่วยเหลือ แต่ด้วยสภาพของขาดแคลน รัฐบาลก็ช่วยได้แค่ประทังไม่ให้พวกเขาอดตายไปวันๆ เท่านั้น

ส่วนเรื่องอื่น รัฐบาลก็เทกระจาด ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น

แถมเมืองรอบๆ ปารีส พอมีผู้อพยพแห่กันทะลักเข้าไปเยอะๆ ข้าวของก็พากันขึ้นราคาจนหูฉี่