บทที่ 208 โกจิเบอร์รี่หนิงเซี่ย

เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดสาดส่องลงมาอาบผืนทะเลทราย ใบของต้นซีบัคธอร์นสะท้อนแสงแดดเป็นประกายสีทองอร่าม บนยอดหญ้ายังมีหยาดน้ำค้างเกาะอยู่ประปราย

ความเย็นเยียบในยามค่ำคืนค่อยๆ มลายหายไป สายลมที่พัดโชยมาอบอวลไปด้วยกลิ่นแห้งแล้งของทราย ผสมผสานกับกลิ่นอายความชื้นจางๆ จากแมกไม้ ทะเลทรายที่เคยอ้างว้างกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นในพริบตา

หลินมู่หยางจัดการธุระส่วนตัวเสร็จ ก็เดินออกจากเต็นท์ เริ่มเดินตรวจตราดูต้นไม้ในแคมป์

ลมยามเช้ายังไม่ร้อนจัด หอบเอาความเย็นและกลิ่นทรายแห้งๆ พัดข้ามเนินทรายมา พัดเอาใบซีบัคธอร์นพลิกไหวไปมา

เขาเดินสำรวจไปตามขอบแคมป์หนึ่งรอบ