บทที่ 69 หลิวซวี่ตง: คราวนี้ผมจะไม่ยอมขายหน้าอีกเด็ดขาด

เห็ดตรงมุมกำแพงยังคงเติบโตอย่างเงียบๆ ในขณะที่แก้วมังกรในโรงเรือนเริ่มสุกแล้ว

ช่วงหลายวันนี้ หลินมู่หยางเข้ามาดูโรงเรือนแทบทุกวัน คอยจดบันทึกสภาพของแก้วมังกร เติมแร่ธาตุและสารอาหารให้มันตลอด เพื่อให้แน่ใจว่ามันจะไม่อดอยาก

หลังจากเฝ้าสังเกตอย่างละเอียดมาหลายวัน เขาก็ยืนยันได้ว่ามีแก้วมังกรลูกหนึ่งสุกเต็มที่แล้ว ส่วนลูกอื่นๆ ก็จะสุกตามมาภายในหนึ่งสัปดาห์

แต่ละต้นมีผลขนาดเท่ากำปั้นห้อยอยู่สามถึงสี่ลูก เปลือกสีชมพูอมแดง กลีบสีเขียวสด สีเข้มกว่าแก้วมังกรปกติทั่วไป

หลังจากบทเรียนเรื่องถั่วเหลืองคราวก่อน เสี่ยวขุยก็ย้ำนักย้ำหนาว่า คราวหน้าจะทดสอบอะไรต้องบอกเธอก่อนนะ

หลินมู่หยางก็เลยหยิบมือถือขึ้นมา ส่งข้อความหาเสี่ยวขุย: "แก้วมังกรสุกแล้วนะ"

เสี่ยวขุยที่กำลังไลฟ์สดอยู่ในลานบ้าน พอเห็นข้อความก็ลุกพรวด วิ่งหน้าตั้งไปที่โรงเรือนทันที ปากก็พูดอธิบายกับคนดูไปพลาง:

"ชาวช่องทุกคนคะ ในที่สุดแก้วมังกรที่พวกเรารอคอยก็สุกแล้วค่ะ เดี๋ยวเราไปดูกันว่ามันจะมีฤทธิ์ยังไงบ้าง"

คอมเมนต์ไหลเป็นน้ำตกทันที:

"สุกสักที!"

"รอมาตั้งนาน ใจจะขาดอยู่แล้ว!"

"ต้าหลิวอยู่ไหน? เรียกมาเป็นหนูทดลองด่วน!"

"ขอเชิญต้าหลิว หนูทดลองมือหนึ่งประจำสถาบันวิจัยมู่ขุย ออกศึก!"

หลิวซวี่ตงเพิ่งกลับมาจากแปลงปลูกได้ไม่นาน กำลังนอนพักอยู่บนเตียงสนาม พอได้ยินเสียงเอะอะโวยวายข้างนอก ก็รีบลุกเดินไปที่โรงเรือนทันที

พอเดินเข้าประตูไป ก็เห็นแก้วมังกรห้อยอยู่บนกิ่ง เขาเอานิ้วจิ้มๆ ด้วยความอยากรู้: "นี่คือแก้วมังกรที่ใช้ย้อมผมได้ใช่ไหมครับ?"

หลินมู่หยางยืนหน้าตายอยู่ข้างๆ: "อืม แต่ยังไม่ได้ลองเลยว่าสีย้อมจะติดดีแค่ไหน"

เขาเด็ดแก้วมังกรมาลูกนึง ผ่าครึ่ง เนื้อข้างในเป็นสีแดงอมม่วงเข้ม น้ำฉ่ำๆ แถมยังมีกลิ่นหอมของแก้วมังกรลอยเตะจมูก

หลินมู่หยางหันไปมองหลิวซวี่ตง: "นายจะลองไหมล่ะ?"

หลิวซวี่ตงถอยหลังกรูดทันที: "ทำไมต้องเป็นผมอีกแล้วล่ะครับ?"

หลินมู่หยาง: "ก็ผมนายเยอะ แถมฉันก็ไว้ใจนายด้วย"

หลิวซวี่ตงลูบผมตัวเองที่สีเริ่มซีดลง ส่ายหน้าดิก: "เชื่อก็บ้าแล้วครับ คราวนี้ผมไม่ลองเด็ดขาด ลองทีไรหน้าแตกทุกที คราวนี้ต้องเปลี่ยนคนบ้างแล้วล่ะครับ"

ในไลฟ์สดก็ยังคงฮาครืน:

"ฮ่าๆๆ ป๊อดซะแล้ว"

"ลองทีไรหน้าแตกทุกที ใครไปลองก็ต้องป๊อดแหละ"

"ไม่เอานะ ฉันอยากเห็นต้าหลิวหน้าแตก!"

หลินมู่หยางหันไปมองกลุ่มเด็กใหม่ที่เพิ่งมา

ถึงจะไม่เคยเห็นกับตา แต่คลิปวีรกรรมหน้าแตกของหลิวซวี่ตงก็ดังกระฉ่อนไปทั่วเน็ต พอได้ยินว่าจะต้องเป็นหนูทดลอง ทุกคนก็แอบหวั่นใจ ถอยหลังกันไปคนละก้าว

ยอมตายดีกว่ายอมเสียหน้า!

จังหวะนั้นเอง ต้าจ้วงก็ก้าวออกมารับอาสา: "อาจารย์หลิน ผมขอลองเองครับ"

หลินมู่หยางมองหน้าเขา ซึ่งก็ตัดผมสั้นเกรียนเหมือนคนอื่นๆ เขาพยักหน้า ชี้ไปที่เก้าอี้ข้างๆ: "นั่งสิ"

ต้าจ้วงทิ้งตัวลงนั่ง หลับตาปี๋: "ลุยเลยครับ"

หลินมู่หยางเอาถุงน่องมากรองน้ำแก้วมังกรใส่ถ้วย แล้วค่อยๆ ชโลมลงบนผมของต้าจ้วง สีผมที่โดนน้ำแก้วมังกรค่อยๆ เปลี่ยนจากสีดำเป็นสีแดงอมม่วง

หลิวซวี่ตงมองทุกคนที่กำลังจดจ่ออยู่กับการย้อมผม สลับกับมองแก้วมังกรครึ่งลูกที่เหลือ

กลิ่นหอมของแก้วมังกรยังคงลอยยั่วจมูก ทำเอาเขาเปรี้ยวปาก

เขาหันไปมองรอบๆ พอเห็นว่าไม่มีใครสนใจ ก็แอบหยิบแก้วมังกรชิ้นเล็กๆ ยัดเข้าปาก

ตาเขาเบิกโพลงทันที: "อร่อยอ่ะ!"

เขาเคยกินแก้วมังกรมาเยอะ ไม่ว่าจะของแพงของถูก ไส้ขาวไส้แดง ก็ไม่เคยมีลูกไหนอร่อยขนาดนี้มาก่อนเลย

เขากินไปพลางปลอบใจตัวเองไปพลาง: "แค่กินคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง ตราบใดที่ไม่เอาไปย้อมผม"

ผ่านไปประมาณสิบนาที ผมเกรียนๆ ของต้าจ้วงก็ถูกย้อมเป็นสีแดงจนหมด

ต่างจากการย้อมผมด้วยแก้วมังกรทั่วไป แก้วมังกรลูกนี้ให้สีที่ชัดเจนมาก เป็นสีแดงอมม่วงสว่างจ้า มองไม่เห็นสีดำเดิมเลยแม้แต่นิดเดียว

เสี่ยวขุยชะโงกหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ: "สีนี่เหมือนใช้ยาย้อมผมสารเคมีตามร้านเลยนะ เผลอๆ จะสวยกว่าด้วยซ้ำ"

คอมเมนต์ในไลฟ์ก็พากันตกตะลึง:

"ใช้ย้อมผมได้จริงๆ ด้วยแฮะ?"

"คราวนี้พี่ชายหน้าตายทำสำเร็จแล้วเหรอ?"

"ในที่สุดก็มีสักครั้งที่ไม่หน้าแตก ไม่ง่ายเลยนะเนี่ย"

"แต่ฉันอยากเห็นต้าหลิวหัวแดงอ่ะ"

"ฉันก็อยากเห็นต้าหลิวหัวแดง"

เสี่ยวขุยเห็นคอมเมนต์ ก็หันไปถามหลิวซวี่ตงที่อยู่ข้างๆ: "พี่จะไม่ลองจริงๆ เหรอคะ? แฟนคลับหนูอยากเห็นพี่ผมแดงกันทั้งนั้นเลยนะ"

หลิวซวี่ตงกินแก้วมังกรหมดไปแล้ว แถมเช็ดปากซะสะอาดเอี่ยม เสี่ยวขุยก็เลยไม่ทันสังเกต

พอได้ยินเสี่ยวขุยถาม หลิวซวี่ตงก็ทำหน้าปฏิเสธเต็มที่: "พวกเขาแค่อยากเห็นผมหน้าแตกแหละ ผมไม่หลงกลหรอก"

พอเห็นเขาไม่ยอม เสี่ยวขุยก็ไม่ได้เซ้าซี้ หันกล้องไปถ่ายต้าจ้วงต่อ

หลังจากย้อมเสร็จสิบกว่านาที ทุกคนก็พากันออกจากโรงเรือน มาล้างน้ำแก้วมังกรที่ติดอยู่บนหัวต้าจ้วงออกที่ลานบ้าน แล้วก็สระด้วยแชมพูนิดหน่อย

พอล้างเสร็จ เช็ดผมจนแห้ง สีก็ยิ่งดูเด่นชัดขึ้น

เสี่ยวขุยอุทานออกมา: "สีสดมากเลยอ่ะ"

"ใช่ คราวที่แล้วฉันไปย้อมที่ร้านยังไม่สวยเท่านี้เลย"

"สีนี้ผู้หญิงทำต้องสวยแน่ๆ"

"อยากได้จัง"

"พี่ชายหน้าตายไม่หน้าแตกแฮะ แปลกจัง"

เสี่ยวขุยอ่านคอมเมนต์ ยิ้มแฉ่งอย่างภูมิใจ: "แน่นอนสิ พี่ชายหนูเก่งจะตาย"

พูดจบ เธอก็นึกอะไรขึ้นได้: "พี่จอมโวยวายอยู่ไหมคะ? ถูกใจผลลัพธ์ไหมเอ่ย?"

พอเธอพูดจบ บนหน้าจอก็มีเอฟเฟกต์ของขวัญลอยขึ้นมาหลายอันติด

พี่จอมโวยวาย: "อยู่จ้า สีสวยมาก ถูกใจสุดๆ ขอบคุณเสี่ยวขุยนะ ฝากขอบคุณพี่ชายด้วย"

เสี่ยวขุยได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มกว้าง: "ถูกใจก็ดีแล้วค่ะ"

แล้วพี่จอมโวยวายก็ส่งข้อความมาอีก: "แล้วสีนี้มันจะอยู่ได้นานแค่ไหนคะ?"

เสี่ยวขุยไม่รู้ ก็เลยหันไปถามหลินมู่หยาง: "พี่คะ สีนี้มันจะติดทนนานแค่ไหนอ่ะ?"

หลินมู่หยางนิ่งคิด: "น่าจะประมาณสามวันนะ แต่พอเข้าวันที่สอง สีมันจะเริ่มทำปฏิกิริยากับออกซิเจนแล้วค่อยๆ จางลง ซึ่งกระบวนการนี้จะใช้เวลาประมาณสามวัน

จนกว่าสีจะหายไปหมด"

เสี่ยวขุยพยักหน้า: "หมายความว่า สีจะสดแบบนี้แค่ 24 ชั่วโมงแรกใช่ไหมคะ? หลังจากนั้นก็จะค่อยๆ จางลง?"

หลินมู่หยางพยักหน้า: "ทำไม เธออยากลองบ้างเหรอ?"

"ไม่ๆๆๆ" เสี่ยวขุยรีบโบกมือปฏิเสธ: "แฟนคลับฝากถามมาค่ะ"

ตั้งแต่เล็กจนโต เธอไม่เคยย้อมผมเลย รู้สึกว่าย้อมผมแล้วมันแปลกๆ

ต้าจ้วงเดินอวดหัวเกรียนสีแดงอมม่วงไปรอบลานบ้าน

ตอนอู่เทาเดินผ่าน เขาก็แค่ปรายตามอง ไม่ได้พูดอะไร ส่วนคนอื่นๆ พากันยกนิ้วโป้งให้ ต้าจ้วงก็ยิ้มแป้นอย่างมีความสุข

คอมเมนต์ก็มีแต่คำชม:

"ต้าจ้วงเป็นคนแรกของสถาบันวิจัยเลยนะ ที่อาสาเป็นหนูทดลองเองเนี่ย"

"ส่วนเสี่ยวขุยกับต้าหลิวนี่ โดนจับเป็นหนูทดลองแบบงงๆ ทั้งนั้น"

"ฮ่าๆๆ สองคนนั้นน่าสงสารสุด"

"ต้าหลิวโดนแย่งซีนซะแล้ว"

หลังจากยืนยันได้ว่าสีย้อมผมไม่มีปัญหา ที่เหลือก็แค่จดบันทึกเวลาที่สีจะเริ่มจาง

ทุกคนเริ่มแยกย้ายกันไปทำงานของตัวเอง

แต่เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เสี่ยวขุยก็กรี๊ดลั่น: "พี่ซวี่ตง! ผมพี่!"