บทที่ 75 โฉมหน้าของทางฝั่งซากุระ

รอยยิ้มที่เพิ่งจุดขึ้นบนมุมปากของเว่ยกั๋วจู้หยุดชะงัก

เสียงโห่ร้องยินดีในโรงปฏิบัติงานค่อยๆ แผ่วลง

หลี่เฉาตบไหล่เว่ยกั๋วจู้

"มาได้จังหวะพอดีเลย จะได้ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหา"

"ทูตหลี่ พวกมันต้องมาเอาเรื่องแน่ๆ" เว่ยกั๋วจู้หันกลับไปมองทางประตูโรงปฏิบัติงาน

จ้าวหงจวินก้าวขึ้นมา ยืนอยู่ข้างๆ เว่ยกั๋วจู้

"กลัวอะไรล่ะ เตาถลุงเหล็กก็เป็นของพวกเรา เหล็กกล้าก็เป็นของที่พวกเราถลุงเอง"

ชายสวมชุดสูทสั่งตัดเนี้ยบกริบหลายคนก้าวยาวๆ เข้ามาในโรงปฏิบัติงาน

ชายผู้เป็นหัวหน้าหวีผมเรียบแปล้ไปด้านหลัง สวมแว่นตากรอบทองบนสันจมูก

ด้านหลังเขามีล่ามถือกระเป๋าเอกสารเดินตามมา พร้อมกับผู้ติดตามอีกสองคนที่ถือกล้องถ่ายรูป

ชายคนนั้นกวาดสายตามองไปรอบๆ สายตาไปหยุดอยู่ที่เตาถลุงเหล็กที่กำลังพ่นควันอยู่

เขารีบจ้ำอ้าวเข้ามา เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นซีเมนต์ดังกึกก้อง

"ผู้อำนวยการเว่ย พวกคุณกำลังทำอะไรกัน?" ชายคนนั้นพูดภาษาจีนได้คล่องแคล่ว แต่ยังมีสำเนียงที่แข็งกระด้างอยู่บ้าง

เว่ยกั๋วจู้เดินเข้าไปหา

"ตัวแทนทานากะ พวกเรากำลังถลุงเหล็กกล้าอยู่ครับ"

ทานากะ อิจิโร่หยุดเดิน ล้วงผ้าเช็ดหน้าสีขาวออกจากกระเป๋าเสื้อขึ้นมาปิดจมูก

"ถลุงเหล็กกล้างั้นเหรอ? ปัญหาขัดข้องของเตาหมายเลขสองกับหมายเลขสามยังไม่ได้รับการแก้ไข พวกคุณกลับจุดไฟโดยพลการ นี่มันเป็นการทำลายเครื่องจักรชัดๆ!"

ล่ามรีบขึ้นเสียงสูงทันที พลางชี้หน้าเว่ยกั๋วจู้

"ผู้อำนวยการเว่ย ตามสัญญาข้อที่สิบเจ็ด ฝ่ายจีนห้ามถอดแยกชิ้นส่วนหรือซ่อมแซมเครื่องจักรด้วยตัวเอง พวกคุณกำลังทำผิดสัญญาอย่างร้ายแรงนะ!"

เว่ยกั๋วจู้ยืดอกตรง จ้องมองนิ้วของล่ามคนนั้น

"เครื่องจักรเสียมาสองปี พวกคุณก็ไม่ยอมมาซ่อม พวกเราจะปล่อยให้คนงานทั้งโรงงานกว่าพันชีวิตอดตายได้ยังไงล่ะ"

ทานากะ อิจิโร่แค่นเสียงหัวเราะเยาะ

"ซ่อมงั้นเหรอ? พวกคุณมีเทคโนโลยีงั้นสิ? ตอนนี้เตาถลุงเหล็กถูกพวกคุณทำพังไปแล้ว ความรับผิดชอบทั้งหมดตกอยู่ที่พวกคุณ"

เขาหันไปทำสัญลักษณ์มือให้ผู้ติดตาม

ผู้ติดตามรีบเปิดกระเป๋าเอกสาร ดึงแฟ้มเอกสารฉบับหนึ่งยื่นให้

ทานากะ อิจิโร่ตบแฟ้มเอกสารนั้นลงบนโต๊ะเหล็กข้างๆ

"นี่คือใบเสนอราคาค่าซ่อมแซมฉบับใหม่ เนื่องจากพฤติกรรมอันป่าเถื่อนของพวกคุณ ทำให้ความยากในการซ่อมแซมเพิ่มขึ้น ค่าซ่อมแซมจึงเพิ่มขึ้นจากสามล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นหกล้านดอลลาร์สหรัฐ"

เว่ยกั๋วจู้มองดูแฟ้มเอกสารนั้น ไม่ได้ยื่นมือออกไปรับ

"หกล้านดอลลาร์สหรัฐ?"

"ใช่ แล้วพวกคุณยังต้องไล่คนงานที่แอบถอดชิ้นส่วนเครื่องจักรพวกนั้นออกทันทีด้วย" ทานากะ อิจิโร่เชิดคางขึ้น สายตากวาดมองไปที่หานจ้าวซวินซึ่งยืนอยู่ท่ามกลางฝูงคน "ตาแก่นั่นเป็นคนนำทีมซ่อมสินะ ไล่มันออกจากโรงงานเหล็กกล้าเดี๋ยวนี้ ไม่งั้น ยามาโตะ สตีล จะยุติความร่วมมือกับโรงงานของพวกคุณอย่างถาวร"

จ้าวหงจวินก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว บังหานจ้าวซวินไว้

"แกสั่งให้ใครไสหัวไปนะ?"

ทานากะ อิจิโร่มองประเมินชุดทหารเก่าๆ ของจ้าวหงจวิน

"คุณเป็นใคร? พวกเรากำลังคุยธุรกิจกับโรงงานเหล็กกล้าอยู่ คนที่ไม่เกี่ยวข้องกรุณาออกไป"

"ฉันมาจากเขตทหาร" จ้าวหงจวินชี้ไปที่เตาถลุงเหล็ก "เตานี้ พวกเราซ่อมเสร็จแล้ว เงินน่ะเรอะ แม้แต่แดงเดียวก็ไม่มีให้หรอก ส่วนคนน่ะ แกแตะไม่ได้แม้แต่คนเดียว"

สีหน้าของทานากะ อิจิโร่ดำทะมึนลง

"คุณจ้าว นี่เป็นสัญญาทางธุรกิจนะ พวกคุณทำผิดสัญญาก่อน ถ้าไม่จ่ายเงินชดเชย พวกเราจะหยุดส่งอะไหล่ทั้งหมด เตาถลุงเหล็กของพวกคุณ ต่อไปก็จะเป็นแค่กองเศษเหล็กเท่านั้น"

หลี่เฉาเดินออกมาจากด้านหลัง มายืนอยู่ข้างจ้าวหงจวิน

"คุณทานากะ เมื่อกี้คุณบอกว่า พวกเราไม่มีเทคโนโลยีงั้นเหรอ?"

ทานากะ อิจิโร่มองใบหน้าที่ไม่คุ้นเคยของหลี่เฉา แล้วขมวดคิ้ว

"คุณเป็นใคร? ระดับโลหะวิทยาของประเทศมังกรของพวกคุณ แม้แต่เครื่องจักรตกรุ่นเมื่อยี่สิบปีก่อนของเรา พวกคุณยังรับมือไม่ได้เลย นี่คือความจริง"

หลี่เฉายิ้ม

"ผู้อำนวยการเว่ย เอาความจริงของพวกเราให้ตัวแทนทานากะดูหน่อยสิครับ"

เว่ยกั๋วจู้หันหลังเดินไปที่โต๊ะควบคุม

เขาหยิบตัวอย่างเหล็กกล้าพิเศษที่เพิ่งออกจากเตาและเย็นตัวลงแล้ว เดินกลับมา วางลงบนโต๊ะเหล็กตรงหน้าทานากะ อิจิโร่

"ตัวแทนทานากะ ลองดูนี่สิครับ"

ทานากะ อิจิโร่ก้มลงมองแวบหนึ่ง

พื้นผิวของก้อนเหล็กกล้าปรากฏสีเทาเงินสม่ำเสมอ ไม่มีรูพรุนหรือสิ่งเจือปนใดๆ เลย

แววตาของเขาเปลี่ยนไปวูบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ

"ก็แค่เหล็กแท่งธรรมดาๆ ก้อนหนึ่ง พวกคุณเอาเศษเหล็กมาหลอมก็ทำให้มันออกมาหน้าตาแบบนี้ได้ ผักชีโรยหน้าเก่งดีนี่"

เสิ่นรั่วฉิงก้าวออกมาข้างหน้า หันหน้าจอเครื่องทดสอบแรงดึงวัสดุแบบพกพาไปทางทานากะ อิจิโร่

"ความต้านทานแรงดึง 698 เมกะปาสคาล ความทนทานต่อแรงดึงสูงสุด 812 เมกะปาสคาล อัตราการยืดตัว 18 เปอร์เซ็นต์"

เสียงของเสิ่นรั่วฉิงดังกังวานไปทั่วโรงปฏิบัติงาน

สายตาของทานากะ อิจิโร่จับจ้องอยู่ที่หน้าจอ

เขาชะโงกหน้าเข้าไปใกล้ มองดูตัวเลขสีดำเหล่านั้น

"เป็นไปไม่ได้" ทานากะ อิจิโร่ส่ายหน้า "อุปกรณ์ของพวกคุณไม่มีทางทำอุณหภูมิหลอมเหลวได้สูงขนาดนี้หรอก และสูตรโลหะผสมของพวกคุณก็ไม่มีทางทำได้บริสุทธิ์ขนาดนี้ด้วย"

"ข้อมูลก็อยู่ตรงหน้านี้แล้ว" เสิ่นรั่วฉิงชี้ไปที่หน้าจอ "ถ้าไม่เชื่อ คุณทดสอบเองดูก็ได้"

ทานากะ อิจิโร่ผลักผู้ติดตามออกไป แล้วขยับเข้าไปใกล้เครื่องทดสอบด้วยตัวเอง

เขาตรวจสอบพอร์ตเชื่อมต่อและหัวตรวจวัดของเครื่องทดสอบอย่างละเอียด แล้วก็มองไปที่เครื่องทดสอบเอนกประสงค์ขนาดเล็กที่อยู่ข้างๆ

"หลอดสุญญากาศอิเล็กทรอนิกส์ของพวกคุณ ยังย่อขนาดให้เล็กลงไม่ได้เลย จะสร้างอุปกรณ์ทดสอบที่มีความแม่นยำสูงขนาดนี้ขึ้นมาได้ยังไง? นี่มันของนำเข้าชัดๆ"

เสิ่นรั่วฉิงปิดฝาครอบเครื่องทดสอบลง

"คุณทานากะ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วล่ะค่ะ"

ทานากะ อิจิโร่ยืดตัวขึ้น สีหน้าเขียวคล้ำ

"พวกคุณเอาสูตรมาจากไหน? ขโมยความลับทางการค้าของพวกเรามาใช่ไหม?"

เว่ยกั๋วจู้หัวเราะร่วน เสียงหัวเราะดังก้องไปทั่วโรงปฏิบัติงานอันกว้างขวาง

"ตัวแทนทานากะ พิมพ์เขียวของคุณมันถูกเผาทิ้งต่อหน้าต่อตาผมไปตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง? พวกเราจะไปขโมยอะไรมาได้ล่ะ?"

ทานากะ อิจิโร่ถอยหลังไปครึ่งก้าว

"พวกคุณเจาะโครงสร้างภายในของเตาถลุงเหล็กได้แล้วงั้นเหรอ?"

"มากกว่านั้นอีก" เว่ยกั๋วจู้ชี้ไปที่เตาถลุงเหล็ก "พวกเรายังเปลี่ยนสูตรผสมไปอีกสามจุดด้วย อุณหภูมิเตาตอนนี้ สูงกว่าขีดจำกัดสูงสุดที่คุณออกแบบไว้ตั้งห้าสิบองศาเชียวนะ"

ลมหายใจของทานากะ อิจิโร่เริ่มถี่รัว

เขามองดูเตาถลุงเหล็กที่กลับมาทำงานอีกครั้ง แล้วก็มองดูก้อนเหล็กกล้าพิเศษบนโต๊ะ

"พวกคุณกล้าดียังไงมาแก้ไขการออกแบบของเรา!"

"การออกแบบของคุณมันก็แค่ของมีตำหนิ" หลี่เฉาพูดแทรกขึ้นมา "อายุการใช้งานของอิฐตาข่ายเก็บความร้อนมีแค่หกปี วาล์วควบคุมหลักก็มีแผ่นเหล็กกลวงๆ เชื่อมติดอยู่ข้างนอกตั้งสามชั้นเพื่อหลอกคนอื่น ลูกไม้พรรค์นี้ พอได้แล้วล่ะ"

หน้าของทานากะ อิจิโร่แดงก่ำ

"ดี ดีมาก คนประเทศมังกรอย่างพวกคุณไม่รักษาคำพูด ผมขอประกาศว่า ยามาโตะ สตีล ขอยุติการให้ความช่วยเหลือทางเทคนิคทั้งหมดทันที หากเตาถลุงเหล็กของพวกคุณเกิดระเบิดขึ้นมา รับผิดชอบผลที่ตามมาเอาเองก็แล้วกัน!"

เขายื่นมือไปคว้าแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ

เว่ยกั๋วจู้เอามือกดทับแฟ้มเอกสารนั้นไว้

"ตัวแทนทานากะ ข้อตกลงเพิ่มเติมฉบับนี้ พวกเราไม่ต้องการแล้วล่ะ"

เว่ยกั๋วจู้หยิบเอกสารโทรสารใบนั้นขึ้นมา เดินไปที่โซนตัดเศษเหล็กข้างๆ

เขาโยนเอกสารนั้นเข้าไปในเปลวไฟของเครื่องพ่นไฟอุณหภูมิสูงโดยตรง

เปลวไฟกลืนกินกระดาษแผ่นนั้นในพริบตา กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำร่วงหล่นลงบนพื้น

ช่างเทคนิคอาวุโสหวังเถียจู้เป็นคนแรกที่ปรบมือ

คนงานในโรงปฏิบัติงานต่างพากันปรบมือตาม

เสียงปรบมือดังกลบเสียงคำรามของเตาถลุงเหล็กไปจนหมดสิ้น

เว่ยกั๋วจู้หันกลับมา มองดูเพื่อนร่วมงานเก่าแก่ที่ต้องกล้ำกลืนฝืนทนมาด้วยกันถึงสองปีเต็มๆ

"วันนี้ โรงงานของเรา ยืดหลังได้ตรงอย่างแท้จริงแล้ว!"

ทานากะ อิจิโร่ชี้หน้าเว่ยกั๋วจู้ นิ้วมือสั่นระริก

"พวกคุณจะต้องเสียใจ! ไม่มีอะไหล่ของเรา สายการผลิตเหล็กซิลิคอนของพวกคุณเดือนหน้าก็ต้องหยุดทำงานแล้ว! ผมจะไปประท้วงที่สถานทูต ผมจะทำให้พวกคุณขายเหล็กไม่ออกเลยแม้แต่ชิ้นเดียว!"

"เชิญ ไม่ส่งนะ" จ้าวหงจวินเอ่ยปากอย่างเย็นชา

ทานากะ อิจิโร่หันหลังกลับ นำผู้ติดตามเดินจ้ำอ้าวออกไป

พอเดินไปถึงหน้าประตูโรงปฏิบัติงาน เขาก็หยุดเดิน แล้วหันกลับมามองก้อนเหล็กกล้าพิเศษก้อนนั้นอีกครั้ง

ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง

ทานากะ อิจิโร่พุ่งพรวดออกจากประตูโรงงานเหล็กกล้า มุดเข้าไปในรถเก๋งสีดำที่จอดอยู่ริมถนน

"ออกรถ! ไปที่ทำการไปรษณีย์!" เขาตะคอกใส่คนขับรถ

รถเก๋งแล่นตะบึงฝุ่นตลบไปตามถนนลูกรัง

ทานากะ อิจิโร่กระชากเนกไทออก แล้วปาใส่เบาะรถอย่างแรง

"ขับรถไป ขอโทรศัพท์ระหว่างประเทศที่ใกล้ที่สุด!"

ในตู้โทรศัพท์อันแสนวุ่นวายของที่ทำการไปรษณีย์ เขากดเสียงต่ำ พูดภาษาซากุระอย่างรวดเร็วและเย็นชา

"ผมเอง กลุ่มโรงงานเหล็กกล้าที่หนึ่งมณฑลฉินจง สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว พวกเขา... อาจจะผลิตเหล็กกล้าชนิดพิเศษออกมาได้เองแล้ว ใช่ พารามิเตอร์ผิดปกติ คาดว่าจะสูงกว่ามาตรฐาน S-7 ที่เรากำหนดไว้"

ทานากะ อิจิโร่กัดฟันกรอด

"สืบ! สืบมาให้ได้ว่าใครอยู่เบื้องหลังให้การสนับสนุนพวกเขา! ประเทศมังกรไม่มีทางมีเทคโนโลยีสำรองแบบนี้เด็ดขาด!"

เขาคำรามใส่ปลายสายโทรศัพท์

"ติดต่อกระทรวงการค้าระหว่างประเทศและอุตสาหกรรมเดี๋ยวนี้ เริ่มมาตรการคว่ำบาตรตามแผนที่วางไว้ ผมจะทำให้พวกมันรู้ซึ้งถึงผลของการล่วงเกินยามาโตะ สตีล!"