บทที่ 202 กระแสสังคมระเบิด

แม้หัวหน้าตู้และคนอื่นๆ จะไม่เข้าใจว่าอู๋เสียนจะทำยังไง แต่ก็รู้สึกว่ามันสุดยอดมาก ยอดนักวาดม้วนภาพนี่นะ วิธีการของพวกเขาย่อมไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะคาดเดาได้อยู่แล้ว "ได้ครับ ขอเวลาพวกเราห้าวัน รับรองว่าท่านต้องพอใจแน่นอน" หัวหน้าตู้ตบหน้าอกรับประกัน "ส่วนภาพจำลองเสมือนจริง ก็ให้ใช้ตามแบบม้วนภาพของท่านใช่ไหมครับ?”

“ใช่ครับ ส่วนพวกกรอบ ระดับ หรือของตกแต่งต่างๆ พวกคุณออกแบบเองได้เลย" อู๋เสียนหยิบปึกกระดาษออกมาจากถุงมิติ "นี่คือภาพสเกตช์แบบไฟนอลของม้วนภาพในปัจจุบันของผม เอาไปดูเป็นตัวอย่างนะ" หัวหน้าตู้และคนอื่นๆ เปิดดูคร่าวๆ ก่อนจะชะงักไป "ผู้คุมหกสำนัก ผู้พิพากษาทั้งสี่? ท่านรองประธานจะออกผลงานใหม่หรือครับ?" อู๋เสียนพยักหน้า "ก็กะจะถือโอกาสนี้เปิดตัวผลงานใหม่พอดี”

“เยี่ยมไปเลยครับ" หัวหน้าตู้และคนอื่นๆ ดีใจมาก "แบบนี้ก็จะช่วยเพิ่มกระแสให้กับระบบใหม่นี้ได้ด้วย" จากนั้น ทีมงานแผนกไอทีภายใต้การนำของหัวหน้าตู้ ก็เริ่มสร้างระบบสุ่มการ์ดบนเว็บไซต์ของสโมสร ส่วนอู๋เสียนก็รีบล็อกอินเข้าเว็บไซต์สโมสร เพื่อไปจัดการคอลัมน์ส่วนตัวของตัวเอง อย่างแรกเลยคือ แช่แข็งและยกเลิกคำสั่งซื้อที่ต่อคิวยาวไปถึงเจ็ดปีข้างหน้าให้หมด พร้อมกับโพสต์ประกาศในคอลัมน์เพื่อชี้แจง: "สวัสดีแฟนคลับซีรีส์ขุนพลยมบาลทุกท่าน เนื่องจากยอดสั่งซื้อม้วนภาพในตอนนี้มันมากเกินไปจริงๆ อู๋ผู้นี้จึงจำเป็นต้องเปลี่ยนวิธีจำหน่ายม้วนภาพใหม่ ดังนั้นจึงขอยกเลิกคำสั่งซื้อทั้งหมดในปัจจุบัน ในสัปดาห์หน้า จะมีการเปิดตัวระบบจำหน่ายแบบใหม่ และจะมีการชดเชยให้กับผู้ที่สั่งซื้อไปแล้วอย่างเหมาะสม การเปลี่ยนแปลงในครั้งนี้ ได้พิจารณาจากหลายๆ ด้านอย่างถี่ถ้วนแล้ว ขอให้ทุกท่านรอติดตาม นอกจากนี้ พร้อมกับการเปิดตัวระบบจำหน่ายใหม่ จะมีการวางจำหน่ายผลงานม้วนภาพชุดใหม่ 【ผู้คุมหกสำนัก】 ด้วย รายละเอียดต่างๆ โปรดติดตามประกาศต่อไปในคอลัมน์ส่วนตัวครับ" ต้องบอกเลยว่า ตอนนี้อู๋เสียนมีอิทธิพลในเมืองเย่าหยางไม่น้อยเลยทีเดียว ทันทีที่ประกาศออกไป กลุ่มแฟนคลับในเว็บไซต์ก็แทบระเบิด ไม่นาน แผนกบริการลูกค้าก็รีบร้อนมาหาเขา โทรศัพท์สายแทบไหม้แล้ว แต่ก็ช่วยไม่ได้ จู่ๆ มาเล่นไม้นี้ ยังไงก็ต้องเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อยู่แล้ว แฟนคลับต่างพากันบ่นระงม ทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ ผุดขึ้นเป็นดอกเห็ด "อะไรวะเนี่ย? จู่ๆ ก็ระงับการขาย แถมยังยกเลิกคำสั่งซื้อทั้งหมดอีก?”

“ก็คิวยาวไปถึงเจ็ดปีข้างหน้าแล้ว มันก็เกินไปจริงๆ แหละ เป็นฉัน ฉันก็ปวดหัว”

“แปลกๆ นะ แบบนี้มันแปลกมากๆ”