บทที่ 56 การผนวก

แสงล้ำค่าอันเข้มข้นปรากฏขึ้นข้างกายของอู๋เสียนอย่างกะทันหัน

เทพเจ้าแห่งโชคลาภผู้ประทับบนหลังพยัคฆ์ดำปรากฏตัวอย่างเจิดจรัส มือหนึ่งถือแส้เหล็ก อีกมือถือเงินตำลึงทองคำ รัศมีแห่งโชคลาภแผ่ซ่านไปทั่วตัว ขับไล่พลังหยินและพลังอาฆาตที่รายล้อมอยู่จนหมดสิ้น

พยัคฆ์ดำคำรามก้อง เหล่าโจรวิญญาณต่างตื่นตระหนก

ม้าวิญญาณใต้ร่างของโจรวิญญาณส่งเสียงร้องด้วยความหวาดกลัว

โจวฉีที่อยู่ด้านข้างตกตะลึงกับการปรากฏตัวของเทพเจ้าแห่งโชคลาภ "ช่างเป็นอานุภาพที่ทรงพลังนัก! ถึงระดับแกนเงินสี่ดาวแล้วหรือนี่?"

เขาเคยเห็นเทพเจ้าแห่งโชคลาภมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ในตอนนั้นความสนใจพุ่งเป้าไปที่ราชาไก่

เพิ่งจะตระหนักได้ว่า จิตวิญญาณภาพวาดรูปร่างมนุษย์ผู้มีบารมีและทรงพลังผู้นี้ต่างหากที่เป็นกำลังรบที่แท้จริงของอู๋เสียน

ครืน! ครืน! ครืน!

เทพเจ้าแห่งโชคลาภยกแส้เหล็กขึ้น ท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์ที่ปรักหักพังก็เต็มไปด้วยเสียงฟ้าร้อง

สายฟ้าผ่าลงมาเป็นสาย โจมตีกลุ่มโจรวิญญาณที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดจนบาดเจ็บสาหัส

"วิชาสายฟ้าเป็นศัตรูตัวฉกาจของสิ่งชั่วร้ายจริงๆ หรือเนี่ย"

กล่าวสรุปสั้นๆ คือ เมื่อพลังในกฎไม่สามารถกดขี่คู่ต่อสู้ได้ ก็ต้องใช้พลังนอกกฎเข้าช่วย

หลังจากหลอมรวมเส้นเวทชีวิตเส้นแรก พลังของเทพเจ้าแห่งโชคลาภก็ต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

เมื่อบวกกับการเสริมพลังจากแผนภาพ "เทพเจ้าแห่งโชคลาภห้าทิศทาง" พลังต่อสู้ยิ่งน่าเกรงขาม

เมื่อเห็นว่าการโจมตีด้วยธาตุสายฟ้าได้ผล โจวฉีตาเป็นประกาย เขาดึงม้วนภาพจักรกลแกนเงินระดับสามดาวครึ่งออกมาทันที แม้จะมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่กลับดูเหมือนป้อมปืนเคลื่อนที่มากกว่า

ภายใต้การควบคุมของโจวฉี ป้อมปืนจักรกลยิงลำแสงไฟฟ้าออกมา พลังทำลายล้างไม่น้อย

เป็นที่ประจักษ์ชัดว่าการโจมตีด้วยสายฟ้ามีพลังทำลายล้างต่อเหล่าโจรวิญญาณเป็นอย่างมาก

เพียงแต่เมื่อเทียบกับการโจมตีด้วยสายฟ้าจากม้วนภาพของอู๋เสียน ประสิทธิภาพกลับด้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

"แปลกจัง เป็นการโจมตีด้วยสายฟ้าเหมือนกัน แต่ทำไมความแตกต่างถึงได้มากขนาดนี้?"

มองดูโจรวิญญาณแต่ละตนถูกเทพเจ้าแห่งโชคลาภโจมตีจนร้องลั่น ก่อนจะถูกยมทูตขาวดำร่วมมือกันปราบ โจวฉีอิจฉาแทบบ้า

"เป็นไปได้ไหมว่าสายฟ้าผ่าลงมานั้นมีพลังแห่งกฎที่ควบคุมวิญญาณอยู่ด้วย?"

คิดถึงตรงนี้ โจวฉีก็ตกใจกลัว

ในทางกลับกัน ฝั่งของอู๋เสียนได้สังหารสัตว์ประหลาดจนเมื่อยมือ รู้สึกถึงพลังวิญญาณที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย และเมื่อมองดูชิ้นส่วนของสัตว์ประหลาดม้วนภาพระดับสูง เขาก็ยิ้มจนหุบปากไม่ลง

เซวียหลิงหลิงที่อยู่บนที่สูงก็สังเกตเห็นฉากอันน่าทึ่งนี้เช่นกัน

ก่อนหน้านี้ในเขตมิติภาพลวงตา เธอสังเกตเห็นแล้วว่าม้วนภาพนี้เก่งกาจ แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะยิ่งกว่านั้น

"หัวน้อยๆ ของลูกศิษย์รักไปเอาความคิดแปลกประหลาดเหล่านั้นมาจากไหนกันนะ?"

ในขณะที่สงสัย โจรวิญญาณตัวสุดท้ายด้านล่างก็ถูกอู๋เสียนจัดการลงได้สำเร็จ

มีโจรวิญญาณทั้งหมดแปดตน โจวฉีได้ส่วนแบ่งเพียงตนเดียวเท่านั้น ที่เหลือเจ็ดตนตกเป็นของอู๋เสียนทั้งหมด

ความแตกต่างช่างเห็นได้ชัดเจน

และเมื่อโจรวิญญาณตัวสุดท้ายล้มลง พลังงานของ "เมืองภูเขาดับสูญระดับหนึ่ง" ก็หมดลงเช่นกัน

ภาพรอบด้านเริ่มพร่ามัวอย่างรวดเร็ว และผู้ที่เหลืออยู่ทั้งหมดก็ถูกส่งออกจากดันเจี้ยน

ภายในห้องโถงของสโมสร

สมาชิกที่ตกรอบไปก่อนหน้านี้ต่างถอนหายใจและยังคงหวาดกลัวต่อประสบการณ์การตายในดันเจี้ยน

เมื่อเห็นทุกคนถูกส่งตัวออกมาพร้อมกัน พวกเขาก็คิดว่าถูกบอสใหญ่กวาดล้างทั้งทีม

"เกิดอะไรขึ้น?" เซวียเซิงหยางที่ถูกส่งออกมาด้วยความมึนงง "กำลังจะจัดการโจรวิญญาณได้อยู่แล้ว ทำไมจู่ๆ ถึงถูกส่งออกมาได้?"

"พลังงานของดันเจี้ยนระดับหนึ่งหมดแล้ว" เซวียหลิงหลิงอธิบายอย่างใจเย็น

พูดง่ายๆ ก็คือมีคน "ผ่านด่าน" ไปก่อนแล้ว

ทุกคนเพิ่งเข้าใจ

"เอาล่ะ กิจกรรมสานสัมพันธ์ครั้งนี้สิ้นสุดลงเพียงเท่านี้" เซวียหลิงหลิงประกาศ "ทุกคนคงสัมผัสได้ถึงความรุนแรงของดันเจี้ยนภาพวาดแล้ว รู้สึกถึงความอ่อนแอและเล็กจ้อยของตัวเองบ้างไหม?"

เหล่าสมาชิกต่างคอตก ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น

มีเพียงอู๋เสียน โจวฉี และเซวียเซิงหยาง ที่สงบสติอารมณ์อยู่ได้

เมื่อเห็นดังนั้น เซวียหลิงหลิงก็ยกมือขึ้น ม้วนภาพราชาผีแกนทองแดงสิบสองม้วนปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน "มาสิ มารับม้วนภาพราชาผีของพวกเธอไป มีม้วนภาพราชาผีของฉันรับรองว่าวันหน้าพวกเธอจะผ่านดันเจี้ยนภาพวาดได้อย่างสบาย!"

สมาชิกทั้งสิบสองคนตาเป็นประกาย ทยอยเข้ารับม้วนภาพของตนเองทีละคน

"ทำไมไม่ใช่ราชาผีกลืนวิญญาณล่ะ?"

เซวียเซิงหยางดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจกับราชาผีที่ตนได้รับ

"เธอเหมาะกับราชาผีหลายบาปมากกว่า" เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างใจเย็น

"ก็ได้"

อู๋เสียนมองทุกอย่างอยู่ในใจ พลางครุ่นคิด

เห็นได้ชัดว่าเซวียหลิงหลิงไม่ได้แจกม้วนภาพราชาผีให้ทุกคนแบบสุ่มสี่สุ่มห้า แต่แบ่งปันให้ตามความเหมาะสมของแต่ละคน รวมถึงผลงานที่เพิ่งแสดงออกมาในเมืองภูเขาดับสูญด้วย

"เอาล่ะ ประธานลงทุนไปไม่น้อยเลยนะ" เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยความเสียดาย "หลังจากนี้ในการแข่งขันพวกเธอต้องทำผลงานให้ดี ยอดขายของม้วนภาพราชาผีชุดนี้ต้องพึ่งพาพวกเธอแล้วนะ อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ"

แต่เดิมคิดว่าค่าสมัครจากการคัดเลือกจะเพียงพอ แต่เมื่อคำนวณแล้วกลับต้องควักกระเป๋าจ่ายเพิ่มไปไม่น้อยเลยทีเดียว

"วางใจได้เลยครับท่านประธาน!" ตู้ยี่ฟานเป็นผู้นำกล่าว

"ดีมาก!" เซวียหลิงหลิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "เวลาว่างๆ ก็หมั่นไปลงดันเจี้ยนเมืองภูเขาดับสูญในหุบเขาลี้ลับ เพื่อสะสมพลังงานให้เมืองภูเขาดับสูญด้วยล่ะ"

"เข้าใจแล้วครับ"

ทุกคนตอบรับพร้อมเพรียงกัน

โจวฉีเสริมขึ้นมาว่า "ใครที่สนใจม้วนภาพชุดนี้ของฉันก็มาหาฉันได้ สมาชิกสโมสรรับส่วนลดยี่สิบเปอร์เซ็นต์"

ในฐานะนักวาดม้วนภาพ ความสัมพันธ์ระหว่างโจวฉีกับสโมสรเหมือนเป็นพันธมิตรพิเศษมากกว่า

ในอนาคตเขาจะสร้างกลุ่มของตนเองภายในสโมสร

"แล้วท่านรองประธานล่ะครับ?" เซวียเซิงหยางมองอู๋เสียนอย่างคาดหวัง "จะบอกราคาให้พวกเราทราบหน่อยไหม จะได้เป็นแรงจูงใจให้พวกเราได้บ้าง"

"อืม" อู๋เสียนพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม "เดี๋ยวตกลงราคาได้แล้วจะแจ้งให้ทราบนะครับ"

"ท่านรองประธานสุดยอด!"

เซวียเซิงหยางนำเชียร์

ไม่มีทางเลือกอื่น ม้วนภาพสายวิญญาณที่อู๋เสียนใช้เอาชนะเขาเมื่อครู่นั้นดึงดูดความสนใจของเขาไปเสียแล้ว

ในขณะนี้ เขาได้ตั้งเป้าหมายการต่อสู้ครั้งต่อไปไว้ที่ ยมทูตขาวดำ เรียบร้อยแล้ว

ทันทีที่อู๋เสียนประกาศราคา เขาจะสั่งซื้อทันที

"เลิกประชุม เลิกประชุม อย่าลืมติดตามข่าวสารในกลุ่มด้วยล่ะ" เซวียหลิงหลิงประกาศสิ้นสุดการประชุม "ศิษย์รักตามฉันมา"

สมาชิกทยอยแยกย้ายกันไปพร้อมรอยยิ้ม หลายคนอดใจไม่ไหวที่จะสัมผัสถึงพลังของม้วนภาพราชาผี จึงรวมกลุ่มกันไปลงดันเจี้ยนผ่านประตูมิติ

อู๋เสียนเดินตามอาจารย์ไปที่ "ห้องพัก" ของประธานสโมสร

"แนวคิดการวาดภาพที่อาจารย์ให้ไป ศึกษาไปถึงไหนแล้ว?" เซวียหลิงหลิงเริ่มแสดงท่าทีเป็นอาจารย์

"ก็พอได้ครับ"

"แนวคิดการวาดภาพของอาจารย์ค่อนข้างลึกซึ้ง ไม่ต้องรีบร้อน ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป" เซวียหลิงหลิงยิ้ม "ตรงไหนไม่เข้าใจก็ถามอาจารย์ได้เลย"

ทว่าอู๋เสียนกลับเข้าใจแนวคิดการวาดภาพชุดนี้ของเธออย่างทะลุปรุโปร่งไปนานแล้ว

"นี่คือฉบับจริงที่ได้รับสิทธิ์ของราชาผีกลืนวิญญาณ ดูแลมันให้ดีล่ะ"

"แน่นอนครับ" อู๋เสียนมองม้วนภาพในมือด้วยความอยากรู้อยากเห็น "ทำไมถึงเป็นแกนเงินล่ะครับ ไม่น่าจะเป็นแกนทองเหรอ?"

"..." เซวียหลิงหลิงกล่าวอย่างอารมณ์เสีย "เธอคิดว่าวัสดุแกนทองมันหาได้ง่ายๆ หรือไง?"

"ก็จริงครับ"

อู๋เสียนยอมรับอย่างเสียไม่ได้

จากนั้นเขาจึงส่งพลังจิตเข้าไปในฉบับจริงที่ได้รับสิทธิ์ของราชาผีกลืนวิญญาณ รอยประทับ "มอบสิทธิ์การเผยแพร่" ก็ซึมเข้าสู่ห้วงสติของเขา

และแล้วเรื่องประหลาดก็เกิดขึ้น

แผนภาพ "สิบแม่ทัพยมโลก" ที่ซ่อนอยู่ในห้วงสติดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงบางอย่าง จึงกางออกอัตโนมัติ และดูดกลืนรอยประทับที่ได้รับสิทธิ์ของราชาผีกลืนวิญญาณเข้าไปด้วยความรวดเร็ว

อู๋เสียนรู้สึกได้ถึงความปั่นป่วนของแผนภาพสิบแม่ทัพยมโลก

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง ความรู้สึกไม่สบายก็หายไป รอยประทับที่ได้รับสิทธิ์ของราชาผีกลืนวิญญาณได้หลอมรวมเข้ากับรอยประทับของแม่ทัพราชาผี และยกระดับแผนภาพสิบแม่ทัพยมโลกอย่างมหาศาล

การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันทำเอาอู๋เสียนตกใจไม่น้อย

"นี่มัน... ผนวกรวมกันแล้วเหรอ?"

มีการดำเนินการที่น่าทึ่งแบบนี้ด้วยหรือ?

ส่วนอาจารย์อย่างเซวียหลิงหลิง ดูเหมือนจะไม่รู้เรื่องการเปลี่ยนแปลงนี้เลย

หลังจากถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาก็เข้าใจเรื่อง "การรับรองลิขสิทธิ์" ในโลกนี้มากขึ้น

สิทธิ์ในราชาผีกลืนวิญญาณยังคงเป็นของเซวียหลิงหลิง แต่หลังจากรวมเข้ากับแผนภาพสิบแม่ทัพยมโลก มันได้สร้างลิขสิทธิ์สองหน้าในรูปแบบที่แปลกประหลาด

จากความทรงจำของเขา ภาพลักษณ์ของราชาผีหนึ่งในสิบแม่ทัพยมโลกมีความเกี่ยวข้องกับศาสนาพุทธ

นี่อาจเป็นเหตุผลหรือเปล่า?

"มาๆ มีข้อสงสัยอะไรเกี่ยวกับการศึกษาการวาดภาพก็บอกมาได้เลย" เซวียหลิงหลิงแสดงความเมตตาอย่างเต็มที่ "มีอาจารย์คอยแนะนำ รับรองว่าเธอจะเป็นนักวาดภาพที่ยอดเยี่ยมได้อย่างรวดเร็ว"

อู๋เสียนหรี่ตาลง ถามอย่างระมัดระวัง "คุณคิดว่าภายใต้แนวคิดการวาดภาพที่แตกต่างกัน จะมีภาพลักษณ์ที่คล้ายคลึงหรือใกล้เคียงกันปรากฏขึ้นได้ไหมครับ?"

"เป็นไปได้นะ" เซวียหลิงหลิงครุ่นคิดพลางพยักหน้า