บทที่ 57 ความตื่นตระหนกและตื่นเต้นของเซวียหลิงหลิง

"แล้วในกรณีแบบนี้ เรื่องลิขสิทธิ์จะจัดการยังไงครับ" อู๋เสียนถามต่อ

"ก็ต้องแยกกันไปสิ" เซวียหลิงหลิงตอบอย่างไม่ลังเล "ลิขสิทธิ์ก็ต้องขึ้นอยู่กับระบบและโครงสร้างของแต่ละคน"

อู๋เสียนเข้าใจในทันที

พูดง่ายๆ ก็คือ บรรดาราชาผีในศาสนาพุทธกับสิบแม่ทัพยมโลกเป็นสองระบบที่แตกต่างกัน ดังนั้นลิขสิทธิ์จึงแยกจากกันอย่างเป็นอิสระ

"แล้วระหว่างสองภาพลักษณ์ที่คล้ายคลึงกันนี้ ใครจะถือว่าเป็นต้นตำรับที่แท้จริงล่ะครับ" อู๋เสียนถามต่อ

เซวียหลิงหลิงหัวเราะ "ก็ต้องดูว่าแผนภาพเทพของฝั่งไหนไปได้ไกลกว่ากัน และในท้ายที่สุด ภายใต้กฎเกณฑ์เดียวกัน ฝั่งไหนจะแข็งแกร่งกว่ากัน"

"เข้าใจแล้วครับ สรุปคือใครเก่งกว่า คนนั้นก็คือต้นตำรับ"

"จะเข้าใจแบบนั้นก็ได้" เซวียหลิงหลิงยิ้มหวาน "เธอเพิ่งจะหลอมรวมแผนภาพเทพได้ไม่นาน จะถามเรื่องที่อยู่ไกลตัวขนาดนั้นไปทำไม"

"เอ่อ" อู๋เสียนนึกขึ้นได้ "พอมีความคิดแปลกๆ เยอะ มันก็มักจะเกิดเรื่องบังเอิญที่ซ้ำซ้อนกันบ้างน่ะครับ"

"..."

รอยยิ้มบนใบหน้าของเซวียหลิงหลิงแข็งค้าง ในใจรู้สึกเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูก

นักวาดม้วนภาพทั่วไปกว่าจะคิดโครงสร้างม้วนภาพออกมาได้สักชุดต้องใช้ความคิดอย่างหนัก แต่อู๋เสียนกลับมีแนวคิดมากมายจนเริ่มซ้ำซ้อนกันเอง

"ศิษย์รัก หัวสมองของเธอมันประกอบไปด้วยอะไรกันเนี่ย" เซวียหลิงหลิงถามอย่างจริงจัง

"อาจจะเป็นเพราะผมมีจินตนาการกว้างไกลมาตั้งแต่เกิดก็ได้ครับ"

อู๋เสียนยิ้มอย่างซื่อๆ ดูไร้เดียงสา

"เอาเถอะ" เซวียหลิงหลิงถอนหายใจเยาะเย้ยตัวเอง "ยังมีปัญหาอะไรอีกไหม"

"ตอนนี้ยังไม่มีครับ" อู๋เสียนตอบ "ถ้ามีปัญหาอะไรคราวหน้าจะมาขอคำชี้แนะจากอาจารย์อีกนะครับ"

"แค่นี้เหรอ" เซวียหลิงหลิงทำหน้าแปลกๆ "นี่มันจะง่ายเกินไปหน่อยมั้ง"

บางครั้งการมีลูกศิษย์ที่เก่งเกินไปก็ไม่ใช่เรื่องดีนัก เพราะมันทำให้คนเป็นอาจารย์รู้สึกไม่ค่อยภูมิใจเท่าไหร่เลย

อู๋เสียนยิ้มซื่อๆ "จริงสิครับ หลังจากนี้ผมควรจะตั้งราคาม้วนภาพพวกนี้เท่าไหร่ดีครับ"

"เรื่องนี้ง่ายมาก คำนวณจากต้นทุนของเธอก็พอ" เซวียหลิงหลิงอธิบาย "สำหรับม้วนภาพฉบับคัดลอกต้นฉบับ โดยปกติจะตั้งราคาประมาณ 1.5 เท่าของต้นทุนการผลิต ส่วนฉบับสำเนาจะตั้งราคาประมาณสองเท่าขึ้นไป

ตอนนี้ม้วนภาพของพวกเรายังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักและยอมรับในวงกว้าง อีกทั้งยังไม่ค่อยมีความนิยม ดังนั้นเราควรจะตั้งราคากำไรให้น้อยหน่อย เน้นกลยุทธ์ราคาถูก เพื่อดึงดูดให้คนมาซื้อเยอะๆ

รอให้มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับจากตลาดแล้ว ค่อยคิดเรื่องการเพิ่มราคาก็ยังไม่สาย"

อู๋เสียนเข้าใจ "ขอบคุณครับอาจารย์ที่ชี้แนะ"

พูดจบ เขาก็กล่าวลาอย่างสุภาพแล้วเดินจากไป

อู๋เสียนนั่งแท็กซี่กลับไปยังวิลล่าในเขตถนนสายเหนือ

เมื่อไม่มีคุณปู่อยู่ บ้านก็ดูเงียบเหงาไปถนัดตา เขายังไม่ค่อยชินเท่าไหร่นัก

เขาลองประเมินต้นทุนการผลิตของยมทูตขาวดำ แม่ทัพหวังเฟิง ราชาไก่ และพยัคฆ์เทวะ รวดเดียว

ต้นทุนของยมทูตขาวดำและแม่ทัพหวังเฟิงในระดับแกนทองแดงอยู่ที่ประมาณ 3 แสนหยวน ส่วนระดับแกนเงินน่าจะประมาณ 5 แสนหยวน

ต้นทุนของราชาไก่และพยัคฆ์เทวะในระดับแกนทองแดงอยู่ที่ประมาณ 2 แสนกว่าหยวน ส่วนระดับแกนเงินยังไม่แน่ใจ ต้องรอให้เลื่อนระดับเป็นแกนเงินก่อนถึงจะรู้

ดังนั้น จึงคำนวณราคาได้ดังนี้:

ราคาตลาดทั่วไปของยมทูตขาวดำและแม่ทัพหวังเฟิง: ฉบับคัดลอกแกนทองแดง 4.5 แสนหยวน ฉบับสำเนาแกนทองแดง 6 แสนหยวน

ราชาไก่และพยัคฆ์เทวะ: ฉบับคัดลอกแกนทองแดง 3 แสนหยวน ฉบับสำเนาแกนทองแดง 4 แสนหยวน

"ทำไมถูกจัง"

ไม่สิๆ ม้วนภาพฉบับสำเนาแกนทองแดงในตลาดทั่วไปราคาก็ปาเข้าไปหลายแสนแล้ว ถ้าเป็นของคุณภาพดีอาจจะทะลุล้านด้วยซ้ำ

ก่อนหน้านี้ราชาไก่กับพยัคฆ์เทวะที่ขายให้สองขี้แยคู่นั้น ราคาก็ปาไปม้วนละสองล้านแล้ว

แน่นอนว่าราคานี้อาจจะสูงเกินไปหน่อย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะสองคนนั้นเห็นความเก่งกาจของราชาไก่กับพยัคฆ์เทวะเลยยอมจ่ายแพง อีกส่วนก็คือพวกเขามีเงินถุงเงินถังให้หลอกฟันด้วยนั่นแหละ

ดังนั้น ราคาที่สมเหตุสมผลของราชาไก่กับพยัคฆ์เทวะน่าจะอยู่ที่ประมาณ 1 ล้านหยวน

เมื่อคิดดูดีๆ ปัญหาน่าจะอยู่ที่ต้นทุนนี่แหละ

"หรือเป็นเพราะต้นทุนของนักวาดคนอื่นสูงกว่าเรา"

อาจจะเพราะอัตราความสำเร็จในการวาดและวัสดุที่ใช้ต่างกัน ต้นทุนของนักวาดคนอื่นน่าจะสูงกว่าเขามาก

นั่นหมายความว่า ในอนาคตถ้าต้องแข่งราคากับนักวาดคนอื่น เขาก็จะมีช่องว่างให้ลดราคาได้มากกว่า

ในกรณีที่คุณภาพและประสิทธิภาพพอๆ กัน ของถูกกว่าย่อมได้เปรียบอยู่แล้ว

ในตอนนี้ แน่นอนว่ายังไม่มีใครในตลาดที่ยอมรับผลงานของเขา จะมีก็แต่สมาชิกคลับที่สนใจเท่านั้น

เขาล็อกอินเข้าสู่เว็บไซต์ทางการของสโมสรราชาผี เพื่อดูราคาเปิดตัวของเซวียหลิงหลิงและโจวฉี

หลังจากคิดใคร่ครวญ ในที่สุดเขาก็ตั้งราคาราชาไก่กับพยัคฆ์เทวะไว้ที่: ฉบับคัดลอกแกนทองแดง 400,000 หยวน สำเนา 790,000 หยวน

ส่วนยมทูตขาวดำและแม่ทัพหวังเฟิง ตั้งราคาไว้ที่: ฉบับคัดลอกแกนทองแดง 590,000 หยวน สำเนา 890,000 หยวน

"ทำแบบนี้มันจะดีเหรอ"

อู๋เสียนรู้สึกละอายใจเล็กน้อยที่ใช้กลยุทธ์ตัดราคากันเองแบบนี้

แต่การหาเงินน่ะ ไม่ใช่เรื่องน่าเกลียดสักหน่อย

เซวียหลิงหลิงกับโจวฉีก็ล้วนเป็นทายาทตระกูลใหญ่ คงไม่มาถือสาเอาความกับเด็กจนๆ อย่างเขาหรอกมั้ง

หลังตั้งราคาได้ไม่นาน เขาก็ได้รับออเดอร์ถึงสองรายการ

รายการแรกเป็น ยมทูตขาวดำ ฉบับสำเนาของเซวียเซิงหยาง อีกรายการเป็น ราชาไก่ ฉบับสำเนาของโจวฉี

จากนั้น ข้อความทางวีแชตจากโจวฉีก็เด้งขึ้นมา: "ตั้งราคาถูกขนาดนี้ ต้นทุนคุ้มเหรอครับ"

"ก็พออยู่ได้ครับ กำไรน้อยแต่ขายเยอะ ถือว่าเป็นค่าเหนื่อยไปก่อน สร้างยอดขายกับชื่อเสียงให้เป็นที่รู้จักก่อนครับ"

"..."

โจวฉีส่งจุดไข่ปลามาให้เป็นชุด

ไม่นานนัก เขาก็จำใจต้องปรับราคาตะขาบยมโลกให้ลงมาอยู่ในระดับเดียวกับยมทูตขาวดำ แม้จะไม่ขาดทุน แต่กำไรก็หดหายไปเยอะเลย เจ็บใจชะมัด

...

ณ ห้องพักของประธานในสโมสรราชาผี

หลังจากวางแผนทิศทางการเติบโตของสโมสรเสร็จ เซวียหลิงหลิงที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังก็ยืดเส้นยืดสาย

ในเวลานี้ เธอยังไม่รู้ราคาเปิดตัวที่อู๋เสียนตั้งไว้ เธอฮัมเพลงเบาๆ แล้วกลับไปนั่งขัดสมาธิบนเตียง ระหว่างที่ฝึกพลังวิญญาณตามปกติ จิตสำนึกของเธอก็ดำดิ่งเข้าสู่แผนภาพเทพในห้วงสติ เพื่อสัมผัสถึงความเร้นลับของความว่างเปล่าแห่งกฎเกณฑ์

"หืม?!"

เมื่อสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของ "แผนภาพราชาผี" ในความว่างเปล่าแห่งกฎเกณฑ์ เซวียหลิงหลิงก็สะดุ้งสุดตัวราวกับแมวถูกเหยียบหาง

เบื้องหลังร่างเงาของราชาผีกลืนวิญญาณในแผนภาพ มีเส้นสายของกฎเกณฑ์จางๆ เส้นหนึ่งทอดยาวออกไป เลือนหายไปในความว่างเปล่าอันลึกล้ำโดยไม่รู้ปลายทาง

"น่าโมโหชะมัด!" เซวียหลิงหลิงโกรธจนแทบคลั่ง "ตาแก่หน้าไม่อายที่ไหนมาแอบดูของของเด็กรุ่นหลังเนี่ย"

ความหนาแน่นของแผนภาพเทพดูเหมือนจะลดลงไปเล็กน้อย

เธอคิดไปเองว่าต้องมีคนระดับสูงกำลังแอบขโมยผลลัพธ์จากการหยั่งรู้กฎเกณฑ์ของเธอแน่ๆ

ในเสี้ยววินาทีนั้น น้ำตาแห่งความน้อยใจก็เอ่อคลอเบ้า

เธอออกจากบ้านตอนอายุสิบห้า เพื่อมุ่งหน้าสู่สำนักฝึกหัดสายดวงวิญญาณและความตายเพียงลำพัง แม้จะมาจากตระกูลเล็กๆ ที่ตกต่ำ และต้องเผชิญกับสายตาดูถูกเย้ยหยัน แต่เธอไม่เคยย่อท้อ เธอตั้งใจศึกษาอย่างหนัก ไม่เคยเกียจคร้านแม้แต่น้อย

เธอตั้งใจจะพิสูจน์ตัวเองและสร้างชื่อเสียงให้จงได้!

นี่คือเหตุผลหลักที่เธอตัดสินใจกลับบ้านเกิดเพื่อก่อตั้งสโมสรแห่งนี้

แต่ในเวลานี้ เธอแทบจะทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว

"ฮือๆ รังแกกันเกินไปแล้ว..."

พวกคุณชายในสำนักฝึกหัดดูถูกเธอก็พอทน แต่ตอนนี้ยังมีพวกตาแก่มาแอบดูผลงานแผนภาพเทพของเธออีก คิดว่าเธอรังแกง่ายนักหรือไง

ความรู้สึกไร้พลังอย่างรุนแรงถาโถมเข้าใส่เธอ

แต่ในขณะที่กำลังสิ้นหวัง จู่ๆ เธอก็ค้นพบอะไรบางอย่าง

ใช่ ความหนาแน่นของแผนภาพเทพลลดลงไปบ้างก็จริง แต่เส้นสายแห่งกฎเกณฑ์เส้นนั้นดูเหมือนจะไม่ได้ "สูบ" พลังงานออกไปอีกแล้ว

"ไม่ได้ขโมยเหรอเนี่ย"

เซวียหลิงหลิงทั้งตกใจและดีใจ

จากนั้นเธอก็พบว่าเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์เส้นนั้นดูเหมือนจะช่วยเพิ่มเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ที่ลึกล้ำยิ่งขึ้นให้กับราชาผีกลืนวิญญาณ ทำให้โครงสร้างของมันแข็งแกร่งและสมบูรณ์ยิ่งขึ้น

สรุปง่ายๆ ก็คือ แถบค่าประสบการณ์หดหายไปเล็กน้อย แต่แลกมากับเพดานขีดจำกัดที่สูงขึ้น

เมื่อพิจารณาดูให้ดี "แผนภาพราชาผี" ในความว่างเปล่าแห่งกฎเกณฑ์ดูเหมือนจะถูกยกระดับขึ้นด้วย

ความรู้สึกน้อยใจเมื่อครู่หายเป็นปลิดทิ้ง เซวียหลิงหลิงร้องไห้ด้วยความดีใจ

เธอจ้องมองไปตามทิศทางที่เส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ทอดยาวออกไป ในใจของเธอสั่นไหวอย่างหนัก

"หรือว่าจะเป็นผู้อาวุโสท่านไหนที่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลเซวียของเรากันนะ"

ก่อนหน้านี้เคยได้ยินมาว่าการพัฒนาแผนภาพเทพของพวกคุณชายในสำนักฝึกหัดมักจะได้รับการสนับสนุนจากคนรุ่นก่อน

ไม่คิดเลยว่าเด็กตัวเล็กๆ อย่างเธอ วันหนึ่งจะได้รับโอกาสแบบนี้บ้าง

สงสัยความพยายามของเธอคงจะไปเข้าตาผู้อาวุโสท่านนั้นเข้าแล้ว ทำให้เธอยิ่งมั่นใจในตัวเองมากขึ้นไปอีก