บทที่ 58 รื้อสร้างราชาผี ยกระดับแกนเงิน

หลังจากกล่าวขอบคุณในใจ เขาก็ทำสมาธิจดจ่ออยู่กับการสัมผัสเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ใหม่ล่าสุดนั้น

ยิ่งสัมผัสก็ยิ่งตื่นเต้นจนทำให้เขาถึงกับนอนไม่หลับทั้งคืน

นอกจากนี้ การปรากฏตัวของเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์เหล่านี้ ยังดูเหมือนจะเป็นโอกาสอันดีที่จะได้ปรับปรุงและพัฒนาแนวคิดม้วนภาพของเขาให้ดียิ่งขึ้น

ในขณะเดียวกัน ทางด้านของอู๋เสียนก็กำลังให้ความสนใจและศึกษาม้วนภาพฉบับลิขสิทธิ์ของราชาผีกลืนวิญญาณอยู่ในมือเช่นกัน

รูปลักษณ์และเวอร์ชันของม้วนภาพยังคงเป็นของเซวียหลิงหลิง แต่ทว่าสิทธิ์การใช้งานนั้นถูกเขาหลอมรวมเข้าด้วยกันแล้ว

นอกจากนั้น ในพื้นที่มิติแห่งกฎเกณฑ์ของแผนภาพเทพ ยังมีเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ทอดยาวออกมาจากด้านหลังของราชาผีเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งเส้น

เป็นเส้นสายแห่งกฎเกณฑ์ที่มาจากราชาผีกลืนวิญญาณซึ่งช่วยส่งเสริมพลังให้กับราชาผี

และยังได้รับส่วนแบ่งค่าประสบการณ์ในการเติบโตจากแผนภาพเทพของเซวียหลิงหลิงมาอีกนิดหน่อยด้วย

"อาจารย์คงจะไม่ทันสังเกตเห็นใช่ไหมเนี่ย" อู๋เสียนรู้สึกกังวลเล็กน้อย

แต่จนถึงตอนนี้ อาจารย์ก็ยังไม่ได้โทรมาหา

ต่อให้จะรู้สึกถึงความผิดปกติ ก็คงไม่น่าจะเดาออกว่าเป็นฝีมือเขาหรอกมั้ง

เมื่อคลายความกังวลใจลงได้ เขาจึงตัดสินใจปรับแต่งราชาผีกลืนวิญญาณให้เป็นเวอร์ชันของตัวเอง

ต้องยอมรับว่าวัสดุจากดันเจี้ยนม้วนภาพนั้นทรงพลังจริงๆ ทั้งความบริสุทธิ์และความเข้มข้นของสสารวิญญาณภายใน ล้วนเหนือกว่าสัตว์ประหลาดจากมิติทั่วไปอย่างมาก

ที่สำคัญคือมีปริมาณสสารวิญญาณหายากสูงลิ่วและปราศจากสิ่งเจือปนใดๆ

ในฐานะผลผลิตจากดันเจี้ยนเมืองภูเขาดับสูญ วัสดุเหล่านี้จึงเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างม้วนภาพที่เกี่ยวข้องกับเมืองภูเขาดับสูญ

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าม้วนภาพสายวิญญาณอื่นๆ จะนำมาใช้ไม่ได้

หลังจากปรับสัดส่วนสีวิญญาณเสร็จ เขาก็ส่งพลังจิตเข้าไปในราชาผีกลืนวิญญาณเพื่อเริ่มการปรับแต่ง

ปัง

ม้วนภาพแตกสลาย เหลือเพียงภาพเงาจางๆ สีทองของจิตวิญญาณม้วนภาพ

เขาหยิบกระดาษวาดรูปแผ่นใหม่ขึ้นมา แล้วเริ่มปรับแต่งโครงสร้างภายใต้แสงเงาของม้วนภาพ

ต่างจากราชาผีกลืนวิญญาณที่มีรูปร่างดูเทอะทะ ราชาผีในสิบแม่ทัพยมโลกมีรูปร่างสมส่วนกว่า หน้าตาดุร้ายน่ากลัว ผมสีแดงชี้ฟูขึ้นฟ้า ในมือถือกระดิ่งสะกดวิญญาณ ดูเหมือนยักษ์ขมูขีไม่มีผิด

ในที่สุด ภาพเงาก็ประทับลงบนกระดาษ กฎเกณฑ์แห่งฟ้าดินรวมตัวกัน ก่อให้เกิดเป็นม้วนภาพม้วนใหม่เอี่ยม

ราชาผี

ประเภท ต้นฉบับ ขอบทอง

ระดับ แกนเงิน

ระดับจิตวิญญาณ สองดาว

พลังวิญญาณ 63

คุณสมบัติพิเศษ กลืนวิญญาณ สะกดวิญญาณ ฉีกกระชากวิญญาณ

เป็นไปตามที่เขาคาดการณ์ไว้ หลังจากการปรับแต่ง ม้วนภาพก็กลายเป็นผลงานออริจินัลของเขาเอง โดยยังคงรักษาระดับแกนเงินและพลังวิญญาณที่ยอดเยี่ยมเอาไว้ได้

"ได้ความสามารถกลืนวิญญาณของราชาผีกลืนวิญญาณมาด้วยเหรอเนี่ย"

อู๋เสียนแอบดีใจ เพราะความสามารถในการกลืนกินวิญญาณนั้นทรงพลังมาก แม้ว่าจะทำให้ได้รับวัสดุน้อยลง แต่ก็ทำให้เลเวลของจิตวิญญาณม้วนภาพเพิ่มขึ้นได้เร็วขึ้นเช่นกัน

จากนั้น เขาก็ใช้เศษวัสดุจากดันเจี้ยนม้วนภาพมาผสมสี เพื่อทำการอัปเกรดยมทูตขาวดำ

ต่างจากราชาผีกลืนวิญญาณ รูปลักษณ์ของยมทูตขาวดำนั้นตายตัวอยู่แล้ว จึงไม่ต้องปรับแต่งโครงสร้างใหม่ทั้งหมด

เพียงแค่ลงสีใหม่ ทับสีเดิมลงไปก็พอ

เมื่อลงสีเสร็จ แกนทองแดงของยมทูตขาวดำก็ถูกล็อกไว้โดยกฎเกณฑ์แห่งฟ้าดิน แล้วเปลี่ยนเป็นแกนเงินตามที่คาดไว้

ยมทูตขาวดำ

ประเภท ต้นฉบับ ขอบทอง

ระดับ แกนเงิน

ระดับจิตวิญญาณ สามดาว

พลังวิญญาณ 75

คุณสมบัติพิเศษ เรียกและจับวิญญาณ ให้รางวัลและลงโทษ

"จุ๊ๆ ทุ่มเททรัพยากรลงไปนี่มันแตกต่างกันจริงๆ "

คราวก่อนตอนอยู่ที่มิติลวงตา เขาเคยปรับปรุงยมทูตขาวดำไปครั้งหนึ่งแล้ว และครั้งนี้เป็นการปรับปรุงครั้งที่สอง ทำให้พลังวิญญาณพุ่งปรี๊ดไปถึง 75 หน่วย

บวกกับระดับแกนเงินที่ช่วยยกระดับความสามารถโดยรวมแล้ว หากได้เจอกับโจรวิญญาณขี่ม้าในดันเจี้ยนเมืองภูเขาดับสูญระดับหนึ่งอีกครั้ง จะต้องปราบพวกมันได้อย่างราบคาบแน่ๆ

ต้องรู้ว่าระดับชั้นของม้วนภาพนั้นส่งผลต่อความสามารถอย่างมาก

ในฐานะที่เป็นภาชนะรองรับจิตวิญญาณ ยิ่งแกนม้วนภาพมีระดับสูงเท่าไหร่ ก็ยิ่งดึงศักยภาพของจิตวิญญาณออกมาได้มากเท่านั้น

อธิบายง่ายๆ ก็คือเหมือนอัปเกรดจากรุ่น 1060 เป็น 1070 นั่นแหละ

"กระดูกม้าพวกนี้เอามาทำแกนเงินได้สบายๆ ขาดก็แต่ส่วนผสมรอง"

พรุ่งนี้คงต้องไปลุยดันเจี้ยนหุบเขาลี้ลับสักรอบก่อน แล้วค่อยไปร้านของเถ้าแก่หูเพื่อหาซื้อของที่ขาด ประหยัดได้ก็ต้องประหยัดล่ะนะ

ค่ำคืนผ่านไปกับการฝึกฝนและทำความเข้าใจกฎเกณฑ์ของแผนภาพเทพ

ด้วยความช่วยเหลือจากต้นกุ้ยฮวาและน้ำยาเสริมพลังวิญญาณ พลังวิญญาณจึงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่น่าเสียดายที่หลอดประสบการณ์ของระดับสามนั้นยาวมาก ยังต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะเลื่อนขึ้นระดับสี่

"ถ้าได้ลงดันเจี้ยนเมืองภูเขาดับสูญบ่อยๆ ก็ดีสิ"

การลงดันเจี้ยนเมืองภูเขาดับสูญเมื่อวานช่วยเพิ่มพลังวิญญาณได้ดีมาก เทียบเท่ากับการฝึกฝนสองถึงสามวันเลยทีเดียว

แน่นอนว่าส่วนใหญ่เป็นเพราะเขาเก่งด้วย เลยได้ผลตอบแทนเยอะ

"ดันเจี้ยนระดับหนึ่งยังให้ผลตอบแทนดีขนาดนี้ ถ้าเป็นระดับสองหรือสามจะขนาดไหนเนี่ย ต้องพุ่งกระฉูดแน่ๆ"

น่าเสียดายที่พลังงานสะสมของเมืองภูเขาดับสูญถูกท่านนายกเทศมนตรีตัวแสบผลาญไปหมดแล้ว

เรื่องนี้ทำให้อู๋เสียนรู้สึกไม่พอใจนายกเทศมนตรีคนนี้ขึ้นมานิดๆ

สนับสนุนการพัฒนาสโมสรท้องถิ่นสักหน่อยมันจะตายหรือไง

ในขณะที่กำลังบ่น รัศมีแห่งโชคลาภก็กระจายออกจากร่างและหายวับไปในอากาศ ทำเอาอู๋เสียนถึงกับอึ้งไปเลย

แค่บ่นนิดหน่อย เทพเจ้าแห่งโชคลาภก็ออกโรงเลยเหรอ

"แกล้งให้หมอนั่นอารมณ์เสียสักหน่อยก็ดีเหมือนกัน"

พอคิดแบบนี้ก็รู้สึกสะใจขึ้นมาทันที

แต่ไม่รู้ว่าการลงมือของเทพเจ้าแห่งโชคลาภครั้งนี้จะส่งผลอะไรบ้าง

ช่างเถอะ ไปลุยหุบเขาลี้ลับก่อนดีกว่า ถือเป็นการช่วยสะสมพลังงานให้เมืองภูเขาดับสูญของอาจารย์ไปด้วยในตัว

ล็อกประตูบ้านเรียบร้อยก็มุ่งหน้าสู่ท่าเรือมิติเหนือ เพื่อเข้าไปยังประตูมิติหุบเขาลี้ลับ

"ท่านรองประธาน"

เพิ่งออกจากบ้านมาได้ไม่นาน ก็บังเอิญเจอกับกลุ่มสามคนของตู้ยี่ฟานที่กำลังลาดตระเวนตามปกติ

ในตอนนี้เขามีม้วนภาพราชาผีของเซวียหลิงหลิงอยู่ในมือ ทำให้ดูมีสง่าราศีขึ้นเป็นกอง จนเพื่อนร่วมทีมอีกสองคนอดอิจฉาไม่ได้

"อะไรกันเนี่ย" คู่หูอ้วนผอมตกใจจนตาค้าง "รองประธานเหรอ"

"ใช่แล้ว รองประธานของเราเป็นศิษย์ของท่านประธานเลยนะ จำหน้าไว้ให้ดีล่ะ" ตู้ยี่ฟานพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม "นี่กำลังจะไปหุบเขาลี้ลับเหรอครับ"

อู๋เสียนพยักหน้ารับอย่างคุ้นเคย "ไปด้วยกันไหม"

"ไม่ล่ะครับ ผมกำลังเข้าเวรอยู่" ตู้ยี่ฟานถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ "ช่วงนี้ในเมืองมีสัตว์ประหลาดมิติหลุดออกมาบ่อย ต้องทำโอทีทุกวันเลย"

"สู้ๆ เพื่อประชาชนนะครับ"

อู๋เสียนพูดยิ้มๆ ก่อนจะเดินจากไป

มองตามแผ่นหลังอู๋เสียนไป คู่หูอ้วนผอมยังคงอึ้งอยู่ "หมอนั่นเป็นนักวาดม้วนภาพแถมยังได้เป็นศิษย์ของเซวียหลิงหลิงด้วยเหรอเนี่ย"

"อย่าว่าแต่พวกนายเลย ฉันเองก็ยังงงอยู่เลย" ตู้ยี่ฟานถอนหายใจ "ยังจำวิญญาณแฝดขาวดำที่เจอกันคราวก่อนได้ไหม ร้ายกาจสุดๆ ไปเลย"

ตู้ยี่ฟานเล่าเหตุการณ์ในวันนั้นให้ฟังอย่างออกรส

ในขณะเดียวกัน อู๋เสียนก็มาถึงประตูมิติแล้ว

เขาเดินไปที่โซนดันเจี้ยนระดับเริ่มต้น เลือกทางเข้าด่านตรวจเมืองภูเขาดับสูญ แล้วโชว์ตราสัญลักษณ์สโมสรราชาผี "สวัสดีครับ สมาชิกสโมสรราชาผีเข้าฟรีใช่ไหมครับ"

"ใช่ครับ" พนักงานตอบด้วยสีหน้าแปลกๆ "แต่คุณแน่ใจเหรอว่าจะเข้าทางนี้ ที่นี่เป็นโซนดันเจี้ยนระดับเริ่มต้นนะ"

อู๋เสียนยิ้มรับด้วยความมั่นใจ แล้วเดินเข้าประตูมิติไป

การได้เข้าฟรีมันช่างรู้สึกดีจริงๆ

ตั้งแต่ได้สัมผัสดันเจี้ยนเมืองภูเขาดับสูญ เขาก็มองด่านตรวจเมืองภูเขาดับสูญเปลี่ยนไป

อย่างเช่นร้านขายถั่วลิสง เมล็ดแตงโม และน้ำแร่ข้างถนน ก็คือร้านขายซาลาเปาเนื้อคนของชายชราคนนั้นแหละ

"เร็วๆ รีบไปที่ทางออกเร็วเข้า"

"จริงเหรอ มีบิ๊กเบิ้มได้ไปแล้วเหรอ"

คนเดินถนนหลายคนตกใจและพากันวิ่งไปที่ทางออกของด่านตรวจ

ครู่ต่อมา อู๋เสียนก็เดินมาถึงทางออก และต้องตกตะลึงกับภาพที่เห็น

บนถนนกว้างขวางหน้าทางออกด่านตรวจ มีร่างออพติมัสไพรม์ร่างแยกสูงห้าหกเมตรยืนตระหง่านอยู่ พี่วินมอเตอร์ไซค์สุดเฟี้ยวพิงหัวของออพติมัสไพรม์ ยืนโพสท่าอย่างมั่นใจบนไหล่ของหุ่นยนต์ ในมือคีบซิการ์พ่นควันปุยๆ

มีผู้คนมุงดูอยู่รอบๆ อย่างหนาแน่น เสียงอุทานด้วยความอิจฉาดังไม่ขาดสาย

มีเศรษฐีคนหนึ่งเสนอราคาซื้อทันที "พี่ชายขายไหมครับ ผมให้สามล้านเลย"

"ไม่ขายครับ" พี่วินมอเตอร์ไซค์ยิ้มบางๆ "ให้ราคาดีแค่ไหนก็ไม่ขายครับ"