บทที่ 60 อีกหนึ่งรูปแบบการใช้งานของแม่ทัพยมโลก

ในขณะเดียวกัน พี่วินมอเตอร์ไซค์ก็งัดเอาสว่านเจาะเครื่องจักรกลออกมา เริ่มทำการขุดเจาะจุดแห่งความมั่งคั่งจุดหนึ่ง

ทว่าตำแหน่งที่เขาเลือกขุดนั้นดูเหมือนจะคลาดเคลื่อนไปจากจุดที่ถูกต้องเล็กน้อย

ครืน...

สว่านเจาะเครื่องจักรกลที่ห่อหุ้มแขนของเขาทำการบดขยี้ชั้นหินอย่างต่อเนื่อง จนในที่สุดก็ปรากฏแร่หายากโผล่พ้นพื้นผิวหินออกมาให้เห็น

"เหล็กกล้าวิญญาณหยิน ก้อนไม่เล็กเลยแฮะ"

เมื่อได้แร่หายากมาครอบครอง พี่วินมอเตอร์ไซค์ก็แสดงสีหน้าพึงพอใจเป็นอย่างมาก

"ให้ผมลองบ้างไหมครับ"

อู๋เสียนมองดูจุดแห่งความมั่งคั่งอีกจุดด้วยความสนใจ และตัดสินใจปล่อยให้ออพติมัสไพรม์ออกมาช่วย

ถึงแม้อุโมงค์เหมืองแร่จะมีขนาดค่อนข้างกว้างขวาง แต่สำหรับออพติมัสไพรม์แล้ว มันก็ยังดูคับแคบไปสักหน่อย

ในตอนแรก พี่วินมอเตอร์ไซค์ยังสงสัยว่าอู๋เสียนเรียกออพติมัสไพรม์ออกมาทำไม แต่แล้วเขาก็ได้เห็นออพติมัสไพรม์ใช้มือข้างหนึ่งยิงปืนเลเซอร์ และมืออีกข้างใช้ขวานพลังงานจามเข้าใส่ผนังหิน ท่าทางดูทะมัดทะแมงและเชี่ยวชาญราวกับมืออาชีพ

ประสิทธิภาพในการขุดเจาะนั้นรวดเร็วกว่าสว่านเก่าๆ ของเขาหลายเท่าตัว

"พระเจ้าช่วย ออพติมัสไพรม์ทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ"

พี่วินมอเตอร์ไซค์ถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะรีบเรียกออพติมัสไพรม์ของตัวเองออกมาลองให้ขุดเจาะผนังอุโมงค์ดูบ้าง ยิ่งขุดก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น

เงินที่เสียไปมันช่างคุ้มค่าเสียจริงๆ!

ทว่าวินาทีต่อมา เขาก็ต้องตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้นทางฝั่งของอู๋เสียนอีกครั้ง

อู๋เสียนสามารถขุดพบเหล็กกล้าวิญญาณหยินได้อีกก้อนหนึ่งเช่นกัน แต่จากประสบการณ์ของเขา จุดนั้นไม่น่าจะเป็นจุดที่แร่หายากซ่อนอยู่เลยนี่นา

"มีแร่จริงๆ ด้วยเหรอเนี่ย" อู๋เสียนแสร้งทำเป็นประหลาดใจ ก่อนจะเอ่ยปากชม "สมกับเป็นนักสำรวจแร่มืออาชีพจริงๆ ครับ สายตาเฉียบคมมาก!"

"..."

พี่วินมอเตอร์ไซค์รู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

จากนั้น เขาก็บังคับให้ออพติมัสไพรม์ทำการขุดเจาะเหมืองแร่จุดอื่นต่อ และสามารถขุดพบเหล็กกล้าวิญญาณหยินได้เป็นก้อนที่สอง

ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงคือ อู๋เสียนที่ขุดเจาะไปมั่วๆ กลับสามารถขุดพบเหล็กกล้าวิญญาณหยินก้อนที่สองได้เช่นกัน

"เดี๋ยวสิ นายรู้ได้ยังไงว่าตรงนี้มีแร่น่ะ" พี่วินมอเตอร์ไซค์ถามด้วยความสงสัย

"ลางสังหรณ์น่ะครับ" อู๋เสียนตอบด้วยท่าทางลึกลับ "ผมแค่รู้สึกว่ารอยแยกและทิศทางของชั้นหินตรงนี้มันดูแปลกๆ ไปหน่อย"

พี่วินมอเตอร์ไซค์นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งด้วยความประหลาดใจ "หรือว่านายเกิดมาเพื่อเป็นนักสำรวจแร่วะเนี่ย"

"ส่วนใหญ่เป็นเพราะพี่ชายสอนผมมาดีนั่นแหละครับ"

"..."

ทั้งสองเดินลึกเข้าไปในอุโมงค์เหมืองแร่ที่สลับซับซ้อน ระหว่างทางราชาผีก็กลืนกินวิญญาณเร่ร่อนไปเรื่อยๆ จนระดับเลื่อนขึ้นเป็นสองดาวครึ่งโดยไม่รู้ตัว

ทว่าบรรยากาศในอุโมงค์เหมืองแร่เบื้องหน้า ทำให้ ราชาผี เริ่มเกิดความระแวดระวังตัวขึ้นมา

"ระวังตัวด้วยล่ะ บริเวณข้างหน้านี้เคยมีคนพบหินอสนีปฐพีมาก่อน มักจะมีคนมาเสี่ยงดวงแถวนี้อยู่บ่อยๆ" พี่วินมอเตอร์ไซค์เตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "แถมพวกวิญญาณร้ายแถวนี้ก็แข็งแกร่งเอาเรื่องเลยล่ะ"

ทันทีที่พูดจบ โทเท็มขับไล่สิ่งชั่วร้ายในกระเป๋าเสื้อของพี่วินก็เริ่มส่องแสงสว่างจ้า

"แย่แล้ว โทเท็มตอบสนองรุนแรงขนาดนี้ สงสัยจะเป็นวิญญาณร้ายระดับหัวกะทิขั้นสี่แน่ๆ!"

บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วอุโมงค์เหมืองแร่ในพริบตา

พี่วินมอเตอร์ไซค์มองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ซาวานหลัว พระนอกรีตที่ยืนอยู่ข้างกายแผ่กลิ่นอายความชั่วร้ายออกมา รูม่านตาทั้งสองข้างบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัว

เสียงกรีดร้องแหลมดังขึ้น

ซาวานหลัว พระนอกรีตแกนเงินระดับสี่ดาวชกหมัดไปด้านหลังอย่างสุดแรง

ตูม!

ปรากฏใบหน้าปีศาจสีดำมืดขึ้นมาแวบหนึ่ง ก่อนจะเลือนหายไปในพริบตา

ทางฝั่งของอู๋เสียน ราชาผีสั่นกระดิ่งสะกดวิญญาณในมือดังกังวาน แม้จะไม่สามารถสะกดวิญญาณร้ายระดับหัวกะทิตนนั้นได้อย่างสมบูรณ์ แต่มันก็ทำให้วิญญาณร้ายปรากฏตัวออกมาให้เห็น

"ทำได้ดีมาก!"

พี่วินมอเตอร์ไซค์ดีใจเป็นอย่างยิ่ง รีบบังคับให้พระนอกรีตพุ่งเข้าปะทะทันที

การโจมตีอันชั่วร้ายด้วย "วิชาพุทธ" สลับกับการโจมตีจากวิญญาณร้ายระดับหัวกะทิขั้นสี่ดำเนินไปอย่างดุเดือด

แม้ว่าราชาผีจะไม่สามารถกลืนกินวิญญาณร้ายที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีปัญญาต่อสู้

โดยทั่วไปแล้ว ระดับแกนของม้วนภาพจะเทียบเท่ากับระดับของสัตว์ประหลาด แกนทองแดงเทียบเท่ากับสัตว์ประหลาดระดับทั่วไป แกนเงินเทียบเท่ากับสัตว์ประหลาดระดับหัวกะทิ แกนทองคำเทียบเท่ากับสัตว์ประหลาดระดับจ่าฝูง เป็นต้น

ถึงแม้ ราชาผี จะมีระดับเพียงแกนเงินสองดาวครึ่ง แต่สถานะของมันสูงส่ง และวัสดุที่ใช้สร้างก็ยอดเยี่ยม

เมื่อบวกกับฝีมือการวาดภาพและแนวคิดอันยอดเยี่ยมของอู๋เสียน คะแนนคุณสมบัติห้าด้านของราชาผีจึงสูงลิบลิ่ว

ยิ่งไปกว่านั้น ด้านหลังของราชาผียังมีแผนภาพเทพของเซวียหลิงหลิงคอยสนับสนุนอยู่อีกด้วย

ด้วยปัจจัยทั้งหมดนี้ ราชาผีจึงมีขีดความสามารถในการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน

และผลลัพธ์ก็เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้

การเข้าร่วมการต่อสู้ของราชาผีช่วยลดภาระให้กับพระนอกรีตได้อย่างมาก กรงเล็บและเขี้ยวที่แหลมคมฉีกกระชากวิญญาณร้ายระดับหัวกะทิจนเกิดบาดแผลฉกรรจ์ทั่วร่าง

ทั้งๆ ที่วิญญาณร้ายเป็นเพียงร่างวิญญาณ แต่ในตอนนี้กลับถูกฉีกกระชากจนดูราวกับมีเลือดเนื้อกระเด็นกระดอนออกมา

นี่คือคุณสมบัติพิเศษ ฉีกกระชากวิญญาณ ของราชาผี

"พระเจ้าช่วย ใช้มือเปล่าฉีกกระชากวิญญาณร้ายเลยเหรอเนี่ย" พี่วินมอเตอร์ไซค์มองด้วยความตกตะลึงและตื่นเต้น "ถ้าขุนให้มันโตกว่านี้ ไม่จับพวกวิญญาณร้ายกลืนลงท้องทั้งเป็นเลยหรือไง"

วิญญาณร้ายระดับหัวกะทิที่เต็มไปด้วยบาดแผลร้องโหยหวนอย่างเจ็บปวด อาศัยจังหวะนี้พุ่งตัวเข้าหาอู๋เสียนอย่างรวดเร็ว

ทว่าจู่ๆ เบื้องหน้าของอู๋เสียนก็ปรากฏร่างเงาสองร่าง หนึ่งสูงหนึ่งเตี้ย หนึ่งดำหนึ่งขาว

วิญญาณร้ายระดับหัวกะทิที่เบรกไม่ทันถึงกับทำหน้าเหวอด้วยความสิ้นหวัง

ยมทูตขาวสะบัดธงเรียกวิญญาณ ยมทูตดำขว้างโซ่ตรวนจองจำวิญญาณเข้าล็อกตัว นี่มันการพุ่งเข้าชนตาข่ายดักจับชัดๆ

ราชาผีที่ไล่ตามมาอย่างดุร้าย คว้าหมับเข้าที่หัวของวิญญาณร้าย แล้วกระชากหัววิญญาณหลุดออกมาทั้งเป็น ก่อนจะกลืนกินเข้าไปในปากอันน่าสะพรึงกลัว พร้อมกับแบ่งปันค่าประสบการณ์ที่ได้ให้กับยมทูตขาวดำ

ค่าประสบการณ์ที่ได้จากวิญญาณร้ายระดับหัวกะทิขั้นสี่ ทำให้ยมทูตขาวดำเลื่อนระดับเป็นสามดาวครึ่งได้สำเร็จ

พี่วินมอเตอร์ไซค์ที่มองดูอยู่ด้านข้างถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"นะ... น้องชาย บอกพี่มาตามตรงเถอะ นาย... นายเป็นใครกันแน่"

ด้วยประสบการณ์ที่โชกโชนในวงการนี้มาหลายปี พี่วินมอเตอร์ไซค์ตระหนักได้ในทันทีว่า อู๋เสียนไม่ใช่นักควบคุมวิญญาณธรรมดาๆ อย่างแน่นอน

อู๋เสียนไม่ได้ปิดบังอีกต่อไป "ถือว่าเป็นนักวาดม้วนภาพคนหนึ่งก็แล้วกันครับ เพิ่งจะสอบใบรับรองระดับฝึกหัดมาได้หมาดๆ"

"มิน่าล่ะ"

พี่วินมอเตอร์ไซค์ทั้งประหลาดใจและสงสัย สายตาและท่าทีที่เขามองอู๋เสียนเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด

"ผู้มีความรู้ย่อมคู่ควรกับการเป็นอาจารย์ อย่างน้อยในเรื่องของการสำรวจแร่ พี่ก็ถือว่าเป็นรุ่นพี่ผู้มีประสบการณ์อย่างแท้จริงครับ" อู๋เสียนพูดติดตลก

คำพูดนี้ทำเอาพี่วินมอเตอร์ไซค์รู้สึกปลื้มปิติเป็นอย่างมาก ตลอดระยะเวลาหลายปีที่คลุกคลีอยู่ในวงการนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้พบเจอกับนักวาดม้วนภาพที่เป็นกันเองและถ่อมตัวขนาดนี้

นักวาดม้วนภาพคนอื่นๆ ล้วนแต่ทำตัวหยิ่งยโสโอหัง แม้แต่นักเรียนจากสตูดิโอวาดภาพก็ยังเชิดหน้าชูตาจนแทบจะเหยียบย่ำคนอื่น

น้องชายนกวาดม้วนภาพคนนี้ถือเป็นสายลมที่สดชื่นในวงการจริงๆ

ในขณะนั้นเอง ก็ปรากฏร่างเงาหลายร่างเดินออกมาจากส่วนลึกของอุโมงค์เหมืองแร่ ท่าทางเอาเรื่องและดูไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาถูกดึงดูดมาด้วยเสียงการต่อสู้เมื่อครู่นี้

"ไอ้พวกโจรเหมืองแร่กระจอก ถ้าไม่อยากตายก็ไสหัวไปให้พ้น ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับพวกแก"

ชายผู้เป็นหัวหน้ามีท่าทางหยิ่งยโส พลังวิญญาณระดับห้า ส่วนลูกน้องอีกสองคนที่อยู่ด้านหลังก็มีพลังวิญญาณระดับสี่

อู๋เสียนขมวดคิ้ว กำลังจะเอ่ยปากโต้ตอบ แต่พี่วินมอเตอร์ไซค์กลับขยิบตาให้เขาเป็นระยะ พร้อมกับดึงตัวเขาให้ถอยออกมา

เมื่อเดินออกมาไกลแล้ว พี่วินมอเตอร์ไซค์ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

"พวกนั้นดูน่ากลัวมากเลยเหรอครับ" อู๋เสียนถามด้วยความสงสัย

"ไม่ใช่แค่เรื่องความน่ากลัวหรอกครับ" พี่วินมอเตอร์ไซค์อธิบาย "พวกนั้นน่าจะเป็นคนของท่านนายกเทศมนตรี คนธรรมดาอย่างพวกเราอย่าไปยุ่งกับพวกเขาดีกว่า"

"นายกเทศมนตรีงั้นเหรอ"

แววตาของอู๋เสียนมีประกายประหลาดใจวาบขึ้นมา

ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นพวกลูกน้องของเจ้าของเหมืองแร่คนไหนสักคน หรือไม่ก็เป็นคนของกลุ่มอำนาจตระกูลใดตระกูลหนึ่ง ไม่นึกเลยว่าจะเป็นถึงลูกน้องของท่านนายกเทศมนตรี

หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เดินออกจากอุโมงค์เหมืองแร่พร้อมกับพี่วินมอเตอร์ไซค์ และกล่าวคำอำลา

"เวลายังเช้าอยู่เลย ผมขอตัวไปเก็บเลเวลให้ม้วนภาพของผมก่อนนะครับ พี่ก็ไปทำธุระของพี่เถอะครับ"

พูดจบ อู๋เสียนก็ขับรถออพติมัสไพรม์ออกไปท่ามกลางสายตาของพี่วินมอเตอร์ไซค์

ทว่าหลังจากพี่วินมอเตอร์ไซค์จากไปได้ไม่นาน อู๋เสียนก็ขับรถย้อนกลับมาทางเดิม และเดินลงไปตามเส้นทางเดิมที่เคยสำรวจ มุ่งหน้ากลับไปยังบริเวณที่หินอสนีปฐพีซ่อนตัวอยู่

คนของท่านนายกเทศมนตรีงั้นเหรอ คิดจะใช้บารมีเจ้านายมารังแกคนอื่นงั้นสิ? วันนี้ฉันจะสอนให้พวกแกรู้จักคำว่า ใช้บารมีผีมารังแกคน!

แน่นอนว่าเป้าหมายหลักของเขาคือหินอสนีปฐพีที่หายากก้อนนั้นต่างหากล่ะ ของแบบนั้นมันคือยาบำรุงชั้นยอดสำหรับเทพเจ้าแห่งโชคลาภเลยทีเดียว

"มาเลย เหล่าแม่ทัพยมโลกทั้งหลาย!"

อู๋เสียนราวกับกำลังคัดเลือกทหาร นำแม่ทัพยมโลกทั้งสามที่มีอยู่ในมือออกมาจนหมด

ถึงแม้การควบคุมม้วนภาพสี่ม้วนพร้อมกันจะใช้พลังวิญญาณมหาศาล แต่ด้วยความช่วยเหลือจากต้นกุ้ยฮวา เขาก็ยังสามารถควบคุมพวกมันได้ระยะหนึ่ง

อีกอย่าง เขาก็ไม่ได้คิดจะเข้าไปปะทะกับพวกนั้นตรงๆ เสียหน่อย

ต้องรู้ไว้ว่า แม่ทัพยมโลกไม่ได้มีดีแค่เรื่องการข่มขวัญและสะกดวิญญาณร้ายเท่านั้น พวกเขายังมีความสามารถในการควบคุมและบัญชาการเหล่าวิญญาณร้ายอีกด้วย

และนี่ก็เป็นผลงานของธงเรียกวิญญาณในมือของยมทูตขาว มีวิญญาณร้ายจำนวนไม่น้อยถูก "เรียกตัว" มารวมตัวกันแล้ว

แม้แต่วิญญาณร้ายระดับหัวกะทิหลายตัวก็ยังสนใจในการ "เรียกตัว" ครั้งนี้ด้วย

ส่วนแม่ทัพหวังเฟิงและราชาผีก็รับหน้าที่จัดระเบียบและควบคุมเหล่าวิญญาณร้ายในอุโมงค์เหมืองแร่ ให้เคลื่อนพลมาจากทิศทางต่างๆ

ในไม่ช้า วิญญาณร้ายหลายร้อยหลายพันตัวก็เริ่มมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งที่พวกนั้นอยู่ ต่อให้พวกนั้นจะมีม้วนภาพระดับ "โทเท็มขับไล่สิ่งชั่วร้าย" อยู่ในมือก็คงช่วยอะไรไม่ได้

เพราะตอนนี้เหล่าวิญญาณร้ายต่างก็กำลัง "ปฏิบัติภารกิจ" ให้กับเจ้าหน้าที่บ้านเมืองอยู่น่ะสิ