บทที่ 87 ใช้ชื่อรองว่ากงหมิงจริงๆ สินะ?

แต่อู๋เสียนกลับไม่คิดเช่นนั้น

ท้ายที่สุด ในความดีความชอบครั้งนี้มีส่วนของเขาอยู่ด้วย อาจารย์สาวรับไปเขาก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร แต่การที่จู่ๆ ก็ถูกทายาทเศรษฐีรุ่นสองมาแย่งหน้าตาไปแบบงงๆ ในฐานะเทพเจ้าแห่งโชคลาภอย่างเขา มันช่างรู้สึกหงุดหงิดเสียจริง

เขาส่งกระแสจิตเพียงเล็กน้อย ไอแห่งโชคลาภสายหนึ่งก็ซึมซาบออกจากร่างกายแล้วสลายหายไป

ทำเสร็จแล้วก็ยังรู้สึกไม่หนำใจ จึงปล่อยไอแห่งโชคลาภออกไปอีกระลอก ถึงจะค่อยรู้สึกพึงพอใจ

ทำให้แกอึดอัดจนตายไปเลย!

จากนั้นเขาก็ได้ร่วมหารือกับเซวียหลิงหลิงเกี่ยวกับแนวคิดการสร้าง 【กระบี่บินคู่กาย】 แบบพิเศษ ทำเอาเซวียหลิงหลิงได้รับแรงบันดาลใจใหม่ๆ และเริ่มทดลองทำด้วยความตื่นเต้น

อู๋เสียนเดินออกจากห้องนอนของประธานสโมสรเงียบๆ เมื่อตรวจสอบจนมั่นใจว่าไม่มีใครอยู่แล้ว จึงกลับเข้าไปในห้องทดสอบห้ามิติอีกครั้ง

ด้วยความคาดหวัง เขาวางม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภลงไปในเครื่อง

ติ๊ง! กระบวนการตรวจสอบกินเวลานานพอสมควร แต่สุดท้ายก็ได้ผลลัพธ์ที่อู๋เสียนต้องการ

【ซวนถานเจินจวิน - จ้าวคงหมิง】

สีสัน: 135 (โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิด +30)

รายละเอียด: 140 (โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิด +30)

จิตวิญญาณ: 158 (โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิด +30)

สไตล์ภาพ: 151 (โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิด +30)

ภาพรวม: 160 (โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิด +30)

"โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิด?"

อู๋เสียนประหลาดใจในใจ หมายความว่าคุณสมบัติห้ามิติของม้วนภาพวิธีดั้งเดิมจะมีโบนัสพิเศษงั้นหรือ?

โบนัสสามสิบแต้มในแต่ละคุณสมบัติ สอดคล้องกับรอยประทับแห่งชีวิตทั้งสามเส้นพอดี

"หมายความว่านี่คือโบนัสที่ผมมอบให้เทพเจ้าแห่งโชคลาภงั้นหรือ?"

อู๋เสียนครุ่นคิด เก็บม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภเข้าที่ แล้วลบประวัติการตรวจวัดทิ้ง

เขากลับมาถึงวิลล่าหลังน้อยในเขตถนนสายเหนือ

สิ่งที่ทำเป็นอันดับแรกคือล็อกอินเข้าฟอรัมผู้ยิ่งใหญ่ แล้วตั้งกระทู้ถามว่า 【วันนี้ลองวัดค่าห้ามิติของม้วนภาพวิธีดั้งเดิม พบว่ามีโบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิดอยู่ ม้วนภาพวิธีดั้งเดิมยังมีคุณสมบัติอื่นอีกไหม?】

ทันทีที่ตั้งกระทู้ บรรดาผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลายที่ตั้งค่าแจ้งเตือนเอาไว้ต่างก็เข้ามาตอบกันอย่างไว

ตระกูลสี่รุ่น: "โบนัสพลังชีวิตต้นกำเนิดงั้นเหรอ? รอยประทับชีวิตเส้นละ 10 แต้มห้ามิติ เต็มระดับก็ได้โบนัสหนึ่งร้อยแต้ม"

เฒ่าโจวแห่งทะเลเหนือ: "ผู้อาวุโสน้อยไม่รู้งั้นเหรอ? ยังจะมาอธิบายอีก?"

ตระกูลสี่รุ่น: "ก็นี่กลัวผู้อาวุโสน้อยยังไม่เข้าใจไง!"

หมัดป่า: "อวดเก่งไปได้~!"

หยางผู้ไร้พ่าย: "คุณสมบัติที่ใหญ่ที่สุดของม้วนภาพพลังชีวิตต้นกำเนิดวิธีดั้งเดิมคือสามารถดูดซับสารจิตวิญญาณเพื่อยกระดับได้โดยตรง นอกจากนี้ ม้วนภาพพลังชีวิตต้นกำเนิดยังมีคุณสมบัติเป็นหนึ่งเดียว ไม่สามารถทำฉบับจริง ฉบับคัดลอก หรือฉบับถ่ายถอนได้"

ข้าเป็นคนเย่อหยิ่ง: "ว่ากันว่าแผนภาพเทพพลังชีวิตต้นกำเนิดจะควบแน่นได้ง่ายขึ้นด้วย"

เฒ่าโจวแห่งทะเลเหนือ: "ประเด็นที่สำคัญที่สุด คือรอยประทับชีวิตสีเลือดสามารถดูดซับกลับเข้าสู่ร่างกายได้"

ตระกูลสี่รุ่น: "ถูกต้อง นี่คือจุดที่ทรงพลังที่สุดของม้วนภาพวิธีดั้งเดิม! แต่มีเงื่อนไขว่าต้องมีรอยประทับชีวิตอย่างน้อยหนึ่งเส้น ยิ่งมีรอยประทับมาก ผลการดูดซับยิ่งดี"

คุณสมบัติข้อสุดท้ายที่อ่านทำเอาอู๋เสียนหนังหัวชา

เขาพิมพ์ขอบคุณไว้ประโยคหนึ่งแล้วออกจากฟอรัมทันที

จากนั้นส่งกระแสจิตเบาๆ จับม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภไว้ในมือ สัมผัสได้ถึงความรู้สึกผูกพันทางจิตวิญญาณและความเป็นสายเลือดเดียวกันที่อยู่ในรอยประทับสีเลือด หัวใจของเขาก็เต้นไม่เป็นจังหวะ

"ดูดซับกลับคืนมาได้อีกงั้นหรือ?"

เขาหายใจเข้าลึกๆ แล้วพยายามดูดซับพลังในรอยประทับสีเลือดนั้น

เป็นจริงอย่างที่คาด สายเลือดแห่งจิตวิญญาณสีทองแดงฉานหลั่งไหลผ่านแขนซึมซาบเข้าสู่ทั่วร่างกาย

ภายในแผนภาพเทพในห้วงจิตสำนึก เทพเจ้าแห่งโชคลาภลืมตาขึ้นทันที แสงคมกล้าพุ่งทะลุห้วงจิตสำนึกออกไป

พลังอันมหาศาลที่ติดตัวมาพร้อมกับเทพเจ้าหลั่งไหลเข้ามาภายในร่างกาย นั่นคือพลังจากม้วนภาพของเทพเจ้าแห่งโชคลาภ

อู๋เสียนส่งกระแสจิตแผ่วเบา เสือดำตัวคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นข้างกาย มันนอนให้เขาลูบไล้อย่างเชื่องช้าราวกับแมวน้อยตัวหนึ่ง

เมื่อส่งกระแสจิตอีกครั้ง แส้เหล็กและก้อนทองคำอันคุ้นเคยก็ปรากฏขึ้นในมือทั้งสองข้าง

เขาเดินไปหยุดอยู่หน้ากระจก

ตอนนี้เขาสวมชุดเทพเจ้าแห่งโชคลาภเรียบร้อยแล้ว เสื้อคลุมสีแดงเกราะทอง พลังแห่งโชคลาภและรัศมีอันเป็นมงคลห้อมล้อมทั่วร่าง เพียงแต่ไม่มีใบหน้าสีดำเข้มและหนวดเคราดกดำ เขายังคงรักษาใบหน้าเดิมของตัวเองเอาไว้ ดูราวกับเทพเจ้าแห่งโชคลาภในวัยหนุ่มไม่มีผิด

พลังวิญญาณภายในร่างเปลี่ยนเป็นพลังเวท พลังจิตเปลี่ยนเป็นพลังจิตสัมผัส เพียงแต่พลังนี้ยังไม่ถือว่า "สมบูรณ์" นัก

"นี่สรุปว่า... อู๋เสียน ชื่อรองกงหมิงจริงๆ สินะ?"

อู๋เสียนกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ในใจรู้สึกไม่สงบไปอีกนาน

โลกในสายตาของเขาก็เปลี่ยนไปจากเดิม ทุกสรรพสิ่งดูเหมือนจะมีสายใยแห่งพลังโชคลาภไหลเวียนอยู่ไม่ขาดสาย

ผ่านไปนานนับชั่วโมง อู๋เสียนจึงค่อยกลับมาสงบใจได้อีกครั้ง

เมื่อพลังรอบกายจางหายไป สายเลือดแห่งจิตวิญญาณสีทองแดงฉานก็รวมตัวกันใหม่บนฝ่ามือกลายเป็นม้วนภาพเทพเจ้าแห่งโชคลาภอีกครั้ง

"ดูท่าจะต้องเพิ่มการฝึกสมรรถภาพร่างกายให้มากกว่านี้เสียแล้ว"

การที่เทพเจ้าแห่งโชคลาภเข้าประทับร่าง หมายถึงตัวเขาเองต้องเป็นผู้ควบคุมและใช้พลังของเทพเจ้าแห่งโชคลาภด้วย

ตัวเขายิ่งแข็งแกร่งเท่าไหร่ การดึงพลังของเทพเจ้าแห่งโชคลาภออกมาใช้ก็จะยิ่งทรงประสิทธิภาพมากขึ้นเท่านั้น

หากสามารถใช้ร่วมกับเคล็ดวิชาการใช้พลังวิญญาณของท่านผู้เฒ่าได้ ผลลัพธ์ที่ได้คงไม่อาจจินตนาการได้เลยทีเดียว

เขาฝึกฝนร่างกายด้วยการยกน้ำหนักไปจนถึงค่ำ จากนั้นจึงเริ่มฝึกฝนพลังวิญญาณต่อ

ในระหว่างการฝึกฝน สัญญาณเตือนจากเทพพิทักษ์กลางคืนก็ส่งมา น่าเสียดายที่เป็นเพียงวิญญาณร้ายไม่กี่ตัวที่หลุดรอดออกมาในยามค่ำคืนเท่านั้น

หลังจากส่งพิกัดให้ตู้หรูฟานจัดการแล้ว เขาก็กลับมาฝึกฝนต่ออย่างสบายใจ

จากนั้น พลังแห่งโชคลาภสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้ามา ทำเอาอู๋เสียนทั้งประหลาดใจและดีใจ

โทรศัพท์มือถือมีการแจ้งเตือนข้อมูลการโอนเงินจากอาจารย์สาว

ให้ตายเถอะ เงินจำนวนถึงห้าสิบล้านเลยทีเดียว

"ค่าปิดปากของจ้าวชิงเหองั้นเหรอ?" อู๋เสียนรีบสอบถาม "ทำไมถึงเยอะขนาดนี้ล่ะครับ?"

"เยอะกับผีน่ะสิ" เซวียหลิงหลิงตอบอย่างไม่สบอารมณ์ "ความดีความชอบและประวัติผลงานชิ้นนี้มีมูลค่ามากกว่าหนึ่งร้อยล้านเสียอีก หัวสมองเธอดีกว่าอาจารย์ ลองดูซิว่ามีวิธีไหนจะยกระดับ 【เมืองร้างภูเขาตาย】 ให้สูงขึ้นไปอีกได้บ้าง"

อู๋เสียนหัวเราะไม่ออกร้องไห้ไม่ได้ "จริงสิครับ อาจารย์สาวพอจะมีวิธีพาผมไปที่ม้วนภาพดันเจี้ยนอื่นๆ ของสมาคมได้บ้างไหมครับ? ผมอยากเก็บวัสดุสำหรับแผนภาพเทพชุดอื่นน่ะครับ"

"ได้สิ ดันเจี้ยนระดับหนึ่งหนึ่งพันผลึกพลังวิญญาณต่อครั้ง ระดับสองสองพัน ระดับสามสามพัน เธอจะออกเงินเองงั้นเหรอ?"

"แพงขนาดนี้เลยเหรอครับ?"

"นี่ถือเป็นราคาพิเศษสำหรับคนกันเองแล้วนะ ผู้อาวุโสหลายท่านในสมาคมต่างก็เอ็นดูฉันพอสมควรเลยล่ะ"

ดวงตาของอู๋เสียนเป็นประกายพลางเสนอว่า "หารกันไหมครับ?"

"ได้ เธออยากไปที่ดันเจี้ยนม้วนภาพไหนล่ะ?"

"รอไปถึงสมาคมแล้วค่อยเลือกก็ยังไม่สายครับ"

"ได้" เซวียหลิงหลิงพยักหน้า "จริงสิ พรุ่งนี้คุณชายน้อยตระกูลหวังจะมาที่สโมสรของเรา เขาเป็นเศรษฐีตัวน้อยคนหนึ่ง อย่าปล่อยให้เขามาเสียเที่ยวล่ะ"

เอาล่ะสิ อาจารย์สาวมีความคิดเห็นตรงกับเขายิ่งกว่าวีรบุรุษมักมีความเห็นตรงกันเสียอีก

...

วันถัดมา สโมสรราชาผี

สมาชิกที่แข่งรอบคัดเลือกเสร็จสิ้นต่างรวมตัวกันแต่เช้าตรู่ เพื่อจัดพิธีต้อนรับหวังเสี่ยวชงแบบง่ายๆ

ทำเอาหวังเสี่ยวชงดีใจจนเนื้อเต้น

"ฮ่าๆ ต่อไปทุกคนก็คือครอบครัวเดียวกัน" หวังเสี่ยวชงทักทายทุกคนด้วยรอยยิ้ม "ก่อนมาที่นี่ได้เตรียมของขวัญเล็กๆ น้อยๆ มาฝากทุกคนด้วยครับ มีให้ทุกคนเลย"

พูดจบ เขาก็หยิบกล่องใบเล็กๆ ที่ดูประณีตจำนวนหนึ่งออกมาจากกำไลมิติ

"เฮ้ย ขนมวิญญาณงั้นเหรอ?" เซวียชิงหยางเปิดกล่องแล้วอุทานด้วยความตื่นเต้น "คุณชายหวังใจป้ำมากครับ!"

สมาชิกสโมสรคนอื่นๆ ต่างมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความดีใจ

ที่เรียกว่าขนมวิญญาณ ความจริงแล้วมันคือยาเสริมพลังวิญญาณขนาดเท่าก้อนน้ำตาล สรรพคุณคล้ายกับ 【น้ำยาเพิ่มพลังวิญญาณ】 แต่มีฤทธิ์ยาที่อ่อนโยนกว่ามาก กินเข้าไปก้อนหนึ่งสามารถรักษาผลของยาไว้ได้ตลอดทั้งวัน

เพียงแต่ของชิ้นนี้มีการผลิตที่ค่อนข้างจำกัด หาซื้อได้ยาก

ภายในเมืองเย่าหยาง มีเพียงร้านค้าของตระกูลหวังเท่านั้นที่มีวางจำหน่าย

"ถ้าทุกคนมีปัญหาอะไรในอนาคต บอกผมได้เลยนะครับ" หวังเสี่ยวชงกล่าวด้วยรอยยิ้ม "ผมเองก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร เพิ่งจะได้รับใบประกาศนักวาดม้วนภาพฝึกหัดมาหมาดๆ ถ้าใครต้องการอาวุธหรือชุดเกราะอะไร ก็มาหาผมได้นะครับ"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างรู้สึกตกตะลึงในใจ

ถึงได้รู้ว่าหวังเสี่ยวชงเข้าร่วมสโมสรในสถานะ "นักวาดม้วนภาพพิเศษ"

พิธีต้อนรับสิ้นสุดลง ผู้คนต่างแยกย้ายกันไปตามหน้าที่ของตน

หวังเสี่ยวชงที่ไม่มีอะไรทำก็รีบตรงเข้ามาหาอู๋เสียนและเซวียหลิงหลิงทันที

"ท่านประธาน ท่านรองประธาน พวกคุณจะไปไหนกันเหรอครับ? มีกิจกรรมอะไรหรือเปล่า?" หวังเสี่ยวชงถามอย่างตื่นเต้น

อู๋เสียนและเซวียหลิงหลิงสบตากัน แววตาแฝงไปด้วยความหมายบางอย่าง

เดิมทีไม่ได้คิดจะเกาะบุญคุณจากคุณชายน้อยคนนี้ตั้งแต่แรก แต่ไม่นึกเลยว่าคุณชายน้อยจะวิ่งเข้ามาหาด้วยตัวเอง

"ฉันกับศิษย์รักกำลังจะไปที่ดันเจี้ยนม้วนภาพของสมาคม" เซวียหลิงหลิงกล่าวด้วยความลังเล "ฝีมือของเธอตอนนี้ยังไม่ค่อยถึงขั้น ไปด้วยกันคงไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่"

"ท่านประธานอย่าดูถูกคนสิครับ ตอนนี้ผมก็เก่งพอตัวแล้วนะ" หวังเสี่ยวชงกล่าวอย่างมั่นใจ

(จบตอน)