บทที่ 90 สี่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์?

"นั่นเป็นความรู้สึกผิดพลาดของพวกเราหรือเปล่านะ?" ชายชราสองคนสบตากันพลางพึมพำ

ชายชราผมยาวรุงรังคนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม "ไม่ ไม่ใช่ความผิดพลาดแน่นอน ท่านจ้าวสมุทรถูกสูบพลังออกไปส่วนหนึ่งจริงๆ"

"แย่แล้ว พลังของท่านมารอสูรก็กำลังไหลออกไปเหมือนกัน!" ชายชราอีกคนจู่ๆ ก็ร้องขึ้นด้วยความหวาดกลัว

จิตสำนึกของทั้งสองคนล็อกเป้าหมายไปที่ร่างเงาของมารอสูรโบราณที่อยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ทันที

พวกเขาเห็นพลังแห่งกฎเกณฑ์ที่แผ่วเบากำลังถูกดึงออกและถูกขโมยไปในรูปแบบที่พิศวง และจางหายไปเฉยๆ

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้?"

"คนผู้นั้นเป็นใครกัน ถึงมีฝีมือขนาดสามารถขโมยพลังไปจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราได้โดยตรง?"

"หรือว่าสำนักฝึกหัดอื่นได้ให้กำเนิดตัวตนที่ทรงพลังบางอย่างขึ้นมา?"

"ก็เป็นไปได้" ชายชราผมยาวกล่าวด้วยสีหน้าหนักใจ "หรือไม่ก็... เป็นฝีมือของเทพชั่วร้ายตนไหนกันแน่?"

...

สมาคมนักวาดม้วนภาพเมืองเย่าหยาง ดันเจี้ยนเกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม

เซวียหลิงหลิงใช้เวลาอยู่นานโขกว่าจะสามารถดูดกลืน "วิญญาณยุทธ์" ปีศาจตนนั้นจนหมดสิ้น ประสิทธิภาพในการดูดกลืนนั้นเทียบไม่ได้เลยกับแม่ทัพววี่สือ

นี่ไม่ใช่ความแตกต่างในระดับการควบแน่นของกฎเกณฑ์แผนภาพเทพ แต่เป็นความแตกต่างในตัวแนวคิดของม้วนภาพโดยตรง

อู๋เสียนครุ่นคิดในใจอย่างเงียบๆ จนพอจะมองเห็นหนทางบางอย่าง

ความ "สมบูรณ์แบบ" ของแนวคิดม้วนภาพ รวมถึงความคล้ายคลึงกับ "คำตอบที่ถูกต้อง" นั้น สำคัญกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก!

ยิ่งในด้านนี้แข็งแกร่งเท่าไหร่ แผนภาพเทพที่ควบแน่นออกมาก็ยิ่งทรงพลังในบางด้านมากขึ้นเท่านั้น

หรืออาจจะเข้าใจได้ว่า ยิ่งมีความ "สำคัญลำดับต้นๆ" ในระดับการแข่งขันด้วยกฎเกณฑ์มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งได้เปรียบ

แน่นอนว่าที่แม่ทัพววี่สือและราชาผีกลืนวิญญาณสามารถดูดกลืนวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ได้นั้น มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นเพราะ "วิญญาณศักดิ์สิทธิ์" นั้นมีความพิเศษในตัวมันเอง ซึ่งดันมาถูกทางกับพลังของยมโลกพอดี

หรืออาจจะเข้าใจได้ว่า 【วิญญาณศักดิ์สิทธิ์】 นั้นมีข้อบกพร่องที่ร้ายแรงบางอย่างแฝงอยู่ในตัวแนวคิดม้วนภาพ

"ไปกันเถอะ ไปกันเถอะ ราชาผีพวกนี้แทบจะหิวจนร้องไห้แล้วนะ"

เซวียหลิงหลิงแววตาเป็นประกาย ลมหายใจของเธอเริ่มถี่กระชั้น

อู๋เสียนไม่เสียเวลาพูดพล่าม รีบติดตามเซวียหลิงหลิงเริ่มทำการกวาดล้างเกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แบบปูพรมในทันที

ใช่แล้ว มันคือการกวาดล้าง!

เมื่อเทพพิทักษ์กลางวันปรากฏตัว มันก็แยกร่างออกเป็นร่างเงาวิญญาณกว่าสิบสาย ทำหน้าที่เป็นหน่วยลาดตระเวนสำรวจทุกซอกทุกมุม

เทพเจ้าแห่งโชคลาภและราชาผีกลืนวิญญาณรับหน้าที่กวาดล้างสิ่งมีชีวิตประหลาดบนเกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์

ตูม! ตูม! ตูม!

สายฟ้าถูกระดมยิงอย่างบ้าคลั่ง ในที่ใดที่พวกเขาไปถึง ที่นั่นแทบไม่เหลือสิ่งใดรอดชีวิต

เมื่อสิ่งมีชีวิตศักดิ์สิทธิ์ล้มตายลง ชนเผ่าทายาทแห่งวิญญาณศักดิ์สิทธิ์กลุ่มแล้วกลุ่มเล่าก็หลั่งไหลเข้ามาหาพวกเขา

ทว่าทั้งสองคนกลับไม่สนใจทายาทวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั่วไปพวกนั้นเลย ในสายตาของพวกเขามีเพียงเหล่านักรบวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถอัญเชิญ "วิญญาณยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์" ออกมาได้เท่านั้น

"วิญญาณศักดิ์สิทธิ์เสือตัวนั้น? ของผม~ ของผมนะ~!"

อู๋เสียนรีบล็อกเป้าหมายไปที่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ในร่างเสือตัวหนึ่ง ยมทูตขาวดำรีบเข้าไปกดข่มและพันธนาการไว้ แล้วส่งแม่ทัพเสือดาวออกมาจัดการดูดกลืนเป็นมื้ออาหารอันโอชะ

ส่วนเซวียหลิงหลิงก็เล็งไปที่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ในร่างปีศาจร้ายตนหนึ่ง ทว่าการดูดกลืนมันช่างช้าเหลือเกิน เธอถึงกับต้องเรียกราชาผีทั้งเก้าออกมาช่วยกันดูดกลืน แต่ความเร็วยังเทียบไม่ได้กับฝั่งอู๋เสียนเลย

ในขณะที่เธอจัดการวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ปีศาจตนนั้นจนหมดสิ้น อู๋เสียนก็จัดการกินวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ไปอีกสามตัวจนเกลี้ยง

"..." เซวียหลิงหลิงเต็มไปด้วยความเคียดแค้น "ช่วยเหลืออาจารย์บ้างไม่ได้หรือไง?"

"ได้เลยครับ ได้เลย" อู๋เสียนตอบกลับอย่างอารมณ์ดี ถ้าไม่ใช่เพราะเซวียหลิงหลิง เขาก็คงไม่รู้แน่ๆ ว่าจะมีสถานที่ที่ดีเยี่ยมขนาดนี้อยู่ "เกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์นี่ดีจริงๆ เลยนะครับ ต้องมาบ่อยๆ แล้ว"

หารู้ไม่ว่า ในขณะนี้ ณ สำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่อยู่ห่างไกลออกไป เหล่าระดับสูงจำนวนมากกำลังอยู่ในความโกลาหล

พลังของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ต่างๆ ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถูก "ขโมย" ไปอย่างต่อเนื่อง สำหรับสำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์แล้ว เรื่องนี้ไม่ต่างอะไรกับการที่ท้องฟ้าถล่มลงมา

ข่าวดีคือ ปริมาณที่ถูกขโมยไปนั้นมีเพียงน้อยนิด

แต่ข่าวร้ายคือ พวกเขาไม่มีหนทางจัดการกับสถานการณ์นี้เลยแม้แต่น้อย ทำได้เพียงจ้องมองดูพลังในดินแดนศักดิ์สิทธิ์ค่อยๆ ไหลออกไปต่อหน้าต่อตาเท่านั้น

ทางด้านดันเจี้ยนเกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ระดับสาม

ทั้งสองศิษย์อาจารย์ได้สังหารกันอย่างบ้าคลั่ง

สัตว์ประหลาดวิญญาณและชนเผ่าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ในละแวกนั้นแทบจะถูกพวกเขากวาดล้างจนไม่เหลือซาก

จนกระทั่งบนท้องฟ้าไกลออกไปมีเปลวเพลิงพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ทั้งสองคนจึงได้สติขึ้นมาทันทีว่าในดันเจี้ยนนี้ยังมีคนอื่นอยู่อีกกลุ่มหนึ่ง

"เสียงอะไรน่ะ? ตัวบอสโผล่มาแล้วเหรอ?" ดวงตาของอู๋เสียนเป็นประกาย

"แย่งมันมาซะ!" เซวียหลิงหลิงตัดสินใจโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย ในแววตาเต็มไปด้วยความโหยหาในพลังวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ "น่าจะเป็นหนึ่งในสามสุดยอดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์บนเกาะระดับสาม นกเทพเพลิงพิโรธ

แต่ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าพวกเราจะดูดกลืนมันได้ไหม?"

ในระหว่างที่รีบมุ่งหน้าไป เซวียหลิงหลิงก็ได้อธิบายคร่าวๆ

บนเกาะวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ ในทุกๆ ชนเผ่าจะมีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ผู้พิทักษ์อยู่หลายตน คล้ายกับการนับถือโทเทม

ในดันเจี้ยนระดับสาม มีชนเผ่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอยู่สามเผ่า ซึ่งถูกคุ้มครองโดยวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ทรงพลังสามตน

นกเทพเพลิงพิโรธ เต่าเทพวารีทมิฬ และพยัคฆ์ราชาเพชร

ตอนที่ได้ยินชื่อนกเทพเพลิงพิโรธเพียงอย่างเดียว อู๋เสียนก็ยังไม่ได้รู้สึกอะไร

แต่เมื่อได้ทราบชื่อของวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามตนนั้น เขากลับรู้สึกไม่สงบอีกต่อไป

"ในดันเจี้ยนระดับสี่ มีวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ผู้พิทักษ์ร่างมังกรเพิ่มขึ้นมาอีกตัวใช่ไหมครับ?" อู๋เสียนลองถามหยั่งเชิง

"เธอรู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ?" เซวียหลิงหลิงประหลาดใจ

"มีอยู่จริงเหรอครับ?" อู๋เสียนใจเต้นระรัว รีบหาข้ออ้างมาแก้ตัว "ตอนเล่นอินเทอร์เน็ตผ่านๆ ตาเห็นมาน่ะครับ เลยเพิ่งนึกออก ว่าแต่วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่นี้คงมีสถานะสูงส่งมากในสำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหมครับ?"

ทว่าเซวียหลิงหลิงกลับส่ายหน้าแล้วหัวเราะ "ธรรมดาค่ะ ก็แค่เก่งกว่าม้วนภาพวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ขายอยู่ทั่วไปนิดหน่อย เรียกสั้นๆ ว่าสี่จตุรเทพมือใหม่ของสำนักวิญญาณศักดิ์สิทธิ์น่ะค่ะ"

"สี่จตุรเทพมือใหม่? หมายความว่าไงครับ"

"ก็คือม้วนภาพที่ได้รับฟรีตอนเข้าร่วมสำนัก โดยเลือกได้หนึ่งในสี่น่ะค่ะ"

"..." อู๋เสียนถึงกับกุมขมับ

นี่มันโปเกมอนเริ่มต้นชัดๆ เลยใช่ไหม! สัตว์เทพสี่จตุรเทพผู้ยิ่งใหญ่ ในสำนักวิญญาณศักดิ์สิทธิ์กลับกลายเป็นแค่โปเกมอนเริ่มต้นสำหรับมือใหม่เนี่ยนะ?

"ไม่สิ ไม่ถูก ด้วยระดับความยิ่งใหญ่ของสี่จตุรเทพ ต่อให้แนวคิดม้วนภาพจะเหมือนกันแค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ ก็ไม่มีทางอ่อนแอขนาดนี้แน่นอน"

แสดงให้เห็นว่า สี่จตุรเทพของสำนักฝึกหัดวิญญาณศักดิ์สิทธิ์นี้แทบไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับสี่จตุรเทพในตำนานเลย น่าจะเป็นแค่ชื่อ จำนวน และธาตุที่บังเอิญไปพ้องกันเท่านั้น

หากมีการเชื่อมโยงกันในเชิงแนวคิดแม้เพียงเล็กน้อย มันไม่มีทางที่จะอ่อนแอขนาดนี้

หรืออาจจะไปหยิบยืม "มาตรฐาน" มาจากผลงานดัดแปลงรุ่นที่สอง รุ่นที่สาม หรือแม้แต่รุ่นที่สี่มาก็เป็นได้? แต่ก็น่าจะมีส่วนที่สืบทอดกันมาอยู่บ้าง

ด้วยเหตุนี้ อู๋เสียนจึงสนใจนกเทพเพลิงพิโรธตัวนี้มาก

สี่จตุรเทพในตำนานคงยังไม่สามารถสร้างออกมาได้ในตอนนี้ แต่บางทีอาจจะใช้วัสดุจากนกเทพเพลิงพิโรธตัวนี้ไปสร้างอะไรบางอย่างขึ้นมาได้

ตูม ตูม ตูม...

ยังไม่ทันจะเข้าใกล้สมรภูมิหลัก ทั้งสองคนก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิที่ร้อนระอุ

ภูเขาทั้งลูกเบื้องหน้าได้กลายเป็นทะเลเพลิงไปแล้ว นกไฟสีแดงตัวหนึ่งกำลังบินวนอยู่บนอากาศ กำลังต่อสู้กับทีมหลักของสโมสรเพลิงเทพอย่างดุเดือด

สิ่งที่สมาชิกสโมสรเพลิงเทพใช้ควบคุมอยู่ส่วนใหญ่เป็นภูตภาพวาดธาตุไฟระดับแกนเงิน เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนกเทพเพลิงพิโรธจึงดูค่อนข้างยากลำบาก

"ระดับแค่นี้ยังกล้ามาท้าทายสี่จตุรเทพเพลิงพิโรธในดันเจี้ยนระดับสาม ใครให้ความกล้ากับพวกคุณกัน?"

เซวียหลิงหลิงแค่นเสียงถากถาง

"เอาไงดีครับ? จะเข้าแย่งเลยหรือรอให้จบก่อน?" อู๋เสียนเริ่มคันไม้คันมือ

"ไม่ต้องรีบค่ะ" เซวียหลิงหลิงกล่าวหยอกล้อ "พวกนั้นไม่มีทางชนะนกเทพเพลิงพิโรธได้หรอก"

ก็เป็นไปตามที่เธอคาดการณ์ไว้

พร้อมกับเสียงร้องแหลมสูงของนกเทพเพลิงพิโรธ ฝนเพลิงจากฟากฟ้าก็ถล่มลงมา

ภูตภาพวาดธาตุไฟของสโมสรเพลิงเทพอาจจะยังพอต้านทานไหว แต่ตัวนักวาดม้วนภาพเองเริ่มจะรับไม่ไหวกันแล้ว

จากนั้น คลื่นกระแทกเพลิงวงหนึ่งก็กระจายตัวออกไป ส่งผลให้สมาชิกทีมกระเด็นออกไปสองคนทันที

"ท่านประธานเซวีย ถ้าคุณยอมยื่นมือเข้ามาช่วย พวกเรายินดีแบ่งวัสดุให้ครึ่งหนึ่ง"

หัวหน้าทีมสโมสรเพลิงเทพเห็นเซวียหลิงหลิงที่เฝ้ามองอยู่ไกลๆ เข้าให้แล้ว

"พูดแบบนี้ได้ยังไงคะ?" เซวียหลิงหลิงมองด้วยสายตาเย้ยหยัน "รอให้พวกคุณตายกันหมดก่อน นกเทพเพลิงพิโรธตัวนี้จะไม่ตกเป็นของพวกเราหมดหรือไง?"

"ลำพังท่านประธานเซวียคนเดียว เกรงว่าจะจัดการนกเทพเพลิงพิโรธไม่ได้หรอกมั้ง?" หัวหน้าทีมสโมสรเพลิงเทพตั้งคำถาม

"ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย" เซวียหลิงหลิงยิ้มเยาะ "เป็นพวกน่าสมเพชที่ใช้สายตาคนธรรมดามองนักวาดม้วนภาพอีกแล้วสินะ"

ผู้ใช้พลังวิญญาณหลายคนที่ไม่มีประสบการณ์มักมีนิสัยแบบนี้

คิดไปเองว่าแค่ครอบครองม้วนภาพเก่งๆ สองสามชุด ก็สามารถมายืนในระดับเดียวกับนักวาดม้วนภาพได้แล้ว