บทที่ 88 อิทธิพลของจางหยาง

ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาที กระทู้ของจางหยางก็มีคนเข้ามาตอบกว่าร้อยครั้ง

เนื้อหาในกระทู้ตอบเริ่มขยายจากประเด็นกรดชิคิมิกไปถึงหุ้นแนวคิดกรดชิคิมิกที่ขึ้นชนเพดานเพียงสองตัว ได้แก่ กลุ่มเจียนเฟิงกับไล่อินชีวภาพ

เมื่ออ่านเนื้อหาที่นักลงทุนรายย่อยพูดคุยกัน จางหยางก็รู้สึกมั่นคงขึ้นไม่น้อย และมีความมั่นใจมากขึ้นในใจ

เหตุผลที่เขาดูแลบัญชีในกระดานสนทนานั้นมีอยู่สองประการ

หนึ่งคือรายได้จากการสมัครรายงานวิจัยตลาดแบบเหมาราย

สองคือการเพิ่มอิทธิพลของตัวเอง

รายได้จากการสมัครรายงานวิจัยตลาดแบบเหมารายนั้นไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้แทบทุกวันจะมีคนกว่าสิบคนเข้าร่วมกลุ่มรายงานวิจัยตลาดแบบเหมารายของจางหยาง สร้างรายได้เกือบหนึ่งพันหยวนต่อวัน รายได้ส่วนนี้ค่อนข้างมั่นคง

ส่วนการเพิ่มอิทธิพลของตัวเอง ประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็คือการใช้คำพูดและการกระทำของตัวเองส่งผลต่อการตัดสินใจในตลาดของนักลงทุนรายย่อย

อย่างเช่นกระทู้ที่จางหยางโพสต์ในวันนี้ เนื้อหาข้างในทำให้นักลงทุนรายย่อยส่วนหนึ่งมีความเห็นร่วมกันต่อตลาด และรวมกลุ่มกันขึ้นมาแล้ว

แอร์นสท์ เทลมันน์ กรรมกรชาวเยอรมันจากชนชั้นที่ไม่ต้องทำงานหาเลี้ยงตัวเองเคยกล่าวไว้ว่า นิ้วเดียวหักได้ง่าย แต่นิ้วทั้งห้ารวมกันย่อมกลายเป็นกำปั้น

เหตุใดนักลงทุนรายย่อยจึงถูกเชือดอยู่บ่อยครั้ง?

เพราะไม่สามารถรวมพลังกันได้!

มันก็เหมือนกับว่าคุณมีปืน ส่วนเขามีกระสุน เมื่อนักลงทุนรายย่อยและเจ้ามือหุ้นบุกเข้ามาราวกับหมาป่ากับเสือร้าย คุณคิดจะสู้กับพวกเขาซึ่งหน้า ผลกลับกลายเป็นว่านักลงทุนรายย่อยที่ถือ “กระสุน” วิ่งหนีไปก่อน ปืนที่ไม่มีกระสุนแล้วจะยังมีภัยคุกคามอะไรได้อีก?

แน่นอนว่าจางหยางไม่ได้คิดจะควบคุมราคาหุ้นร่วมกับนักลงทุนรายย่อย

แม้การกำกับดูแลในปี 2009 จะค่อนข้างผ่อนปรน ตราบใดที่ไม่เกินเลยจนเกินไป เบื้องบนก็จะไม่เข้ามายุ่ง ถือเป็นช่วงที่ปล่อยให้เติบโตอย่างไร้การควบคุม

แต่ถ้าจางหยางนัดนักลงทุนรายย่อยหลายร้อยคนไปควบคุมราคาหุ้นอย่างโจ่งแจ้งจริง ๆ เขาคงต้องเข้าไปนั่งร้องเพลง “น้ำตาหลังลูกกรง” ในคุกแล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม จางหยางไม่ได้ทำข้อตกลงลับอะไรกับนักลงทุนรายย่อย เขาเพียงแบ่งปันแนวคิดการซื้อขายของตัวเองบนอินเทอร์เน็ต พร้อมกับเปิดเผยหุ้นที่ถืออยู่ ซึ่งไม่ได้ฝ่าฝืนข้อใดในกฎหมายหลักทรัพย์

ส่วนในกลุ่มรายงานวิจัยตลาดแบบเหมารายที่มีสมาชิกเกือบสองร้อยสี่สิบคน การถกเถียงเรื่องหุ้นแนวคิดกรดชิคิมิกกลับดุเดือดยิ่งกว่า

[วิหารสีขาว]: joker เทพถือหุ้นกลุ่มเจียนเฟิงมูลค่ากว่าสี่ล้านหยวน ดูท่าจะเชื่อมั่นในหุ้นตัวนี้จริง ๆ

[ลูกสุนัขสีชมพู]: เพิ่งอ่านกระทู้ของเจ้าของกลุ่มจบ ก็รู้สึกทันทีว่า “กรดชิคิมิก” เป็นประเด็นที่สามารถถูกเก็งกำไรอย่างบ้าคลั่งได้

[ดื่มแต่อเมริกาโนเย็น]: ตั้งแต่อ่านแนวคิดการซื้อขายของ joker เทพ อัตราชนะของผมก็เพิ่มขึ้นอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง วันจันทร์หน้าไม่ต้องพูดอะไรกันแล้ว ผมจะไล่ซื้อกลุ่มเจียนเฟิงทันที เชื่อการตัดสินใจของ joker เทพ!

……

ขณะเดียวกัน

อีกด้านหนึ่ง

เขตหลัวหู นครเซินเฉิง

เฉินซานหรง นักเก็งกำไร อ่านกระทู้ใหม่ที่จางหยางโพสต์แล้วอดทอดถอนใจไม่ได้ “ถือหุ้นกลุ่มเจียนเฟิงมูลค่ากว่าสี่ล้านหยวน คิดไม่ถึงเลยว่า joker จะมีเงินทุนก้อนใหญ่ขนาดนี้”

หลังจากอ่านกระทู้ตอบทั้งหมดแล้ว เขาก็พบเรื่องน่ากลัวเรื่องหนึ่ง

แม้จางหยางจะไม่ได้บอกตรง ๆ ว่านักลงทุนรายย่อยควรซื้อหุ้นตัวไหน แต่บทวิเคราะห์ของเขาก็ทำให้นักลงทุนรายย่อยจำนวนมากหันมาสนใจกรดชิคิมิกแล้ว

“joker”

“สวีเซียง”

“ขาไร้เงาแห่งฉานเฉิง”

เฉินซานหรงพึมพำกับตัวเอง ก่อนพูดต่อว่า “นักลงทุนรายย่อย สถาบัน และนักเก็งกำไร หุ้นแนวคิดกรดชิคิมิกวุ่นวายจนแทบกลายเป็นโจ๊กหม้อใหญ่”

ถ้าเป็นยามปกติ เขาไม่มีทางเห็นนักลงทุนรายย่อยอยู่ในสายตา

เพราะนักลงทุนรายย่อยไม่สามารถรวมพลังกันได้ จึงเป็นเพียงฝูงลูกแกะรอถูกเชือด

แต่ถ้าครั้งนี้พวกเขารวมกลุ่มกันซื้อหุ้นแนวคิดกรดชิคิมิกเป็นหนึ่งเดียว ต่อให้นักเก็งกำไรหรือสถาบันจะมีเงินทุนมากแค่ไหน ก็ต้องหลีกเลี่ยงคมของนักลงทุนรายย่อยไปก่อน

เงินหนึ่งหมื่นหยวนของนักลงทุนรายย่อยเพียงคนเดียวไม่อาจสร้างความเคลื่อนไหวใด ๆ ได้

แต่ถ้ามีนักลงทุนรายย่อยหนึ่งหมื่นคนล่ะ?

หนึ่งหมื่นคนก็เท่ากับเงินทุนหนึ่งร้อยล้านหยวน!

ยิ่งไปกว่านั้น นักลงทุนรายย่อยที่เล่นหุ้นในปี 2009 แต่ละคนจะไม่มีเงินสักแสนหรือสองแสนหยวนได้อย่างไร หากเปิดฉากสู้กันขึ้นมาจริง ๆ ก็ไม่แน่ว่าจะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ

และนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมหุ้นมูลค่าตลาดสูงบางตัวที่นักลงทุนรายย่อยรวมกลุ่มกันซื้อ จึงทั้งขึ้นไม่ไหวและลงไม่ถึง

เฉินซานหรงเลื่อนล้อเมาส์แล้วอ่านกระทู้ตอบอีกหลายรอบ จากนั้นก็พึมพำในใจว่า “มีนักลงทุนรายย่อยมากมายบอกว่าจะไล่ซื้อในราคาสูง สัปดาห์หน้าคงบอกได้ยากจริง ๆ ว่ากลุ่มเจียนเฟิงกับไล่อินชีวภาพใครจะแข็งแกร่งกว่ากัน”

เวลานี้ นักเก็งกำไรที่จับตากรดชิคิมิกมีแล้วไม่น้อยกว่ายี่สิบคน ทุกคนกำลังประเมินว่าสัปดาห์หน้าควรตามใครเพื่อเล่นหุ้นผู้นำ

กระแสหุ้นแนวคิดกรดชิคิมิกร้อนแรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง แม้แต่นักเก็งกำไรแถวหน้าอย่างจางเหมิงจู่กับเกอเว่ยตงก็เริ่มประเมินผลประโยชน์อยู่เงียบ ๆ

นอกจากนักเก็งกำไรแล้ว กองทุนไพรเวตอิควิตี้ก็เริ่มประเมินหุ้นแนวคิดกรดชิคิมิกเช่นกัน

พูดได้อย่างไม่เกินจริงว่า นับตั้งแต่องค์การอนามัยโลกประกาศว่าพบผู้ติดเชื้อไข้หวัดใหญ่ H1N1 ในเอเชีย เงินทุนทุกส่วนในตลาดทุนก็สัมผัสได้อย่างเฉียบไวถึงประเด็นที่จะถูกเก็งกำไรต่อจากนี้

ส่วนอีกด้านหนึ่ง ในหน้าหลักของกองทุนบริษัทหลักทรัพย์หัวซิ่น กองทุนหัวเซี่ยก็เริ่มระดมทุนให้กับกองทุนแนวคิดไข้หวัดใหญ่ H1N1 กองทุนแรก โดยมีผู้จัดการกองทุนชื่อเถาอวี่昂

……

เช้าวันถัดมา

เนื่องจากมีคณาจารย์และนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยอื่นเดินทางมายังมหาวิทยาลัยการเงินและเศรษฐศาสตร์ฮู่ตูเพื่อแลกเปลี่ยนและศึกษาดูงาน สุดสัปดาห์ที่เดิมควรเป็นวันหยุดจึงถูกจัดให้มีชั้นเรียนเป็นการชั่วคราว

เนื่องจากตลาดหุ้นเปิดตอนเก้าโมงสิบห้านาที จางหยางจึงสร้างนิสัยตื่นเช้าขึ้นมา แม้จะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ เขาก็สามารถปรับตัวให้เข้ากับการตื่นเช้าได้

แต่เพื่อนร่วมห้องทั้งสามคนกลับไม่เหมือนกัน

“เช้าแปดโมงบ้าบออะไรเนี่ย!”

“ไม่ได้เข้าเรียนตอนแปดโมงเช้ามานานแล้ว รู้สึกเวียนหัวตาลายไปหมด ขอลาได้ไหม?”

“อยากโดดเรียนแล้ว”

หลังจากบ่นกันอยู่พักหนึ่ง พวกเขาจึงยอมลุกจากเตียงไปล้างหน้าล้างตาอย่างไม่เต็มใจ

จางหยางล้างหน้าแปรงฟันเสร็จก่อน จากนั้นก็ดูข้อความในกลุ่มสาขาวิชาแล้วเตือนพวกเขาว่า “คาบแรกเริ่มตอนแปดโมงสิบห้านาที เป็นวิชาของคณบดีเป้าซิงเหว่ย ทุกคนอย่ามาสายล่ะ”

“เรียนแปดโมงเช้านี่ทรมานคนจริง ๆ!”

“อยากเรียนจบเร็ว ๆ ชะมัด!”

“ทำงานยังไม่ต้องเช้าขนาดนี้เลย”

แม้ทุกคนจะบ่นกันไป แต่ก็ยังลงมือทำอย่างรวดเร็ว หลังจากล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ พวกเขาก็สวมเสื้อผ้าตามปกติแล้วออกจากหอพักชาย

เมื่อมาถึงห้องเรียนที่กำหนด ไม่เพียงเฉินชวนกับหวังลิ่วเท่านั้นที่ดูอ่อนแรง นักศึกษาจำนวนมากซึ่งยังปรับตัวกับการตื่นเช้าไม่ได้ต่างก็พากันง่วงนอน

นับตั้งแต่การแข่งขันบัญชีจำลองหัวซิ่นจบลง หลายคนก็ไม่ได้ตื่นเช้าอีกเลย พวกเขาล้วนนอนยาวจนถึงเที่ยง

บางทีหลายคนอาจสงสัยว่า ตอนเรียนมัธยมตื่นหกโมงหรือเจ็ดโมงยังทนมาได้ แล้วทำไมตอนมหาวิทยาลัยตื่นแปดโมงถึงได้ลำบากขนาดนี้?

นั่นเป็นเพราะร่างกายของมนุษย์มีกลไกปรับตัว หากคุณตื่นหกโมงหรือเจ็ดโมงเป็นประจำ ร่างกายก็จะสร้างนาฬิกาชีวิตขึ้นมา ต่อให้ไม่มีนาฬิกาปลุก ก็ยังตื่นขึ้นได้ตามความรู้สึก

แต่ตารางเรียนมหาวิทยาลัย บางครั้งตอนเช้ามีเรียนเต็ม บางครั้งไม่มีเรียน บางครั้งมีเรียนเพียงคาบเดียว ทำให้ร่างกายปรับตัวได้ไม่เต็มที่ และไม่สามารถสร้างนาฬิกาชีวิตขึ้นมาได้

ทันทีที่จางหยางก้าวเข้าห้องเรียน เป้าซิงเหว่ยที่ยืนอยู่บนแท่นบรรยายก็จำเขาได้ในพริบตา หินก้อนใหญ่ที่แขวนอยู่ในใจก็ร่วงลงเสียที

เขาไม่ได้คิดจะพึ่งพาจางหยางแต่อย่างใด เพียงแต่กังวลว่าอีกฝ่ายจะขาดเรียนอีก

เมื่อวานตอนพูดคุยกับคณบดีจากมหาวิทยาลัยอื่น อีกฝ่ายต่างพูดอย่างชัดเจนว่าอยากพบจางหยาง ผู้ขายรายงานวิจัยตลาด

ถ้าจางหยางไม่มา เขาคงเสียหน้าอย่างมาก

เวลานี้ แถวแรกของห้องเรียนแบบขั้นบันไดเต็มไปด้วยคณบดีและศาสตราจารย์ด้านการเงินจากสถาบันการศึกษาอื่น คาบเรียนนี้จึงดูคล้ายกับชั้นเรียนเปิด

“เริ่มขานชื่อได้แล้ว”

เป้าซิงเหว่ยหยิบบัญชีรายชื่อนักศึกษาฉบับใหม่ขึ้นมา

“เหอจิ้ง”

“มาค่ะ”

“หลี่เสวี่ยเหยียน”

“มาค่ะ”

“เหอเทียนเหล่ย”

“มาครับ”

……

“จางหยาง”

“มาครับ”

ทันทีที่คำว่า “มาครับ” ดังขึ้น จางหยางก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ดวงตานับสิบคู่รอบตัวหันมามองเขาพร้อมกัน โดยเฉพาะศาสตราจารย์อาวุโสหลายคนในแถวแรกที่ยังจงใจหันกลับมามองสำรวจเขาเป็นพิเศษ