บทที่ 171 แมวส้มไซบีเรียน (เสือโคร่งไซบีเรีย)

เพียงแต่เขาเพิ่งมาใหม่ เลยไม่กล้าถาม ไม่คิดเลยว่าคุณชายจะยอมมอบให้เขาจริงๆ นอกจากคริสทิน่ากับเบลิก้าแล้ว ก็ไม่มีใครได้กินอีก เฟยเหลียนคิดว่ายาเม็ดนี้ต้องมีค่ามากแน่ๆ วันหน้าเขาจะต้องตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตและให้โอกาสเขาอย่างเต็มที่

ถ้าหยางเฉียนรู้ความคิดของเฟยเหลียน คงต้องตบเข่าฉาด ยาสมุนไพรพวกนี้ราคาถูกจะตาย แค่คนธรรมดากินไม่ได้ก็เท่านั้นเอง

ตอนนั้นเอง เฟยเหลียนก็ขมวดคิ้ว "คุณชาย ข้ามีเรื่องหนึ่งที่อยากจะถามให้รู้เรื่อง ถ้าล่วงเกินไปบ้าง ก็ขอคุณชายอย่าถือสา"

"อืม ว่ามาสิ อยู่กับข้าก็พูดมาได้เต็มที่เลย อยากจะคายอะไรออกมาก็คายมาเถอะ"

"คุณชาย ท่านใช้แรงไปกี่ส่วนขอรับ?"