บทที่ 195 เอาชีวิตรอด

เสือตัวนั้นมีขนสีเหลืองสลับกับลายพาดกลอนสีดำ มู่ชิงไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นมาก่อน เชื้อพระวงศ์ในแคว้นต่างๆ มักจะจับเสือมาขังไว้ให้พวกขุนนางชั้นผู้ใหญ่ชมเล่นเพื่อความบันเทิงอยู่บ่อยๆ

ขาทั้งสี่ของมันดูแข็งแรง กรงเล็บแหลมคม พออ้าปากกว้าง ก็เผยให้เห็นเขี้ยวอันแหลมคมน่าสะพรึงกลัว!

มู่ชิงถึงกับมองเห็นเศษเนื้อที่ติดอยู่ตามซอกฟันในปากที่แดงฉานของมันได้เลย

เสือเดินดมกลิ่นฟุดฟิดไปมา จู่ๆ มันก็ชูหัวโตๆ ขึ้น แล้วดมซ้ำอีกครั้งด้วยท่าทีลังเล

"โฮก โฮก~~~!" หลังจากคำรามไปสองที มันก็หันหลังเดินกลับไปยังเทือกเขาอีกฝั่งอย่างผิดคาด