บทที่ 315 พูดถึงเรื่องสร้างศัตรู ขอยกให้เจ้าเป็นที่หนึ่งเลย

หยางเฉียนเบ้ปาก ยกเว้นพวกที่อ้วนเพราะโรคประจำตัวหรือผลข้างเคียงจากยา นอกนั้นไม่มีคนอ้วนคนไหนที่ไร้ความผิดหรอก ก็ตามใจปากตัวเองซะขนาดนั้น จะโทษใครได้

หลังจากเดินมาประมาณครึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็มาถึงเนินเขาแห่งหนึ่ง ตอนนี้ท้องฟ้ามืดมิดแล้ว บนเนินเขามีคบเพลิงจุดสว่างไสว

ชายคนหนึ่งถูกเชือกสี่เส้นขึงกางแขนกางขาเป็นรูปตัวเอกซ์ (X) ผูกติดไว้กับต้นไม้สองต้น

"คุณชาย~~~~!" เฟยเหลียนเดินเข้ามาประสานมือคารวะ สภาพของเขาดูอิดโรยจากการเดินทาง แต่แววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นนั้นปิดไม่มิด

หยางเฉียนไม่ได้ประสานมือตอบ แต่กลับดึงเฟยเหลียนเข้ามากอดแล้วตบหลังแรงๆ สองสามที "ลำบากเจ้าแล้ว"