บทที่ 101 ฟางเจิ้น

ลานบ้านใหญ่มาก ตรงกลางมีต้นแพร์ภูเขาสองต้น ดูแล้วมีอายุพอสมควร

ดูแล้วก็รู้ว่าไม่ได้กวาดหิมะมาพักหนึ่งแล้ว กวาดไว้แค่ทางเดินเล็กๆ สองข้างทางหนาเตอะ ข้างบนมีเศษกระดาษสีแดงของประทัดกระจัดกระจายอยู่

ใต้หน้าต่างจอดมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างสีเขียวทหารคันหนึ่ง นี่มันของดีนี่นา ทำเอาสามคนตามันวาว

เสื้อผ้าสกปรกของห่าวจงไห่เขาสองคน ยัดไว้ในถุงผ้าใบเก่าๆ ใบหนึ่ง จอดจักรยานแล้ว เขาก็ยื่นมือไปถอดถุงใบนั้นลงมา สามคนตามสวีลี่เดินเข้าบ้านไป

“ไม่ต้องเปลี่ยนรองเท้า...”