บทที่ 113 ใบรับรองการวินิจฉัยโรคจิต

คำด่าทอของหลิวหมิงเลี่ยงครั้งนี้ ทำให้หูเฒ่าซานดับไฟในใจโดยสิ้นเชิง นั่งอยู่ตรงนั้นไม่พูดอะไรสักคำ น้อยเนื้อต่ำใจเหมือนลูกสะใภ้คนเล็กที่ถูกรังแก

นี่คือพี่เขยใหญ่ของตัวเอง ถ้าเป็นคนอื่นเขาคงจะอาละวาดไปนานแล้ว!

สู้ได้ก็สู้ สู้ไม่ได้ก็หนี ใครจะยอมฟังแกบ่นไม่จบไม่สิ้น เหมือนกับดุหลานชายคนที่สาม

ไม่ดูอย่างอื่น ก็ยังต้องดูหน้าภรรยากับแบงค์ต้าถวนเจี๋ย ข้าแม่งทน...

หลิวหมิงเลี่ยงรู้สึกว่าบรรลุเป้าหมายแล้ว ต้องจัดการไอ้หนุ่มคนนี้ให้เรียบร้อย ไม่อย่างนั้นจะวางใจมอบธุรกิจให้เขาได้อย่างไร!