บทที่ 116 ผมมาสาย ขอลงโทษตัวเองหนึ่งจอก

วันที่ 21 มีนาคม 1986 วันวสันตวิษุวัต

ในที่สุดอุณหภูมิของเมืองซิงอันก็เริ่มอุ่นขึ้น แต่กลางวันและกลางคืนยังคงเปลี่ยนแปลงไม่แน่นอน หิมะบนถนนตอนกลางวันละลายเป็นน้ำ ตอนกลางคืนก็แข็งเป็นน้ำแข็งอีกครั้ง อุณหภูมิขึ้นหรือลงครั้งหนึ่งก็สามารถเปลี่ยนแปลงได้ถึงสิบกว่าองศา

เหลืออีกครึ่งเดือนก็จะถึงวันเช็งเม้งแล้ว เมื่อคืนก็มีหิมะตกหนักอีกครั้ง ฤดูใบไม้ผลิที่แท้จริงของเมืองเล็กๆ แห่งนี้ต้องรอถึงปลายเดือนเมษายนต้นเดือนพฤษภาคม ตอนนั้นถึงจะเป็นช่วงเวลาที่สรรพสิ่งฟื้นคืนชีพอย่างแท้จริง

ช่วงนี้ โจวตงเป่ยพาเฒ่าเพียวกับพวกเขาสองคนเหยียบย่ำไปทั่วสองฝั่งริมแม่น้ำทังวั่ง และลำน้ำสาขาทุกสายที่มีที่ให้ขุดทรายได้

รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง!