บทที่ 117 ไอ้หนูแกก็แกล้งทำต่อไปเถอะ

“พี่เขยครับ คือรองผู้อำนวยการหลิวหมิงเลี่ยงเหรอครับ?” โจวตงเป่ยถาม

คิ้วของเหลียงเจี้ยนกั๋วเลิกขึ้น ไม่คิดว่าไอ้หนุ่มคนนี้จะฉลาดขนาดนี้ กลับเดาได้เร็วขนาดนี้

หลิวหมิงเลี่ยงคนนี้ใจแคบเกินไป ไม่ถูกกับเจิ้งผิงมาโดยตลอด นี่คือความแค้นที่หลงเหลือมาจากตอนที่แย่งตำแหน่งผู้อำนวยการกัน

โจวตงเป่ยเห็นสีหน้าของเขา ก็รู้ว่าตัวเองเดาถูกแล้ว

ตอนนี้ถึงแม้จะไม่ห้ามให้ญาติทำธุรกิจ แต่ท่านรองผู้อำนวยการหลิวคนนี้ก็คงจะไม่พับแขนเสื้อลงมือทำเองแน่ เขาต้องหาตัวแทนแน่ๆ