บทที่ 53 การเตรียมความพร้อม

ระหว่างทางไปโรงพยาบาล หลิวฮ่าวแวะกินมื้อเช้าง่ายๆ ไปเพียงสองสามคำ

การผ่าตัดในวันนี้ถือเป็นครั้งแรกที่เขาต้องเตรียมตัวทำโดยไม่มีหัวหน้าแผนกหลี่จื้อเฉียงคอยคุมอยู่ด้วย หลิวฮ่าวจึงอดไม่ได้ที่จะรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

เมื่อไปถึงโรงพยาบาล หลิวฮ่าวก็ตรงเข้าไปในห้องทำงานของตัวเองทันที แล้วเปิดระบบหมอเทวดาสุดยอดขึ้นมาทบทวนขั้นตอนการผ่าตัดไส้ติ่งแบบแผลเล็กอย่างละเอียด

หลิวฮ่าวตัดสินใจว่าการผ่าตัดไส้ติ่งแบบแผลเล็กในวันนี้ เขาจะลงมือทำเองทุกขั้นตอนโดยไม่พึ่งพาระบบหมอเทวดาสุดยอดเลย

ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เขาเหลือคะแนนสะสมอยู่เพียงหกคะแนนเท่านั้น เขาจึงตั้งใจจะเก็บคะแนนสำคัญเหล่านี้เอาไว้ใช้กับเคสผ่าตัดสามเคสสุดท้ายมากกว่า

ในขณะที่หลิวฮ่าวเปิดดูขั้นตอนการผ่าตัดอย่างตั้งใจ เสียงเคาะประตูห้องทำงานก็ดังขึ้น คนที่เดินเข้ามาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นสามีของคนไข้หลี่เจินจวน ชายคนเดียวกับที่เคยช่วยพูดเชียร์หลิวฮ่าวให้แม่ของคนไข้หญิงคนใหม่ฟังว่าการผ่าตัดแบบแผลเล็กนั้นดีอย่างไรนั่นเอง

เมื่อเห็นอีกฝ่าย หลิวฮ่าวก็รีบลุกขึ้นเชิญให้ชายนั่งลงบนโซฟา พร้อมกับหยิบแก้วกระดาษมาเทน้ำอุ่นให้หนึ่งแก้วแล้ววางไว้บนโต๊ะกระจก

จากนั้นหลิวฮ่าวนั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้ามแล้วยิ้มถาม "ทำเรื่องออกจากโรงพยาบาลเรียบร้อยดีไหมครับ?"

ชายคนนั้นตอบ "เรียบร้อยหมดแล้วครับคุณหมอหลิว ตอนนี้ผมกับภรรยากำลังรอรถที่บ้านมารับอยู่ครับ"

หลิวฮ่าวพยักหน้า "ดีแล้วครับ หลังจากออกจากโรงพยาบาลแล้ว อย่าลืมเรื่องอาหารการกินนะครับ พยายามหลีกเลี่ยงของเผ็ดรสจัด แล้วก็พักผ่อนให้มากๆ นะครับ"

ชายคนนั้นพยักหน้ารับ "จำได้ขึ้นใจเลยครับคุณหมอหลิว"

หลังจากคุยสัพเพเหระกันอีกครู่หนึ่ง โทรศัพท์ของชายคนนั้นก็ดังขึ้น เขาจึงพูดว่า "คุณหมอหลิวครับ รถที่บ้านมาถึงแล้ว ผมคงต้องขอตัวก่อน ที่ผมเดินขึ้นมาหาก็เพื่ออยากจะมาขอบคุณคุณหมอด้วยตัวเองครับ ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยดูแลพวกเราเป็นอย่างดี"

หลิวฮ่าวมองตามญาติคนไข้ที่เดินจากไป ก่อนจะหมุนตัวกลับเข้าห้องทำงาน ความรู้สึกมันเหมือนกับตอนที่แม่ของเด็กชายคนก่อนหน้านี้พาลูกออกจากโรงพยาบาลไม่มีผิด พอหลี่เจินจวนกลับบ้านไปแล้ว หลิวฮ่าวก็รู้สึกใจหายและโหวงๆ ในอกอยู่เหมือนกัน

ถึงแม้ในใจจะรู้สึกผูกพันอยู่บ้าง แต่หลิวฮ่าวก็หวังว่าในอนาคตเขาจะไม่ต้องเจอคนไข้ทั้งสองคนนี้ที่โรงพยาบาลอีก เพราะนั่นหมายความว่าพวกเขาแข็งแรงดีแล้ว

หลังจากกลับเข้าห้องทำงานได้ไม่นาน ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออกเสียงดัง ปัง! คราวนี้หลิวฮ่าวไม่จำเป็นต้องเงยหน้าขึ้นมองก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร

ครั้งนี้หลี่เมิ่งเฉินไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังของเธอมีเด็กสาวในชุดพยาบาลคนหนึ่งเดินตามเข้ามา ดูจากหน้าตาน่าจะอายุราวๆ ยี่สิบเอ็ดหรือยี่สิบสองปี

หลิวฮ่าวพูดขึ้น "ตอนนี้เวลาแปดโมงครึ่ง พักผ่อนกันสักครึ่งชั่วโมงนะ แล้วเก้าโมงตรงค่อยไปกัน เพราะวันนี้เป็นการผ่าตัดแบบแผลเล็ก พวกเราต้องรีบไปเตรียมเครื่องมือผ่าตัดที่จะใช้ล่วงหน้าสักหน่อย"

หลี่เมิ่งเฉินพยักหน้า ก่อนจะดึงแขนเด็กสาวข้างหลังให้ไปนั่งลงบนโซฟาอย่างสบายใจเฉิบ แล้วหันมาพูดกับหลิวฮ่าว "นี่ หลิวฮ่าว ผู้ช่วยผ่าตัดทั้งสองคนเดินมาหาคุณถึงห้องขนาดนี้แล้ว ยังไม่รีบเทน้ำเทท่ามาให้พวกเราดื่มอีกเหรอ?"

หลิวฮ่าวได้ยินก็ส่ายหน้ายิ้มๆ "ยายเด็กคนนี้" แต่เขาก็ยอมลุกขึ้นไปเทน้ำอุ่นมาวางไว้บนโต๊ะกระจกให้ทั้งสองคน แล้วกลับมานั่งที่โซฟาฝั่งตรงข้ามตามเดิม

หลี่เมิ่งเฉินแนะนำ "หลิวฮ่าว นี่ฉันแนะนำให้รู้จักนะ เธอชื่อซุนเสี่ยวเจี๋ย เรียกเสี่ยวเจี๋ยเฉยๆ ก็ได้ บอกไว้ก่อนเลยนะว่าเธอเป็นนักศึกษาฝึกงานที่เก่งที่สุดเท่าที่ฉันเคยดูแลมาเลยล่ะ"

พอได้ยินหลี่เมิ่งเฉินพูดแบบนั้น ซุนเสี่ยวเจี๋ยก็หลุดขำออกมาทันที ก่อนจะกระซิบข้างหูหลี่เมิ่งเฉินเบาๆ "อาจารย์คะ แต่อาจารย์เพิ่งเคยรับนักศึกษาฝึกงานมาแค่สองคนเองนะคะ"

หลี่เมิ่งเฉินได้ยินก็หัวเราะแก้เกี้ยว "นั่นแหละ ฉันถึงได้บอกไงว่าเธอเก่งที่สุดแล้ว"

หลิวฮ่าวได้ยินทั้งสองคนคุยกันก็หัวเราะตาม ดูท่าทางซุนเสี่ยวเจี๋ยคนนี้จะมีนิสัยร่าเริงถอดแบบมาจากหลี่เมิ่งเฉินไม่มีผิด มิน่าล่ะถึงได้สนิทสนมกันขนาดนี้

หลิวฮ่าวมองซุนเสี่ยวเจี๋ยแล้วเอ่ยถาม "เสี่ยวเจี๋ย เคยเข้าห้องผ่าตัดมาก่อนไหม?"

ซุนเสี่ยวเจี๋ยตอบ "เคยเข้าค่ะ แต่ส่วนใหญ่จะได้แค่ยืนดูอยู่ข้างๆ เท่านั้น"

ถ้าเป็นหมอคนอื่นพอได้ยินว่าเคยแค่ยืนดู คงจะไม่ยอมให้เธอตามเข้าไปช่วยงานแน่ๆ แต่หลิวฮ่าวไม่ได้ใส่ใจเรื่องนั้น เขาพูดว่า "อืม แค่เคยเข้าไปเห็นบรรยากาศก็พอแล้ว เดี๋ยวพอเข้าห้องผ่าตัดไป ถ้ามีตรงไหนไม่เข้าใจก็ให้เมิ่งเฉินช่วยสอนนะ"

ซุนเสี่ยวเจี๋ยรับคำ "ได้ค่ะ"

หลังจากดื่มน้ำอุ่นในแก้วกระดาษจนหมด ทั้งสามคนก็ลุกขึ้นและเดินตรงไปยังห้องผ่าตัด

เมื่อถึงเวลาต้องเปลี่ยนเป็นชุดสำหรับผ่าตัด หลี่เมิ่งเฉินและซุนเสี่ยวเจี๋ยก็แยกตัวไปอีกห้องหนึ่ง

ภายในห้องเปลี่ยนชุด หหลิวฮ่าวมองดูตัวเองที่กำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่คนเดียว นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องเผชิญกับสถานการณ์แบบนี้ ความรู้สึกในใจมันช่างซับซ้อน แต่สิ่งที่เด่นชัดที่สุดก็คือความภาคภูมิใจ

หลังจากเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย ทั้งสามคนก็มายืนล้างมือทำความสะอาดร่วมกันที่บริเวณหน้าห้องผ่าตัดหมายเลขหก

หลี่เมิ่งเฉินมองหลิวฮ่าวแล้วถามขึ้น "หลิวฮ่าว ตอนนี้ในใจคุณรู้สึกตื่นเต้นบ้างไหม?"

พูดตามตรง ในใจของหลิวฮ่าวนั้นตื่นเต้นอยู่เหมือนกัน แต่เขาไม่สามารถแสดงอาการออกมาได้ เพราะมันจะพลอยทำให้หลี่เมิ่งเฉินและซุนเสี่ยวเจี๋ยรู้สึกกังวลไปด้วย เขาจึงทำเพียงส่งยิ้มให้แล้วพูดว่า "มีอะไรต้องตื่นเต้นล่ะครับ อีกอย่าง พวกเราก็เคยทำผ่าตัดด้วยกันมาแล้วไม่ใช่เหรอ?"

หลี่เมิ่งเฉินได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพลางพยักหน้า "จริงด้วย สู้ๆ นะ!"

หลังจากหลิวฮ่าวล้างมือเสร็จสิ้น เสียงอันไพเราะของระบบหมอเทวดาสุดยอดก็ดังขึ้นในหัวทันที "ยินดีด้วยกับโฮสต์ ล้างมือตามขั้นตอนเจ็ดขั้นตอนด้วยตัวเองสำเร็จ ได้รับคะแนนสะสมเพิ่มหนึ่งคะแนน! คะแนนสะสมรวมทั้งหมดคือเจ็ดคะแนน!"

"ระดับความชำนาญในทักษะการล้างมือเจ็ดขั้นตอนทางการแพทย์ ได้รับการอัปเกรดจากระดับเชี่ยวชาญเป็นระดับปรมาจารย์โดยอัตโนมัติ!"

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ หหลิวฮ่าวก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ เขาไม่ได้สนใจเรื่องคะแนนสะสมที่เพิ่มขึ้นเลยด้วยซ้ำ แต่กลับรู้สึกทึ่งที่ทักษะการล้างมือของตัวเองได้รับการยกระดับขึ้นเป็นระดับปรมาจารย์!

นี่ถือเป็นทักษะระดับปรมาจารย์ชิ้นที่สองของเขา ต่อจากทักษะการทำแผลศัลยกรรมเลยทีเดียว

หลังจากหลี่เมิ่งเฉินและซุนเสี่ยวเจี๋ยล้างมือเสร็จเรียบร้อย ทั้งสามคนก็ก้าวเท้าเข้าสู่ห้องผ่าตัดพร้อมกัน

เมื่อเข้ามาในห้องผ่าตัด หลี่เมิ่งเฉินก็พาซุนเสี่ยวเจี๋ยเดินตรงไปยังรถเข็นอุปกรณ์ผ่าตัดที่เธอต้องรับผิดชอบ และเริ่มอธิบายชื่อและหน้าที่ของเครื่องมือแต่ละชิ้นให้เด็กสาวฟังด้วยน้ำเสียงเบาๆ

ส่วนหลิวฮ่าวก็แยกไปพูดคุยประสานงานกับทีมพยาบาลในห้องผ่าตัด

จากนั้นหลิวฮ่าวก็บอกว่า "ช่วยนำเครื่องมือที่จะใช้สำหรับการผ่าตัดแบบแผลเล็กมาให้หน่อยครับ"

พยาบาลในห้องผ่าตัดเข็นรถเข็นคันใหม่เข้ามาทันที บนนั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ สำหรับงานศัลยกรรมส่องกล้องแผลเล็ก

เมื่อเผชิญหน้ากับเครื่องมือผ่าตัดแผลเล็กที่หลากหลาย หหลิวฮ่าวก็เริ่มลงมือประกอบพวกมันเข้าด้วยกัน เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตัดสินใจเรียกใช้ระบบหมอเทวดาสุดยอดขึ้นมา แต่ไม่ใช่เพื่อให้ระบบช่วยผ่าตัด เพราะต่อให้เขาอยากให้ช่วยในตอนนี้ก็ทำไม่ได้ เนื่องจากคะแนนสะสมยังไม่เพียงพอ

สิ่งที่เขาต้องการจากระบบในตอนนี้คือการเปิดดูแผนภาพสาธิตการประกอบเครื่องมือผ่าตัดแบบแผลเล็ก เพราะในการผ่าตัดครั้งก่อนๆ หัวหน้าแผนกหลี่จื้อเฉียงจะเป็นคนใจดีมาช่วยประกอบเครื่องมือเหล่านี้เตรียมไว้ให้ล่วงหน้าเสมอ แต่ในเมื่อวันนี้หัวหน้าหลี่ไม่ได้มาคุมด้วย ทุกอย่างในห้องนี้หลิวฮ่าวจึงต้องลงมือจัดการด้วยตัวเองทั้งหมด

"เปิดแผนภาพแสดงวิธีประกอบเครื่องมือผ่าตัดแบบแผลเล็กให้ฉันหน่อย!" หหลิวฮ่าวสั่งการในใจ

ทันทีสิ้นคำสั่ง หน้าจอระบบก็ฉายภาพแผนภาพจำลองการประกอบเครื่องมือขึ้นมาตรงหน้าหลิวฮ่าวอย่างรวดเร็ว

สำหรับรูปภาพโครงสร้างเครื่องมือเหล่านี้ จริงๆ แล้วหลิวฮ่าวเคยศึกษาและดูผ่านตามาบ่อยครั้ง เพราะการดึงข้อมูลความรู้ทั่วไปแบบนี้ระบบไม่ได้คิดคะแนนสะสม ช่วงเวลาว่างเขาจึงมักจะเปิดดูข้อมูลเพื่อเพิ่มพูนความรู้ทางการแพทย์ของตัวเองอยู่เสมอ

แต่การที่เขาเปิดดูซ้ำอีกครั้งในตอนนี้ ก็เพื่อความแม่นยำและป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดใดๆ ขึ้น ถือเป็นการสร้างความมั่นใจและปลอบใจตัวเองไปในตัว

ทุกครั้งที่ประกอบเครื่องมือเสร็จไปชิ้นหนึ่ง หหลิวฮ่าวจะนำมันไปเทียบกับภาพจำลองในระบบอย่างละเอียดรอบคอบ เมื่อมั่นใจว่าถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์แล้ว เขาถึงจะวางเครื่องมือชิ้นนั้นลงบนชั้นวางเหล็กด้านข้าง

จนกระทั่งประกอบและจัดเตรียมอุปกรณ์ที่ต้องใช้ทั้งหมดเสร็จเรียบร้อย หลิวฮ่าวจึงหันไปบอกพยาบาลในห้องผ่าตัดว่า "เรียบร้อยครับ เริ่มได้เลย"

ประตูบานใหญ่ของห้องผ่าตัดค่อยๆ เลื่อนปิดลงอย่างช้าๆ หลิวฮ่าวสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะหันไปบอกหลี่เมิ่งเฉินว่า "เมิ่งเฉิน พวกเราเริ่มกันเถอะ" หลี่เมิ่งเฉินพยักหน้ารับคำ จากนั้นเธอจึงก้าวเท้าเข้าไปประจำตำแหน่งผู้ช่วยมือหนึ่ง เมื่อไปยืนอยู่ตรงนั้น เธอก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เช่นกันเพื่อระงับความตื่นเต้นที่ซ่อนอยู่ภายในใจ