บทที่ 82 ผมขอลองดูครับ

หลิวฮ่าวเดินขึ้นมาบนเตียงผ่าตัด เมื่อเห็นสถานการณ์บนเตียง เขาก็ต้องชะงักไปครู่หนึ่ง เพราะสภาพของผู้ป่วยตอนนี้เหมือนกับตอนที่เขาและหลี่เมิ่งเฉินผ่าตัดถุงน้ำดีผ่านกล้องเป็นครั้งแรกไม่มีผิด

ตอนนั้นหลี่เมิ่งเฉินตื่นเต้นมาก เพราะเป็นการลงมือทำครั้งแรก พอได้ยินเสียงดังจากการเปิดสายระบาย มือที่จับสายระบายก็สั่น ทำให้ไม่ตรงกับรอยเปิดของถุงน้ำดีที่หลิวฮ่าวจี้ไว้ ส่งผลให้ของเหลวในถุงน้ำดีไหลเข้าไปในช่องท้องของผู้ป่วย

แต่สำหรับวันนี้ สถานการณ์เกิดจากการที่สวี่หมิงใช้มีดไฟฟ้าจี้ทะลุถุงน้ำดีของผู้ป่วยโดยตรง

และวิธีการแก้ปัญหาที่ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงเสนอก็คือวิธีที่หลิวฮ่าวใช้ตอนนั้นตามคำแนะนำของระบบหมอเทวดาสุดยอด หลิวฮ่าวจึงไม่ได้พูดอะไร เพียงแค่ยืนดูเงียบๆ

เมื่อหลิวเจี้ยนเซิงได้ยินคำแนะนำของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียง เขาก็ส่ายหัวและพูดว่า "ไม่ได้ครับอาจารย์ ถ้าตะแคงตัวผู้ป่วย เราก็ใช้กล้องไม่ได้ กล้องจะไม่สามารถให้ภาพได้ ทำให้เราไม่สามารถควบคุมสายระบายเพื่อดูดของเหลวที่ไหลเข้าไปในช่องท้องได้ครับ"

เมื่อได้ยินหลิวเจี้ยนเซิงพูดแบบนั้น หลิวฮ่าวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจว่าตอนที่เขาใช้วิธีนี้ เขาทำได้เพราะมีระบบหมอเทวดาสุดยอดคอยช่วยเหลือ แต่พวกเขาไม่มีระบบ ดังนั้นพวกเขาจึงขาดภาพจากกล้องไม่ได้

ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงก็ตระหนักถึงปัญหานี้เช่นกัน เขาขมวดคิ้วอีกครั้ง แต่แล้วดวงตาก็เป็นประกาย "วันนี้ตอนที่หลิวฮ่าวผ่าตัด เขาทำให้ฉันนึกวิธีดีๆ ออก เธอตะแคงตัวผู้ป่วยได้เลย แล้วเจาะรูเล็กๆ เพิ่มอีกรูหนึ่งตรงหน้าท้องส่วนบนของผู้ป่วย ใส่ท่อทางผ่านเข้าไป แล้วสอดกล้องเข้าไปทางท่อทางผ่านนั้น แค่นี้ก็จะได้ภาพแล้ว"

หลิวเจี้ยนเซิงชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียง จากนั้นก็ถามด้วยความสงสัย "อะ... อาจารย์ครับ ผมจำได้ว่าอาจารย์เคยบอกว่าการผ่าตัดผ่านกล้องของเราสามารถเจาะรูได้แค่สามรูเท่านั้น แล้วทำไมตอนนี้ถึงเจาะรูเพิ่มอีกล่ะครับ"

ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงตอบหลิวเจี้ยนเซิงด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เฮ้อ เราต้องรู้จักสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ เข้าใจไหม คนเป็นสิ่งมีชีวิต แต่กฎเกณฑ์มันตายตัว เราต้องรู้จักยืดหยุ่น"

หลิวเจี้ยนเซิงพยักหน้า "เข้าใจแล้วครับ งั้นผมจะลองดูเดี๋ยวนี้เลย" พูดจบเขาก็หันไปพูดกับสวี่หมิงที่อยู่ข้างๆ อย่างเย็นชาว่า "เลิกก้มหน้าได้แล้ว รีบเตรียมมีดผ่าตัดเล่มใหม่ให้ฉัน!"

หลิวฮ่าวได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร เพราะวิธีของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงนั้นเป็นไปได้ กล้องผ่าตัดทำหน้าที่เหมือนกับลำแสงจากระบบหมอเทวดาสุดยอดในตัวเขา ถ้าให้เขาเป็นคนทำ ผู้ป่วยคนนี้ก็ไม่จำเป็นต้องโดนเจาะรูเพิ่ม แต่เมื่อผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงเป็นคนเสนอวิธีนี้ และตอนนี้หลิวฮ่าวก็เป็นแค่หมอตัวเล็กๆ เขาจึงไม่ควรทำตัวเด่น ถ้าเขาทำแบบนั้น มันจะดูโอ้อวดเกินไป

แต่เมื่อคิดว่าผู้ป่วยจะต้องโดนเจาะรูเพิ่มฟรีๆ หลิวฮ่าวก็ตัดสินใจพูดขึ้นว่า "เอ่อ ผู้อำนวยการครับ ให้ผมลองดูได้ไหมครับ ผมคิดว่าไม่จำเป็นต้องใช้มีดผ่าตัดเจาะรูเพิ่มแล้วครับ ผมรับมือกับสถานการณ์นี้ได้"

ทุกคนในห้องผ่าตัดต่างหันมามองหลิวฮ่าว รวมถึงผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงด้วย

ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงมองหลิวฮ่าวด้วยความสงสัย "หลิวฮ่าว ถ้าไม่เจาะรูเพิ่ม ไม่สอดกล้องเข้าไป แล้วเธอจะมองเห็นได้ยังไง เธอจะทำงานยังไง"

หลิวฮ่าวตอบคำถามของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงว่า "ผมใช้ความรู้สึกครับ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงก็เคร่งขรึมขึ้นทันที "หลิวฮ่าว ฉันจะบอกอะไรให้นะ! ถึงวันนี้เธอจะผ่าตัดเนื้องอกลำไส้เล็กส่วนปลายผ่านกล้องได้ดี แต่เธอไม่ควรเย่อหยิ่งขนาดนี้! ใช้ความรู้สึกงั้นเหรอ? เธอรู้ไหมว่าตรงหน้าเธอคือผู้ป่วยที่มีชีวิต ไม่ใช่หนูทดลอง! การผ่าตัดทุกครั้งต้องอาศัยเทคนิคทางวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่ความรู้สึกของเธอ!"

หลิวฮ่าวรู้สึกหน้าชาเมื่อได้ยินคำพูดของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียง แต่ถ้ามองจากมุมของผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียง สิ่งที่เขาพูดก็ถูกต้องแล้ว แต่ระบบหมอเทวดาสุดยอดในตัวเขาไม่สามารถอธิบายด้วยหลักวิทยาศาสตร์ได้นี่นา

เมื่อผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงพูดจบ หลิวฮ่าวก็พูดต่อว่า "ผู้อำนวยการครับ ผมเข้าใจครับ ผมรู้ดี แต่ผมไม่ได้พูดพล่อยๆ นะครับ ผมมั่นใจ เพราะสถานการณ์นี้เหมือนกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในการผ่าตัดครั้งที่สองของสัปดาห์นี้เลยครับ ตอนนั้นผมก็ใช้ความรู้สึกของตัวเองในการทำงาน"

ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงทำหน้างง "อะไรนะ มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ แล้วทำไมฉันไม่เห็นเธอพูดถึงเลยล่ะ"

หลิวฮ่าวตอบ "ตอนนั้นผมคิดว่าเป็นแค่ความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ของผมกับเมิ่งเฉิน และก็จัดการได้เร็วมาก ผมเลยไม่ได้รายงานคุณครับ"

ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงชะงักไปครู่หนึ่ง หลิวฮ่าวคิดว่าผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงจะด่าเขาอีกครั้ง แต่ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงกลับหันไปพูดกับหลิวเจี้ยนเซิงว่า "เอาล่ะ นายหลบไปยืนข้างๆ ให้หลิวฮ่าวทำ!"

หลิวเจี้ยนเซิงชะงักไปเมื่อได้ยินคำพูดของหลี่จื้อเฉียง เขาชี้ไปที่หลิวฮ่าวด้วยความประหลาดใจ "อะ... อาจารย์ครับ นี่มันไม่ด่วนตัดสินใจไปหน่อยเหรอครับ"

เมื่อได้ยินหลิวเจี้ยนเซิงตั้งคำถามกับลูกศิษย์ของเขา ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงก็ขมวดคิ้ว "ฉันด่วนตัดสินใจเหรอ? ฉันจะด่วนตัดสินใจไปกว่านายได้ยังไง ลูกศิษย์นายผ่าตัดไม่เป็น แต่นายยังให้เขาทำ? แถมยังปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นต่อหน้านายอีก!"

หลิวเจี้ยนเซิงหน้าแดงก่ำ อ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไร สุดท้ายก็ก้มหน้าเดินไปหลบมุมหนึ่ง เปิดทางให้หลิวฮ่าว

ขณะที่หลิวฮ่าวเดินไปที่ตำแหน่งศัลยแพทย์หลัก เขาพึมพำเบาๆ ว่า "ระบบหมอเทวดาสุดยอด เริ่มทำงาน!"

ทันใดนั้น หน้าจอแสงที่คุ้นเคยพร้อมเสียงเปิดระบบก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา

จากนั้น หลิวฮ่าวก็สั่งระบบหมอเทวดาสุดยอดว่า "ค้นหาวิธีกำจัดของเหลวจากถุงน้ำดีที่ไหลเข้าไปในร่างกายผู้ป่วยระหว่างการผ่าตัดให้ที!"

ไม่นานข้อมูลการรักษาที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอแสงตรงหน้าเขา พร้อมกับเสียงระบบหมอเทวดาสุดยอดดังขึ้นอีกครั้ง "ต้องการเปิดใช้งานฟังก์ชันช่วยเหลือทางการแพทย์หรือไม่ จะต้องหักคะแนน 2 คะแนน!"

หลิวฮ่าวตอบตกลงโดยไม่ลังเล เพราะทุกคนในห้องผ่าตัดกำลังจ้องมองเขาอยู่ เมื่อได้ยินเสียงระบบ หลิวฮ่าวก็ตอบทันทีว่า "เปิดใช้งาน!"

จากนั้นระบบหมอเทวดาสุดยอดก็เริ่มทำงานตามปกติ

"ระบบหมอเทวดาสุดยอดเปิดใช้งานฟังก์ชันสแกน!"

ลำแสงสแกนอย่างรวดเร็ว ผลลัพธ์ก็ปรากฏบนหน้าจอแสงตรงหน้าเขา จากนั้นระบบก็เข้าสู่โหมดสั่งการ "ขั้นแรก..."

หลิวฮ่าวเคยทำมาแล้วครั้งหนึ่ง เขาจึงไม่จำเป็นต้องฟังขั้นตอนจากระบบอีกต่อไป เขาเรียกระบบขึ้นมาก็เพื่อใช้ประโยชน์จากฟังก์ชันการส่องสว่างของลำแสงพิเศษที่สามารถทะลุผ่านร่างกายมนุษย์ได้

ด้วยลำแสงพิเศษนี้ ตอนนี้หลิวฮ่าวเปรียบเสมือนมีพลังวิเศษมองทะลุได้!

หลิวฮ่าวหันไปพูดกับหลิวเจี้ยนเซิงที่ยืนอยู่ข้างๆ ว่า "ผู้อำนวยการหลิวครับ รบกวนไปช่วยรุ่นพี่สวี่ตะแคงตัวผู้ป่วยหน่อยครับ แล้วตะแคงมาทางผมนะครับ!"

เมื่อหลิวเจี้ยนเซิงได้ยินดังนั้น เขาก็เบิกตากว้าง แม่งเอ๊ย ไม่เจอกันแค่ไม่กี่วัน ตอนนี้กล้ามาสั่งเขาแล้วเหรอ? หลิวเจี้ยนเซิงจึงเท้าสะเอว ชี้หน้าหลิวฮ่าวแล้วตะคอกว่า "ไอ้เด็กบ้า แกคิดว่าแก..."

แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงก็พูดขึ้นขัด "จะพูดมากทำไมวะ! เขาสั่งให้ทำอะไรก็ทำไปสิ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น หลิวเจี้ยนเซิงก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก รีบเดินไปฝั่งตรงข้ามหลิวฮ่าว แล้วช่วยสวี่หมิงตะแคงตัวผู้ป่วยหันมาทางหลิวฮ่าว

ในตอนนี้ หลิวฮ่าวสามารถมองเห็นของเหลวในช่องท้องของผู้ป่วยได้อย่างชัดเจนผ่านลำแสงของระบบหมอเทวดาสุดยอด

หลิวฮ่าวพูดขึ้นว่า "พยาบาลครับ ขอสายระบายหน่อยครับ แล้วเตรียมเปิดเครื่องด้วยนะครับ!"

พยาบาลในห้องผ่าตัดตอบรับทันที "ได้ค่ะ!" พร้อมกับยื่นสายระบายให้หลิวฮ่าว

หลิวฮ่าวรับสายระบายมา แล้วสอดเข้าไปในตัวผู้ป่วยผ่านท่อทางผ่าน เมื่อจัดการเรียบร้อย เขาก็สั่งว่า "เปิดสายระบายได้!"

จากนั้นสายระบายในมือของหลิวฮ่าวก็เริ่มสั่น เขากำสายระบายไว้แน่น สายตาจ้องเขม็งไปที่ของเหลวจากถุงน้ำดีที่ถูกแสงล็อกเป้าไว้!

เมื่อของเหลวในช่องท้องผู้ป่วยเริ่มลดลง หลิวฮ่าวก็ค่อยๆ ดันสายระบายเข้าไปลึกขึ้น ผู้อำนวยการหลี่จื้อเฉียงที่ยืนดูอยู่ข้างๆ แอบลุ้นแทนลูกศิษย์ แม้เขาจะเชื่อใจหลิวฮ่าวเต็มร้อย แต่การทำงานโดยอาศัยแค่ความรู้สึกมันทำให้เขาไม่มั่นใจเอาเสียเลย!

ทันใดนั้น หลิวฮ่าวก็พูดขึ้น "พยาบาลครับ ขอน้ำเกลือสองถุง แล้วเทลงไปในตัวผู้ป่วยผ่านท่อทางผ่านอันนี้นะครับ!"

พยาบาลในห้องผ่าตัดทำตามคำสั่งหลิวฮ่าวอย่างรวดเร็วโดยไม่ลังเล

ไม่นานนัก พยาบาลก็นำน้ำเกลือสองถุงมาตามที่หลิวฮ่าวขอ จากนั้นก็เริ่มเทน้ำเกลือเข้าไปในตัวผู้ป่วยผ่านท่อทางผ่านตามคำสั่งของหลิวฮ่าว