บทที่ 56 สร้างภาพลักษณ์เทพธิดาผู้เพียบพร้อม

เมื่อมีรองประธานและผู้ช่วยแล้ว เรื่องการรับสมัครพนักงาน ลู่เหลียงก็ไม่จำเป็นต้องออกโรงเองอีกต่อไป

หลังมื้อเที่ยง พวกเขาไปที่สำนักงานทะเบียนเพื่อเพิ่มทุนจดทะเบียนเป็น 50 ล้านหยวน และชำระทุนจริง 10 ล้านหยวน

รออัปเดตข้อมูลในระบบวันอังคาร ทุนจดทะเบียนของบริษัทเทียนซิงอินเวสต์เมนต์ก็จะเปลี่ยนเป็น 50 ล้านหยวน ทุนชำระแล้ว 16 ล้านหยวน

ทันทีที่ทำธุระที่ธนาคารเสร็จ ลู่เหลียงก็ได้รับโทรศัพท์จากหลี่เยว่ แจ้งว่ารถปอร์เช่ 718 ที่จองไว้เมื่อสัปดาห์ก่อนมาถึงโชว์รูมแล้ว และถามว่าเขาสะดวกเข้ามาดูรถเมื่อไหร่

"คุณส่งโลเคชันมาให้ผมหน่อย เดี๋ยวผมแวะเข้าไป"

ลู่เหลียงขับรถไปส่งรองประธานและผู้ช่วยที่บริษัท ก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ศูนย์ปอร์เช่ข้างสวนสาธารณะประชาชน

เมื่อหลี่เยว่ได้รับข้อความ ก็มารอเขาที่หน้าประตูแต่เนิ่นๆ เธอกางร่มกันแดด ยืนไขว่ห้างด้วยท่าทางเบื่อหน่าย

ผมยาวสีเหลืองอ่อน กระโปรงสั้นสีเทา และเสื้อเชิ้ตสีขาว ราวกับหลุดมาจากหนังผู้ใหญ่ประเทศเพื่อนบ้านที่มีนักแสดงแค่ไม่กี่คน

หลายปีที่อยู่ในเซี่ยงไฮ้ ลู่เหลียงพาลูกค้าตระเวนดูบ้านมานับไม่ถ้วน จึงได้พบเจอสาวสวยวัยทำงานมาก็มาก

แต่หลี่เยว่น่าจะเป็นคนที่ใส่ชุดยูนิฟอร์มสาวออฟฟิศได้เซ็กซี่ที่สุด ด้วยส่วนสูงราว 165 เซนติเมตร และน้ำหนักน่าจะประมาณ 60 กิโลกรัม จัดว่าเป็นสาวอวบที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจอย่างยิ่ง

"คุณลู่คะ จอดรถไว้ตรงนี้แหละค่ะ เดี๋ยวฉันให้เพื่อนร่วมงานเอารถไปล้างให้ค่ะ"

หลี่เยว่ใส่รองเท้าส้นสูงแต่ยังเดินฉับไว เธอกึ่งเดินกึ่งวิ่งมาที่รถ แล้วเปิดประตูให้อย่างกระตือรือร้น

"ฝากด้วยนะครับ"

ลู่เหลียงพยักหน้าเล็กน้อย ยื่นกุญแจรถให้ แล้วเดินตามหลี่เยว่เข้าไปในอาคารหรงซิง ซึ่งศูนย์ปอร์เช่ตั้งอยู่ที่ชั้นหนึ่ง

รถสปอร์ตปอร์เช่หลายสิบคันจอดเรียงรายอย่างเป็นระเบียบ สีรถที่เงางามสะท้อนกับกระเบื้องพื้นมันวับ เปล่งประกายเจิดจ้าภายใต้แสงไฟ

"คุณลู่คะ คันนี้พานาเมร่าสีขาวมุกรุ่นพิเศษฐานล้อยาวของปีนี้ค่ะ..."

หลี่เยว่เป็นคนช่างสังเกต พอเห็นว่าลู่เหลียงดูไม่ค่อยสนใจ ก็รีบเปลี่ยนเรื่องเดินพาไปดูรถสปอร์ตสีแดงสดคันใหม่เอี่ยมแทน

หลี่เยว่ตบกระโปรงหน้ารถเบาๆ แล้วยิ้ม "คันนี้แหละค่ะ ปอร์เช่ 718 ที่คุณจองไว้"

รถสปอร์ตเปิดประทุนหลังคาผ้าใบ 2 ประตู 2 ที่นั่ง เครื่องยนต์ 2.0 เทอร์โบ 250 แรงม้า ราคารวมประกันและจดทะเบียน 716,000 หยวน

"คุณลู่คะ อยากลองขับดูไหมคะ นานๆ ทีลองขับรถสปอร์ตบ้าง ก็ได้อารมณ์ไปอีกแบบนะคะ"

หลี่เยว่กัดริมฝีปากล่าง ยั่วยวนมีเสน่ห์ เธอกอดแฟ้มเอกสารไว้แนบอก จงใจดันหน้าอกให้ดูใหญ่โตเกินจริง

"ลองรถหรือลองคุณดีล่ะ?"

ลู่เหลียงยกยิ้มมุมปาก เอื้อมมือไปจับหน้าอกหน้าใจของเธอโดยไม่แคร์สายตาใคร

ทุกครั้งที่เจอหลี่เยว่ เขาอดทึ่งในความอัศจรรย์ของธรรมชาติไม่ได้ นี่มันของแท้แม่ให้มาจริงๆ ช่างเป็นผลงานชิ้นเอกของพระผู้เป็นเจ้า

ของจริงกับของปลอมแยกออกง่ายจะตาย เพราะของปลอมยังไงก็คือของปลอม แค่ลองจับดูก็รู้แล้ว

"อย่าสิคะ มีกล้องวงจรปิดอยู่นะ"

หลี่เยว่หน้าแดงก่ำ บุ้ยใบ้ให้ลู่เหลียงมองไปที่มุมขวาบน

"งั้นก็ไปที่ๆ ไม่มีกล้องสิ"

ลู่เหลียงยิ้มกริ่ม หยิบกุญแจรถ พาหลี่เยว่ขึ้นรถคันใหม่แล้วขับออกจากศูนย์ปอร์เช่

ขับลงใต้ไปทางชานเมือง เมื่อถึงที่เปลี่ยว เขาก็กดปุ่มเปิดหลังคาผ้าใบ

ลู่เหลียงชูแขนขวากางนิ้วทั้งห้า รับลมที่พัดผ่านใบหน้า การได้ขับรถสปอร์ตเป็นครั้งคราวก็ให้ความรู้สึกที่แตกต่างออกไปจริงๆ

"ทำไมรู้สึกว่ามันอืดๆ ยังไงไม่รู้?"

ลู่เหลียงก้มลงถาม ทันทีที่เหยียบคันเร่ง เขาก็รู้สึกถึงความอืดของเครื่องยนต์ได้อย่างชัดเจน

ถึงแม้จะรู้สึกได้ถึงแรงกระชากหลังติดเบาะอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับรถ SUV ของเขาแล้ว พลังของเครื่องยนต์ช่างต่างกันราวฟ้ากับเหว

"มัน~ ก็เรื่องปกติไม่ใช่เหรอคะ อูรุส~ ตั้ง 640 แรงม้า 718 แค่ 250~ ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำ"

หลี่เยว่ก้มตัวลง มุดศีรษะลงไประหว่างขาของลู่เหลียง พูดจาอู้อี้ฟังไม่ค่อยถนัด ถึงแม้จะกำลังยุ่งอยู่ แต่เธอก็ยังจำรายละเอียดของรถแต่ละรุ่นได้แม่นยำ

"ชู่ว~ มีรถผ่านมาพอดี"

ลู่เหลียงสูดปากด้วยความเสียวซ่าน รีบกดหัวหลี่เยว่ลงไปอีก

การทำอะไรแบบนี้ในตอนกลางวันแสกๆ บนถนนสาธารณะ มันช่างตื่นเต้นเร้าใจจริงๆ ก็ใครใช้ให้เธอทั้งยั่วทั้งร่าน แถมยังไม่พกถุงยางมาอีก

หนึ่งชั่วโมงครึ่งต่อมา

รถปอร์เช่ 718 สีแดง ก็แล่นกลับมาจอดที่ศูนย์ปอร์เช่

ทันทีที่ลงจากรถ หลี่เยว่ก็รีบพุ่งตัวไปเข้าห้องน้ำ ลู่เหลียงยิ้มบางๆ แล้วเดินตามไปติดๆ

หลี่เยว่ยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ ตรวจสอบความเรียบร้อยของเสื้อผ้า เติมลิปสติกที่ลบเลือนไปจนแทบไม่เหลือ และจัดแต่งทรงผมที่ยุ่งเหยิง

เธอย่นจมูก ถลึงตาใส่ลู่เหลียงที่กำลังล้างมืออยู่เบาๆ พร้อมกับบ่นกระปอดกระแปด "คนบ้า เอะอะก็แกล้งกันอยู่ได้"

"ก็ใครใช้ให้เธอทำหน้าตาน่าแกล้งแบบนั้นล่ะ"

ลู่เหลียงยิ้มมุมปาก จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงชักโครกดังขึ้น จึงหยุดการกระทำที่ล้ำเส้นไว้แค่นั้น

สักพัก ทั้งสองก็จงใจเดินออกจากห้องน้ำไปคนละทาง และทยอยกลับไปที่ห้องรับรองเพื่อเตรียมเซ็นสัญญา

หลี่เยว่ผลักประตูเข้ามาพร้อมกับกาแฟและขนมเค้กหน้าตาน่าทาน "คุณลู่ รออีกนิดนะคะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งให้คนไปทำความสะอาดภายในรถมาค่ะ"

ระดับลู่เหลียงที่ขับรถ SUV ราคาตั้งสามล้านกว่า ต่อให้นึกครึ้มอยากขับรถสปอร์ตขึ้นมา ก็คงไม่ซื้อรถสปอร์ตตัวเริ่มต้นราคาแค่ไม่กี่แสนหยวนหรอก

ดังนั้นเธอจึงเดาว่า 718 คันนี้น่าจะซื้อเป็นของขวัญให้คนอื่น และก็น่าจะให้ผู้หญิงด้วย

แอบกินก็ต้องเช็ดปากให้สะอาด เธอไม่อยากเป็นต้นเหตุทำให้ครอบครัวคนอื่นต้องร้าวฉาน

ลู่เหลียงยิ้มแล้วพูดว่า "เอาใจใส่ขนาดนี้ ถ้าผมตกหลุมรักคุณขึ้นมาจะทำยังไง?"

"ก็ง่ายนิดเดียว ฉันก็จะสูบเงินคุณให้หมดตัว แล้วก็เขี่ยคุณทิ้งไงคะ"

หลี่เยว่หัวเราะคิกคัก เอามือป้องปาก ราวกับจินตนาการถึงชีวิตอันแสนสุขหลังจากหลอกลวงลู่เหลียงได้สำเร็จ

"ผู้หญิงอะไรน่ากลัวจัง"

ทั้งสองพูดคุยหยอกล้อกันไปมาอย่างสนุกสนาน จู่ๆ ก็เปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องสรีระของผู้หญิง

อย่างเช่น ลู่เหลียงถามด้วยความสงสัยว่า 'หน้าอกใหญ่ขนาดนี้ ไม่หนักเหรอ?'

หลี่เยว่ก็ตอบอย่างจริงจังว่า 'หนักสิ ปวดไหล่ปวดคอไปหมด ถ้าไม่กลัวเป็นรอยแผลเป็น ฉันก็คิดจะไปผ่าตัดออกบ้างเหมือนกันนะ'

ตลอดการสนทนา ทั้งสองคุยกันหลายเรื่อง แต่ก็เข้าใจตรงกันว่า หลี่เยว่จะไม่ถามว่าลู่เหลียงมีครอบครัวหรือยัง และลู่เหลียงก็จะไม่ถามว่าเธอมีแฟนหรือยัง

แค่คนแปลกหน้าที่บังเอิญมาเจอกัน พออารมณ์พาไปก็จัดไปสักรอบ ป้องกันให้ดี แล้วก็ไม่ต้องไปก้าวก่ายชีวิตส่วนตัวของกันและกัน

ช่วงเย็น ลู่เหลียงขับรถพร้อมกับให้พนักงานปอร์เช่นั่งมาด้วย กลับไปที่ลานจอดรถของทังเฉินอี้ผิ่น

ลู่เหลียงโทรหาหลี่ม่านลี่ บอกว่ามีของขวัญจะให้ ให้เธอลงมาดูที่ลานจอดรถ

ไม่นานนัก ในลานจอดรถชั้นใต้ดินที่ว่างเปล่า ก็มีเสียงรองเท้าแตะเดินกระทบพื้นดังตึกตัก

หลี่ม่านลี่ดีใจจนเนื้อเต้น เมื่อเห็นรถสปอร์ตสีแดงจอดอยู่ข้างรถคันสีเหลือง ลู่เหลียงยืนยิ้มมองเธออยู่

"คันนี้ให้หนูเหรอคะ?"

เธอตื่นเต้นดีใจจนทำตัวไม่ถูก

"ขึ้นรถสิ เดี๋ยวพาไปซิ่ง"

ลู่เหลียงยกยิ้มมุมปาก กระโดดข้ามประตูเข้าไปนั่งในรถอย่างคล่องแคล่ว

"ได้เลยค่า~"

หลี่ม่านลี่พยักหน้ารัวๆ รีบเข้าไปนั่งเบาะข้างคนขับ ความดีใจแผ่ซ่านออกมาทางสีหน้า ทันทีที่ขึ้นรถก็ลูบคลำไปทั่วด้วยความตื่นเต้น

รอยยิ้มซื่อๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าอย่างไม่รู้ตัว ถึงแม้จะเห็นชื่อบนเล่มทะเบียนรถเป็นชื่อลู่เหลียง แต่เธอก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ

หลี่ม่านลี่โบกมืออย่างใจป้ำ "พี่เหลียง คืนนี้เราไปกินข้าวที่ศูนย์การค้าต้าชือเจี้ยกันเถอะ หนูเลี้ยงเอง"

เธอไม่ได้ขอเงินลู่เหลียงมานานแล้ว แถมยังมักจะควักเงินเก็บส่วนตัวมาช่วยจ่ายค่าใช้จ่ายในบ้านด้วย

หน้าตาสวย หุ่นดี ชอบคอสเพลย์ ทำอาหารเก่ง แถมยังดูเหมือนเป็นลูกคุณหนูบ้านรวยที่พักอยู่ในคอนโดหรูอีกต่างหาก

สวมบทบาทสตรีมเมอร์สาวน้อยผู้เพียบพร้อมขนาดนี้ อานุภาพทำลายล้างที่มีต่อพวกโอตาคุนั้น รุนแรงเทียบเท่ากับระเบิดนิวเคลียร์เลยทีเดียว

คราวก่อนลู่เหลียงเปิดสิทธิ์ระดับนายพลให้เธอ แถมยังส่งของขวัญเป็นทีวีเครื่องเล็กให้เธออีกเป็นสิบๆ เครื่อง ราวกับสายลมที่ช่วยพัดพาเธอขึ้นสู่จุดสูงสุด

ตอนนี้เธอกลายเป็นสตรีมเมอร์หน้าใหม่มาแรงของแพลตฟอร์ม Bilibili ไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคลิปวิดีโอหรือการไลฟ์สดในแต่ละครั้ง ก็ทำเงินให้เธอเป็นหลักพันหลักหมื่น จึงไม่ขัดสนเรื่องเงินทองเลย

"แบบนี้เรียกว่าพี่ถูกน้องเหมิงเป่าเลี้ยงดูปูเสื่อหรือเปล่าเนี่ย" ลู่เหลียงหยอกล้อด้วยชื่อในวงการของหลี่ม่านลี่

เวลาว่างๆ เขาชอบไปอ่านแชตในกลุ่มแฟนคลับของหลี่ม่านลี่ เทพธิดาที่คนนอกมองว่าสูงส่งเกินเอื้อม กลับต้องมายอมศิโรราบแทบเท้าเขา ทำให้เขารู้สึกภูมิใจอย่างบอกไม่ถูก

"งั้นให้เทพธิดาคนนี้เลี้ยงดูปูเสื่อพี่สักสองสามคืนแล้วกันนะ"

หลี่ม่านลี่เชิดหน้าขึ้นด้วยความภาคภูมิใจ ทำหัวส่ายไปมา

"เพิ่งจะชมไปหน่อยเดียว ก็ได้ใจซะแล้ว"

"ฮึ่มๆๆ~~~"

ทั้งสองคนไปทานอาหารสไตล์โมเลกูลาร์ที่ศูนย์การค้าต้าชือเจี้ย รสชาติจริงๆ แล้วก็งั้นๆ เน้นไปที่ความแปลกใหม่เสียมากกว่า ระหว่างทานอาหารก็ยังได้ชมศิลปะการจัดจานที่สวยงามแปลกตาอีกด้วย

หลี่ม่านลี่เรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง เธอเริ่มตระหนักถึงความสำคัญของการสร้างภาพลักษณ์บนโลกออนไลน์ ทุกครั้งที่เจอของหรูหรามีระดับ เธอก็มักจะถ่ายรูปเก็บไว้แล้วนำไปโพสต์อัปเดตชีวิต

เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของเทพธิดาผู้เพียบพร้อมทั้งหน้าตาและฐานะ

(จบตอน)