บทที่ 75 ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ช่วยไม่ได้

เช้าวันอังคาร การประชุมคณะรัฐมนตรีเปิดฉากขึ้นตามกำหนดการ

เวลาที่ญี่ปุ่นเร็วกว่าจีนแค่หนึ่งชั่วโมง ลู่เหลียงก็เลยไม่ต้องอดหลับอดนอน เขานอนเต็มอิ่มแล้วค่อยมาที่บริษัทแบบสบายๆ

ระหว่างกินมื้อเช้า เขาก็เปิดดูรายการข่าวถ่ายทอดสด กล้องกำลังจับภาพไปที่ชั้นสองของอาคารรัฐสภา

แท่นปราศรัยถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว รอแค่การประชุมเสร็จสิ้น ก็จะมีการประกาศมติให้ประชาชนทั้งประเทศได้รับรู้

บางครั้งกล้องก็แพนไปให้เห็นบรรยากาศบนท้องถนน ประชาชนพากันโพกผ้าสีขาวเดินขบวนประท้วงการขึ้นภาษีผู้บริโภค

ลู่เหลียงเปิดโปรแกรมเทรดขึ้นมา ถึงแม้จะยังไม่มีการประกาศมติอย่างเป็นทางการ แต่อัตราแลกเปลี่ยน USD/JPY ก็เริ่มพุ่งขึ้นจนฉุดไม่อยู่แล้ว

ส่วนหนึ่งก็เป็นเพราะธนาคารหลายแห่งพากันระงับการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเพื่อป้องกันตัวเอง ทำให้สถานการณ์ยิ่งตึงเครียด

นักเก็งกำไรทั่วโลกเหมือนฝูงหมาป่ากระหายเลือด ที่กำลังรอคอยให้เหยื่อสิ้นใจ แล้วค่อยรุมทึ้งพร้อมกัน

ลู่เหลียงยังคงรักษาสถานะ ไว้ที่ 5% โดยไม่ขยับเขยื้อน เขาตั้งใจจะรอเข้าซื้อที่จุดต่ำสุด เพื่อกอบโกยกำไรให้ได้มากที่สุด

สิบโมงเช้าตามเวลาปักกิ่ง การประชุมคณะรัฐมนตรีสิ้นสุดลง ผู้คนเริ่มทยอยเดินออกจากอาคารรัฐสภา

อาเบะ ชินโซ เดินขึ้นแท่นปราศรัยท่ามกลางวงล้อมของผู้ติดตาม คำแรกที่เขาเอ่ยออกมาคือ "สุมิมาเซ็น (ขออภัยอย่างสูงครับ)"

เขาก้าวถอยหลังไปทางซ้ายครึ่งก้าว แล้วก้มหัวคำนับ 90 องศาอย่างเป็นทางการ ราวกับจักรพรรดิในยุคโบราณที่กำลังประกาศราชโองการแสดงความรับผิดชอบ

เขาพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดว่า การตัดสินใจครั้งนี้ยากลำบากมาก แต่ก็ต้องขึ้นภาษีผู้บริโภคจาก 5% เป็น 8%

งานแถลงข่าวยังคงดำเนินต่อไป แต่เนื้อหาหลังจากนั้น แทบจะไม่มีใครอยากฟังแล้ว

การขึ้นภาษีผู้บริโภคกลายเป็นความจริง ซึ่งเป็นข่าวร้ายก้อนโตที่ส่งผลกระทบอย่างชัดเจน

ถึงแม้เขาจะประกาศนโยบายกระตุ้นเศรษฐกิจมูลค่ามหาศาลถึง 5.5 ล้านล้านเยนตามมา แต่นั่นมันก็แค่ลมปาก

ตลาดฟอเร็กซ์ตอบสนองทันควัน งานนี้กลายเป็นงานเลี้ยงสุดเหวี่ยงของเหล่านักเก็งกำไรระดับโลกไปเลย

เพียงแต่งานเลี้ยงนี้ไม่ได้ยิ่งใหญ่สมราคาคุย มีคนคิดเหมือนลู่เหลียงอยู่ไม่น้อย

หลายปีมานี้ อาเบะถือเป็นผู้นำที่เด็ดขาดที่สุด แถมยังเป็นคนคิดค้นนโยบาย 'อาเบะโนมิกส์' อันโด่งดังอีกด้วย

ถึงแม้จะโดนค่อนขอดว่าเป็น 'อาเบะโพลิติกส์' แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขามีความเชี่ยวชาญด้านการเงินอย่างลึกซึ้ง

ทุกคนต่างก็กำลังดูเชิง รอดูว่าเขาจะงัดไม้ตายอะไรออกมาบ้าง ไม่มีใครอยากเป็นเป้านิ่งให้โดนสอยเป็นคนแรก

ท่ามกลางบรรยากาศแห่งความหวาดระแวง เงินเยนก็หยุดร่วง

แนวรับที่ 110 เยน แข็งแกร่งราวกับกำแพงเมืองจีน

"มีของดีซ่อนอยู่? หรือแค่สับขาหลอก?"

ลู่เหลียงขมวดคิ้ว เฝ้าจับตาดูตลาดอย่างใกล้ชิด

เขายังมีกระสุนเหลืออีก 47.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งถือเป็นเงินก้อนใหญ่พอตัวในตลาดนี้

ถ้ามัวแต่รอให้สถานการณ์ชัดเจนกว่านี้ เขาคงสู้พวกกองทุนยักษ์ใหญ่ไม่ไหวแน่ๆ คงได้แต่ตามน้ำกินเศษเนื้อ

ถ้าเป็นเมื่อหลายเดือนก่อน ได้กินเศษเนื้อเขาก็คงพอใจแล้ว แต่ตอนนี้ความทะเยอทะยานของลู่เหลียงมันเพิ่มขึ้น เขาอยากจะกินคำโตๆ

"จงกลัวเมื่อคนอื่นโลภ จงโลภเมื่อคนอื่นกลัว ในเมื่อไม่มีใครกล้าเปิดเกม งั้นผมลุยเอง"

ลู่เหลียงหรี่ตาลง ตัดสินใจอัดฉีดเงิน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เปิดสถานะ Short (แทงลง) มูลค่า 4,360 ล้านเยน โยนโครมลงไปในตลาด

ตอนนี้พอร์ตของเขาอยู่ที่ 45% ต้นทุนเฉลี่ย 109.1100 เยน ทุกๆ 1 จุดที่ขยับ จะเท่ากับกำไรหรือขาดทุน 194,900 ดอลลาร์สหรัฐ

เขาสามารถรับการขาดทุนได้สูงสุด 18 จุด ถ้าขาดทุนเกิน 3.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อไหร่ ก็จะถูกบังคับขาย (Margin Call) ทันที

เงิน 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่ไหลเข้าสู่ตลาดที่เงียบเหงามานาน สร้างแรงกระเพื่อมได้ไม่เบา

นักเก็งกำไรรายย่อยจำนวนมากที่เปิดสถานะ Short ไว้ พากันเทขายตาม ราวกับฝูงผึ้งที่เจอจ่าฝูง พริบตาเดียวก็ทะลุแนวรับ 110 เยนไปได้อย่างง่ายดาย

แต่ยังไม่ทันที่ฝั่ง Short จะได้ดีใจ เงินทุนมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่ตลาด สกัดกั้นการพุ่งขึ้นของอัตราแลกเปลี่ยน USD/JPY ไว้ได้

สถานการณ์ในตลาดฟอเร็กซ์พลิกผันอย่างกะทันหัน เพราะธนาคารกลางโตเกียวเปิดแถลงข่าว ประกาศแผนลงทุนโครงสร้างพื้นฐานมูลค่า 3 ล้านล้านเยน

รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังแถลงว่า ญี่ปุ่นจำเป็นต้องสร้างวงจรเชิงบวกระหว่างการเติบโตและการกระจายรายได้ เพื่อนำพาเศรษฐกิจกลับสู่เส้นทางการเติบโตด้วยตัวเอง

พูดง่ายๆ ก็คือ อยากรวยต้องสร้างถนน เอาเงินภาษีมาพัฒนาประเทศ สร้างความเจริญให้เขตเศรษฐกิจโตเกียว

ทันทีที่งานแถลงข่าวจบลง อัตราแลกเปลี่ยน USD/JPY ก็ร่วงกลับมาอยู่ที่ 108 เยน ทำเอานักเก็งกำไรฝั่ง Short ที่ใช้เลเวอเรจสูงๆ ล้างพอร์ตกันระนาว

เพราะรายย่อยทุนน้อย แต่อยากได้กำไรเยอะๆ เลยชอบใช้เลเวอเรจสูงปรี๊ด 50 เท่าบ้าง 200 เท่าบ้าง

แค่ตลาดขยับนิดเดียว ก็ล้างพอร์ตได้ง่ายๆ หรือเผลอๆ อาจจะขาดทุนจนหมดบัญชีมาร์จินเลยด้วยซ้ำ

การย่อตัวลงมาเล็กน้อยในรอบนี้ ทำให้ลู่เหลียงขาดทุนทางบัญชีไป 246,000 ดอลลาร์สหรัฐ

"แค่นี้ยังไม่พอหรอก กฎหมายความมั่นคงฉบับใหม่ต่างหากล่ะของจริง"

ลู่เหลียงมั่นใจว่าอเมริกาไม่มีทางยอมถูกลูบคมแน่ ไฮไลต์เด็ดยังไม่มา และอาเบะก็ยังหงายไพ่ไม่หมด

ราวกับจะตอกย้ำข้อสันนิษฐานของเขา จู่ๆ ก็มีข่าวหลุดออกมาว่า รัฐมนตรีต่างประเทศญี่ปุ่นได้นัดพบผู้บัญชาการกองกำลังสหรัฐฯ ประจำญี่ปุ่น

เพื่อบรรลุข้อตกลงเรื่องค่าใช้จ่ายในการคงกองกำลังสหรัฐฯ ไว้ในญี่ปุ่น โดยในอีก 5 ปีข้างหน้า ญี่ปุ่นจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเป็นเงินประมาณ 1.8 หมื่นล้านดอลลาร์สหรัฐ

ซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 5 ปีก่อนถึง 8.5% โดยครอบคลุมทั้งค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าแก๊ส เงินเดือนพนักงาน และค่าใช้จ่ายในการฝึกซ้อม

"ยอมจ่ายค่าคุ้มครองเพิ่ม กะจะเอาเงินฟาดหัวเพื่อจบเรื่องงั้นสิ?"

ลู่เหลียงมองแผนของอาเบะออกทะลุปรุโปร่ง เขามองดูตลาดฟอเร็กซ์ ฝั่ง Short เริ่มหมดแรง ใกล้จะหลุดแนวรับที่ 107 เยนแล้ว

เขาจึงตัดสินใจโยนเงินลงไปอีก 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพิ่มสถานะ (Position) ในพอร์ตขึ้นเป็น 85% สกัดกั้นการแข็งค่าของเงินเยนไว้ได้อย่างชะงัด

ในเวลานี้ สถานการณ์ยังคงคลุมเครือ มีเพียงลู่เหลียงคนเดียวที่กล้าลงมือทำอะไรบุ่มบ่าม ท่าทางหยิ่งผยองราวกับลิงที่ตั้งตนเป็นใหญ่ในป่าที่ไร้พยัคฆ์

ทางญี่ปุ่นยอมจ่ายค่าเสียหายและขอโทษแล้ว

ตอนนี้ทุกคนกำลังรอ รอดูท่าทีของพี่เบิ้มอเมริกา

ลู่เหลียงนั่งเฝ้าอยู่ที่บริษัทจนดึกดื่น เขาแง้มมู่ลี่ออกดู ก็เห็นเฉินจินฉุนยังคงนั่งทำงานอยู่

เขาจึงเดินออกไปบอกว่า "ชงกาแฟให้ผมแก้วนึงนะ แล้วคุณก็กลับไปพักผ่อนได้เลย ออฟฟิศไม่ต้องล็อกประตูนะ"

เวลาที่ญี่ปุ่นกับจีนห่างกันแค่ชั่วโมงเดียว แต่กับอเมริกามันห่างกันตั้ง 12 ชั่วโมง เขาเลยต้องอยู่รอ

อเมริกาจะยอมรับคำขอโทษหรือจะปฏิเสธ นั่นแหละคือตัวกำหนดทิศทางของอัตราแลกเปลี่ยน USD/JPY ในอนาคต

เฉินจินฉุนทำหน้าเหวอ "คุณลู่ยังไม่กลับเหรอคะ?"

"ยังมีงานต้องเคลียร์นิดหน่อยน่ะ" ลู่เหลียงส่ายหน้า ไล่ให้เฉินจินฉุนรีบกลับบ้าน แล้วกำชับให้เดินทางปลอดภัย

พริบตาเดียว ทั้งบริษัทก็ว่างเปล่า เหลือแค่ห้องทำงานของเขาที่ยังเปิดไฟสว่างไสว

ลู่เหลียงตั้งนาฬิกาปลุก กะจะงีบเอาแรงสักหน่อย

ตีสองตรง เว็บไซต์ออฟฟิเชียลของ The Wall Street Journal ก็อัปเดตบทความใหม่

บรรณาธิการใหญ่ลงสนามสัมภาษณ์ จอร์จ โซรอสพ่อมดการเงินระดับโลกด้วยตัวเอง เพื่อขอความเห็นเกี่ยวกับทิศทางของเงินเยน

"การสร้างการคาดการณ์เงินเฟ้อ เพื่อให้ผู้บริโภครู้ว่าในอนาคตสินค้าจะแพงขึ้น พวกเขาจะได้รีบซื้อสินค้าที่จำเป็นต้องซื้ออยู่แล้ว เป็นการกระตุ้นการบริโภคและการลงทุน เพื่อพลิกฟื้นสภาวะซบเซาของการบริโภคและการลงทุนที่เรื้อรังมานาน"

"นี่มันตรรกะวิบัติชัดๆ ตลาดเสรีที่แท้จริงไม่มีใครควบคุมได้หรอก ขืนทำแบบนี้ รังแต่จะโดนตลาดเล่นงานกลับเอาเปล่าๆ"

ชายชราผมขาววัยแปดสิบกว่าวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา โจมตีตรรกะพื้นฐานของ 'อาเบะโนมิกส์' อย่างไม่ไว้หน้า

ก็แน่ล่ะ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาทำแบบนี้ เจตนาที่จะเปิดสถานะ Short ค่าเงินเยนแทบจะแปะหราอยู่บนหน้าเขาอยู่แล้ว

ตลาดฟอเร็กซ์ปั่นป่วนอีกครั้ง พริบตาเดียวก็พุ่งพรวด 5 จุด ทะยานไปแตะ 112 เยน

ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ The Wall Street Journal เชิญโซรอสมาสัมภาษณ์ โซรอสก็ดันตกลง แถมเนื้อหาการสัมภาษณ์ก็ยังเจาะจงไปที่ทิศทางของเงินเยนอีก

เรียกว่าเจตนาชัดเจนจนใครๆ ก็ดูออก

ตีสามครึ่ง ทำเนียบขาวก็มีแถลงการณ์ด่วนออกมา

เมื่อประมาณหกชั่วโมงก่อน โจ ไบเดนได้นัดพบปาร์ค กึน-ฮเยเพื่อพูดคุยกระชับมิตรในวาระครบรอบ 66 ปี การสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสหรัฐฯ และเกาหลีใต้

"หมัดน็อกเลยเว้ย!"

ลู่เหลียงอุทานด้วยความทึ่ง ยังไม่ทันได้อึ้งกับความเด็ดขาดของอเมริกา เขาก็รีบตั้งหน้าตั้งตากดซื้อเงินเยนคืนเพื่อปิดสถานะอย่างบ้าคลั่ง

เพราะวินาทีที่ทำเนียบขาวแถลงข่าว อัตราแลกเปลี่ยน USD/JPY ก็พุ่งพรวด 13 จุด ทะยานไปแตะ 125 เยนทันที

ใครๆ ก็รู้ว่าในช่วงต้นยุค 90 เกาหลีใต้เติบโตขึ้นมาได้ ก็เพราะอเมริกาเข้ามาหั่นเศรษฐกิจญี่ปุ่นจนยับเยิน

การที่ไบเดนเรียกปาร์ค กึน-ฮเย มาคุยในเวลาแบบนี้ ก็เห็นได้ชัดว่าตั้งใจจะหักหน้าอาเบะ

ไม่รับคำขอโทษโว้ย เรื่องกฎหมายความมั่นคงฉบับใหม่น่ะ ยังไม่จบง่ายๆ หรอก

การนัดพบปาร์ค กึน-ฮเย คือการกดดันทางการเมือง ส่วนการให้โซรอสออกโรง คือการกดดันทางเศรษฐกิจ

เจอโจมตีแบบดับเบิลคอมโบขนาดนี้ ประตูสู่การอ่อนค่าของเงินเยนก็ถูกเปิดออกอย่างเป็นทางการแล้ว ต่อให้เป็นเทพเจ้าก็ช่วยไม่ได้หรอก

(จบตอน)