บทที่ 78: ผลประโยชน์คือเรื่องของการแบ่งปัน

ลู่เหลียงยิ้มกว้าง พยักหน้าทักทายทุกคน ก่อนจะกวักมือเรียกถังไฉ่เตี๋ยให้เดินตามเข้าไปในห้องทำงาน

เขาไล่ดูเอกสารที่ต้องเซ็นอนุมัติ พลางลูบเคราสากๆ ที่เพิ่งขึ้นมาเมื่อคืน แล้วถามยิ้มๆ ว่า "พี่ถัง วันนี้ผมดูหล่อขึ้นหรือเปล่าครับเนี่ย?"

"หล่อขึ้นจริงๆ ค่ะ" ถังไฉ่เตี๋ยพยักหน้ารับ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอคงแค่ยิ้มรับแล้วปล่อยผ่านไป

แต่วันนี้ไม่เหมือนเดิม ลู่เหลียงคือเจ้านายของบริษัท เขาโด่งดังมีชื่อเสียงระดับโลก ซึ่งมันส่งผลดีต่อบริษัทด้วย

อย่างเช่นตอนเที่ยงที่เธอตั้งใจจะไปรับเอกสารที่กรมพัฒนาธุรกิจการค้า แต่หัวหน้ากรมกลับเป็นคนเอาเอกสารมาส่งให้ถึงที่ แถมยังไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ และถามว่ามีปัญหาอะไรในการทำงานบ้างหรือเปล่า

หรืออย่างตึกนิวอินเตอร์เนชันแนลที่พวกเขากำลังจะย้ายไป ผู้จัดการนิติบุคคลอย่างหยางเหว่ยเฟิง ก็โทรมาหาเธอด้วยตัวเอง ถามว่ามีอะไรให้ช่วยไหม บอกเขาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ

ผ่านไปแค่ครึ่งวัน พวกหน่วยงานราชการที่เมื่อก่อนติดต่อยากติดต่อเย็น กลับคุยง่ายขึ้นมาซะงั้น ทำเอาเธอรู้สึกเหมือนอยู่ในสังคมยูโทเปียเลยทีเดียว

ลู่เหลียงยิ้ม ก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารต่อ

เขาไม่ได้เตือนถังไฉ่เตี๋ยว่าน้ำใจแบบไหนรับได้ หรือแบบไหนรับไม่ได้

เพราะเธอมองทะลุปรุโปร่งและมีประสบการณ์มากพอ การที่เธอพูดจาติดตลกแบบนี้ ก็แสดงว่าเธอรู้ตัวดีอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องให้เขาเตือน

"ยอดผู้ใช้ Active ของ ofo ต่อวันถึงเจ็ดหมื่นคนแล้วเหรอครับ?"

ลู่เหลียงประหลาดใจ ยอดผู้ใช้ Active เฉลี่ย 7 วัน ณ วันที่ 31 ของเดือนที่แล้ว พุ่งสูงถึงเจ็ดหมื่นคนต่อวัน

"สัญญาเดิมพันน่าจะแพ้แล้วล่ะค่ะ" ถังไฉ่เตี๋ยตอบ

สัญญาที่เซ็นกันไว้มีระยะเวลา 60 วัน และ 90 วัน ตอนนี้เพิ่งผ่านไปแค่ 41 วัน ยังเหลือเวลาอีกตั้ง 19 วัน ขาดอีกแค่หมื่นคน ต่อให้ผู้บริหาร ofo เป็นหมู ก็ยังทำถึงเป้าได้สบายๆ

"แพ้ก็แพ้ไปเถอะครับ ยังไงเราก็ได้กำไรจากมูลค่าหุ้นที่เพิ่มขึ้นอยู่แล้ว"

ถ้าได้อำนาจบริหาร ofo มาก็ดี แต่ถ้าไม่ได้ ลู่เหลียงก็ไม่ได้ซีเรียสอะไร

เพราะไต้เวยทำทุกวิถีทางเพื่อขยายตลาด แข่งกับหูเหว่ยเวยอย่างเอาเป็นเอาตาย

ตอนนี้ ofo มีจักรยานในระบบ 13,500 คัน ค้างชำระค่าสินค้าซัพพลายเออร์ประมาณ 4.8 ล้านหยวน อัตราส่วนหนี้สินพุ่งเกือบ 80%

ถ้าปล่อยให้เติบโตแบบบ้าเลือดต่อไป ลู่เหลียงคงอุ้มไม่ไหวแน่ๆ และเขาก็ไม่ได้อยากจะอุ้มด้วย

เขาตั้งใจจะขายหุ้นทำกำไรในราคาที่เหมาะสม โอนหุ้นทั้งหมดให้คนที่กระเป๋าหนักกว่ามารับช่วงต่อ

ถังไฉ่เตี๋ยแอบตกใจ แต่ก็กลืนคำพูดที่เตรียมมาลงคอไป "ประธานไต้เสนอว่า กลางเดือนหน้าจะเปิดระดมทุนรอบ Series A ค่ะ"

ตอนแรกเธอตั้งใจจะบอกว่า โมเดลธุรกิจของ ofo มันไม่ค่อยแข็งแรง ไม่แนะนำให้ลงทุนต่อ

เพราะเป้าหมายสูงสุดของนักลงทุนสาย Venture Capital คือการผลักดันให้บริษัทเข้าตลาดหลักทรัพย์ เพื่อฟันกำไรก้อนโตที่สุด

แต่เธอมองว่า ofo คงไปไม่ถึงจุดนั้นหรอก

โชคดีที่ลู่เหลียงรู้ตัวดีว่าควรจะหากำไรจากมูลค่าหุ้น เธอจึงเลือกที่จะเงียบไว้

"ก็ตามใจพวกเขาเลยครับ ให้พวกเขาตัดสินใจกันเอง ถึงเวลาผมค่อยแวะไปดู"

ช่วงบ่าย

ทั้งสองคนนั่งถามตอบเรื่องงานกันไปมา

จนตกเย็น ลู่เหลียงก็เคลียร์งานเอกสารเสร็จเกือบหมด

ท้องฟ้าเริ่มมืด เขาตั้งใจจะชวนถังไฉ่เตี๋ยกับเฉินจินฉุนไปกินข้าวง่ายๆ แต่จู่ๆ ก็มีสายเข้าจากหวังเสี่ยวชง

คืนนี้สองทุ่ม หลี่เสี่ยวเหมิงจะไลฟ์สดครั้งแรกบนแพนด้าทีวี ลูกพี่หวังก็เลยชวนเขาแวะไปดู แวะไปนั่งคุยกันหน่อย

ชวนไปดูน่ะข้ออ้าง แต่ชวนไปคุยนี่แหละของจริง

ลู่เหลียงคิดอยู่ครู่หนึ่งก็ตกลง หันไปบอกว่า "พวกคุณไปหาอะไรกินกันเองแล้วกันนะ ผมมีธุระ ขอตัวก่อน"

หลังจากออกจากบริษัท เขาขับรถไปที่เขตเป่าซาน ซึ่งเขาเคยมาแล้วครั้งหนึ่ง เลยยังพอจำทางได้

หวังเสี่ยวชงมารออยู่ที่หน้าบริษัทตั้งแต่เนิ่นๆ พอเห็นรถของลู่เหลียง เขาก็ยิ้มร่าต้อนรับ

"กินข้าวมาหรือยังพี่ ไปหาอะไรกินกันก่อนไหม เดี๋ยวค่อยกลับมา" เขาถาม

"ก็ได้ ขึ้นรถมาสิ นายบอกทางเลย"

ลู่เหลียงพยักหน้า พลางเหลือบไปเห็นหลี่ม่านลี่ที่กำลังถูกห้อมล้อมเดินเข้าไปในห้องแต่งตัว เตรียมพร้อมสำหรับการไลฟ์สดคืนนี้

วันนี้เธอใส่ชุดเมดโลลิต้าสีขาวดำตัวเก่ง ซึ่งเป็นชุดที่ทำให้เธอโด่งดัง และเป็นที่ชื่นชอบของผู้ชม ดูสดใส ร่าเริง และยิ่งดูสวยน่ารักขึ้นไปอีกเมื่อบวกกับชื่อเสียงของเธอ

ทั้งสองสบตากันจากระยะไกล ทำได้แค่ส่งยิ้มและพยักหน้าทักทาย โดยไม่แสดงให้ใครเห็นถึงความสัมพันธ์ที่แท้จริงของพวกเขา

ลู่เหลียงเคยบอกเธอถึงความสำคัญของการรักษาภาพลักษณ์ ถ้าผู้ชมรู้ว่าเธอไม่ใช่ลูกคุณหนูบ้านรวยจริงๆ แฟนคลับคงหายเกลี้ยงแน่

ทางที่ดีที่สุดคือปิดบังความสัมพันธ์ของพวกเขาสองคนไว้เป็นความลับ

ตอนนั้นหลี่ม่านลี่ซาบซึ้งใจมาก ไม่คิดเลยว่าลู่เหลียงจะคิดเผื่อเธอขนาดนี้ ถึงกับอยากจะพลีกายถวายตัวให้เขานับครั้งไม่ถ้วน

แต่เธอหารู้ไม่ว่า ลู่เหลียงไม่ได้สนใจรายได้เล็กๆ น้อยๆ จากเธอเลย เขาแค่ไม่อยากให้เรื่องของเธอมาขัดขวางเส้นทางดอกท้อของเขาก็เท่านั้น

หวังเสี่ยวชงบอกทางจนมาถึงร้านอาหารใกล้ๆ

เนื่องจากเดี๋ยวมีธุระต้องทำต่อ ทั้งสองจึงไม่ได้ดื่มเหล้า สั่งอาหารมาสองสามอย่างกินรองท้อง แล้วนัดแนะเรื่องคืนนี้ต่อ

ระหว่างกินข้าว หวังเสี่ยวชงพูดชื่นชมลู่เหลียงไม่ขาดปาก บอกว่าเขาชื่นชอบพวกนักลงทุนระดับบิ๊กๆ มาตั้งแต่เด็กแล้ว

แต่น่าเสียดายที่ตัวเองไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้ เคยลองเล่นหุ้นดูบ้าง แต่เล่นทีไรก็เจ๊งทุกที เลยตัดใจไปโดยปริยาย

ลู่เหลียงยิ้มรับ เขารู้เจตนาของหวังเสี่ยวชงดี "เสี่ยวชง พวกเราเป็นทั้งเพื่อนและหุ้นส่วนทางธุรกิจกัน ถ้ามีโอกาสทำเงินดีๆ ฉันไม่ลืมนายแน่นอน"

เขารู้ดีว่าไม้ซีกงัดไม้ซุงไม่ได้ และรู้ว่าผลประโยชน์ในสังคมปัจจุบันนี้คือเรื่องของการแบ่งปัน

[ตรวจสอบแล้ว ไม่มีข้อผิดพลาด!]

การจะอยู่อย่างสบายใจไร้กังวลได้ ต้องพยายามผูกมิตรให้มาก และสร้างศัตรูให้น้อยเข้าไว้

พ่อของเสี่ยวชงคือเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ ธุรกิจหลักคืออสังหาริมทรัพย์ที่หยั่งรากลึกจนหยั่งไม่ถึง ซึ่งคอนเนกชันเหล่านี้นี่แหละคือสิ่งที่ลู่เหลียงต้องการ

ถึงแม้ลูกพี่หวังจะดูหัวกบฏไปบ้าง แต่ตระกูลหวังก็มีเขาสืบสกุลแค่คนเดียว ถ้าไม่ทิ้งคอนเนกชันไว้ให้เขา แล้วจะทิ้งไว้ให้ใคร

หวังเสี่ยวชงได้ยินดังนั้นก็ดีใจ ยิ้มหน้าระรื่น "พี่เหลียง คืนนี้ผมจะพาพี่ไปเปิดหูเปิดตา รับรองว่าเด็ด ห้ามปฏิเสธเด็ดขาดนะพี่"

เขารู้ดีว่าลู่เหลียงต้องการอะไร

แต่สังคมก็แบบนี้แหละ

ไม่ใช่พ่อแม่บังเกิดเกล้าซะหน่อย ถ้าไม่มีผลประโยชน์มาแลกเปลี่ยน ใครเขาจะมาพาไปหาเงินล่ะ

"ฉันดูเป็นคนชอบปฏิเสธเรื่องแบบนี้เหรอ?"

ทั้งสองมองหน้ากัน แล้วก็หัวเราะลั่นออกมาพร้อมกัน

กินข้าวเสร็จ พวกเขากลับมาที่แพนด้าเอนเตอร์เทนเมนต์ การไลฟ์สดของหลี่เสี่ยวเหมิงเริ่มขึ้นแล้ว ยอดคนดูทะลุห้าหมื่นคน

แพนด้ายอมจ่ายเงิน 6 ล้านหยวนเพื่อเซ็นสัญญากับเธอเป็นเวลา 3 ปี ถือว่าคุ้มค่ามาก

หวังเสี่ยวชงล็อกอินเข้าบัญชีตัวเอง แล้วเปย์ของขวัญมูลค่าหลายล้านหยวนรัวๆ ดันให้ห้องไลฟ์สดของเธอกลายเป็นที่จับตามองของคนทั้งเน็ต

เขาคุยเล่นกับลู่เหลียงอย่างสนุกสนาน พลางเล่ากฎเหล็กของวงการสตรีมเมอร์ให้ฟัง "สตรีมเมอร์ทุกคนต้องมีหน้าม้าคอยชง อย่างน้อยก็คนนึงหรือหลายคน พอมีคนเปิดเปย์ของขวัญ คนดูก็จะเปย์ตาม"

หวังเสี่ยวชงพูดอย่างตรงไปตรงมา เขาชอบเข้าไปเปย์ของขวัญให้สตรีมเมอร์ดังๆ บ่อยๆ ถ้าเปย์เกินหลักล้าน ทางแพลตฟอร์มก็จะคืนเงินให้ทั้งหมด ส่วนที่เปย์หลักหมื่นหลักแสน นั่นแหละถึงจะเป็นเงินของเขาจริงๆ

"พูดง่ายๆ ก็คือ เงินที่เศรษฐีเปย์ให้จะได้คืนครบทุกบาท ส่วนเงินที่คนธรรมดาเปย์ให้ จะถูกแบ่งเจ็ดต่อสามสินะ?" ลู่เหลียงแซวขำๆ

"แหม พี่ก็พูดซะเห็นภาพเลย อย่าพูดตรงขนาดนั้นสิ" หวังเสี่ยวชงยิ้ม ไม่ได้ปฏิเสธหรือยอมรับ

ลู่เหลียงดูยอดรายได้หลังบ้าน ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ยอดเปย์ของขวัญพุ่งไปถึงห้าล้านกว่าแล้ว

แต่ 3.5 ล้านมาจากหวังเสี่ยวชง ซึ่งนับไม่ได้ ที่เหลืออีกเกือบ 2 ล้าน ถึงจะเป็นรายได้จริงๆ

"วงการไลฟ์สดนี่ทำเงินดีจริงๆ แฮะ"

ลู่เหลียงอดทึ่งไม่ได้ เงินมันหาง่ายจัง หลี่ม่านลี่แทบไม่ได้ทำอะไรเลย แค่ทำท่ามินิฮาร์ตส่งให้รัวๆ เท่านั้นเอง

"พี่เหลียง พี่อยากลองเปิดช่องไลฟ์ของตัวเองดูไหม หรือจะลองคุยสายกับผมดูก็ได้นะ?" จู่ๆ หวังเสี่ยวชงก็เสนอไอเดีย

ที่ชวนลู่เหลียงมาคืนนี้ นอกจากจะอยากนั่งคุยด้วยแล้ว เขายังอยากขอยืมชื่อเสียงของลู่เหลียงมาช่วยโปรโมตแพลตฟอร์มด้วย

ยอดผู้ใช้งานของแพนด้าเอนเตอร์เทนเมนต์เติบโตอย่างรวดเร็ว อีกไม่นานก็จะเปิดระดมทุนรอบ Series A แล้ว

ผู้ถือหุ้นอย่างลู่เหลียงก็ควรจะเปิดตัวต่อสาธารณชนได้แล้ว เพื่อช่วยดันมูลค่าบริษัทให้สูงขึ้นไปอีก

ยิ่งลู่เหลียงเพิ่งจะสร้างชื่อจากการ Short เงินเยน กวาดกำไรไปหลายสิบล้านดอลลาร์ จนได้รับฉายาว่าเป็น โซรอสแห่งโลกตะวันออก หมาดๆ

ถ้าปล่อยข่าวเรื่องการร่วมลงทุนในแพนด้าทีวีออกไป มูลค่าบริษัทน่าจะพุ่งขึ้นได้อีกหลายล้าน หรืออาจจะสิบล้านดอลลาร์สบายๆ

"งั้นลองคุยสายดูก็ได้"

ลู่เหลียงพยักหน้าตอบตกลง เพราะนี่คือสิ่งที่เขาควรทำในฐานะนักลงทุน

เหมือนที่หูเหว่ยเวยเคยพูดไว้ นักลงทุนที่ช่วยหาคอนเนกชันหรือเพิ่มมูลค่าให้บริษัทไม่ได้ จะเอามาทำไม

"พี่เล่น LOL (League of Legends) เป็นปะ?"

"ไม่เป็นว่ะ"

"แล้วปกติพี่เล่นเกมอะไรอะ?" หวังเสี่ยวชงสงสัย ลู่เหลียงก็ยังวัยรุ่นอยู่แท้ๆ ทำไมถึงเล่น LOL ไม่เป็น

"ล่าสุดที่เล่นน่าจะ Fantasy Westward Journey กับ CrossFire มั้ง แต่ก็ไม่ได้เล่นมานานมากแล้ว"

ลู่เหลียงนึกอยู่นาน เมื่อก่อนเขาก็เล่นเกมบ้าง แต่พอแต่งงาน เขาก็ขายไอดีเกม Fantasy Westward Journey ทิ้งไปแล้ว

"งั้นเล่น Fantasy Westward Journey ก็ได้ ไม่ต้องใช้ทักษะอะไรมาก จะได้นั่งคุยกันเพลินๆ แล้วค่อย 'แกล้งๆ' ปล่อยข่าวออกไปไง"

"เอาดิ นายจัดมาเลย"

(จบตอน)