บทที่ 80: โดนรวบจริงดิ

"คุณชายหวัง คุณลู่ เชิญพวกคุณเที่ยวกันให้สนุกนะคะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ"

จวงเสี่ยวถิงเห็นลู่เหลียงรับนามบัตรไปแล้ว ก็ไม่ได้รั้งอยู่ต่อ เธอรู้จักวางตัวดี กล่าวลาแล้วก็เดินออกไป

"รู้สึกยังไงบ้าง?" หวังเสี่ยวชงถาม

"เป็นผู้หญิงที่เก่งมากคนนึงเลยนะ"

ลู่เหลียงทำหน้าครุ่นคิด จิบเหล้าพลางพูดว่า "แต่ดูจากทรงแล้ว ฐานะทางบ้านน่าจะลำบากมาก่อนนะ"

หวังเสี่ยวชงแปลกใจ "พี่เคยได้ยินชื่อเจ๊แกมาก่อนเหรอ?"

"เปล่า"

"แล้วพี่รู้ได้ไงอะ?"

"เดาเอาน่ะ"

ลู่เหลียงยิ้มบางๆ เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแบบเดียวกันในตัวจวงเสี่ยวถิง คือคนที่มาจากครอบครัวยากจนและพยายามถีบตัวเองขึ้นมาจนได้ดี

เขาพึ่งพาการหยั่งรู้อนาคต ส่วนเธอก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ยากจะจินตนาการได้ว่าเธอต้องพึ่งพาอะไร และต้องสูญเสียอะไรไปบ้างกว่าจะมาถึงจุดนี้ได้

เรื่องนอนกับใครคงผ่านมานับไม่ถ้วน เพียงแต่ว่าบางคนได้แค่ 200 บางคนได้ตั้ง 2 ล้าน หรืออาจจะมากกว่านั้น

"พี่เดาจากอะไรอะ?" หวังเสี่ยวชงสงสัย

เพราะตาแก่ที่บ้านเขาก็เคยทำแบบนี้เหมือนกัน ไม่เคยเจอ ไม่เคยรู้จัก แต่แค่มองปราดเดียวก็เดาภูมิหลังคร่าวๆ ของอีกฝ่ายได้แล้ว

"เอ่อ... ไปเต้นกันต่อเถอะ"

ลู่เหลียงไม่อยากอธิบาย เหตุผลหลักคือขี้เกียจนั่นแหละ

แถมต่อให้อธิบายความรู้สึกแบบนั้นไป ลูกเศรษฐีอย่างหวังเสี่ยวชงก็คงไม่เข้าใจอยู่ดี

"แม่ง โคตรเกลียดคนแบบพี่เลยว่ะ" หวังเสี่ยวชงหน้าหงิก สบถด่าแล้วลากสาวๆ ลงไปเต้นข้างล่าง

เที่ยวจนถึงตีสองกว่า ลู่เหลียงก็เรียกพนักงานขับรถรับจ้าง แล้วกลับบ้านไปคนเดียว

รสนิยมลูกพี่หวังนี่มันแปลกประหลาดจริงๆ สาวๆ ที่เรียกมามีแต่พวกหน้าบล็อกพิมพ์นิยม ไม่ก็พวกที่สักเต็มตัวเหมือนร่ายมนตร์คาถา

ถ้าแค่เที่ยวเล่นๆ ฉวยโอกาสลูบๆ คลำๆ ก็พอว่า แต่ถ้าจะให้กินลงไปเนี่ย เขากินไม่ลงจริงๆ

...

เช้าวันรุ่งขึ้น ข่าวเกี่ยวกับแพนด้าทีวีก็พาดหัวหราไปทั่วทุกแพลตฟอร์ม

[ลู่เหลียงโผล่เซอร์ไพรส์ในห้องไลฟ์หวังเสี่ยวชง]

[แพนด้าทีวียอดผู้ลงทะเบียนทะลุ 5 ล้าน]

[หลี่เสี่ยวเหมิง เทพธิดาโอตาคุคนใหม่เซ็นสัญญาซบแพนด้า]

[แพนด้าทีวีขึ้นแท่นเบอร์สามแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมมิ่ง]

เทรนด์ฮิตในเว่ยปั๋ว 10 อันดับแรก ปาเข้าไป 5 อันดับที่เป็นข่าวของแพนด้าเอนเตอร์เทนเมนต์ กลบข่าวที่หวังเสี่ยวชงกับลู่เหลียงไปเที่ยวผับซะมิด

ลู่เหลียงดูเทรนด์ฮิตแล้วก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะเมื่อคืนหวังเสี่ยวชงบอกแล้วว่าในบัญชีเหลือเงินอีกสามล้านกว่า กะจะเอามาทุ่มซื้อเทรนด์ฮิตให้หมด

แล้วเดี๋ยวค่อยอัดฉีดเงินเข้าไปอีก 20 ล้าน เพื่อรักษากระแสเอาไว้ ถ้าทำได้ถึงขั้นนั้น แพนด้าก็คงผงาดขึ้นเป็นแพลตฟอร์มไลฟ์สตรีมมิ่งอันดับ 3 รองจาก Douyu กับ Huya แน่นอน หรือต่อให้ไม่ถึงที่ 3 ก็สูสีล่ะ

พอเปิดระดมทุนรอบ Series A มูลค่าบริษัทก็จะพุ่งสูงขึ้นตามระเบียบ

ลู่เหลียงกินมื้อเช้า แล้วค่อยๆ เดินทางมาที่บริษัท ปล่อยตัวปล่อยใจไปคืนนึงแล้ว ก็ถึงเวลากลับมาลุยงานต่อ

หลี่เจี้ยนหลินกับอู๋จวิ้นเล่อเทขายหุ้นจนหมดเกลี้ยงแล้ว ข่าวลือวงในบอกว่าพวกเขากวาดกำไรไปเหนาะๆ 480 ล้านหยวน

ราคาหุ้นจากจุดสูงสุดที่ 48 หยวน ก็โดนทุบจนร่วงลงมาเหลือ 25 หยวน เรียกได้ว่ามูลค่าหายไปครึ่งนึงเลยทีเดียว

ลู่เหลียงมองหน้าจอเทรดพลางใช้ความคิด ไม่แน่ใจว่าจะเล่นหุ้นตัวนี้ต่อดีไหม

ตอนนี้เขาดังเป็นพลุแตกแล้ว ไม่ต้องพึ่งพาหุ้นเท่อลี่เอ เขาก็กลายเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงที่สุดในแวดวงการเงินไปแล้ว

ถึงจะโดนหลอกใช้เป็นเป้าล่อเป้าเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แต่มันก็ทำให้เขาบรรลุเป้าหมายที่ตั้งไว้เร็วกว่ากำหนด

[ตรวจสอบแล้ว ไม่มีข้อผิดพลาด!]

ตอนนี้ทุกความเคลื่อนไหวของเขา คงโดนจับตามองอย่างใกล้ชิดแน่ๆ

ถ้าผลีผลามเข้าไปเล่น อาจจะกลายเป็นทำกำไรให้คนอื่นเอาดื้อๆ

ลู่เหลียงคิดอยู่นาน ในที่สุดก็ตัดสินใจรับไม้ต่อทุบราคาหุ้น เพราะหลี่เจี้ยนหลินกับอู๋จวิ้นเล่อรู้พอร์ตของเขาแล้ว

ตอนนี้เขายังมีหุ้นอยู่สองหมื่นล็อต มูลค่าปัจจุบันประมาณ 50 ล้าน เขาตั้งใจจะเทขายทิ้งครึ่งนึง แล้วเอาบัญชีม้าเข้ามาเสียบแทน

ที่นั่งวีไอพี 'ถนนผู่หนาน หมายเลข 88' คงต้องพักการใช้งานไปก่อนชั่วคราว

"เชี่ย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?"

ลู่เหลียงกะว่าพอบ่ายโมงตลาดเปิดปุ๊บ จะเริ่มเทขายทันที

บังเอิญวันนี้เป็นวันพฤหัสบดี ถ้าขายวันนี้ พรุ่งนี้ก็ถอนเงินออกมาได้พอดี ถือเป็นข้ออ้างที่ฟังดูขึ้น

แต่พอตื่นมาตอนบ่าย กราฟหุ้นเท่อลี่เอกลับกลายเป็นสีดำ แถมมีแถบสีดำโผล่มาข้างๆ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการขอพักการซื้อขายชั่วคราว

"อย่าบอกนะว่าโดนรวบไปแล้ว?"

ลู่เหลียงลูบปลายคางพลางใช้ความคิด

ราวกับจะตอกย้ำข้อสันนิษฐานของเขา วินาทีต่อมา บริษัทย่อยของกลุ่มบริษัทเท่อลี่ก็ออกแถลงการณ์ว่า มีเรื่องสำคัญเร่งด่วนที่ต้องหารือ ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อทิศทางตลาดในอนาคต เพื่อผลประโยชน์ของผู้ถือหุ้นทุกท่าน จึงขอพักการซื้อขายอย่างไม่มีกำหนด

ไม่นานก็มีข่าวลือหลุดออกมาว่า มีคนเห็นเจ้าหน้าที่จากคณะกรรมการกำกับดูแลหลักทรัพย์ (CSRC) และคณะกรรมการตรวจสอบวินัย (CCDI) ยกขบวนเข้าไปในบริษัทเท่อลี่ที่เซินเจิ้น

แถมยังมีคนเห็นรถของคณะกรรมการกำกับดูแลหลักทรัพย์แล่นเข้าไปจอดใต้ตึกของจงซินฟู่อิ๋ง คาดว่าหลี่เจี้ยนหลินน่าจะโดนเรียกตัวไปสอบสวนแล้ว

ทางฝั่งถนนฝูเถียน หมายเลข 12 ก็มีข่าวว่า ผู้จัดการใหญ่ของ Citic Securities และอู๋จวิ้นเล่อ ก็น่าจะโดนคุมตัวไปสอบสวนเช่นกัน

"กรรมตามสนอง ฟ้ามีตาจริงๆ"

"สะใจโว้ย พวกเจ้ามือหน้าเลือดที่วันๆ เอาแต่ตั้งโต๊ะหลอกกินเงินคนอื่น"

"อย่าลืมลู่เหลียงด้วยสิ"

"เออใช่ๆ ยังมีลู่เหลียงอีกคน"

"มีใครอยู่เซี่ยงไฮ้บ้างวะ?"

"ทางฝั่งลู่เหลียงเป็นไงบ้าง"

ทันทีที่ข่าวแพร่ออกไป ก็เกิดเป็นกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในเว็บบอร์ดหุ้น และลามมาถึงลู่เหลียงอย่างรวดเร็ว

ถึงแม้เขาจะ Short เงินเยน จนได้ชื่อว่ากอบโกยเงินจากคนญี่ปุ่นมาได้ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาเคยทำกำไรก้อนโตจากหุ้นเท่อลี่เอมาแล้ว

ถนนผู่หนาน หมายเลข 88 ของบลจ.กั๋วไท่ที่เซี่ยงไฮ้

นั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทุกคนรู้จักชื่อลู่เหลียงเป็นครั้งแรก

ชาวเน็ตในเว็บบอร์ดหุ้นพากันเดือดดาล ตะโกนด่าทอ "พวกเจ้ามือชั่วที่สูบเลือดสูบเนื้อไป อย่าหวังว่าจะหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว"

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ลู่เหลียงก็กำลังนั่งอยู่ในห้องรับรองของบริษัท โดยมีจ้าวไห่เซิงนั่งอยู่ตรงข้าม

"คุณลู่ครับ เมื่อกี้เจ้าหน้าที่จากคณะกรรมการกำกับดูแลหลักทรัพย์เข้ามาดึงข้อมูลบางส่วนที่สาขาของเราไปครับ"

จ้าวไห่เซิงกลัวว่าโทรศัพท์จะโดนดักฟัง คิดไปคิดมาเลยตัดสินใจยอมเสี่ยงมาหาด้วยตัวเองดีกว่า

"ประวัติการซื้อขายของผมใช่ไหม?"

ลู่เหลียงยิ้มถาม ท่าทางดูชิลๆ ไม่ได้วิตกกังวลอะไรเลย

จ้าวไห่เซิงพยักหน้าหงึกๆ มองด้วยความงุนงง ลู่เหลียงไม่รู้สึกเครียดเลยหรือไง เขาเพิ่งจะใจหายใจคว่ำไปหมาดๆ ภายในสองวันเจอเรื่องแบบนี้ติดๆ กันตั้งสองรอบ

เล่นเอาผมที่บางอยู่แล้ว ยิ่งดูบางลงไปอีก

"ทำใจให้สบายเถอะน่า ถ้าเขาเจออะไรผิดปกติ ป่านนี้คงบุกมาหาผมถึงที่แล้วล่ะ"

ลู่เหลียงไม่ยี่หระ ประวัติการเทรดของเขาโปร่งใสตรวจสอบได้ ต่อให้เป็นการโยนหุ้นสลับมือซ้ายขวา มันก็เป็นแค่กลยุทธ์การเทรดปกติ

ต่างจากหลี่กับอู๋ ที่ทั้งปั่นหุ้นแบบ High-frequency Trading ทั้งสมรู้ร่วมคิดกับผู้ถือหุ้นเพื่อล็อกหุ้น งานนี้คงต้องอ้วกออกมาทั้งต้นทั้งดอกแน่ๆ

จ้าวไห่เซิงตาโต เบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อ "คุณลู่ นี่คุณทำกำไรด้วยฝีมือล้วนๆ เลยเหรอครับ?"

"แล้วจะให้ผมพึ่งอะไรล่ะ? พึ่งข้อมูลวงใน? หรือพึ่งบัญชีผี?" ลู่เหลียงยิ้มพลางถามกลับ

จ้าวไห่เซิงหัวเราะแห้งๆ แต่ก็ยังไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่

พวกที่ทำกำไรเป็นกอบเป็นกำในตลาดหุ้น A-share ได้ แทบจะไม่มีใครขาวสะอาดเลย เขานิ่งไปนิดก่อนจะพูดต่อ "ตอนนี้กระแสสังคมกำลังโจมตีคุณอยู่นะครับ ให้ทางเราช่วยออกแถลงการณ์แก้ข่าวให้ไหมครับ?"

"ไม่ต้องรีบ ปล่อยให้มันลือกันไปก่อน ถ้าไม่โดนเหยียบให้จมดิน แล้วจะโผล่พ้นน้ำขึ้นมาอย่างสง่างามได้ยังไงล่ะ"

ลู่เหลียงยิ้มมุมปาก เขาเตรียมแผนใหม่ไว้ในใจแล้ว

หลังจากส่งจ้าวไห่เซิงกลับไป เขาก็จงใจหมกตัวอยู่แต่ในบริษัท เพื่อให้ข่าวลือกระพือไปไกลกว่าเดิม

เรื่องแบบนี้ก็เหมือนสปริง ยิ่งกดให้จมลงไปลึกเท่าไหร่ เวลากระเด้งกลับขึ้นมาก็จะยิ่งรุนแรงเท่านั้น

ระหว่างนั้น เมิ่งฉางคุนก็แวะมาดูลาดเลา แต่พอเห็นลู่เหลียงยังทำตัวตามปกติ เขาก็กลับไป

เขาถือเป็นคนที่รู้เรื่องราวอยู่บ้าง เพราะเมื่อสัปดาห์ก่อนพวกเขายังไปล่องเรือเที่ยวด้วยกันอยู่เลย โชคดีที่ตอนนั้นลู่เหลียงปฏิเสธคำชวน ไม่งั้นตอนนี้เขาคงโดนเชิญไปจิบน้ำชาด้วยแล้ว

ตอนที่ซูหว่านอวี้มาสอนพิเศษในช่วงบ่าย เธอก็ดูใจลอยชอบกล เอาแต่ชะเง้อมองออกไปนอกหน้าต่าง

เธอคงกลัวว่าจู่ๆ จะมีคนใส่สูทผูกไทโผล่มาพร้อมกับหมายจับ แล้วคุมตัวลู่เหลียงไปล่ะมั้ง

ลู่เหลียงมองเธอด้วยสายตาดุๆ เอาปากกาเคาะหน้าผากเธอเบาๆ "ตั้งใจเรียนหน่อย วันๆ มัวแต่คิดอะไรอยู่เนี่ย? แช่งผมอยู่หรือไง?"

"ก็ฉันอยากตั้งใจสอนนะคะ แต่ในทีวีมันก็ชอบเล่นบทแบบนี้นี่นา" ซูหว่านอวี้ทำหน้างอแง

"ไม่เคยได้ยินเหรอไง ว่าศิลปะมันก็มาจากชีวิตจริง แต่ถูกนำมาทำให้เว่อร์เกินจริงไปงั้นแหละ"

ลู่เหลียงยิ้ม แล้วพูดต่อ "ถ้าผมทำอะไรผิด พวกเขาคงบุกมาหาผมนานแล้ว การให้ความร่วมมือในการสืบสวนมันเป็นหน้าที่ของพลเมืองทุกคนอยู่แล้ว"

"จริงเหรอคะ?" ซูหว่านอวี้เอียงคอ ทำหน้ากึ่งเชื่อกึ่งไม่เชื่อ

ลู่เหลียงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "นี่คุณไม่เชื่อผมเหรอ?"

"เปล่าซะหน่อย~"

(จบตอน)