บทที่ 136: สำนักวู

ในขณะนั้น ชายที่ถูกเรียกว่าอาวุโสแค่นเสียงเย็นชาออกมาคำหนึ่ง “ลำพังแค่ตัวมันคนเดียว ไม่มีปัญญาทำเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้หรอก”

ก็แค่เด็กหนุ่มอายุยี่สิบต้นๆ ต่อให้เป็นผู้ฝึกยุทธ์จะมีวรยุทธ์สูงส่งสักแค่ไหนกันเชียว?

ผู้อาวุโสแสยะยิ้ม: “แม้สัตว์เทพจะไม่ได้ถูกเจ้าเด็กนี่สังหารด้วยตัวคนเดียว แต่มันต้องเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มที่ลงมือแน่นอน จับตัวมันกลับไปที่สำนักวู ให้นายน้อยเป็นผู้ตัดสินโทษ”

คนอื่นๆ ต่างสบตากันแล้วยิ้มออกมา เพราะเรื่องการตายของสัตว์เทพและการสูญหายของของวิเศษ ทำให้พวกเขาหวาดกลัวจนไม่ได้หลับนอนมาทั้งคืน แต่ดูท่าวันนี้จะเป็นวันโชคดีของพวกเขาจริงๆ ที่ดันมาเจอ "แพะรับบาป" ตรงชายขอบเทือกเขาไอเหลา ไม่ว่าเจ้าหนุ่มนี่จะเกี่ยวข้องกับการตายของสัตว์เทพจริงหรือไม่ก็ตาม

ขอเพียงจับตัวกลับไปได้ ก็นับเป็นการไถ่โทษกึ่งหนึ่ง แม้จะยังต้องถูกลงโทษอยู่บ้าง แต่อย่างน้อยโทษทัณฑ์ก็จะเบาบางลง “รับทราบครับ!”