บทที่ 138: แขกผู้มีเกียรติ เชิญด้านใน

ผู้อาวุโสสำนักวูหวาดกลัวต่อวิชาของหนิงเฉินจนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่กล้าแม้แต่จะคิดตบตาใดๆ ทั้งสิ้น

หนิงเฉินทะยานร่างไปตามทิศทางที่ผู้อาวุโสชี้บอก เขาแทบไม่ต้องเสียเวลาปล่อยสัมผัสวิญญาณตรวจสอบด้วยซ้ำ เพราะการบินอยู่บนท้องฟ้าทำให้เขามองเห็นทุกสิ่งเบื้องล่างได้อย่างชัดแจ้ง

นั่นไง... ยอดเขาที่สูงที่สุดในป่าหลิ่งหนาน สำนักวูซ่อนตัวอยู่ที่นั่นเอง

จุดประสงค์ในการมาครั้งนี้ของหนิงเฉินมีสองอย่าง หนึ่งคือ "เถาวัลย์โบราณ" สมบัติวิญญาณที่ผู้อาวุโสบอก และสองคือการพาตัวลั่วลั่วกลับไป แน่นอนว่าหากลั่วลั่วต้องจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของนายน้อยสำนักวูไปแล้ว หนิงเฉินก็ไม่รังเกียจที่จะเสียเวลาเพิ่มอีกสักนิดเพื่อล้างบางสำนักวูให้สิ้นซาก

มิเช่นนั้น เด็กหญิงที่น่ารักขนาดนั้นคงจะโดดเดี่ยวเกินไปหากไม่มีใครร่วมเดินทางไปบนเส้นทางสู่ปรโลก