บทที่ 159: จองหองย่อมพ่าย

จากสวนกุหลาบไปยังถนนคนเดินหน้ามหาวิทยาลัยอยู่ไม่ไกลนัก หนิงเฉินจึงเดินกลับบ้านอย่างเอื่อยเฉื่อย บางทีเขาควรจะพิจารณาซื้อรถสักคัน หนิงเฉินคิดเช่นนั้น

ตอนนี้เขาไม่ได้ขาดแคลนเงิน ลำพังแค่ส่วนแบ่งจากสูตรยาที่ร่วมมือกับตระกูลเวิน หากหนิงเฉินไม่ได้เอาไปซื้อสมุนไพรวิเศษ เขาก็สามารถมีอิสรภาพทางการเงินได้อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เหตุผลหลักที่ทำให้อยากซื้อรถมีอยู่สองประการ ประการแรกคือความไม่สะดวกในการเดินทาง เช่น วันนี้ที่ไปเถาหยวนจวี เขายังต้องรอให้หลี่ว่านเซินมารับ ประการที่สอง แม้หนิงเฉินจะบินได้ แต่เขาไม่อยากสิ้นเปลืองพลังปราณไปกับการโชว์เหนือ และหากถูกคนธรรมดาแอบถ่ายได้ขึ้นมา เขาคงได้กลายเป็นหัวข้อข่าวร้อนบนโลกโซเชียลทันที เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น เขาจึงมีความคิดที่จะซื้อรถ

แม้ในวิลล่าจะมีรถจอดอยู่หนึ่งคัน แต่นั่นเป็นรถของสวี่ซูเหยียน ซึ่งหนิงเฉินไม่ได้พิสมัยจะไปแตะต้องมันเลยสักนิด

...

ณ วิลล่าหมายเลข 1403 สวนกุหลาบ สวี่ซูเหยียนและเจียงถังนั่งเล่นเกมกันอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น แม้จะเปิดทีวีไว้แต่มันก็แค่เพื่อเพิ่มบรรยากาศเท่านั้น สายตาของทั้งคู่แทบไม่ชายตามองหน้าจอทีวีเลย เมื่อก่อนในช่วงกลางคืน สวี่ซูเหยียนและเจียงถังมักจะคลุกตัวอยู่ในห้องนอนเป็นส่วนใหญ่ แต่ตอนนี้ทั้งคู่ต้องพักอยู่ที่ห้องรับแขกชั้นหนึ่ง ห้องนั้นค่อนข้างแคบ ทั้งคู่จึงยินดีที่จะมานั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นมากกว่า