บทที่ 160: เล่นขำๆ ไปละกัน

สวี่ซูเหยียนก้มหน้าลงด้วยความเอียงอาย ภายในใจเต็มไปด้วยความพึงพอใจ เดิมทีเธอแค่คิดว่าการปล่อยให้หนิงเฉินเล่นเป็น 'เด็กกำพร้า' อยู่คนเดียวอาจจะโดนเพื่อนร่วมทีมส่งข้อความมาด่าเอาได้ แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าในสถานการณ์ที่ต้องสู้แบบ 2 ต่อ 5 หนิงเฉินยังสามารถคว้าเพนท้าคิลและพลิกเกมกลับมาชนะได้อย่างปาฏิหาริย์ แถมเธอยังได้รับคำชมจากเขาอีกด้วย

และนั่นไม่ใช่คำชมที่แสร้งทำเสียด้วย แม้จะเป็นเพราะเรื่องในเกม แต่สวี่ซูเหยียนก็ยังคงมีความสุขมากอยู่ดี

หนิงเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง เขาคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าซัพพอร์ตคนนั้นจะเป็นสวี่ซูเหยียน เพราะเขาไม่ได้เล่นเกมอาโอวี มาพักใหญ่แล้ว จึงลืม 'ID' เกมของเธอไปเสียสนิท

เจียงถังยิ้มหวานมองดูทั้งสองคน ก่อนจะฉวยโอกาสเอ่ยขึ้น: "พี่นักกล้าม พวกเราไม่ได้เล่นแบบสามคน กันนานแล้ว วันนี้พี่ช่วยแบกพวกเราขึ้นแรงค์หน่อยได้ไหมคะ" หากหวังพึ่งแค่เธอกับสวี่ซูเหยียน ความหวังที่จะคว้าดาวคงริบหรี่เต็มที

"ไม่ได้" หนิงเฉินปฏิเสธทันควันและพูดตรงๆ: "พวกเธอสองคนกากเกินไป อีกอย่างผมก็เหนื่อยแล้ว อยากนอนแล้วล่ะ เรื่องเล่นสามคนไว้คุยกันวันหลังนะ"