บทที่ 225: ตระกูลเย่, คฤหาสน์ไป๋อวิ๋น

 "บ้านของอาถาง... รวยมากเลยเหรอ?" เขาเอ่ยถามสวี่ซูเหยียน

"ก็น่าจะนะคะ ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน" สวี่ซูเหยียนพึมพำ "อาถางเป็นคนปักกิ่งค่ะ แต่ไม่รู้ทำไมถึงมาเรียนที่ชิงโจว แถมไม่ค่อยได้กลับบ้านเลยด้วย"

หนิงเฉินนิ่งเงียบไป ปักกิ่ง! เมืองหลวงและหัวใจของหัวเซี่ย ดูท่าทางแล้ว ภูมิหลังของอาถางคงไม่ธรรมดา ไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถเรียกใช้คนขับรถที่มีตบะขั้นปรมาจารย์ ได้ นักสู้ขั้นฮว่าจิ้น แม้ในสายตาของเขาจะเป็นเพียงมดปลวก แต่สำหรับทั้งเมืองชิงโจวแล้ว จำนวนยอดฝีมือระดับนี้มีไม่เกินสิบนิ้วด้วยซ้ำ

"ฉันเองก็ต้องไปแล้วล่ะค่ะ ลาก่อนนะ" สวี่ซูเหยียนลากกระเป๋าเดินทางเดินออกไปข้างนอก สวี่จิ่งซันขับรถมารอรับอยู่แล้ว

"ลาก่อน" หนิงเฉินโบกมือส่งเธอ เขาเองก็ไม่ได้รั้งอยู่ต่อ หลังจากล็อคบ้านเรียบร้อย ก็นำรถบีวายดีคู่ใจมุ่งหน้าสู่เมืองปินไห่ทันที