บทที่ 64 ถ้าหาเรื่องซูหว่านหว่านอีก ฉันฆ่าแกแน่

"ใช่... ใช่... เป็นฝีมือเธอ..."

ชายผมเกรียนยังพูดไม่ทันจบ หนิงเฉินก็กดหัวเขามุดลงน้ำอีกรอบ

"(???)"

กู... กูระบุชื่อไปแล้วไม่ใช่เหรอวะ! กวนเสี่ยวหมานไง! กวนเสี่ยวหมาน!! ก็ยัยนั่นแหละ! แล้วยังจะกดกูลงน้ำหาพระแสงอะไรอี๊ก!!

ชายผมเกรียนคำรามลั่นอยู่ใต้น้ำ ฟองอากาศ "บุ๋งๆ" ผุดขึ้นมาไม่ขาดสาย

"หนิงเฉิน พอได้แล้ว!" ซูหว่านหว่านเกรงว่าจะเกิดเรื่องถึงขั้นเสียชีวิต จึงรีบวิ่งเข้าไปห้าม

หนิงเฉินถึงยอมหิ้วคอชายผมเกรียนขึ้นมา แล้วโยนทิ้งลงบนสนามหญ้าเหมือนโยนขยะ

ชายรอยสักเห็นเหตุการณ์นั้นแล้วถึงกับขวัญหนีดีฝ่อ ใช้แขนข้างเดียวหิ้วผู้ชายตัวโตๆ ขึ้นมาจากน้ำเนี่ยนะ ไอ้หมอนี่มันมนุษย์จอมพลังหรือไง?

ไม่นานนัก ชายผมเกรียนก็สารภาพความจริงออกมาจนหมดเปลือก เป็นฝีมือของกวนเสี่ยวหมานจริงๆ!

"ผู้หญิงคนนี้โคตรน่ารังเกียจเลย" "เพื่อไอ้เงินทุนสตาร์ทอัพนั่น ถึงกับคอยจองล้างจองผลาญดาวคณะอย่างหว่านหว่านไม่เลิก ใจคอโหดร้ายจริงๆ" "นี่มันยัยตัวร้ายชัดๆ!"

เรื่องที่เกิดขึ้นที่ร้านชานม "เซี่ยโฮ่ว" แพร่กระจายไปทั่วทั้งมหาวิทยาลัยอย่างรวดเร็ว ทั้งในกลุ่ม QQ, WeChat, Moments หรือแม้แต่ใน TikTok ก็มีคนถ่ายคลิปเอาไว้ จนกลายเป็นกระแสไวรัลขนาดย่อมๆ ถึงขั้นผู้บริหารคณะยังต้องแตกตื่น

หลิวเวย หัวหน้าภาควิชา พอได้ยินชื่อหนิงเฉินอีกครั้งก็ถึงกับปวดขมับ!

"พ่อคุณทูนหัวเอ๊ย นายสงบเสงี่ยมยังไม่ทันข้ามวันเลย ก่อเรื่องอีกแล้วนะ" หลิวเวยกล่าวด้วยสีหน้าปั้นยาก ภายในห้องทำงานของคณะ

"ไม่เอาน่า หัวหน้าหลิว เรื่องนี้จะมาโทษผมไม่ได้นะ" หนิงเฉินนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟา พลางพูดอย่างไม่สบอารมณ์ "เห็นๆ อยู่ว่ากวนเสี่ยวหมานสมรู้ร่วมคิดกับพวกกุ๊ยข้างนอกมาใส่ร้ายป้ายสีซูหว่านหว่าน ผมก็แค่คนรักความยุติธรรมที่ยื่นมือเข้าไปช่วยเท่านั้นเอง"

หลิวเวยจนปัญญาจะเถียง "เขาจะใส่ร้ายกันมันก็เรื่องของเขา แล้วมันเกี่ยวอะไรกับนายด้วย?"

"พูดงี้ได้ไงล่ะครับ มันจะไม่เกี่ยวได้ยังไง?"

ปังๆๆ!

หนิงเฉินเคาะโต๊ะด้วยท่าทางขึงขัง "ถ้าร้านชานมเซี่ยโฮ่วโดนปิดไป ต่อไปผมจะไปหาชานมฟรีที่ไหนกินล่ะ หรือว่าหัวหน้าหลิวจะซื้อมาให้ผมกินทุกวัน?"

หลิวเวย: "..."

ขณะที่กำลังคุยกันอยู่ อาจารย์ผู้หญิงคนหนึ่งก็เคาะประตูเดินเข้ามา

"หัวหน้าหลิวคะ คุณพ่อของกวนเสี่ยวหมานมาถึงแล้วค่ะ"

หลิวเวยขมวดคิ้วแน่น "อาจารย์เซี่ย พาพวกเขาเข้ามาเถอะ"

อาจารย์ผู้หญิงคนนี้คือ เซี่ยจิ้ง อาจารย์ที่ปรึกษาของคณะแพทย์ห้อง 1 เธอเดินออกไปแล้วพาตัวกวนเสี่ยวหมานกับชายวัยกลางคนผมเริ่มบาง คนหนึ่งเข้ามา

ชายคนนี้ดูท่าทางจะมีฐานะไม่น้อย สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า เดินเข้ามาด้วยท่าทางโอหัง วางอำนาจเหนือกว่าผู้ปกครองทั่วไปอย่างชัดเจน

"หัวหน้าหลิว มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เสี่ยวหมานบอกว่าเธอโดนคนรังแก?" ชายวัยกลางคนเดินนำเข้ามา

กวนเสี่ยวหมานเดินตามหลังมาพลางชี้ไปที่หนิงเฉินแล้วตะโกนด้วยน้ำเสียงน้อยเนื้อต่ำใจ "พ่อ! คนนี้แหละที่รังแกหนู!"

"คุณกวน เชิญนั่งดื่มน้ำก่อนครับ" หลิวเวยรินน้ำส่งให้ด้วยตัวเอง

พ่อของกวนเสี่ยวหมานมีชื่อว่า กวนเหว่ยหมิน เขาไม่รับน้ำ แต่กลับถลกแขนเสื้อแล้วเดินดุ่มๆ ไปหยุดตรงหน้าหนิงเฉิน "แกใช่ไหมที่รังแกเสี่ยวหมาน?"

"อืม ผมเอง" หนิงเฉินพยักหน้า

"กูงานยุ่งมาก ไม่มีเวลามานั่งพล่ามกับเด็กเมื่อวานซืนอย่างมึงหรอกนะ ตอนนี้มึงรีบขอโทษเสี่ยวหมานซะ แล้วไปเคลียร์ข่าวที่มึงปล่อยไปให้ชัดเจน พร้อมจ่ายค่าเสียหายมา ฟังเข้าใจไหม?" กวนเหว่ยหมินดุด่าเสียงดัง

นักศึกษาทั่วไปหากเจอผู้ปกครองที่วางอำนาจบาตรใหญ่ขนาดนี้คงจะหวาดกลัวไปแล้ว แต่หนิงเฉินกลับรู้สึกขบขัน เขาพูดเรียบๆ ว่า: "ลูกไม้มันหล่นไม่ไกลต้นจริงๆ พ่อแม่เป็นยังไงลูกก็เป็นอย่างนั้น เข้ามาถึงไม่ถามไถ่เหตุผลก็สั่งให้ผมขอโทษเลย"

"มึงว่าไงนะ?"

กวนเหว่ยหมินชี้หน้าหนิงเฉิน "เชื่อไหมว่ากูเรียกทนายมาที่นี่ได้ภายในสามนาที และจะฟ้องมึงจนล้มละลายเลย!" "ว่าแต่ พ่อแม่มึงล่ะ?" "กูอยากจะเห็นนักว่าพ่อแม่มึงเป็นคนประเภทไหน ถึงได้สั่งสอนลูกให้ไร้การศึกษาได้ขนาดนี้!"

ฉิบหายแล้ว!

หลิวเวยพอได้ยินกวนเหว่ยหมินพูดจารุนแรงแบบนั้นก็รู้ทันทีว่าเรื่องใหญ่มาเยือนแล้ว คนที่แม้แต่อดีตอธิการบดีนังไม่กล้ายุ่ง จะมีภูมิหลังน่ากลัวขนาดไหน?

"คุณกวนครับ คือว่า..."

หลิวเวยยังพูดไม่จบ หนิงเฉินก็ลงมือทันที!

เพียะ! เสียงตบดังสนั่น กวนเหว่ยหมินลอยละลิ่วไปกระแทกกับตู้กดน้ำอย่างแรง จนต้นไม้ประดับข้างๆ ล้มระเนระนาด

เซี่ยจิ้ง อาจารย์ที่ปรึกษาห้อง 1 ถึงกับยืนอึ้ง นักศึกษาตบผู้ปกครอง? เธอเป็นอาจารย์มาห้าปีไม่เคยเจอเรื่องเหลวไหลขนาดนี้มาก่อน!

"พ่อ!"

กวนเสี่ยวหมานร้องลั่น แต่ทันใดนั้นเธอก็ถูกกระชากหัวจากด้านหลังจนต้องกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

"ปล่อยลูกสาวกูนะ!"

กวนเหว่ยหมินกัดฟันข่มความเจ็บที่แก้มซ้าย พยายามลุกขึ้นมาแล้วพุ่งเข้าใส่หนิงเฉินพร้อมหมัด

หนิงเฉินยกเท้าถีบทีเดียว ร่างของเขากระเด็นไปไกลสามสี่เมตร กระแทกกับมุมโต๊ะทำงานจนความเจ็บทำให้เขาแทบจะคุกเข่าลงกับพื้น

"ไอ้เด็กเวร มึงจบสิ้นแน่... กูจะจัดการมึงให้ถึงที่สุด..." กวนเหว่ยหมินเจ็บหน้าอกจนหายใจไม่ออก "หัวหน้าหลิว ยืนบื้ออยู่ทำไม รีบแจ้งตำรวจสิ แจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้! ไอ้เด็กนี่มันจะเป็นกบฏแล้ว!!"

"ผม... คือผม..." หลิวเวยไหนเลยจะกล้าแจ้งตำรวจ ขืนแจ้งไปตำแหน่งหัวหน้าภาควิชาของเขาคงปลิวแน่ๆ

"ปล่อยฉัน! ปล่อยนะ!" กวนเสี่ยวหมานดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อจะทำร้ายหนิงเฉิน

หนิงเฉินไม่ปล่อยให้เธอได้ใจ เขาตบหน้าเธอเข้าให้ฉาดใหญ่จนเธอล้มลงไปกองกับพื้น หัวสมองอื้ออึงไปหมด

"เสี่ยวหมาน!!" กวนเหว่ยหมินตาแดงก่ำ จ้องหนิงเฉินเขม็ง "ไอ้เด็กเปรต กูจะ—"

เพียะ!

หนิงเฉินเดินเข้าไปตบซ้ำอีกครั้ง คราวนี้ฟันแท้ของเขาร่วงกะเด็นออกมาถึงสามซี่

กวนเหว่ยหมินหมดเรี่ยวแรงจะขัดขืน ในปากเต็มไปด้วยเลือดและเสมหะจนพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว

อาจารย์เซี่ยจิ้งตกใจจนขาสั่น ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา มองดูเหตุการณ์ด้วยความหวาดกลัว... คนๆ นี้ ใช่คนเดียวกับที่เป็นนักศึกษาจริงๆ เหรอ?

"ผมเป็นคนไม่ชอบพูดพล่ามทำเพลง"

หนิงเฉินพูดด้วยท่าทางสงบนิ่ง "ร้านชานมเซี่ยโฮ่ว ผมคุ้มครองอยู่ ถ้ายังกล้ามาหาเรื่องซูหว่านหว่านกับพวกเธออีก ผมจะฆ่าพวกแกทิ้งซะ!"

ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านี้เขาก็ผลักประตูเดินจากไป

กวนเหว่ยหมินมองตามด้วยความอาฆาต ในดวงตามีทั้งความโกรธและความขยาด แต่เมื่อเห็นรอยแผลบนใบหน้าลูกสาวสุดที่รัก ความรู้สึกในใจเขาก็ถูกเปลี่ยนมาเป็นการล้างแค้นในที่สุด!

"คุณกวนครับ"

ตอนนี้เองที่หลิวเวยเดินเข้ามาหาเขา แล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า: "ผมคิดว่าคุณก็น่าจะดูออกแล้วว่าหนิงเฉินมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดา ผมขอแนะนำว่า... ยอมถอยดีกว่าครับ"

กวนเหว่ยหมินถ่มเลือดลงถังขยะแล้วถามว่า "มันเป็นใครกันแน่?"

"ผมเองก็ไม่ทราบแน่ชัด" หลิวเวยส่ายหน้า "สรุปสั้นๆ คือ ชายหนุ่มคนนี้มีอิทธิพลมาก ม.ชิงโจวจะไม่มีวันไล่เขาออก และจะไม่มีการลงโทษทางวินัยใดๆ ทั้งสิ้น ผมแนะนำให้คุณทำเรื่องย้ายสถานศึกษาให้กวนเสี่ยวหมานเถอะครับ แบบนี้จะดีต่อทุกฝ่ายที่สุด"

กวนเหว่ยหมินกำหมัดแน่นจนเสียงกระดูกลั่นดังกร๊อบ

เนิ่นนานผ่านไป เขาก็พยักหน้ายอมรับ

"ตกลง... งั้นก็ ย้ายโรงเรียนเถอะ..."

...

"หว่านหว่าน เธอว่าหนิงเฉินจะถูกบังคับให้ลาออกไหม?"

ที่ใต้ตึกอำนวยการ เด็กสาวสามคนกำลังรอคอยด้วยความร้อนใจ

"ฉันได้ยินมาว่าพ่อของกวนเสี่ยวหมานทำธุรกิจวัสดุก่อสร้างใหญ่โตมาก ปีหนึ่งกำไรหลายสิบล้านเลยนะ เมื่อปีที่แล้วตอนโรงเรียนสร้างโรงยิมใหม่ พ่อเขาก็เป็นคนช่วยสนับสนุนเยอะเลยด้วย" เจียงอิ่งกล่าวอย่างกังวล

"ครั้งนี้เรื่องมันดังมาก ใน TikTok มีคลิปคนกดไลก์เป็นแสนแล้ว กวนเสี่ยวหมานโดนชาวเน็ตด่ายับเลย" สวี่หรงลี่พูดเสริมขึ้นมา "แต่เรื่องแบบนี้ถ้ามันบานปลายเกินไป มันก็ไม่เป็นผลดีกับพวกเราที่เป็นนักศึกษาหรอกนะ"

"ฉันเคยได้ยินมาว่า เมื่อก่อนมีรุ่นพี่คนหนึ่งไปแฉปัญหาการจัดการของโรงเรียนใน Weibo สรุปคือพอเรื่องเงียบ รุ่นพี่คนนั้นก็โดนโรงเรียนหาเหตุผลไล่ออกเฉยเลย"

"หา? ไล่ออกเลยเหรอ!" ซูหว่านหว่านใจคอไม่ดี

แม้เธอจะรู้ว่าหนิงเฉินเก่งเรื่องการต่อสู้ แต่โรงเรียนคงไม่สนเรื่องพวกนั้นใช่ไหม? ถ้าหนิงเฉินต้องถูกไล่ออกเพราะช่วยเธอ ต่อไปเธอจะทำยังไงดี!