บทที่ 62 ลืมตาตื่นก็ต้องปั่นงาน

ในขณะที่ครึ่งเอลฟ์เอลเซนเฝ้ารออยู่อย่างเงียบสงบภายในลานเล็กๆ

ลู่เสวียนเหอก็หลับใหลไปอย่างล้ำลึก ภายใต้แสงอันอบอุ่นอ่อนโยนของเชื้อไฟและการปลอบประโลมที่แผ่วเบาจากทะเลลึก

จิตวิญญาณที่ตึงเครียดถึงขีดสุดมาตลอดทั้งคืน ในที่สุดก็ได้รับการเยียวยาเสียที

ทว่าเขาไม่ได้นอนนานนัก หลังจากผ่านไปราวสามถึงสี่ชั่วโมง เขาก็ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมา

เขาฝันว่าโฉนดที่ดินแตกสลาย อาณาเขตถูกทำลาย และตนเองต้องล่องลอยอยู่อย่างไร้จุดหมายในทะเลลึกที่กว้างใหญ่ไพศาล

“เฮ้อ...”

เขาลืมตาขึ้น พลางนวดขมับตัวเองเบาๆ ก่อนจะบ่นอุบ

“ตั้งแต่มาอยู่ที่โลกภายใต้รหัสศูนย์นี่ ไม่มีวันไหนเลยที่ได้นอนหลับเต็มอิ่ม”

ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่เขาก็รู้ดีว่ายังมีเรื่องราวอีกมากมายที่รอให้เขาจัดการ จึงต้องรีบลุกขึ้นมาจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย

อย่างแรกคือ น้ำหมิงยวน ที่นับวันจะยิ่งบริสุทธิ์มากขึ้น จนแทบจะเทียบเท่าระดับของสระหมิงยวนเลเวล 6 เข้าไปทุกที โบนัสจากพรแห่งทะเลลึกนี้ช่างเหนือชั้นจนน่าเหลือเชื่อจริงๆ

และเหมือนเช่นทุกครั้ง สิ่งแรกที่ทำหลังจากตื่นนอนคือการซดน้ำหมิงยวน เพื่อให้พละกำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างเงียบเชียบ

หลังจากดื่มอึกใหญ่ จิตใจก็แจ่มใสขึ้นมาก

เขาถือโอกาสกรอกน้ำหมิงยวนใส่ถังขนาดใหญ่หลายใบเก็บไว้ในคลังชั่วคราว เพื่อเตรียมไว้ใช้ในยามฉุกเฉิน

เขามองไปยังหีบสมบัติพิเศษที่วางอยู่ข้างๆ พลางถูมือไปมาถือว่าเป็นการล้างมือก่อนเปิด

ได้เวลาเปิดหีบสมบัติแล้ว

ทว่าในขณะที่เขากำลังจะเปิดมัน เสียงที่ไร้อารมณ์อันคุ้นเคยก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ตรวจพบการเปิดหีบสมบัติในสถานที่พิเศษ หีบสมบัติพิเศษกำลังจะเปลี่ยนสภาพเป็น หีบสมบัติทะเลลึก ยืนยันที่จะเปิดหรือไม่?

ไม่ต้องลังเลเลยแม้แต่น้อย

ลู่เสวียนเหอตัดสินใจเปิดหีบสมบัติทันที

[พิกัดภูมิศาสตร์แตกสลายในสายหมอก: พิกัดภูมิศาสตร์ที่หลงเหลือจากโลกที่แตกสลาย บางทีอาจมีวาสนาที่พิเศษซ่อนอยู่ อาจเป็นมรดกของโลกใบหนึ่ง หรืออาจเป็นจุดเปลี่ยนของชีวิต แต่จำเป็นต้องเดินทางเข้าสู่ทะเลลึกใต้หมอกเทา ซึ่งไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะกลับออกมาได้อย่างครบถ้วนสมบูรณ์ โปรดตัดสินใจอย่างรอบคอบ]

[โฉนดที่ดินชำรุดพิเศษ: นี่คืออาณาเขตพิเศษที่เคยถูกสร้างขึ้นในน้ำและต่อมาถูกทะเลลึกกลืนกิน เจ้าอาณาจักรที่เคยครอบครองมันคือตัวตนที่แข็งแกร่งอย่างยิ่ง และเคยเปิดศึกกรีธาทัพเจ้าอาณาจักรมาแล้ว ถึงกระนั้น เมื่อเผชิญหน้ากับสายหมอกมาเยือน ก็ยังมิอาจต้านทานได้ โปรดระวัง ในขณะที่รับมรดกตกทอดของฝ่ายตรงข้าม ท่านอาจจะถูกตัวตนที่เดิมทีไม่ควรจะสังเกตเห็นท่านหันมาสนใจได้ ทว่าไอเทมที่มีอยู่ในโฉนดที่ดินนี้ ไม่มีเจ้าอาณาจักรคนไหนตัดใจทิ้งได้ลงหรอก]

[สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ: นี่คือสิ่งก่อสร้างที่พิเศษอย่างยิ่ง เจ้าของคนก่อนหน้าได้ฝังร่างลงสู่ทะเลลึกที่เวิ้งว้างไปแล้ว โปรดระวัง มันสามารถช่วยท่านฟักตัวสิ่งมีชีวิตในทะเลชนิดใดก็ได้ที่ท่านสามารถฟักได้ (ตามเลเวลอาณาเขต) และจะซื่อสัตย์ต่อท่านเป็นนายเพียงผู้เดียว ท่านสามารถเลือกที่จะปล่อยพวกมันกลับสู่ทะเลลึกได้ แต่ถ้าท่านไม่ใช่เผ่าทะเลลึก วันแรกที่เริ่มใช้งานจะเป็นการเริ่มต้นนับถอยหลังของอายุขัยทันที]

[วาฬเพชฌฆาต: สิ่งมีชีวิตที่เก่าแก่ยิ่งและไม่แน่ว่าจะมีตัวตนอยู่ในโลกภายใต้รหัสศูนย์หรือไม่ มันสามารถนำข่าวสารจากที่ไกลๆ มาบอกท่านได้ ส่วนวิธีสื่อสารกันอย่างไรนั้น เป็นเรื่องของเจ้าอาณาจักรเอง]

[พิมพ์เขียวไร่นาใต้น้ำ: แม้จะเป็นใต้น้ำก็ยังต้องการอาหาร และอาหารชนิดนี้ปกติแล้วสิ่งมีชีวิตในทะเลไม่สามารถมอบให้ได้ ดังนั้น ท่านจึงได้รับพิมพ์เขียวไร่นาใต้น้ำที่สร้างโดยมหาพ่อมด ยกเว้นพื้นที่ที่ลึกต่ำกว่าสามหมื่นลี้ใต้ทะเลแล้ว ที่เหลือล้วนควรจะปลูกได้สำเร็จ แม้จะเป็นพืชบนบกก็ตาม]

สิ่งที่ได้รับจากการเปิดหีบครั้งนี้ทำให้เขาตะลึงไปพักใหญ่ หลังจากอ่านทวนซ้ำไปซ้ำมาเขาก็นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

“สมกับที่เป็นหีบสมบัติพิเศษจริงๆ ของที่เปิดได้มาแต่ละอย่างประหลาดพิสดารมาก โดยเฉพาะสองอย่างแรก”

“แต่ทั้งหมดล้วนเป็นของที่ทะเลลึกต้องการ ก็นับว่าไม่เลว”

เขาเหลือบมองโฉนดที่ดินชำรุดพิเศษชิ้นที่สองอีกครั้ง ลังเลอยู่เพียงสามวินาทีก็ตัดสินใจหลอมรวมมันเข้ากับโฉนดที่ดินของตนเองทันที ส่วนความเปลี่ยนแปลงจะเป็นอย่างไรนั้น ไว้ค่อยดูหลังจากนี้

ส่วนรายละเอียดอื่นๆ เขาอ่านข้ามไปหมด สนใจเพียงประโยคสุดท้ายที่ว่า ‘ไอเทมที่มีอยู่ในโฉนดที่ดินนี้ ไม่มีเจ้าอาณาจักรคนไหนตัดใจทิ้งได้ลงหรอก’

นั่นแหละคือประเด็น ในเมื่อเขาเป็นเจ้าอาณาจักร เขาย่อมไม่มีวันตัดใจทิ้งแน่นอน

ลู่เสวียนเหอเดินออกไปด้านนอก แล้ววางสถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำลง

สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำแห่งนี้กินพื้นที่ค่อนข้างมาก หากอาณาเขตไม่ขยายตัวออกอย่างช้าๆ จากโฉนดที่ดินชำรุดที่ได้รับมาก่อนหน้านี้ และถ้าอาณาจักรใต้น้ำนี้ไม่ได้ว่างเปล่าเพราะไม่มีใครอยู่อาศัย เกรงว่าคงจะวางลงไปไม่ได้ง่ายๆ

ต่อมาคือ วาฬเพชฌฆาต

วาฬเพชฌฆาตลายขาวดำที่ปรากฏออกมานั้นมีขนาดตัวเท่าผู้ใหญ่เท่านั้น ดูน่ารักมากและดูจะสนิทสนมกับคนอย่างยิ่ง

ส่วนพิมพ์เขียวไร่นาใต้น้ำ จำเป็นต้องขึ้นไปบนบกเพื่อสร้างในโรงงานของเขาเสียก่อน และต้องตรวจสอบดูด้วยว่ามีวัสดุที่เกี่ยวข้องครบถ้วนหรือไม่

เขามองดูวาฬเพชฌฆาตที่เข้ามาคลอเคลีย จึงทำพันธสัญญาซื่อสัตย์กับมันโดยไม่ลังเล มันกลายเป็นสมาชิกตัวน้อยลำดับที่สองของอาณาจักรทะเลลึกในโฉนดที่ดินที่แยกออกเป็นสองส่วนนี้

ส่วนเรื่องการสื่อสารนั้น แม้เขาจะฟังภาษาวาฬไม่รู้เรื่อง แต่ออกตาปุสฟังรู้เรื่อง

ดังนั้นลู่เสวียนเหอจึงพาวาฬเพชฌฆาตไปว่ายวนรอบต้นเชื้อไฟ ชั้นเปลวเพลิงสีฟ้าอ่อนเริ่มลุกโชนขึ้นตามร่างกายของมัน มันสะบัดครีบแล้วว่ายทะยานออกไปนอกอาณาเขต

ไม่รู้ว่ามันไปทำอะไร แต่น่าจะเป็นเรื่องดี

“น่าเสียดายที่ลูกสุนัขสีดำที่เปิดได้ก่อนหน้านี้ยังฟักไม่สำเร็จ ไม่รู้ว่าเงื่อนไขการฟักคืออะไรกันแน่ รวมถึงสิ่งมีชีวิตเลเวล 6 ตนนั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้เลยว่าลานสายลมมันคือที่ไหน”

พอนึกถึงเรื่องราวที่ค้างคาอยู่นี้ เขาก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมา

จากนั้นเขาก็มองดูหีบสมบัติพิเศษใบที่สองที่ยังไม่ได้เปิด ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเก็บมันเข้าสู่คลังชั่วคราว ตั้งใจจะนำขึ้นไปเปิดข้างบน

ถึงอย่างไรก็ตาม อาณาเขตบนบกดูเหมือนจะปลอดภัยน้อยกว่า และอาจต้องการทรัพยากรมากกว่านี้

แม้ในทะเลลึกจะค่อนข้างปลอดภัยเมื่อเทียบกัน แต่สายหมอกก็ได้มาเยือนแล้ว สิ่งวิปริตมีแต่จะเพิ่มมากขึ้น และไม่รู้ว่าจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นอีก

ดังนั้น เขาจึงไม่คิดจะทิ้งอาณาจักรบนบกเด็ดขาด

พัฒนาไปพร้อมกันทั้งสองที่นั่นแหละ จะได้คอยเกื้อกูลซึ่งกันและกันได้พอดี

เขาหันไปมองออกตาปุส ปลาหมึกน้ำเงินที่สง่างามและเริ่มใช้ชีวิตแบบสโลว์ไลฟ์ตนนี้พยักหน้า ก่อนจะนำพาเจ้าอาณาจักรและครึ่งเอลฟ์มุ่งหน้าสู่ผิวน้ำทะเลลึก

ไม่จำเป็นต้องโผล่พ้นน้ำ ก็เห็นสิ่งวิปริตหนาตาเต็มไปหมด ทั้งที่อยู่ในน้ำและบนเหนือน้ำ ภาพนี้ช่างสยดสยองยิ่งนัก โดยเฉพาะเมื่อพวกมันมีพลังวิปริตพิเศษที่ดูเหมือนจะมุ่งทำลายล้างทุกชีวิต

ทุกอย่างเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

แสงสว่างแห่งวันเริ่มปรากฏ

ทว่าพลังของดวงตะวันในการกดข่มสิ่งวิปริตท่ามกลางหมอกเทานั้น กลับด้อยลงกว่าเมื่อก่อนมากนัก

หากเป็นเมื่อก่อน สิ่งวิปริตเหล่านี้คงสลายไปกว่าเก้าส่วน

ทว่าในยามนี้ พวกมันกลับยังหลงเหลืออยู่ถึงเก้าส่วน

ลู่เสวียนเหอมองดูข้อมูลเหล่านี้ พลางจดจำไว้ในใจอย่างละเอียด

ยังดีที่นอกจากโบนัสพรแห่งทะเลลึกของเขาเองแล้ว ทั้งเผ่าทะเลลึกและครึ่งเอลฟ์ที่ติดตามอยู่ข้างกาย ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกสิ่งวิปริตระดับธรรมดาเหล่านี้จะกล้าเข้าใกล้

ดังนั้น พวกเขาจึงกลับจากทะเลลึกสู่บนบกได้อย่างราบรื่น

เมื่อกลับมาถึงอาณาเขตบนบก ลู่เสวียนเหอรู้สึกใจหายพิกล เขาแทบอยากจะมุดกลับไปอยู่ในทะเลลึกตลอดเวลา

แต่ก็อย่างที่ว่าไว้ ตัวตนที่แข็งแกร่งไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าอาณาจักรที่แข็งแกร่ง และความสำคัญของอาณาเขต โฉนดที่ดิน รวมถึงเชื้อไฟในโลกใบนี้ไม่มีสิ่งใดมาทดแทนได้ เขาจะไม่ยอมละทิ้งการพัฒนาอาณาเขตเด็ดขาด

ผ่านพ้นค่ำคืนแห่งการเปลี่ยนแปลงภูมิประเทศไปหนึ่งคืน แม้ชาวบ้านและทาสในอาณาจักรจะตกตะลึงและหวาดผวาจนทำอะไรไม่ถูก ทว่าด้วยแรงเฉื่อยอันมหาศาลจากการใช้ชีวิต ก็ยังทำให้พวกเขากลายเป็น "วัวงาน" ที่ดีเหมือนเดิม

ใช่แล้ว

ทันทีที่มาถึงอาณาจักรบนบก สิ่งที่ลู่เสวียนเหอเห็นคือภาพทุกคนที่ก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างขยันขันแข็งเหมือนเช่นเคย

ก็จริงนะ สมัยที่อยู่บนโลกมนุษย์ก็มักจะพูดกันว่า ต่อให้พรุ่งนี้จะเป็นวันสิ้นโลก วันนี้ก็ยังต้องทำงาน

เรื่องนี้ทำให้เขาดึงสติกลับมาจากเหตุการณ์ระดับตำนานมหากาพย์เมื่อคืนนี้

[ทะเลลึก] ของเขายังเป็นเพียงหมู่บ้านเล็กๆ ทุกอย่างเพิ่งจะเริ่มตั้งต้นเท่านั้น

โฉนดที่ดิน, ชาวบ้าน, เชื้อไฟ, แหล่งแร่, การเพาะปลูก, เหนือธรรมดา, สิ่งก่อสร้าง, การสำรวจ

ทุกเรื่องราว ทุกภารกิจ ล้วนต้องลงมือทำทีละเล็กทีละน้อย

มีเพียงการแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น จึงจะมีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตรอดในโลกใบนี้

ไม่พูดพร่ำทำเพลง ลู่เสวียนเหอเตรียมจัดการเรื่องราวภายในอาณาเขตทันที

รวมถึง สิ่งก่อสร้างเหนือธรรมดาที่จ้างวานให้ผู้เอาชีวิตรอดคนอื่นสร้าง ตอนนี้ก็น่าจะสร้างเสร็จไปหลายแห่งแล้ว ถึงเวลาต้องนำมาวางลงในหมู่บ้านทะเลลึกเสียที