บทที่ 79 แพลตฟอร์มคือทรัพยากร

แรงงานในโลกภายใต้รหัสศูนย์เป็นตัวตนที่มีราคาถูกอย่างยิ่ง แทบจะเทียบเท่ากับของใช้สิ้นเปลือง จะมีก็แต่ที่ฝั่งของลู่เสวียนเหอเท่านั้นที่เกิดเหตุการณ์ผิดปกติ เพราะตอนนี้สิ่งที่เขาขาดแคลนที่สุดก็คือแรงงาน

บนเส้นทางเขตปลอดภัยเทียมที่จุดขึ้นจากเชื้อไฟและฟืน มีเหล่ามนุษย์แมวเข็นรถเข็นขนส่งทรัพยากรเข้าสู่อาณาจักรอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย ด้วยคุณลักษณะทางเผ่าพันธุ์บวกกับการฝึกฝนวิชาการต่อสู้ ทำให้มนุษย์แมวมีความว่องไวและรวดเร็วเป็นพิเศษ เหมาะสมอย่างยิ่งกับการทำหน้าที่ขนส่งทรัพยากร

เขาควบม้าเกราะเงินรุกคืบเข้าสู่ป่าดิบชื้นลึกเข้าไปเรื่อยๆ ต้นไม้สูงใหญ่และพุ่มไม้หนามแหลมคมไม่มีผลกระทบต่อม้าตัวนี้เลยแม้แต่น้อย มันวิ่งไปข้างหน้าได้ราบรื่นราวกับวิ่งบนพื้นราบ เนื่องจากความเร็วของเขาพุ่งทะยานอย่างมาก ประกอบกับเส้นทางของขบวนขนส่งนั้นชัดเจนเกินไป เขาจึงใช้เวลาไม่นานก็หาจุดที่พวกครึ่งอสูรกำลังขุดเหมืองจนพบ

รอบบริเวณแหล่งแร่ถูกโรยไว้ด้วยเถ้าฟืนหนาเตอะ สำหรับพวกทาสและครึ่งอสูรแล้ว สวัสดิการระดับนี้ถือว่าใจดีอย่างถึงที่สุด แต่ถึงกระนั้น อันตรายในป่าก็ยังไม่เคยหยุดพัก

ทุกช่วงเวลาหนึ่ง มักจะมีสัตว์ร้ายในป่าโผล่ออกมาโจมตีพวกครึ่งอสูรอยู่เสมอ ภายใต้การโจมตีที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง แม้จะเป็นพวกครึ่งอสูรที่หนังหนาเนื้อแกร่งก็ยังหนีไม่พ้นการได้รับบาดเจ็บที่รุนแรง เลือดสดๆ หยดลงพื้นไม่น้อย จนต้องใช้เถ้าฟืนกลบฝังไว้ ในจังหวะนั้นเอง จะมีคนคอยใช้ยารักษาโรคระดับต่ำเร่งรักษาบาดแผลให้พวกมันอย่างรวดเร็ว

‘นักเล่านิทาน’ มอร์ ยืนปะปนอยู่ในกลุ่มนั้น เขาทำหน้าที่ดูแลควบคุมฝูงครึ่งอสูรที่ขุดเหมืองชุดนี้ ลู่เสวียนเหอไม่ได้เข้าไปรบกวน เพราะเท่าที่ดูตอนนี้ทุกอย่างยังเป็นระเบียบเรียบร้อยดี แต่หากเขาปรากฏตัวออกมา ย่อมต้องเกิดความวุ่นวายขึ้นแน่นอน หากต้องการแก้ไขหรือเพิ่มเติมขั้นตอนการขุดเหมืองจริงๆ ไว้รอแก้ไขตอนราตรีมาเยือนและทุกอย่างสิ้นสุดลงก็น่าจะยังไม่สาย อย่างน้อยคำสั่งที่ให้ไว้เมื่อวานว่า ‘ห้ามสูญเสียแรงงาน’ วันนี้พวกเขาก็เริ่มปฏิบัติตามอย่างจริงจังแล้ว

เขาจึงควบม้าเกราะเงินมุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าดิบชื้นต่อ ม้าเกราะเงินวิ่งด้วยความเร็วสูง แต่แม้จะคำนวณเวลาที่ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว เขาก็ยังอยู่เพียงแค่บริเวณขอบนอกของป่าแห่งนี้เท่านั้น ป่าดิบชื้นแห่งนี้กว้างขวางเกินกว่าที่คาดไว้มาก

เขาไม่พบร่องรอยของผู้อพยพหรือครึ่งอสูรกลุ่มอื่นเลย มีเพียงสัตว์ร้ายมากมายที่ซ่อนตัวอยู่ในป่า ทว่าด้วยกลิ่นอายอันทรงพลังบนร่างของเขา ประกอบกับกลิ่นของเชื้อไฟ จึงไม่มีสัตว์ร้ายตัวไหนตาถั่วกล้าพุ่งเข้ามาโจมตี การเดินทางครั้งนี้จึงถือว่าราบรื่นทีเดียว หลังจากวนดูรอบหนึ่งและพบว่าในป่านี้มีเพียงทรัพยากรแต่ไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตทรงปัญญา เขาก็ตัดสินใจจากมา

ม้าเกราะเงินวิ่งออกจากป่าด้วยความเร็วที่มากกว่าตอนขามาเสียอีก แทบจะเรียกได้ว่ารวดเร็วปานสายฟ้าแลบ จากนั้น ลู่เสวียนเหอก็หันมองไปยังทิศทางที่เทือกเขาลอยฟ้าตั้งอยู่

“สนามลม... แล้วยังมีพวกเผ่าพันธุ์ทรงปัญญาที่ตั้งรกรากเป็นชนเผ่าอยู่อีก”

ในขณะที่เขามุ่งหน้าไปทางทิศนั้น เขากลับพบว่าพื้นที่ป่าที่เคยผ่านตามาเมื่อครู่ มีบางอย่างที่ดูผิดปกติไปเล็กน้อย

“ตรงนั้น มีอะไรโผล่เพิ่มมา หรือว่าตอนขามาฉันไม่ได้สังเกตกันแน่?”

มันคือพุ่มไม้ที่เขียวชอุ่ม มีแอ่งน้ำใสสะอาด และมีถ้ำที่ทอดลึกลงไปด้านล่าง ถ้ำนั้นซ่อนตัวอยู่ใต้พุ่มไม้เขียวขจี หากไม่ตั้งใจมองจริงๆ แทบจะสังเกตไม่เห็นเลย แต่ลู่เสวียนเหอจำได้แม่นว่า ก่อนหน้านี้ตรงนี้ควรจะเป็นที่ราบเรียบๆ ไม่น่าจะมีถ้ำอยู่

เขาควบม้ามุ่งตรงไปยังถ้ำนั้น เพียงแค่เข้าใกล้ ภายในถ้ำก็ส่งเสียงประหลาดออกมา ซ่า ซ่า ซ่า ก๊ก ก๊ก ก๊ก เสียงประหลาดดังสะท้อนออกมา

ไม่ต้องให้เขาเตือน ม้าเกราะเงินที่ประดุจดั่งเงาสีขาวก็หลบเลี่ยงสิ่งเหล่านั้นตามสัญชาตญาณ ฝูงค้างคาวสีดำจำนวนมหาศาลบินพุ่งออกมาจากถ้ำ น่าจะเป็นเพราะมีสิ่งมีชีวิตเข้าใกล้และมีกลิ่นอายแปลกปลอม จึงไปกระตุ้นให้สิ่งที่อยู่ในถ้ำพุ่งออกมา

ลู่เสวียนเหอไม่ได้ตั้งใจจะลงไปสำรวจด้วยตนเอง โลกภายใต้รหัสศูนย์ไม่ใช่โลกธรรมดา หากคุณไม่รักชีวิต โลกใบนี้จะทำให้คุณรู้ว่าความโหดร้ายที่แท้จริงเป็นอย่างไร เขาไม่ใช่พวกผู้เอาชีวิตรอดบางประเภท ที่เมื่อวานเพิ่งขาหักเพราะไปที่อโคจร แต่วันนี้กลับกระโดดลงไปในพื้นที่ที่ไม่รู้จักซ้ำอีก เรียกได้ว่าเป็นสารานุกรมรวมวิธีหาที่ตาย กลัวว่าตัวเองจะตายช้าไปอย่างนั้นแหละ เดินทางไกล ต้องเน้นความรอบคอบเป็นหลัก

แม้ครึ่งเอลฟ์และออกตาปุสจะไม่ได้อยู่ข้างกาย แต่... เขาหยิบคู่มือการเอาชีวิตรอดออกมา กดถ่ายรูปถ้ำประหลาดที่โผล่ขึ้นมานี้รัวๆ จากนั้นก็ส่งลงในฟอรั่มผู้เอาชีวิตรอดและแชทกลุ่มส่วนตัวเพื่อสอบถามทันที ผู้เอาชีวิตรอดจำนวนมากย่อมมีประสบการณ์มากกว่าเขาแน่นอน หากเขาวู่วามมุดลงไปสำรวจเองคนเดียว นั่นต่างอะไรกับการเอาชีวิตไปทิ้ง

เขาส่งข้อความลงไปในสองแชทกลุ่มพร้อมกัน กลุ่มแรกที่เขาเปิดดูคือกลุ่มของเริ่นซิงสิง เพราะค่อนข้างสนิทสนมกัน ผลปรากฏว่าเมื่อกดเข้ามาดู พบว่าวันนี้กลุ่มเงียบเหงาผิดปกติ แทบไม่มีใครตอบข้อความของเขาเลย

ลู่เสวียนเหอ: ? พวกนายหายไปไหนกันหมด?

จางเมี่ยว: ผลิตไร่นาอย่างง่ายเลเวล 1 อยู่ไงครับ พี่ลู่ พี่ไม่รู้จริงๆ เหรอว่าตอนนี้ของสิ่งนี้มันฮอตขนาดไหน แถมพี่ยังเหมางานผลิตให้พวกเราด้วย พวกเราเลยพลอยได้ทรัพยากรมาพัฒนาอาณาจักรให้ดีขึ้นด้วยเนี่ย ดูอย่าง @จางจิ้งจิ่ง กับ @ซ่งสืออวี้ สิ สองคนนี้เลิกคิดจะไปหาที่ตายกันแล้ว

ซ่งสืออวี้: ใช่ครับ! แปลนนี้ล้ำค่ามาก พี่ลู่ห้ามให้คนอื่นรู้เด็ดขาดเลยนะ พวกผมไม่พูดออกไปแน่ๆ แต่ตอนนี้ผมกังวลว่า พวกสัตว์ร้ายในโลกภายใต้รหัสศูนย์นี่มันจะงัดสมองผมเอาข้อมูลไปได้หรือเปล่าน่ะสิ

เริ่นซิงสิง: @ลู่เสวียนเหอ พี่ลู่ รูปที่พี่ส่งมามีคนเจอเยอะอยู่นะ น่าจะเป็นถ้ำใต้ดินครับ แต่จะใหญ่แค่ไหนนี่ไม่ยืนยัน แต่ข้างในจะมีพวกสัตว์ร้ายแห่งราตรีอยู่เพียบ แม้จะเป็นตอนกลางวันก็ตาม เพราะใต้ดินน่ะมันเป็นราตรีตลอดกาล

เริ่นซิงสิง: (คลิกลิงก์) นี่คือข้อมูลบางส่วนที่ผมเคยรวบรวมไว้ พี่ลู่ลองดูถ้ามีเวลานะครับ แต่ผมก็ไม่ยืนยันนะ ผมแค่รวบรวมมาเฉยๆ ผมไปลุยไร่นาอย่างง่ายเลเวล 1 ต่อละ คลังสินค้าชั่วคราวของพี่ใกล้เต็มแล้ว อย่าลืมเคลียร์ของด้วย ไม่งั้นทรัพยากรที่แลกมาจะส่งไปไม่ถึงนะครับ

จางจิ้งจิ่ง: ข้าด้วย! ข้าก็ด้วย!

ลู่เสวียนเหอ: ......โอเค รับทราบ พวกนายลุยต่อเถอะ

เห็นทุกคนยุ่งกันขนาดนี้ เขาก็เริ่มจะเกรงใจขึ้นมาบ้าง และแปลนของไร่นาอย่างง่ายเลเวล 1 นี้ ก็ให้ความช่วยเหลือพวกผู้เอาชีวิตรอดในปัจจุบันได้มหาศาลจริงๆ มากกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้แต่แรกเสียอีก บางทีอาจจะมีผู้เอาชีวิตรอดคนอื่นเปิดได้ของคล้ายๆ กัน แต่คงไม่สามารถผลิตออกมาเป็นจำนวนมากได้ขนาดนี้ แรงงานคนเดียวกับแรงงานสี่ห้าคนน่ะ มันต่างกันโดยสิ้นเชิง

จากนั้นเขาก็รีบกดเปิดแชทกลุ่มส่วนตัวระดับ [ผู้เล่นระดับสูง] ทันที

ถังซือเจีย: @ลู่เสวียนเหอ ฉันรู้จักที่นี่นะ แต่สำหรับคุณที่มีระดับโฉนดที่ดินสูงขนาดนั้น ทำไมเพิ่งมาเจอเอาป่านนี้ล่ะ? หรือว่าที่ผ่านมาคุณหาทรัพยากรแค่บนผิวดินอย่างเดียว? ถ้ำใต้ดินนี่เรียกได้ว่าเป็นดันเจี้ยนทรัพยากรเลยนะ มีทรัพยากรงอกงามอยู่เพียบ แต่ก็อันตรายมาก ระวังตัวด้วยล่ะ

เคอเซวี่ย: ......ผมเคยลงไปข้างล่างมา พากลุ่มผู้อพยพขึ้นมาได้ชุดหนึ่ง แต่คนพวกนั้นกลายพันธุ์ไปหมดแล้ว พอโดนแสงแดดจะรู้สึกทรมานมาก ต้องใช้เวลาหลายวันกว่าจะปรับตัวได้ แถมร่างกายยังอ่อนแอกว่าคนปกติในโลกภายใต้รหัสศูนย์อยู่พอสมควร

จวงฮุย: ผมมีบันทึกการสำรวจแบบครบถ้วนเลย ตั้งแต่ตอนเข้าถ้ำใต้ดินจนถึงตอนออกมา เดี๋ยวผมลงลิงก์ให้คุณประมูลไปละกัน วางใจได้ ผมไม่เอาเรื่องแบบนี้มาหลอกฟันเงินคุณหรอก แค่อยากผ่านตลาดแลกเปลี่ยนเพื่อความสบายใจน่ะ

อวี๋จื่อเจิน (หัวหน้ากลุ่ม): ใช่ครับ ทางผมก็มีบันทึกอยู่สองสามฉบับ ทักส่วนตัวมาละกัน

ลู่เสวียนเหอมองข้อความเหล่านี้แล้วถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจมองท้องฟ้าพลางรำพึงว่า

“ก็นะ แพลตฟอร์มนี่แหละคือทรัพยากรที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจริงๆ”