บทที่ 86 เป็นระเบียบเรียบร้อย

หากเป็นคนอื่นที่จู่ๆ ก็เปิดโปงเรื่องเหล่านี้ขึ้นมา ลู่เสวียนเหออาจจะรู้สึกตื่นตระหนก

ทว่าตอนนี้นักบวชเลเวล 100 กลับเป็นเพียงทาสคนหนึ่งในอาณาเขตของเขา

ไม่รู้ว่าโฉนดที่ดินของทุกคนจะเป็นแบบนี้เหมือนกันหมดหรือไม่ แต่สรุปคือของเขาเป็นแบบนี้ ต่อให้เป็นชนพื้นเมืองเลเวลสูงขนาดนี้ก็ยังสามารถทำสัญญากลายเป็นทาสได้

นี่มันเป็นความผิดปกติที่โกงเกินไปแล้ว

หลังจากสอบถามอยู่พักหนึ่ง เขาก็ยอมรับนักบวชเลเวล 100 ผู้นี้อย่างสมบูรณ์

ดังนั้นจึงยิ่งสงสัยมากขึ้นไปอีก ในเมื่อแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ แล้วทำไมคนในถ้ำใต้ดินถึงได้ล้มตายกันจนแทบจะหมดสิ้น

"เพราะว่า"

ในเวลานี้แม้แต่เอลเซนก็ยังถอนหายใจออกมา

เออร์ลอสกล่าวเช่นนั้น

"เพราะว่าท่านเจ้าอาณาจักร ท่านได้รับการคุ้มครองจากเชื้อไฟและโฉนดที่ดินมาโดยตลอด สิ่งวิปริตบางอย่างแม้ข้าจะหยั่งรู้ถึงการมาเยือนของพวกมันล่วงหน้าแล้ว ทว่าต่อให้ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาล ก็ยังคงไม่อาจหลุดพ้นจากวิกฤตได้ครับ"

"ถ้ำใต้ดินที่พวกเราจากมานั้นแม้จะยังคงอันตรายอย่างยิ่ง แต่ในยามที่มีเชื้อไฟ ท่านเจ้าอาณาจักรก็สามารถเข้าไปได้ หากท่านยินดี พรุ่งนี้พวกเราจะลงไปในถ้ำใต้ดินด้วยกัน บางทีท่านอาจจะเข้าใจว่าเหตุใดพวกเราจึงไม่อาจต่อต้านได้"

"ผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านแม้จะเป็นนักรบที่แข็งแกร่งและมีสัมผัสวิญญาณสูงส่ง ทว่าเมื่อปราศจากเชื้อไฟ นางก็ไม่อาจนำสิ่งใดกลับมาได้เลย"

ลู่เสวียนเหอดูเหมือนจะตระหนักรู้บางอย่าง

และคืนนี้เขาตั้งใจจะทำงานล่วงเวลา

เมื่อมีกำลังคนจากถ้ำใต้ดินเข้ามาเติมเต็ม อาณาเขตของเขาก็สามารถเลื่อนระดับได้แล้ว อย่างไรเสียก่อนหน้านี้โฉนดที่ดินก็ขาดเพียงแค่จำนวนคนเท่านั้นในการเลื่อนระดับ

ในที่สุดก็สามารถเปลี่ยนจากระดับหมู่บ้านเป็นระดับเมืองได้เสียที

ส่วนการลงทะเบียนทาสและชาวบ้าน แน่นอนว่าต้องให้เอลเซน มอร์ และเอมิล่าเป็นผู้รับผิดชอบที่ที่ทำการทะเลลึก เขาเพียงแค่ต้องตรวจสอบในขั้นตอนสุดท้ายก็พอ

สิ่งที่น่าสังเกตคือ ภายในหมู่บ้านไม่ว่าจะเป็นทาสหรือชาวบ้าน ล้วนแข็งแกร่งขึ้นกว่าแต่ก่อนมาก ในจำนวนนี้นักเวทสเตรล่ามีความสามารถในการสังหารสัตว์ร้ายในยามราตรีแล้ว ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นผลมาจากการฝึกฝนและการทำสมาธิ

ความแข็งแกร่งของอาณาเขตไม่ได้อยู่ที่ความแข็งแกร่งของคนเพียงคนเดียว

ลู่เสวียนเหอไม่ต้องการเห็นภายในอาณาเขตมีแต่คนธรรมดา

ยิ่งไปกว่านั้น ภายใต้การสนับสนุนของอาณาเขต ตราบใดที่เขาอยู่ภายในอาณาเขต เขาก็แทบจะเป็นตัวตนที่ไร้เทียมทาน ความแข็งแกร่งของคนอื่นจึงไม่อาจคุกคามเขาได้เลยแม้แต่น้อย

ที่ทำการทะเลลึกคึกคักจนไม่ได้หลับไม่ได้นอนตลอดทั้งคืน

และคืนนี้ก็มีการโจมตีจากสัตว์ร้ายเช่นเดียวกัน

นอกจากสัตว์กลืนเงาแล้ว ในความมืดมิดยังมีสัตว์ประหลาดแพะที่มีรูปร่างหน้าตาคล้ายแพะ ทว่ามีขนาดตัวใหญ่เท่าช้างเพิ่มมาอีกชนิดหนึ่ง

สัตว์กลืนเงาจะเน้นการโจมตีทางจิตใจมากกว่า ทว่าสัตว์ประหลาดแพะกลับเป็นการโจมตีทางกายภาพด้วยพละกำลังล้วนๆ พวกมันพุ่งเข้าใส่อาณาเขตอย่างไม่คิดชีวิต ต่อให้ผิวหนังของพวกมันจะสุกพองภายใต้แสงสว่างของเชื้อไฟ พวกมันก็ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย หมายมั่นจะทะลวงผ่านอาณาเขตเข้ามาให้จงได้

แร่ผลึกที่ขุดได้ในตอนกลางวันถูกนำมาใช้เป็นพลังงานให้หอคอยป้องกัน และมีคนคอยควบคุมการใช้งานอยู่ประจำ

กลุ่มคนที่มาจากใต้ดินเหล่านั้น แม้แต่ละคนจะมีสภาพกึ่งพิการ ทว่าพลังรบกลับดุดันยิ่งนัก พวกเขาถืออาวุธและถึงขั้นอยากจะพุ่งออกไปสู้รบ

ภายใต้แสงจันทร์ รอยเลือดบนพื้นดินก็ยิ่งเด่นชัดขึ้นเรื่อยๆ

และท่ามกลางโคลนเลือดในเงามืด ก็มีสัตว์ร้ายอีกชนิดหนึ่งค่อยๆ คลานออกมา สัตว์ร้ายชนิดนี้มีรูปร่างคล้ายหนอน ทว่าแข็งแกร่งและทนทานอย่างยิ่ง ผืนดินที่มันคลานผ่านปริแตกออกเป็นนิ้วๆ มีเพียงพื้นที่คุ้มครองของเชื้อไฟและเขตปลอดภัยเท่านั้นที่ยังพอต้านทานไว้ได้

ทว่าเขตปลอดภัยก็ถูกทะลวงผ่านเช่นกัน ไร่นาที่เพิ่งปลูกเสร็จใหม่ๆ พังยับเยิน ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยสิ่งปฏิกูล เมล็ดพันธุ์ก็ถูกทำลายจนหมดสิ้น

ลู่เสวียนเหอมองดูภาพเหล่านี้ด้วยความปวดใจอย่างหาที่สุดไม่ได้

เสบียงอาหารของเขา

ผู้คนมีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ลำพังแค่เสบียงที่ปลูกภายในอาณาเขตแม้จะอาจจะเพียงพอ ทว่าหากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมาล่ะ!

ของแบบนี้ยิ่งมีเยอะก็ยิ่งดี

"อาณาเขตทั้งหมดล้วนเป็นเช่นนี้ครับ ท่านเจ้าอาณาจักรพึ่งพาสายหมอกจึงไม่ต้องกังวลถึงการมาเยือนของวิกฤตวันสิ้นโลก ก็นับว่าเป็นการคุ้มครองรูปแบบหนึ่งแล้วครับ"

เอลเซนน้าวคันศรยิงลูกธนูออกไป การยิงแต่ละครั้งสามารถสังหารสัตว์ร้ายได้เป็นกลุ่มใหญ่

ความจริงเขายังพูดอะไรบางอย่างไม่หมด ทว่าเขาไม่ตั้งใจจะตักเตือนท่านเจ้าอาณาจักร เขากังวลอย่างยิ่งว่าหากตนเองเตือนไปแล้ว จะทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงอื่นใดตามมาหรือไม่

นั่นก็คือ สรรพชีวิตที่อยู่เคียงข้างสายหมอก ล้วนต้องเผชิญกับการโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวจากสิ่งวิปริต โดยเฉพาะอาณาเขตที่คุ้มครองผู้คนจำนวนมากเช่นนี้ ทว่าอาณาเขตของเจ้าอาณาจักรมนุษย์ผู้นี้ที่อยู่ห่างจากสายหมอกเพียงแค่เอื้อม กลับไม่มีเหตุการณ์ใดๆ เกิดขึ้นเลย?

กลับกลายเป็นว่าในยามกลางวัน สิ่งวิปริตจะมีจำนวนมากกว่าเสียอีก

ถ้าเช่นนั้น สิ่งวิปริตที่มาจากสายหมอก หายไปอยู่ที่ใดกันแน่

ในจุดนี้ ลู่เสวียนเหออาจจะไม่ล่วงรู้

แต่ออกตาปุสย่อมล่วงรู้

ทะเลลึกได้บดขยี้ทุกสิ่งทุกอย่าง ท่ามกลางทะเลลึก สิ่งวิปริตล้วนไร้ซึ่งความหมายใดๆ

มนุษย์เดินดินดูเหมือนจะหลงลืมไปแล้วว่า อาณาเขตครึ่งหนึ่งของเจ้าอาณาจักรของพวกเขายังคงอยู่ท่ามกลางสายหมอก ภายใต้ท้องทะเลลึก

ไม่มีสิ่งวิปริตใดสามารถข้ามผ่านปราการธรรมชาตินี้ไปได้ อาณาเขตจากทะเลลึกได้สกัดกั้นทุกตัวตนที่เพ้อฝันจะข้ามผ่านมันไป

และนี่คือสิ่งที่ลู่เสวียนเหอไม่เคยตระหนักรู้มาก่อน แม้กระทั่งในตอนนี้เขาก็ยังคงไม่ตระหนักถึงสิ่งนี้

ยามราตรีนั้นอันตรายอย่างยิ่ง ทว่าสำหรับหมู่บ้านทะเลลึกในยามนี้กลับไม่นับว่าเป็นสิ่งใด เขาไม่จำเป็นต้องลงมือด้วยซ้ำ ผู้ใต้บังคับบัญชาก็สามารถจัดการทุกอย่างได้ สิ่งเดียวที่น่าเสียดายก็คือไร่นาด้านนอกที่ถูกหนอนยักษ์กลิ้งทับ

ไร่นาเหล่านี้พังเสียหายไปแล้ว พรุ่งนี้ต้องวางไร่นาอย่างง่ายเลเวล 1 ลงไปใหม่

ช่างสิ้นเปลืองเกินไปแล้ว

ยังดีที่ได้ทราบจากคนใต้ดินว่า หญ้าชนิดหนึ่งที่พวกเขาใช้พึ่งพาในการดำรงชีวิตนั้นมีพลังในการต่อต้านราตรีอยู่อย่างอ่อนบาง พรุ่งนี้ต้องลองหาเมล็ดพันธุ์มาวิจัยดูว่าพอจะเพาะปลูกได้หรือไม่

การต่อต้านราตรีของพืชชนิดนี้ย่อมไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกับอาณาเขตของเขาได้ มันเป็นเพียงการเตือนสติอย่างแผ่วเบาเท่านั้น

หญ้าหลิวหลันอิง

พรุ่งนี้ต้องลงไปในถ้ำใต้ดินให้จงได้!

ขาดแคลนทรัพยากรมากเกินไปแล้ว

ลู่เสวียนเหอจัดการเรื่องราวภายในอาณาเขตไปพลาง มองดูสัตว์ร้ายแห่งความมืดมิดบุกโจมตีอาณาเขตของตนไปพลาง รู้สึกปวดหัวอย่างยิ่ง

เขาพบว่าอาณาเขตของตนขาดแคลนสิ่งต่างๆ มากมาย

แปลนของเคอเซวี่ยแผ่นนั้น และยังมีพิกัดพิเศษอีกหนึ่งแห่ง

ของสองสิ่งนี้ล้วนมีความพิเศษ ทว่าต่างก็ต้องการแร่ธาตุชนิดพิเศษเช่นกัน

แปลนแผ่นนั้นคือแปลนก่อสร้างเลเวล 1 ในด้านอุตสาหกรรม

พิกัดนั้นอยู่ห่างจากที่นี่พอสมควร ทว่าก็ไม่นับว่าไกลมากนัก มันคือถ้ำสมบัติ หากจะพูดให้ชัดเจนก็คือถ้ำสมบัติของมังกร รังมังกรในอดีตกาล

ของทั้งสองสิ่งนี้ล้วนล้ำค่าอย่างยิ่ง และนี่ก็คือเหตุผลที่เขาตกลงทำข้อแลกเปลี่ยนโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

แต่ว่า ขาดแคลนทรัพยากรนี่สิ!

แร่ธาตุชนิดต่างๆ และยานพาหนะสำหรับเดินทาง รวมถึงสิ่งก่อสร้างพิเศษภายในอาณาเขตที่ยังไม่เติบโตขึ้นมา แค่คิดก็ชวนให้ปวดหัวแล้ว

ทว่าวันนี้ยังมีอีกเรื่องที่มีความคืบหน้า นั่นก็คือสุนัขของเขา ในที่สุดเขาก็รู้แล้วว่าจะฟักมันออกมาได้อย่างไร

ในขณะเดียวกัน หลังจากสอบถามเรื่องราวของเคอเซวี่ยแล้ว เออร์ลอสก็ให้คำตอบกลับมาเช่นเดียวกัน

อีกทั้งยังได้อธิบายเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับสนามลมและเทือกเขาลอยฟ้าเหล่านั้น รวมถึงชนพื้นเมืองบริเวณใกล้เคียงอย่างละเอียดทีละข้อ พร้อมทั้งเสนอวิธีแก้ไขที่เหมาะสม

นี่ยังไม่ได้ใช้พรสวรรค์เลยยังเก่งกาจถึงเพียงนี้ หากใช้พรสวรรค์แล้วจะทรงพลังถึงระดับไหนกันนะ?

ลู่เสวียนเหอรู้สึกตั้งตารอคอยอย่างยิ่ง

ลูกสุนัขสีดำจำเป็นต้องนำไปวางไว้ในสายหมอกจึงจะสามารถฟักออกมาได้

ตัวตนที่อยู่ภายในร่างกายของเคอเซวี่ย คือบริวารระดับสูงของตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งอาศัยการดูดซับพรสวรรค์ด้านเวลาของมนุษย์ผู้นี้เพื่อแฝงตัวเป็นปรสิตอยู่บนร่างของเขา

สนามลมมีวิธีเข้าไปแบบพิเศษ

ในที่สุดเขาก็สามารถฟักสัตว์เลี้ยงขั้นหกของตนเองออกมาได้เสียที

ส่วนชนพื้นเมืองเหล่านั้นที่เขาและเอลเซนเห็นก่อนหน้านี้ สามารถเจรจาและรับเข้ามาในอาณาเขตได้

เออร์ลอสได้จัดการแก้ไขเรื่องราวเหล่านี้ทีละข้อ