บทที่ 89 เตรียมพร้อม

สำหรับเขาแล้ว ทะเลลึกเปรียบเสมือนการได้กลับบ้านของตนเอง ทว่ามหาสมุทรในยามนี้กลับถูกปกคลุมไปด้วยสายหมอกอันหนาทึบ ย่อมไม่ปลอดภัยอย่างแน่นอน เรื่องเหล่านี้ลู่เสวียนเหอล้วนทราบดี ดังนั้นในช่วงหลายวันที่ผ่านมา เขาจึงพยายามคิดหาวิธีแก้ปัญหานี้มาโดยตลอดไม่ใช่หรือ? เดิมทีความคืบหน้าในการแก้ปัญหานั้นเป็นไปอย่างยากลำบาก ทว่าโชคดีที่ได้มาพบกับนักบวชเลเวล 100 เข้าเสียก่อน เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาจึงเอ่ยถามออกตาปุสเกี่ยวกับเรื่องของนักบวชเท่าที่มันรู้

"นักบวชระดับตำนานงั้นหรือครับ? ท่านเจ้าอาณาจักร แม้บนบกท่านก็ยังมีความโชคดีเพียงพอ ตัวตนเช่นนี้หากสามารถช่วยเหลือร่างกายมนุษย์ของท่านได้ ย่อมสามารถล่องเรือท่ามกลางสายหมอกได้อย่างราบรื่นแน่นอนครับ"

"เช่นนั้นขอให้ท่านโชคดีครับ ท่านเจ้าอาณาจักร"

"แม้นก้าวเข้าสู่สายหมอก ก็จงอย่าลืมเลือนว่าทะเลลึกจะอวยพรท่านเสมอ หากร่างกายมนุษย์ของท่านต้องเผชิญกับวิกฤตที่ไม่อาจต้านทานได้ โปรดเพรียกหาทะเลลึกเถิด ทะเลลึกจะไปอยู่เคียงข้างท่านเองครับ"

ความแข็งแกร่งของออกตาปุสเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้นับว่าเพิ่มขึ้นมาก ดูเหมือนว่าเผ่าพันธุ์ทะเลลึกเพียงแค่อาศัยอยู่ในทะเลลึกก็จะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ลู่เสวียนเหอรับฟังคำพูดของมันพลางพยักหน้ารับ จากนั้นจึงนำเมล็ดพันธุ์ที่สั่งให้คนคัดกรองว่าสามารถปลูกในทะเลได้ออกมา มอบให้ออกตาปุสเป็นผู้คัดเลือกเมล็ดพันธุ์ที่เหมาะสมอีกครั้ง ใช่แล้ว ออกตาปุสไม่เข้าใจเรื่องการเพาะปลูก แต่มันเข้าใจทะเลลึก หลังจากขายไร่นาอย่างง่ายเลเวล 1 ไปได้หลายชุด แปลนเพาะปลูกใต้น้ำก็เริ่มดำเนินการสร้างแล้วเช่นกัน และแน่นอนว่า เรื่องนี้ก็ถูกส่งมอบให้พวกเริ่นซิงสิงเป็นผู้รับผิดชอบ ลู่เสวียนเหอมองดูอาณาเขตใต้สมุทรของตนเอง แม้ขอบเขตจะกว้างขวางขึ้นเรื่อยๆ ทว่าน่าเสียดายที่มันกลับว่างเปล่าเวิ้งว้างไม่มีอะไรเลย

"ต้องหาวิธี อาณาเขตใต้สมุทรของฉันต้องได้รับการพัฒนา การเดินด้วยสองขาย่อมดีกว่าขาเดียว"

"น่าเสียดายที่นี่คือทะเลแห่งสายหมอก มีสิ่งมีชีวิตมากมายถูกทำลายล้าง หากเป็นมหาสมุทรปกติทั่วไป..."

จู่ๆ ภาพฉากหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา เพียงแต่ในตอนนี้พละกำลังหลักยังคงต้องทุ่มเทให้กับบนบก เรื่องนี้คงต้องเก็บไว้จัดการในภายหลัง หวังว่าเออร์ลอสจะสามารถช่วยเขาจัดการทุกอย่างให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด ส่วนภูตบุปผาหญ้าดาราไหมที่เอลเซนพามา รวมถึงเอลฟ์สายเลือดบริสุทธิ์ที่เพิ่งมีอายุเพียงห้าสิบปีและยังอยู่ในวัยเยาว์นั้น แน่นอนว่าถูกส่งไปทำไร่ทำนาทั้งหมด ลู่เสวียนเหออุ้มลูกสุนัขดำของตนเอง เอนกายหลับไปข้างๆ ต้นไม้เชื้อไฟเพลิงสุทธิ์นภาเขียววัยเยาว์ ส่วนวาฬเพชฌฆาตลายขาวดำที่อยู่ด้านนอกกำลังมุดไปมุดมาในกองเมล็ดพันธุ์อย่างเริงร่า บางครั้งก็กลืนเมล็ดพันธุ์ลงไปสองสามเม็ด หรือไม่ก็เอาเมล็ดพันธุ์เหล่านั้นมาเทินไว้บนหัวเพื่อเล่นสนุก เมื่อออกตาปุสมองดูภาพตรงหน้า จู่ๆ มันก็รู้สึกว่า วันพรุ่งนี้มันเองก็ควรจะขึ้นไปบนบกสักครา บางทีบนบกอาจจะมีของเล่นอะไรที่ช่วยทำให้เจ้าวาฬเพชฌฆาตน้อยตัวนี้สงบเสงี่ยมลงได้บ้าง และอีกอย่าง อาหารในทะเลลึกนั้นช่างน้อยนิดเสียเหลือเกิน ท่านเจ้าอาณาจักรลืมไปแล้วหรืออย่างไร ว่าพวกปลาอย่างพวกมันก็ต้องการอาหารเช่นกัน? พรุ่งนี้คงต้องเตือนความจำเสียหน่อยแล้ว ด้วยความคิดเช่นนี้ ออกตาปุสจึงคัดกรองเมล็ดพันธุ์ต่อไปท่ามกลางการก่อกวนของวาฬเพชฌฆาตลายขาวดำ

วันใหม่มาเยือน ดวงตะวันยังไม่ทันตื่น ลู่เสวียนเหอก็ตื่นขึ้นมาแล้ว ตอนนี้เขานอนหลับเพียงแค่วันละสามชั่วโมงเท่านั้น เมื่อตื่นขึ้นมาและได้รับฟังคำบอกเล่าบางอย่างจากออกตาปุส มันก็ยิ่งตอกย้ำความตั้งใจของเขาที่จะเชื่อมต่อสองอาณาเขตเข้าด้วยกัน ส่วนจะต้องทำอย่างไรนั้น ยังคงต้องการแร่เหนือธรรมดา โดยเฉพาะแร่ประเภทไฮกัมมันต์ ถ้ามีมาเพิ่มอีกหลายๆ ชนิดก็คงจะดี จากนั้นเขาก็เริ่มงมขยะอยู่ก้นทะเลเหมือนเช่นเคย ขยะที่สามารถดำรงอยู่ได้ในทะเลลึกย่อมไม่ใช่ขยะธรรมดา ส่วนเมืองอันอวี่ที่เขาเคยเห็นก่อนหน้านี้ได้หายไปอย่างสมบูรณ์แล้ว ราวกับว่ามีอยู่วันหนึ่งหรือเสี้ยววินาทีหนึ่งที่ทุกสิ่งทุกอย่างถูกบดขยี้จนแหลกสลายไป เขางมคลำไปตามก้นทะเลอันมืดมิด แม้ดวงตาจะสามารถมองเห็นทุกสิ่งเบื้องหน้าได้อย่างชัดเจน ทว่าสัญชาตญาณความเป็นมนุษย์ของเขาก็ยังคงไม่คุ้นชินกับสภาพแวดล้อมที่ไร้แสงสว่างเช่นนี้เอาเสียเลย เขารู้สึกว่า บริเวณรอบๆ อาณาเขตของเขาควรจะปลูกสาหร่ายทะเลเรืองแสงไว้เยอะๆ อย่างไรเสียตอนนี้ก็มีแปลนเพาะปลูกใต้น้ำแล้ว ในทะเลลึก นอกจากใกล้กับเชื้อไฟแล้ว การงมหาขยะก็ไม่ได้มีประสิทธิภาพสูงนัก ของส่วนใหญ่ที่จับต้องได้ล้วนมีกลิ่นอายของสิ่งวิปริตหรือวันสิ้นโลกหลงเหลืออยู่ เขาจึงเก็บรวบรวมทั้งหมดแล้วโยนเข้าไปในอาณาเขตใต้สมุทร ดวงตะวันค่อยๆ โผล่พ้นขอบฟ้า ทว่าใต้ก้นทะเลไม่อาจมองเห็นแสงตะวันได้ มีเพียงความมืดมิดดำสนิท แต่ก็ไม่เป็นไร ลู่เสวียนเหอมีฟอรั่มการเอาชีวิตรอด เพียงแค่เลื่อนดูกระทู้แบบสุ่มๆ พอเห็นมีคนถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นพร้อมแคปชัน 'ต้องเริ่มทำงานอีกแล้ว' เขาก็รู้ทันทีว่าตนเองสามารถออกไปได้แล้ว สิ่งที่เหนือความคาดหมายคือ คราวนี้ออกตาปุสขึ้นไปพร้อมกับเขาด้วย ด้วยแรงผลักดันจากกระแสน้ำ พวกเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ผิวน้ำด้วยความเร็วสูง อาณาเขตบนบกขยายตัวขึ้นอีกแล้ว แม้ตอนกลางคืนจะพอรู้ตัว แต่ก็มองเห็นได้ไม่ชัดเจนเท่าตอนกลางวัน อาณาเขตบนบกในเวลานี้ เมื่อเทียบกับพื้นที่เดิมได้ขยายอาณาเขตเพิ่มขึ้นเกือบห้าเท่า ไม่ต้องพูดถึงเขตปลอดภัยที่เคยถูกสัตว์ร้ายยามราตรีทำลายล้าง แม้แต่พื้นที่ที่ห่างออกไปไกลก็ยังถูกครอบคลุมไว้ทั้งหมด นอกจากหน้าผาที่ยื่นออกไป ซึ่งก็คือบริเวณที่ตั้งจวนเจ้าอาณาจักรแล้ว พื้นที่อื่นๆ ล้วนเป็นที่ราบกว้างใหญ่ไพศาลสุดลูกหูลูกตา เพียงพอต่อการขยายอาณาเขต ยิ่งไปกว่านั้น อาณาเขตของเขานอกจากการขยายตัวจากการอัปเกรดระดับโฉนดที่ดินแล้ว ยังได้หลอมรวมโฉนดที่ดินที่ชำรุดเสียหายเข้าไปอีกหลายฉบับ ปัญหาเดียวที่มีก็เป็นไปตามที่เออร์ลอสกล่าวไว้ ในอาณาเขตของเขายังไม่มีการสร้างสายการผลิต แม้แต่การผลิตเพื่อพึ่งพาตนเองก็ยังไม่มี เมืองทะเลลึกในตอนนี้ แม้จะขี่ม้าธรรมดาก็ยังสามารถควบกินลมชมวิวได้ระยะหนึ่งเลยทีเดียว การมาเยือนของออกตาปุสไม่ได้ก่อให้เกิดความวุ่นวายแต่อย่างใด แม้เผ่าพันธุ์ทะเลลึกจะมีความพิเศษ และปลาหมึกตัวนี้ก็มีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ทว่าใครใช้ให้ท่านเจ้าอาณาจักรยืนอยู่ตรงหน้ามันเล่า ลู่เสวียนเหอเปิดคลังสินค้าหลายแห่ง เพื่อให้ออกตาปุสเลือกของที่มันต้องการ ออกตาปุสเลือกเพียงเล็กน้อยแล้วก็ส่ายหัว

"ท่านเจ้าอาณาจักร ข้าต้องการช่างไม้ที่มีฝีมือประณีตสักคน วัสดุเหนือธรรมดาเหล่านี้ข้าไม่ต้องการมากนักครับ"

ลู่เสวียนเหอพยักหน้ารับ เอลเซนกับเออร์ลอสเดินตามหาจนมาถึงที่นี่ เขาจึงปล่อยให้ออกตาปุสไปเดินหาเอาเอง ปลาหมึกตัวนี้ตอนอยู่ก้นทะเลลึกมีขนาดลำตัวใหญ่โตหลายสิบเมตร เมื่อขึ้นมาบนบกแม้จะหดเหลือเพียงสิบกว่าเมตรก็ยังนับว่าเป็นสัตว์ประหลาดยักษ์อยู่ดี ยังดีที่มันไม่ต้องเดิน แต่ใช้วิธีลอยเอา ไม่มีใครสนใจว่าปลาหมึกยักษ์ตัวนี้ตั้งใจจะทำอะไร แม้แต่ภูตบุปผาก็ยังไม่ชายตามอง งานที่ต้องทำมีมากเกินไป ดวงอาทิตย์เพิ่งจะขึ้นมาได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เออร์ลอสก็รับมอบหมายงานของตนเองไปแล้ว เขาจัดระเบียบอาณาเขตได้อย่างเป็นระบบเรียบร้อย และเริ่มรายงานผลต่อท่านเจ้าอาณาจักร

"ท่านเจ้าอาณาจักร ในยามเช้าตรู่ข้าได้เดินสำรวจทั่วทั้งอาณาเขตแล้ว เมืองทะเลลึกนั้นกว้างขวางและว่างเปล่าเกินไป อีกทั้งการจัดวางผังเมืองก็ยังมีปัญหาอยู่บ้าง ทว่าปัญหาเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องเล็ก ปัญหาที่ใหญ่ที่สุดคือการขาดแคลนวัสดุเหนือธรรมดาที่สามารถผลิตขึ้นเองได้ โดยเฉพาะแร่ธาตุครับ"

"ข้าได้สั่งให้คนไปขนย้ายสายแร่ที่เคยสำรวจพบก่อนหน้านี้มาแล้ว เขาเป็นผู้เคลื่อนขุนเขาจากใต้ดิน เหมาะสมอย่างยิ่งกับการขนย้ายสายแร่ นอกจากนี้พื้นที่เพาะปลูกยังเล็กเกินไป ท่านเจ้าอาณาจักรออกจะระมัดระวังมากเกินไปหน่อย ทาสและชาวบ้านไม่จำเป็นต้องมีพื้นที่ใช้สอยมากมายขนาดนี้หรอกครับ ขอเพียงเตรียมเชือกให้พวกเขาไว้สักเส้น..."

"......สิ่งก่อสร้างพิเศษภายในอาณาเขตของท่าน ข้าได้ตรวจสอบทั้งหมดแล้ว และรู้วิธีใช้งานมันแล้วด้วย ต้นไม้โบราณที่ยังใช้งานไม่ได้นั้น สิ่งที่ขาดหายไปก็คือพวกเอลฟ์นี่แหละครับ......"

เออร์ลอสกล่าวอธิบายอย่างฉะฉาน