บทที่ 92 การออกทะเลที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม

ยี่สิบนาทีต่อมา

อิลันน้อยที่เพิ่งเกิดตัวนี้เรอออกมาด้วยความอิ่มเอม

สิ่งที่เออร์ลอสบอกว่าสามารถช่วยชดเชยอาการขาดสารอาหารของอิลันน้อยได้นั้น เขาจดจำไว้จนหมดสิ้น สิ่งเหล่านี้ส่วนใหญ่เป็นยาเหนือธรรมดา ซึ่งเขาไม่จำเป็นต้องหยิบออกมาจากคลังมิติเลย

ทว่าเมื่อวันเวลาผ่านไป พรสวรรค์และอาชีพต่างๆ ของเหล่าผู้เอาชีวิตรอดก็ยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ

ที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดคือสายช่างฝีมือ โดยเฉพาะช่างตีเหล็กและนักปรุงยา เรียกได้ว่าพัฒนาแบบก้าวกระโดด

สิ่งของมากมายที่ลู่เสวียนเหอเคยซื้อหาจากพ่อค้าพเนจร ตอนนี้ก็สามารถหาซื้อได้ในตลาดแลกเปลี่ยนผู้เอาชีวิตรอดแล้ว

เรื่องราคาไม่ใช่ปัญหา การขายไร่นาอย่างง่ายเลเวล 1 ทำให้เขาได้รับทรัพยากรมามากมาย

แน่นอนว่าเหตุผลที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือ อิลันน้อยที่เพิ่งฟักออกมาตัวนี้งดงามมาก!

ทั่วทั้งร่างของมันเป็นสีฟ้าอ่อน ประดับประดาด้วยลวดลายต่างๆ และที่สำคัญที่สุดคือมันมีปีกที่งดงามมากถึงสองคู่

เพียงแค่กางปีกข้างเดียวออก ก็สามารถบดบังตัวเขาไว้ได้จนมิด

สิ่งมีชีวิตตรงหน้าที่ดูคล้ายกับเทอโรซอร์สายพันธุ์พิเศษนี้ ดึงดูดความสนใจของเขาได้อย่างมหาศาล

เขาแทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะขึ้นไปขี่มันแล้ว

ในความเป็นจริง หากเป็นการฟักตัวตามปกติ แผ่นหลังของอิลันสามารถรองรับคนให้ไปยืนได้สามถึงสี่คนโดยไม่มีปัญหา

ตอนนี้แม้จะป้อนอาหารไปมากมายแล้ว ขนาดของมันก็เพียงพอแค่ทำตามความปรารถนาของลู่เสวียนเหอเท่านั้น

...

ฟิ้ว

เสียงลมพัดหวีดหวิวอยู่ข้างหู

ปีกทั้งสองคู่ของอิลันกระพืออย่างแรง เพียงแค่โฉบลงมาครั้งเดียวก็กินระยะทางไปไกลลิบ

ด้วยความพิเศษของสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมดาชนิดนี้ อิลันจึงผูกพันและรักใคร่เจ้านายอย่างเขามาก ทั้งสองแทบจะสื่อใจถึงกันได้

การครองอากาศเป็นสิ่งที่ไร้เทียมทานจริงๆ

ลู่เสวียนเหอมองเห็นพวกเอลเซนแล้ว

กลุ่มคนที่ศรัทธาในจิตวิญญาณแห่งต้นไม้เหล่านี้ กำลังใช้วิธีการอันแปลกประหลาดสื่อสารกับตัวตนบางอย่างที่อยู่บริเวณแร่ไฮกัมมันต์ เพื่อค่อยๆ เคลื่อนย้ายมันไปทีละนิด

นี่มันทั้งไม่เป็นวิทยาศาสตร์และไม่เป็นไปตามหลักฟิสิกส์เลยสักนิด แต่มันเหนือธรรมดาสุดๆ

การกระพือปีกของอิลันทำให้เกิดกระแสลมมหาศาล ทว่าเมื่อมันลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ปีกทั้งสี่แทบจะไม่ขยับเลย

ลู่เสวียนเหอมองลงมาจากเบื้องบน

เออร์ลอสไม่จำเป็นต้องใช้ดวงตาก็รับรู้ได้ว่าเจ้าอาณาจักรมาถึงแล้ว

"ท่านเจ้าอาณาจักร การเคลื่อนย้ายแร่ไฮกัมมันต์ถือว่าราบรื่นดีครับ แต่เวลาเพียงวันเดียวไม่สามารถย้ายสายแร่นี้เข้าไปในอาณาเขตได้ทั้งหมด คงต้องใช้เวลาอีกสองสามวัน ขออภัยด้วยครับ"

"การสำรวจในเทือกเขาลอยฟ้ามีเป้าหมายแล้วครับ แม้ในนั้นจะไม่มีแร่ธาตุพิเศษ แต่ก็มีต้นไม้โบราณที่พิเศษสุดๆ อยู่ การจะสื่อสารกับพวกมันจำเป็นต้องพึ่งพาเอลฟ์ เดิมทีข้าตั้งใจจะให้เอลเซนไป แต่เขาบอกว่าเอลฟ์สายเลือดบริสุทธิ์น่าเชื่อถือกว่า ข้าจึงเห็นด้วยครับ"

ลู่เสวียนเหอจะมีอะไรให้พูดได้อีก

นี่แหละคือเลเวล 100 เลเวล 100 เชียวนะ

เขามองดูสถานการณ์คร่าวๆ แล้วกระโดดลงมาจากหลังอิลัน

"เรื่องที่นี่จัดการเสร็จแล้ว พวกเราเตรียมตัวเรื่องออกทะเลกันได้แล้วใช่ไหม?"

เออร์ลอสพยักหน้าเงียบๆ ความสูงของเขาดูเหมือนจะเพิ่มขึ้นกว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย

"ใช่ครับ ท่านเจ้าอาณาจักร"

"ทว่าท่านต้องเตรียมใจไว้ให้ดี การเดินทางในมหาสมุทรแห่งสายหมอกอาจไม่ราบรื่นนัก โดยเฉพาะท่าน โปรดระมัดระวังความปลอดภัยของท่านให้ดีด้วยครับ"

ลู่เสวียนเหอไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้นัก เขาเพียงพยักหน้าส่งๆ แล้วกล่าวว่า

"เรือที่สร้างขึ้นน่าจะบรรทุกคนได้ประมาณกี่คน? แล้วความปลอดภัยของคนพวกนี้จะรับประกันยังไง?"

"เรื่องนี้ต้องขึ้นอยู่กับสิ่งก่อสร้าง 'ต้นไม้โบราณ' ในอาณาเขตของท่านครับ แต่ข้าขอเสนอแนะว่าไม่ควรเกินสิบคน หากท่านไม่ได้สถิตอยู่ในดินแดนแห่งกระแสน้ำ ข้าก็คงไม่ยอมให้ท่านเสี่ยงอันตรายเข้าไปในมหาสมุทรแห่งสายหมอกหรอกครับ"

ลู่เสวียนเหอนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ทำได้เพียงกล่าวว่า

"ถึงเวลาแล้วนายก็ระวังความปลอดภัยของตัวเองให้ดีก็พอ"

เอลเซนที่ยืนอยู่ด้านข้างก็คิดเช่นนั้นเหมือนกัน

อย่างไรเสียนี่ก็เป็นถึงเจ้าอาณาจักรที่มีเผ่าพันธุ์ทะเลลึกเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาเชียวนะ หากเกิดเรื่องขึ้นมา เผ่าพันธุ์ทะเลลึกตนนั้นย่อมต้องมาช่วยเจ้าอาณาจักรอย่างแน่นอน แต่พวกเขานี่สิไม่แน่

หวังว่าทุกอย่างจะราบรื่น

การเข้าไปในสายหมอกเป็นสิ่งที่เอลเซนปรารถนาจะทำมาโดยตลอด เดิมทีมองดูการพัฒนาของอาณาเขตแล้วคิดว่าคงต้องใช้เวลาอีกสักระยะ นึกไม่ถึงเลยว่าจะอยู่ใกล้แค่เอื้อม

บางทีอาจเป็นเพราะยิ่งใกล้เข้าสู่ความตายก็ยิ่งหวาดกลัว เขาอดกังวลไม่ได้จริงๆ ว่าตนเองจะไปแล้วไม่ได้กลับมาอีก

แต่โชคดีที่ยังมีนักบวชระดับตำนานอยู่ที่นี่ การมีตัวตนของเขาจะช่วยเพิ่มโอกาสรอดชีวิตได้อย่างมหาศาล

ส่วนท่านเจ้าอาณาจักร ในตอนนี้ยังไม่มีใครคิดอยากจะพึ่งพาเจ้าอาณาจักรที่ดูเยาว์วัยเกินไปผู้นี้เลย

ไม่ว่าจะเป็นในด้านความแข็งแกร่งหรือวิสัยทัศน์

ทว่าบางสิ่งบางอย่าง มันได้ก้าวข้ามสิ่งเหล่านี้ไปนานแล้ว

ยุ่งหัวปั่นมาทั้งวัน แม้แต่อาชาเกราะเงินก็ยังต้องมารับบทเป็นวัวเป็นม้าใช้แรงงานอยู่พักหนึ่ง

เพราะความเร็วของมันสูงมาก อีกทั้งยังมีพลังในการต้านทานสิ่งวิปริตมาแต่กำเนิด

เพียงแต่สำหรับสิ่งของที่ไม่ใช่ของเจ้านาย มันคือการขนส่งที่ใช้ความรุนแรงล้วนๆ

ตอนที่วินเทอร์ เอลฟ์สายเลือดบริสุทธิ์ลงมา แทบจะอ้วกออกมาเลยทีเดียว

มันรู้ดีว่าตนเองต้องทำอะไร อีกทั้งยังพาภูตบุปผามาด้วยถึงสองตน ก็เพื่อสื่อสารกับต้นไม้โบราณที่อยู่ร่วมกับเทือกเขาอย่างกลมกลืนเหล่านั้น

นับตั้งแต่เออร์ลอสมาถึงเมืองทะเลลึก ทุกสิ่งทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างรวดเร็วมาก

แต่เขาก็ยังรู้สึกว่าเร็วน้อยไปอยู่ดี

เพราะเขารู้ซึ้งดีว่า โลกใบนี้ปราศจากซึ่งความสงบสุขและความปลอดภัย

โดยเฉพาะเมื่อได้สอบถาม 'คนเก่าคนแก่' ในอาณาเขตดูแล้ว เมืองทะเลลึกแห่งนี้กลับยังไม่เคยปะทะกับเจ้าอาณาจักรคนอื่นหรือกลุ่มชนเผ่าอื่นเลย นี่มันเป็นเรื่องที่เหลือเชื่อมาก

บางทีอาจเป็นเพราะอาณาเขตแห่งนี้ตั้งอยู่ใกล้มหาสมุทรแห่งสายหมอก มิเช่นนั้นคงถูกคนยกทัพมาโจมตีนานแล้ว

ทว่าเมื่ออาณาเขตยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง เรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

พวกเขาต้องเตรียมการไว้แต่เนิ่นๆ แล้ว

แม้จะสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งกระแสน้ำจากตัวเจ้าอาณาจักร แต่เออร์ลอสก็ไม่กล้าตั้งความหวังไว้มากนัก

ในฐานะชายชราที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาอย่างยาวนาน เจ้าอาณาจักรผู้นี้ดูเยาว์วัยและอ่อนต่อโลกจนเกินไป ทุกสิ่งทุกอย่างยังคงต้องรอให้เขาก่อสร้างอาณาเขตให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่เคารพและไม่ยอมรับเจ้าอาณาจักรหนุ่มผู้นี้

เพราะในบรรดาสรรพสิ่งทั้งปวง เชื้อไฟคือสิ่งที่ยากจะครอบครองที่สุด

และเจ้าอาณาจักรผู้นี้ก็ทำเรื่องเชื้อไฟได้ดีที่สุดแล้ว

จุดนี้ ต่อให้เป็นเจ้าอาณาจักรคนอื่นที่เจ้าเล่ห์เพทุบายและน่าสะพรึงกลัวเพียงใด ก็ไม่อาจทำได้เลยแม้แต่น้อย

ในฐานะผู้พยากรณ์ดวงดาว ในฐานะนักบวชระดับตำนาน ความจริงแล้วเขาไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อย ว่าเหตุใดเจ้าอาณาจักรผู้นี้จึงได้ครอบครองเชื้อไฟที่ทรงพลังถึงเพียงนี้

เมื่อยามรุ่งสางที่แสงตะวันสาดส่อง ท่านเจ้าอาณาจักรปรากฏกายขึ้นมาจากท้องทะเล กลิ่นอายในเสี้ยววินาทีนั้น ทำให้เขาจดจำฝังใจมาจนถึงบัดนี้

สำหรับเรื่องนี้ ลู่เสวียนเหออยากจะบอกเหลือเกินว่า เป็นเพราะความแข็งแกร่งของเขาเองที่จำกัดการเสาะหาเชื้อไฟ มิเช่นนั้นในทะเลลึกก็มีเชื้อไฟอยู่เป็นกอง เพียงแต่ระดับชั้นมันต่างกันเกินไป พิกัดก็ผลุบๆ โผล่ๆ จับทิศทางไม่ได้เลยต่างหาก

เคอเซวี่ยกำลังเดินทางมา

ส่วนเออร์ลอสก็พยายามผลักดันการก่อสร้างอาณาเขตอย่างสุดชีวิต

ภายในอาณาเขต ลู่เสวียนเหอได้จ้างวานผู้เอาชีวิตรอดที่มีอาชีพช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์ให้มาสร้างเรือ

แน่นอนว่าภายในอาณาเขตก็ต้องมีการสร้างเรือขึ้นมาพร้อมกันอีกหนึ่งลำด้วย

จะได้เอามาเปรียบเทียบกันดูว่าฝีมือช่างแบบไหนจะแข็งแกร่งกว่ากัน

และเพราะสิ่งก่อสร้าง 'ต้นไม้โบราณ' ที่เพิ่งเกิดใหม่นั้น ช่างมีขนาดใหญ่โตมโหฬารเกินความคาดหมายจริงๆ

โฉนดที่ดินชำรุดฉบับหนึ่งถึงกับมีสิ่งนี้อยู่ด้วย มิน่าล่ะถึงได้ใช้เวลาเติบโตนานขนาดนี้

และการออกทะเล ก็เข้ามาอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้วในที่สุด

แสงตะวันยามบ่ายยังคงอาบชโลมเรือนร่าง ท้องทะเลก็มารับตัวเขาลงไปแล้ว

เขาต้องการค้นหาวิธีเชื่อมต่อทั้งสองอาณาเขตเข้าด้วยกัน